Η Παγκόσμια Ελληνική Ζωγραφική!..

Κωδικός Πόρου: 00285-114734-339
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 15/05/11 15:26
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Τέχνη και Πολιτισμός!.., 00285-114734-339




Περιγραφή:

Η Παγκόσμια Ελληνική Ζωγραφική!..

Διαβάστε πώς ο Ζεύξις, ο Φειδίας, ο Γνώσις και τόσοι άλλοι αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι όχι απλώς είχαν διακοσμήσει τα επιβλητικά κτίρια της Αρχαίας Ελλάδος, όπως, για παράδειγμα, η Ποικίλη Στοά των Αθηνών, αλλά δάνεισαν την τέχνη τους και στους κατοπινούς ζωγράφους της Αναγεννήσεως, όπως και του συγχρόνου κόσμου, για να μεγαλύνουν το έργο τους σ’ ολόκληρη την Υφήλιο!..

«ΓΝΩΣΙΣ ΕΠΟΙΗΣΕΝ» …

Σε μία από τις πρόσφατες τηλεοπτικές εκπομπές, είχα την χαρά να φιλοξενήσω την καταξιωμένη Ελληνίδα ζωγράφον Αμάντα Κουτσουπίδου –Pafford, η οποία είχε επισκεφθεί τους τάφους της Βεργίνας και έμπλεη θαυμασμού εξιστορούσε τα όσα είχε διαπιστώσει, αφού ο χρωστήρας των αρχαίων Ελλήνων ζωγράφων είχε μείνει ακόμη ανεξίτηλος μέσα τους τάφους!
Tον ίδιο θαυμασμό είχε εκφράσει και ο αείμνηστος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τσάτσος, αφού ετόνιζε το γεγονός ότι είχαμε «ζωντανά» τα χρώματα των απεικονίσεων των αρχαίων Ελλήνων!
Ζεύξις, Φειδίας, Γνώσις και τόσοι άλλοι αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι όχι απλώς είχαν δακοσμήσει τα επιβλητικά κτίρια της Αρχαίας Ελλάδος, όπως, για παράδειγμα, την Ποικίλη Στοά των Αθηνών, αλλά και εδάνεισαν την τέχνη τους στους κατοπινούς ζωγράφους της Αναγεννήσεως , αλλά και του συγχρόνου κόσμου, για να μεγαλύνουν το έργο τους σ’ ολόκληρο τον κόσμο!
Στην Κρήτη βρέθηκαν αγγεία του 2000 π.Χ. με εκπληκτικές παραστάσεις, όπως το Καμαραϊκό αγγείο, αλλά και η περίφημη Παριζιάνα (1500-1450 π.Χ.), ενώ ένα πλήθος αγγείων μας θυμίζει ακόμη τον πλούτο των ζωντανών χρωμάτων με τις εκπληκτικές απεικονίσεις των αρχαίων Ελλήνων ζωγράφων.
Στην Μήλο, για παράδειγμα, βρέθηκε παράσταση ενός ψαρά σε λυχνοστάτη του 17ου αιώνος π.Χ. πού σώζεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών, και η οποία δεικνύει πόσο μεγάλος ήταν ο καλλιτέχνης πού το ζωγράφισε. Και όχι μόνον…
Η ζωγραφική σε αρχαίες σαρκοφάγους, της Μινωϊκής εποχής, όπως της Αγίας Τριάδος Κρήτης, αλλά και η Μυκηναϊκή της Τανάγρας έχουν γίνει θέμα συζητήσεως σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Οι πυγμάχοι της Σαντορίνης (16ος αι. π.Χ.), για να φέρουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, και η Μυκηναία (13ος αι. π.Χ.), έχουν κάνει τον γύρο του κόσμου σε «κάρτ ποστάλ» και φωτογραφίες μυριάδες φορές! Αυτός δεν είναι κι ο λόγος που διάσημοι ξένοι αρχαιολόγοι «ερωτεύθηκαν» τον Ελληνισμό, όπως για παράδειγμα ο Σλήμαν, ο Έβανς ή ο Δαίρπφελδ;
Και δεν αναφερόμεθα, ασφαλώς, στους μεγάλους Έλληνες αρχαιολόγους πού εδόξασαν την Ελλάδα στα πέρατα της οικουμένης, όπως ένας Ορλάνδος, ένας Μαρινάτος, ένας Ανδρόνικος, και άλλοι.

