Σε ποιον θεό πιστεύεις, Μαντόνα;

Κωδικός Πόρου: 00285-117557-462
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 04/06/11 16:01
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Χριστιανισμός και Θρησκείες, 00285-117557-462




Περιγραφή:

Σε ποιον θεό πιστεύεις, Μαντόνα;

Από τον Χριστό, στη Καμπάλα και από την Καμπάλα στους φλεγόμενους σταυρούς και στα … σατανιστικά σήματα του χεριού της, κάτι μας λέει ότι η διεθνούς φήμης καλλιτέχνιδα όχι μόνο θρησκευτικά, αλλά και φιλοσοφικά ή πολιτικά, δεν τα έχει βρει με τον εαυτό της!..

«Κάνοντας ζουμ πάνω στην πρωταγωνίστρια, χωρίς να παρασύρεσαι από τα πλήθη που κατακλύζουν τα στάδια, χωρίς να βλέπεις τις τεράστιες οθόνες που γεμίζουν το χώρο με εικόνες και κινούμενα σχέδια, χωρίς να διακρίνεις καθαρά τις καμπύλες και τους αφαλούς των χορευτριών και τους μουσικούς που παίζουν αθέατοι στο υποφωτισμένο βάθος της απέραντης εξέδρας, η εικόνα με ήχο στη μικρή φορητή συσκευή δεν κολακεύει τη Μαντόνα. Γιατί η αμοντάριστη υπεργυναίκα δεν έχει ούτε τη χορευτική «μαθηματική» δεξιοτεχνία του Μάικλ Τζάκσον ή το φυσικό αισθησιακό «κούνημα» του Ελβις Πρίσλεϊ, ούτε τη «ρυθμική» φωνή της Αρίθα Φράνκλιν ή την «ψυχική» ερμηνεία της Τζάνις Τζόπλιν. Ούτε καν τις πρωτότυπες αυτοσχεδιαστικές φιγούρες των ράπερ του δρόμου ή τις πιο χρωματιστές φωνές της Σακίρα και της Τζένιφερ Λόπεζ. Αλλά, παρ' όλ' αυτά, αρέσει πολύ και πουλάει πολύ. Γιατί η Μαντόνα είναι κάτι άλλο…»

Αυτά έγραφε, μεταξύ άλλων, η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» της 7ης Σεπτεμβρίου 2008. Ένα αποκαλυπτικό κείμενο που αναφέρεται στη διάσημη καλλιτέχνιδα, για να συνεχίσει:

«Θυμάμαι την Αντζελα Δημητρίου στο «Lido» της Ζ. Πηγής, σε μια πιο υπόγεια εκδοχή της Μαντόνας, με ένα ακριβό φόρεμα τύπου Γκοτιέ, με τον εξωτερικό στηθόδεσμο, κοπιαρισμένο από τους μετρ του Κολωνακίου και της Μυκόνου, και έναν πελώριο σταυρό στο στήθος, να τραγουδάει πάνω στα σπασμένα πιάτα και τις γαρδένιες «Φωτιά στα Σαββατόβραδα», ενώ οι πελάτες των πρώτων τραπεζιών περιέλουζαν με ουίσκι και έβαζαν φωτιά στις φιάλες του Κάτι Σαρκ! Ευτυχώς, προτού ακόμα η Μαντόνα εμφανίσει τον μαύρο Χριστό της με φόντο τους φλεγόμενους σταυρούς της Κου Κλουξ Κλαν: Θα είχαν καεί όλα τα μπουζουξίδικα.

Αλλά αυτό που έδρασε πιο αποτελεσματικά ήταν ο απλόχερος ερωτισμός της Μαντόνας, που εκφράζεται κυρίως έξω από τα τραγούδια, αφού τα υπονοούμενα στους στίχους είναι χλιαρά χωρίς την εικόνα. Υπάρχουν χιλιάδες τραγούδια μπλουζ, κάντρι, ποπ, ροκ και χιπ χοπ με κάθε λογής ερωτικά λόγια, πολύ έντονα και προκλητικά, που δεν δημιουργούν αναταράξεις γιατί τους λείπει η εικόνα. Στη Μαντόνα, ο στίχος και η μουσική υποτάσσονται στην εικόνα. Τραγούδια με λόγια όχι ιδιαίτερα προκλητικά αποκτούν άλλη διάσταση στο σκηνοθετημένο βιντεοκλίπ και στη σκηνή, όταν η Μαντόνα φιλάει ερωτικά στο στόμα την Μπρίτνεϊ Σπίαρς ή αναπαριστά σκηνές αυνανισμού και ομαδικού οργίου ή παλινδρομεί τα γεννητικά της όργανα σε κάθετες μεταλλικές δοκούς όπως κάνουν οι στριπτιζέζ στα καμπαρέ, διεγείροντας τη φαντασία όχι μόνο των μεσηλίκων της κλειδαρότρυπας, αλλά και των πιτσιρικάδων που βιώνουν εικονικά τη φαντασιακή σχέση με την ώριμη αλλά εκρηκτική γυναίκα που γνωρίζει όλα τα ερωτικά «κόλπα».!..»

