Αρχαίος Έλληνας ήταν ο άνθρωπος που εφηύρε την σκηνογραφία;

Κωδικός Πόρου: 00285-114739-168
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 15/04/11 17:14
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Τέχνη και Πολιτισμός!.., 00285-114739-168




Περιγραφή:

Αρχαίος Έλληνας ήταν ο άνθρωπος που εφηύρε την σκηνογραφία;

Διαβάστε για τον Αγάθαρχο από τη Σάμο, τον ζωγράφο του 5ου αι. π.Χ., ο οποίος θεωρείται ευρετής της σκηνογραφίας! Με παρακίνηση του Αισχύλου ζωγράφισε τη σκηνή και μάλιστα έγραψε ένα βιβλίο γι' αυτή την τεχνική και για τους νόμους της προοπτικής, ενώ αυτός διακόσμησε το σπίτι του Αλκιβιάδη!.. 

Η σκηνογραφία (1), για να πούμε λίγα λόγια, είναι η τέχνη της δημιουργίας στη σκηνή αίσθησης τόπου και χρόνου όπως τους οραματίστηκε ο συγγραφέας του θεατρικού έργου που παίζεται. Η αίσθηση αυτή αποκτάται κυρίως με εικαστικά και άλλα παραπλήσια μέσα. Ο σκηνογράφος χρειάζεται να έχει εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, πλούσια φαντασία και επινοητικότητα. Η σκηνογραφία άλλωστε προϋποθέτει γνώση των καλών και των διακοσμητικών τεχνών, του χαρακτήρα και του στιλ της επιπλοποιίας, των ιδιοτήτων και των τρόπων χρησιμοποίησης των υφασμάτων και των υλικών οικοδομής καθώς και της ζωγραφικής και πρωταρχικά του σχεδίου. Απαιτεί επίσης γνώση του τρόπου που "στήνεται" η σκηνή, του φωτισμού της, των φωτιστικών "εφέ", του πλάτους και του μήκους της σκηνής, του ύψους του προσκηνίου κ.ά.

«Το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας». Έργο του Σπ. Βασιλείου (1950)

Το έργο του σκηνογράφου

Το έργο του σκηνογράφου αρχίζει με τη μελέτη του θεατρικού κειμένου για την κατανόηση του πνεύματος του συγγραφέα του και τη δυνατότητα αναβίωσης της ατμόσφαιρας της εποχής κατά την οποία διαδραματίζεται το έργο.
Ο σκηνογράφος κάνει προσχέδια, πειραματίζεται με πρόχειρα μέσα και τελικό συλλαμβάνει τη μορφή του όλου σκηνικού και την εκτελεί στις διαστάσεις των δυνατοτήτων που του προσφέρει η σκηνή. Στη σκηνογραφία αναφέρονται επίσης η κατάλληλη τοποθέτηση των επίπλων και των διακοσμητικών στοιχείων (άνθη, παραπετάσματα κ.ά.) και γενικά η οργάνωση του όλου σκηνικού χώρου. Τα σκηνικά μπορούν να γίνουν με φυσικό υλικό (παραπετάσματα κ.ά.) και με ζωγραφικές επιφάνειες (τελάρα, ξύλα κ.ά.) καθώς και με αρχιτεκτονικό υλικό (σκάλες, κολώνες κ.ά.). Για τη μετακόμιση, τοποθέτηση και αλλαγή των σκηνικών χρησιμοποιούνται πολλές μηχανικές μέθοδοι, είτε με ανύψωση των σκηνικών πάνω από τη σκηνή ή με μετακίνησή τους στο βάθος ή στα πλάγια ή με περιστρεφόμενες σκηνές ή και με κατέβασμα ολόκληρου του σκηνικού σε υπόγειο χώρο. Αξιόλογοι Έλληνες σκηνογράφοι είναι οι Γ. Τσαρούχης, Γ. Βακαλό (όπου και η πάνω εικόνα από τις «Νεφέλες», έργο του 1941), Κ. Κλώνης, Σπ. Βασιλείου, Γ. Ανεμογιάννης, Π. Αραβαντινός, Μ. Αγγελόπουλος κ.ά. (2)

Ποιος ήταν ο Αγάθαρχος

Ο Αγάθαρχος, για όσους δεν γνωρίζουν, ήταν ένας αρχαίος Έλληνας ζωγράφος που έζησε τον 5ο π.Χ. αιώνα. Καταγόταν από τη Σάμο και ήταν γιος του Ευδήμου.  Έζησε στην Αθήνα το β΄ μισό του 5ου αιώνα και ασχολήθηκε κυρίως με τοιχογραφίες και τη σκηνογραφία.
Ο Ρωμαίος αρχιτέκτονας Βιτρούβιος αναφέρει ότι ο Αγάθαρχος ζωγράφισε τα σκηνικά για μια τραγωδία του Αισχύλου και απέδωσε τη διάσταση του βάθους, εφαρμόζοντας τις αρχές της προοπτικής. Ήταν ειδικός στις φωτοσκιάσεις και φημιζόταν για την ταχύτητά του.
Σύμφωνα με μια παράδοση ο Αγάθαρχος διακόσμησε το σπίτι του Αλκιβιάδη.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1. σκηνογραφία
η, ΝΑ· 1. η συνολική αισθητική σύνθεση μιας παράστασης, αποτέλεσμα τής αξιοποίησης διαφόρων σκηνικών μέσων, όπως είναι τα ζωγραφισμένα σκηνικά, ο φωτισμός, τα κοστούμια, ο ήχος, ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός τής σκηνής και ο τεχνικός εξοπλισμός, αλλ. σκηνικός διάκοσμος· 2. η τέχνη τής δημιουργίας σκηνικού διακόσμου· || (αρχ.) απατηλή εντύπωση, οφθαλμαπάτη, ψευδαίσθηση («τα εκεί πράγματα τραγωδίαν όντα και σκηνογραφίαν», Πλούτ.).[ΕΤΥΜΟΛ. < σκηνή + -γραφία*].
2. Βλέπε και Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό "Ματζέντα".

Επιμέλεια-Παρουσίαση:

ΜΑΡΙΑ ΨΙΛΟΠΟΥΛΟΥ
Ηθοποιός-Τηλεπαρουσάστρια