H Θέτιδα ικετεύει το Δία , πίνακας του Jean-Auguste-Dominique Ingres, 1811

Θέλετε, τώρα, να γυρίσουμε τους λεπτοδείκτες του ρολογιού του χρόνου στα κατοπινά χρόνια και να θυμηθούμε ορισμένους άλλους μεγάλους ζωγράφους, ώστε να διαπιστώσουμε πόσοι εξ αυτών είχαν εμπνευσθή από το αρχαίο και σύγχρονο ελληνικό μεγαλείο;
Ο Πικάσο, για παράδειγμα, είχε ζωγραφίσει την Μινοταυρομαχία, ο Νταλί έκανε μία σύνθεση με την Αφροδίτη, πού ήταν μ’ ένα ναύτη, ή την εμφάνιση του προσώπου της Κνηδίας Αφροδίτης σε ένα τοπίο, ο Ένγκρ εζωγράφισε την Αποθέωση του Ομήρου, την Θέτιδα να ικετεύη τον Δία, την Αναδυομένη Αφροδίτη, ή την «Οδύσσεια», ο Ντεγκά εζωγράφισε τις Ασκήσεις νεαρών Σπαρτιατών, ο Κλίμτ εζωγράφισε την Δανάη με τον Δία να έχη μεταμορφωθή σε νομίσματα, ο Νταβίντ εζωγράφισε τους Έρωτες του Πάρι και της Ελένης (13), τις Σαβίνες (14), πού είναι εμπνευσμένες από έναν αρχαίο ελληνικό σφραγιδόλιθο, ή τον Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, ο Ρεντόν εζωγράφισε τον Κύκλωπα, τον Πήγασο και τη Θηρίο, την Πανδώρα, τον Φαέθωνα, ο Τιέπολο εζωγράφισε το Γεύμα της Κλεοπάτρας, τον Απόλλωνα και την Δάφνη, την Συνάντηση Αντωνίου και Κλεοπάτρας, το Επίσημο Δείπνο Αντωνίου και Κλεοπάτρας, τον Ποσειδώνα να προσφέρη στην Βενετία τους Θησαυρούς της Θαλάσσης, κλπ.
Για να σταθούμε λίγο στον Τιέπολο, ας πούμε ότι ήταν αυτός πού μαζί με τον Τζιαντομένικο έκαναν τις περίφημες τοιχογραφίες από τα επικά ποιήματα Ιλιάδα και Αινειάδα, σε τέσσερα δωμάτια της επαύλεως Βαλμαράνδα και όχι μόνον. Η Αρπαγή της Ευρώπης, για παράδειγμα, είναι ένα εκπληκτικό σε σύλληψη έργο.

Ο Ντελακρουά συγκλονίζεται από τα πάθη του Ελληνισμού και ζωγραφίζει την «Σφαγή της Χίου», όπου αποτυπώνει ολόκληρη αυτήν την τραγωδία και τον πόνο στα πρόσωπα των Ελλήνων, όπως ακριβώς κάνει και με τον Θάνατο του Σαρδανάπαλου, ενώ η Ελευθερία που οδηγεί τον λαό είναι κι αυτή εμπνευσμένη από την κλασσική παράδοση. Συγκίνηση προκαλεί η Ελλάδα, πού θρηνεί πάνω στα ερείπια του Μεσολογγίου, ενώ δεν θα διστάση να κάνη το πάν για να προβάλη τον Ελληνισμού όπου γης!
Ο Μανέ ζωγραφίζει την γυναίκα Ολυμπία, εις απομίμησιν πολλών μεγάλων ζωγράφων πού απεικονίζουν την Αφροδίτη (Τιτσιάνο κλπ), ο Ριμπέρα ζωγραφίζει τον Απόλλωνα και τον Μαρσία ή το έργο Αφροδίτη και Άδωνις, ο Σεζάν τον Μικρό Ερωτιδέα και ο Ντε Κίρικο, ιταλικής καταγωγής, πού γεννήθηκε όμως στην Ελλάδα, ζωγραφίζει την Νιόβη, την Κεφαλή του Απόλλωνα του Μπελβεντέρε, με υπερφυσικές διαστάσεις, τον ΄Εκτορα και Ανδρομάχη, τις Τρεις Χάριτες, την Αναχώρηση των Αργοναυτών , τον Αποχαιρετισμό των αναχωρούντων Αργοναυτών ή τις Ανήσυχες Μούσες του.

