Βασίλης Τερλέγκας: Το αηδόνι του Ελληνισμού!..

Κωδικός Πόρου: 00285-113013-2445
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 15/04/12 2:20
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνικό Τραγούδι, 00285-113013-2445




Περιγραφή:

Βασίλης Τερλέγκας: Το αηδόνι του Ελληνισμού!..

Μια κατάθεση ψυχής και καρδιάς για έναν άνθρωπο που γεννήθηκε στο Πεύκο Καλαβρύτων, ανατράφηκε με όλα εκείνα τα νάματα και τις εθνικοθρησκευτικές παραδόσεις της φυλής μας, που δεν διστάζει να διακηρύξει την πίστη του στον Χριστό και που όλα τα τραγούδια του πλημμυρίζουν την ψυχή χιλιάδων Ελλήνων, αφού μέσα σ’ αυτά αντικρίζουν την ίδια την ελληνική ψυχή τους!... Διαβάστε μια λογοτεχνική προσέγγιση στον μεγάλο Έλληνα ερμηνευτή, το καμάρι του Μοριά μας, από τον Άγγελο Παν. Σακκέτο!..

Το αηδόνι του Ελληνισμού, Βασίλης Τερλέγκας και το αηδόνι της άνοιξης, το ένα δίπλα στο άλλο!.. 

ΑΛΑΡΓΕΨΕ πολύ αυτή η κουρασμένη μνήμη για να «πετάξει» μέχρι τα ιερά χώματα της γης των Καλαβρύτων και πιο συγκεκριμένα στη μοσχομυρισμένη, από τα λουλούδια της άνοιξης, γη της ιδιαιτέρας μας πατρίδας, όπως είναι το Βεσίνι για τον γράφοντα και το Πεύκο (Τσαρούχλι) για τον μεγάλο Έλληνα ερμηνευτή, Βασίλη Τερλέγκα. Το καμάρι του Μοριά!.. Αυτό το αηδόνι του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας!

Θέριεψε, όμως, και ξανάνιωσε, όσο ο δροσερός αέρας που ξέφευγε από τις πλαγιές του χιονισμένου ακόμη Χελμού ή το Προφήτη Ηλία και έριχνε χαϊδευτικά τις «ριπές» του στις παρειές του ανθρώπου, που έχει τη χαρά να σκαλίζει αυτές τις αράδες, και ο οποίος ένα πράγμα είχε στο νου του κάθε φορά που έβλεπε περνώντας τη «δημοσιά» προς το Πεύκο Καλαβρύτων: τους ουρανόσταλτους μελωδικούς κι εξαίσους ήχους, που έβγαιναν από το στόμα του Βασίλη Τερλέγκα!..

Ένα Ημερολόγιο…

Δεν ξέρω!.. Έρχονται στιγμές, που όταν περνάω μέσα από τους σκιερούς και βαθύσκιωτους πλατάνους της περιοχής μας και ακούω τραγούδια από τις κλασικές μουσικές δημιουργίες του Βασίλη Τερλέγκα (1992 'Ένα Ημερολόγιο, 1992 Πρόβα Τζενεράλε, 1992 Διαβατήριο, 1993 Αρραβώνες, 1994 Η Φωτογραφία κ.α.), έχω την αίσθηση ανοίγω τις σελίδες του ημερολογίου της δικής μου ζωής και πως οι φωνές των πουλιών σωπαίνουν για ώρα πολύ! Νομίζεις ότι αισθάνονται κι αυτά την ανάγκη να «αντιγράψουν» ορισμένα μαθήματα φωνητικής τέχνης για το δικό τους βασίλειο της μουσικής πανδαισίας!
Κι όχι μόνο!..

Καθώς τα πλατανόφυλλα χαϊδεύουν το κεφάλι σου διεισδύοντας κι αυτά μέσα από τα παράθυρα του αυτοκινήτου, θαρρείς πως θέλουν ν’ ακούσουν κι αυτά κάτι από τη μελωδία του Βασίλη Τερλέκα!