Ερωτισμός ή ευαισθησία;

«Ευαισθησία –συνεχίζει το δημοσίευμα- που δεν ενεργοποιήθηκε από τις εκκλήσεις της Αντζελα Γκόντφρεϊ Γκόλντσταϊν και άλλων διακεκριμένων ειρηνιστών, να μην επισκεφτεί τα κατεχόμενα εδάφη της Δυτικής Οχθης, στη Βηθλέεμ, όπου ο ισραηλινός στρατός έχει επιβάλει καθεστώς απαρτχάιντ στους Παλαιστίνιους. Αλλά ακόμα και ορθόδοξοι εβραίοι ενοχλήθηκαν, θεωρώντας τις ενέργειές της τρικ δημοσίων σχέσεων και προσβολή για τον ιουδαϊσμό, που απαγορεύει τη μύηση μη εβραίων, και κυρίως γυναικών, στον εβραϊκό μυστικισμό που προϋποθέτει την αυστηρή τήρηση 613 εντολών. Κανόνες που φαίνεται ότι δεν τηρεί ούτε ο γκουρού της Μαντόνας Σαούλ Γιούντκεβιτς, ο οποίος ετέθη από τις δικαστικές αρχές σε κατ' οίκον περιορισμό στο Τελ Αβίβ με την ειδεχθή κατηγορία ότι απέσπασε εκβιαστικά 50.000 δολάρια από μία ετοιμοθάνατη καρκινοπαθή προκειμένου να της δώσει μία φιάλη με θεραπευτικό «άγιο νερό»!


«Όποιες κι αν είναι οι αληθινές προθέσεις της, αν μη τι άλλο, η Μαντόνα καταφέρνει να κάνει πολιτική με το πιο απολίτικο ακροατήριο. Ενα καταναλωτή που, θέλοντας να ξεφύγει από μια άχρωμη καθημερινότητα χαμηλών προσδοκιών, τα θέλει όλα, έστω συμβολικά και θεατρικά. Κι αυτή, με μυαλό, εργασία, σαφήνεια και τέχνη, του προσφέρει ένα πλήρες πρόγραμμα που διαρκώς ανανεώνεται, για την ικανοποίηση των απαιτήσεων και των αισθήσεών του, με μουσική, τραγούδι, χορό, υποκριτική, μόδα, προβολή, γκλαμουριά, μύθο, φαντασία, γάμους, παιδιά, πανσεξουαλισμό, look, σκάνδαλα, τσόντα, πλαστικές, μεταμορφώσεις, ταχύτητα, φιλανθρωπία, αντικομφορμισμό, μυστικισμό, hi-tech, χειραφέτηση, πολιτική, αναγνώριση, μπίζνες, χρήμα και, κυρίως, αιώνια νεότητα. Σε τίποτα σχεδόν δεν είναι καλύτερη από άλλους αξιόλογους καλλιτέχνες, αλλά στο συνδυασμό όλα-μαζί-σε-ένα είναι ασυναγώνιστη. Ταλέντο.» (Ελευθεροτυπία, 7 Σεπτεμβρίου 2008)

Ο πιο ευχαριστημένος από τη Μαντόνα ήταν ο υπουργός Τουρισμού που εναγωνίως κυνηγάει την προβολή του Ισραήλ στο εξωτερικό. Είναι άραγε συμπτωματικό ότι κοντά στις δύο επισκέψεις της στο Ισραήλ, εξαπέλυσε τις επιθέσεις της στον πρόεδρο Μπους, που τον σύγκρινε με τον Σαντάμ Χουσέιν, και στον υποψήφιο των ρεπουμπλικάνων Μακέιν τον οποίο ταύτισε με τον Χίτλερ; Εξισορροπητική κίνηση, όπως υποστηρίζουν οι επικριτές της, ανάμεσα στα συντηρητικά τραστ που ελέγχουν ΜΜΕ/σόου-μπίζνες και τη διανόηση των γραμμάτων και τεχνών που ανήκει στο αντιπολεμικό μέτωπο; Ή εκρήξεις αυτοσυνείδησης μιας καλλιτέχνιδας που το κύριο γνώρισμά της είναι η διαρκής αναμόρφωση και προσαρμογή της φυσιογνωμίας της; Ή, απλά, άλλη μία σκανδαλιστική πρόκληση που εξασφαλίζει πρόσθετη δημοσιότητα;

Δύσκολο να απαντήσει κανείς με βεβαιότητα σ' αυτά και σε πολλά άλλα ερωτήματα που ανακύπτουν από τις επιλογές της. Απελευθερώνει, άραγε, τη γυναικεία προσωπικότητα ή επαυξάνει την εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος; Επαναφέρει το συναίσθημα ή μηχανοποιεί ακόμα περισσότερο το σεξ;..».

Ό,τι και να πούμε, η Μαντόνα κατάφερε με τους ευεγέθεις ή φλεγόμενους σταυρούς, πότε να το παίζει χριστιανή, πότε οπαδός της Καμπάλα, πότε με σατανιστικές κινήσεις του χεριού της και πότε με το σεξιστικό κορμί της να πιστεύει σε ένα και μοναδικό θεό, που κυριαρχεί επί της γης: Το χρήμα!..