Η απαγωγή της Ευρώπης (Tiziano [1477-1576)]

Ο Μπονάρ ζωγραφίζει την Αρπαγή της Ευρώπης, ο Κίρχνερ την Κρίση του Πάρι, ο Ρούμπενς τις Τρεις Χάριτες, την Μάχη Ελλήνων και Αμαζόνων, την Βρισηίδα να επιστρέφει στον Αχιλλέα, την Αδροδίτη και ΄Αδωνι, την Κρίση του Πάρι (2 φορές), τον Αετό-Δία και Γανυμήδη, την Πτώση των Τιτάνων, ενώ ο Καραβάτζιο συγκλονίζει με τον Αποκεφαλισμό του Φιλισταίου Γολιάθ από τον Δαβίδ, την Κεφαλή της Μέδουσας, τον Έφηβο Βάκχο, τον Νεαρό άρρωστο Βάκχο ή τον Νάρκισσο.
Βεβαίως, και ο Κοκόσκα έχει ζωγραφίσει την Αρπαγή της ωραίας Ελένης, περιέργως πως τους … «Ειδωλολάτρες», που δεν είναι απαραίτητο να είναι Έλληνες, ενώ ο Μαγκρίτ, εμπνεόμενος κι αυτός από την κλασική τέχνη, απεικονίζει την Μνήμη σε αρχαιοελληνική μορφή, την ώρα που ο Μπουσέ ζωγραφίζει την Τουαλέτα της Αφροδίτης..
Εάν σε όλους αυτούς, πού αναφέρουμε, προσθέσουμε και τις κολοσσιαίες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες της Αναγεννήσεως , πού εξύμνησαν την Ελληνική Μούσα σε όλα σχεδόν τα έργα τους, όπως για παράδειγμα ο Ραφαήλ Σάντσιο, ο Μιχαήλ Άγγελος, ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος και τόσοι άλλοι, αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης πόσα βιβλία θα εχρειάζοντο να γραφούν και μόνον γι’ αυτούς τους πανανθρώπινους και οικουμενικούς καλλιτέχνες, πού εμπνεύσθηκαν την δική τους Μούσα μέσα από την Ελληνική Σκέψη!...

Μεγάλη άνθηση βρήκε η ελληνική ζωγραφική, πού καθήλωσε ολόκληρο τον κόσμο με την Βυζαντινή τέχνη: Αγιογραφήσεις και εικονογραφήσεις προσώπων της Βίβλου και του Ελληνισμού σε όλες σχεδόν τις εκκλησίες και τα μοναστήρια του κόσμου, έδωσαν την αφορμή για εμπνεύσεις σε όλους σχεδόν τους σύγχρονους αγιογράφους..
Ο Φοίβος Πιομπίνος, ένας εξαιρετικός Έλλην στοχαστής, που είχα την χαρά να φιλοξενήσω δύο φορές στην τηλεοπτική εκπομπή μου: «Το Ντοκουμέντο της Εβδομάδος» στην «Τηλετώρα» (1.6.1994 και 17.5.1995), έχει συγγράψει ειδικό έργο για τους μεγάλους αγιογράφους, πού ξεπερνούν σε αριθμό τους 150 !!

