Τι κοινό υποστήριζαν ο Αισχίνης ο Σφήττιος και η ... Παλαιά Διαθήκη;

Κωδικός Πόρου: 00285-114787-977
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 18/08/11 19:10
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Τί Εστιν Αλήθεια;, 00285-114787-977




Περιγραφή:

 

Ο Αισχίνης ο Σφήττιος θεωρήθηκε ο πιο πιστός από όλους τους οπαδούς του Σωκράτη, αυτός που διαφύλαξε και διέδωσε με την πιο μεγάλη επιμέλεια τη διδασκαλία εκείνου και τον ιδιότυπο λόγο του με τους περίφημους σωκρατικούς διαλόγους! Αλλά, ας δούμε τι λέει για το διάλογο και η ίδια η Παλαιά Διαθήκη σε διάφορα χωρία της!..

Ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία δεν συναντώνται μόνο στον πνευματικό, αλλά και στον υλικό χώρο, όπως βλέπουμε σε πολλές εκκλησίες,. (Στη φωτογραφία μας ένα μικρό τραπέζι φτιαγμένο από μια αρχαία κολώνα Κορινθιακού ρυθμού, που βρίσκεται στο μοναστήρι της Παλιανής. Το ίδιο και η ανάγλυφη διακόσμηση της πάνω φωτογραφίας).

Ο Αισχίνης ο Σφήττιος (ουδεμία σχέση με τον γνωστό Αισχίνη από την Αθήνα), ο λεγόμε­νος και «Σωκρατικός φιλόσοφος» του 4ου αι. π.Χ. (περίπου 430-360 π.Χ.), καταγόταν από τον Ατ­τικό δήμο που είχε το όνομα Σφηττός. Ο πατέ­ρας του λεγόταν Λυσανίας. Υπήρξε μαθη­τής και πιστός οπαδός του Σωκράτη και ήταν μάρτυρας της καταδίκης και του θανάτου του. Ως φυγάς βρήκε καταφύγιο, για ένα αρκετά με­γάλο διάστημα, στις Συρακούσες. Πότε επέ­στρεψε από εκεί στην Αθήνα (356;) κι αν ήταν δάσκαλος της ρητορικής, δεν είναι πράγματα που μπορούμε να τα αποφασίσουμε με σιγουριά μέσα στους θρύλους που από νωρίς διαμορφώ­θηκαν γύρω από τους διαδόχους του Σωκράτη.

Δική του σχολή δεν φαίνεται να ίδρυσε, μολονότι ο Ξενοκράτης από τη Χαλκηδόνα πρέπει να υπήρξε μαθητής του. Θεωρήθηκε πάντως ο πιο πιστός από όλους τους οπαδούς του Σωκράτη, αυτός που διαφύλαξε και διέδωσε με την πιο μεγάλη επιμέλεια τη διδασκαλία εκείνου και τον ιδιότυπο λόγο του έτσι γεννήθηκε και ο θρύλος πως οι διάλογοι του Αισχίνη ήταν στην πραγματικό­τητα γνήσια έργα του Σωκράτη, που του τα άφη­σε εκείνος ή που του τα έδωσε η Ξανθίππη.

Η αλήθεια είναι πως οι επτά Διάλογοι που θεωρού­νται γνήσια έργα του Αισχίνη έχουν μερικά χαρακτη­ριστικά που φαίνεται να ταιριάζουν καλά με την παραδομένη εικόνα του Σωκράτη· τέτοια είναι π.χ. ο ζωηρός λόγος και η πολύχρωμη παρουσία­ση των λεπτομερειών. Έτσι οι διάλογοι αυτοί κερδίζουν μεγάλη αξία ως μαρτυρίες για τον τρόπο με τον οποίο δίδασκε και σκεφτόταν ο Σωκράτης.

Από τον Διογένη τον Λαέρτιο μας έγιναν γνωστόν οι ακόλουθοι τίτλοι: Μιλτιάδης, Καλλίας, Αξίοχος, Ασπασία, Αλκιβιάδης, Τηλαύγης, Ρίνων.

ΠΕΡΙ διαλόγων, λοιπόν… Ό,τι διέσωσε ο Αισχίνης από τους σωκρατικούς διαλόγους… Αλλά τι είναι διάλογος;

Στη αρχαία ελληνική λογοτεχνία, ο διάλογος είναι μια μορφή ποικίλου περιεχομένου, που αποσκοπεί στην αναζήτηση της αλήθειας με την παρουσίαση σκέψεων και αντιλήψεων που συχνά έρχονται σε σύγκρουση. Με την ειδική αυτή σημασία, ο διάλογος –που μπορεί να ειπωθεί ότι γεννήθηκε με τον Πλάτωνα, του οποίου οι Διάλογοι παρουσιάζουν τις απόψεις της σωκρατικής σχολής– γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην αρχαία φιλοσοφία, ενώ συγχρόνως άνθισε σε ορισμένα ποιητικά είδη, όπως στο έπος και στον διθύραμβο. Σε ιδιαίτερη κατηγορία ανήκουν οι Νεκρικοί διάλογοι και οι Θεών Διάλογοι του Λουκιανού, έργα με σατιρικό θέμα. Μετά την περίοδο ακμής του στην Ελλάδα, ο διάλογος αναβίωσε στη Ρώμη, όπου ο Κικέρων τον χρησιμοποίησε για την παρουσίαση των φιλοσοφικών, ηθικών και λογοτεχνικών του ιδεών.

Τι αναφέρει, όμως, η Παλαιά Διαθήκη πάνω στο θέμα του διαλόγου; Διαβάζουμε:
--«και από λόγων ανδρός αμαρτωλού, μη φοβηθήτε, ότι η δόξα αυτού εις κοπρίαν και εις σκώληκας σήμερον επαρθήσεται και αύριον ου μη ευρεθή, ότι επέστρεψεν εις τον χουν αυτού, και ο διαλογισμός αυτού απώλετο» (Α΄ Μακκ. 2, 62-63).
--«ποιησάμενός τε κατ’ ανδραλογίαν κατασκευάσματα εις αργυρίου δραχμάς δισχιλίας, απέστειλεν εις Ιεροσόλυμα προσαγαγείν περί αμαρτίας θυσίαν, πάνυ καλώς και αστείως πράττων υπέρ αναστάσεως διαλογιζόμενος» (Β΄ Μακκ. 12, 43) .
--«ου διαλογιείσθε τούτο, ότι ουδέν υμίν απειθήσασι πλην του μετά στρεβλών αποθανείν απόκειται;» (Δ΄ Μακκ. 8, 11) κλπ.

Κλείνοντας να προσθέσουμε ότι για τον Αισχίνη τον Σφήττιο έχει γράψει ένα περισπούδαστο άρθρο ο κ. Αντώνιος Η. Σακελλαρίου, Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών, το οποίο έχει αναρτηθεί στην γνωστή ιστοσελίδα τού καταξιωμένου πανεπιστημιακού μας δασκάλου, αλλά και ιερωμένου κ. Κώστα Μπέη, με τίτλο: «Αισχίνης Σφήττιος, Σωκρατικός Εταίρος».