Και μη νομίσουμε ότι οι ζωγράφοι του Νεωτέρου Ελληνισμού «κάθονται με σταυρωμένα χέρια»: Θ. Βρυζάκης, Ανδρέας Κριεζής, Νικόλαος Κουνελάκης, Νικηφόρος Λύτρας, Κων. Βολανάκης, Πολυχρόνης Λεμπέσης, Γεώργιος Ροϊλός, Σπυρίδων Βικάτος, Κων. Μαλέας, Κων. Παρθένης, Σπ. Παπαλουκάς, Φώτης Κόντογλου, Θεόφιλος Χατζημιχάλης, Γιάννης Τσαρούχης, Σπύρος Βασιλείου, Νικόλαος Χατζηκυριάκος - Γκίκας, Αλέκος Φασιανός, Μπόστ και τόσοι άλλοι, έρχονται με ευλάβεια να συνεχίσουν το έργο των άλλων μεγάλων Ελλήνων ζωγράφων οι οποίοι, είτε ως εικονογράφοι ναών , είτε ως απλοί ζωγράφοι εσφράγισαν, με την προσωπικότητα και το έργο τους τον παλαιό και νεώτερο Ελληνισμό, πού στέλνει τα μηνύματά του σ’ ολόκληρο τον κόσμο!

ΛΥΣΙΠΠΟΣ ΕΠΟΙΗΣΕΝ…

Υπάρχει, βεβαίως, και η Γλυπτική , η οποία, σε συνδυασμό και με την Αρχιτεκτονική Τέχνη, οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι εδόξασαν τον Ελληνισμό στα πέρατα της Οικουμένης. Και δεν υπερβάλλομεν.
Αναλογισθήτε μόνον πόσα κράτη, όπως η Ιταλία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Αυστρία, η Ισπανία, η Ρωσία, η Αμερική ή η Ιαπωνία για παράδειγμα, επιχείρησαν να μιμηθούν τον Παρθενώνα, να κατασκευάσουν δικούς τους ναούς, να ανεγείρουν θέατρα, στάδια και γυμναστήρια, ή να οικοδομήσουν πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες, μουσεία και ό,τι άλλο μπορούν βασισμένα στην αρχαιοελληνική τέχνη, πού είχε ως κύριους εκφραστές της τον Φειδία, τον Ικτίνο, τον Καλλικράτη, ή τον Λύσιππο, με τους ανδριάντες του, και τόσους άλλους!…
Δεν είναι λίγοι οι αναγνώστες αυτού του βιβλίου, που έχουν επισκεφθή, για παράδειγμα, το Βρετανικό Μουσείο, μέσα εις το οποίο υπάρχουν τα περίφημα (και αδίκως αρπαγέντα) Μνημεία του Παρθενώνος, το Μουσείο του Λούβρου, το Μουσείο του Βατικανού, το Μουσείο του Πράδο ή το Μουσείο του Ερμιτάζ, όπου εκτίθενται εκατοντάδες χιλιάδες αρχαιολογικά ευρήματα (από αγάλματα και κολώνες ναών μέχρι εδώλια και παπύρους ή περγαμηνές), χωρίς να λάβουμε υπ’ όψιν την καθημερινή αρχαιοκαπηλία, της οποίας το μέγεθος δεν δύναται να υπολογισθή με τίποτε!…
Κι αν κάποιοι διστάσουν να ομολογήσουν πως και οι νεώτεροι Έλληνες έχουν να προσφέρουν κολοσσιαίο έργο στην γλυπτική, ας κάνουν ένα βήμα μέχρι το Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, για να ιδούν πόσα μεγάλα μυαλά έχουν φιλοτεχνήσει όλα αυτά τα κομψοτεχνήματα, πού υπάρχουν εκεί, όπως , για παράδειγμα «Η Κοιμωμένη» του Γιαννούλη Χαλεπά και τόσων άλλων μεγάλων καλλιτεχνών, πού έχουν κυριολεκτικά «σκορπίσει» παντού την τέχνη τους, με όλες εκείνες τις αφίσες, τις «κάρτ-ποστάλ» φωτογραφίες, τα βιβλία, τα περιοδικά, τις εφημερίδες κλπ (15).

Τώρα: Εάν όλα αυτά δεν προβάλλουν την Ελληνική Μούσα παντού, τότε, αλήθεια, τι προβάλλουν;


Επιμέλεια – Παρουσίαση:

ΜΑΡΙΑ ΨΙΛΟΠΟΥΛΟΥ
Ηθοποιός-Τηλεπαρουσιάστρια