Ναι!.. Είναι αλήθεια!.. Πλούσια και ποιοτική η δισκογραφική δημιουργία του Βασίλη Τερλέγκα! «Η Φωτογραφία» (1994), για παράδειγμα, δεν μας κάνει μόνο να γυρίζουμε το βέλος της μνήμης μας στα δικά μας νεανικά χρόνια, όπου όλο και κάποια φωτογραφία θα μας υγραίνει τα μάτια, αλλά να βλέπουμε μέσα στα διαφαινόμενα κατάλευκα σύννεφα των κορυφογραμμών του Πεύκου (Τσαρουχλιού) θρυλικές μορφές και εικόνες, που συνεργάστηκαν με το «Αηδόνι του Ελληνισμού»: Μάνος Ελευθερίου, Χρήστος Νικολόπουλος, Ιφιγένεια Γιαννοπούλου, Ρίτα Σακελλαρίου, Τζένη Βάνου, Πίτσα Παπαδοπούλου, Ζαφείρης Μελάς, Κώστα Μπίγαλης και τόσοι άλλοι! Εικόνες, που σου θυμίζουν το ομώνυμο μουσικό άλμπουμ του Βασίλη Τερλέγκα :«Εικόνα», που κυκλοφόρησε το 1996 και ακόμη σαστίζει κανείς με τις επιτυχίες του έργου του!

Πεύκο (Τσαρούχλι) Καλαβρύτων. Το χωριό που γέννησε το αηδόνι του Ελληνισμού, το καμάρι του Μοριά μας, τον υπέροχο τραγουδιστή, Βασίλη Τερλέγκα!

Γεννήθηκε –λέει- στο Πεύκο Καλαβρύτων!.. Αυτός, πολύ μικρότερος σε ηλικία από μένα, είδε για πρώτη φορά το φως της ζωής του στο Τσαρούχλι (έτσι λεγόταν παλιά το Πεύκο), όπου κοίταζε τη ζωή ανυποψίαστος ακόμη πώς διαγράφονται οι γαλαξίες και οι αστερισμοί στον έναστρο ουρανό, πριν αφήσει το δικό του άστρο να διαγράψει τη λαμπερή τροχιά του στον καλλιτεχνικό γαλαξία της Ελλάδος.

Ίσως ο γράφων, που ζούσε στο Βεσίνι, να άκουγε κάποια φωνή που έφερνε ο αέρας στα ψηλώματα, όταν ο Βασίλης Τερλέγκας, σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών, ξεκίνησε να τραγουδά διπλά σε μεγάλα ονόματα της εποχής!

Θα ήταν, σίγουρα, η δική του φωνή!.. Η μελωδική του φωνή!.. Και αν η γέρικη μνήμη μου με βοηθάει ακόμη, θαρρώ που «σγάρλιζα» (σκάλιζα, αν θέλετε) στη γη μερικές πλάκες (έτσι λέγαμε στα χωριά μας τις πέτρες εκείνες με τις οποίες σκεπάζαμε τα σπίτια μας, τους σχιστόλιθους)! Θεέ μου!.. Τι σύμπτωση κι αυτή!.. Πλάκες έλεγαν τα παλιά χρόνια οι μεγάλοι ερμηνευτές, τους δίσκους που κυκλοφορούσαν!

Παναγιώτης Σακκέτος (κέντρο), ο ταχυδρόμος του χωριού μας, εν ώρα υπηρεσίας, καθώς παραδίδει ένα γράμμα σε συγχωριανό. Ήταν πατέρας του γράφοντος και ταχυδρόμος των χωριών Βεσινίου, Δεχουνίου, Νασίων, Σειρών, Ποταμιάς, Πεύκου, Μαμαλούκας και Δάφνης Καλαβρύτων.

--Για σώ(πα), μωρ’ Κανέλλα, έλεγε ο πατέρας μου Παναγιώτης Σακκέτος στη μανούλα μου, που γύριζε με το δικριάνι τα στάχια μέσα στο αλώνι, κι ενώ τα άλογα έκαναν τον «γύρο της ζωής» (και όχι του θανάτου) με την καλπάζουσα ταχύτητα τους στο δυναμικό και ξέφρενο γύρισμά τους κάνοντας τον ξύλινο στυχερό να τρίζει από τη δύναμη των αλόγων!.. Σα ν’ ακώ (ακούω) μια άλλη φωνή από το διάσελο!..

Πράγματι. Ήταν ο περίφημος -και μοναδικός!- ψαράς της περιοχής μας , ο πασίγνωστος Κυριάκος, που έφερνε κανα-δυο φορές το Καλοκαίρι σε όλα τα χωριά πέστροφες από τα ποτάμια και κυπρίνους από τα λίμνη του Λάδωνα!
--Κάτσε να φας, Κυριάκο!.. Έχουμε ωραία βραστογαλιά και δροσερό ξινόγαλο από τη γυναίκα και ωραίο ψωμί που μού’δωσε η κυρά-Παγώνα απ’ το Τσαρούχλι!..

Τι ήταν να θυμηθώ αυτή τη φράση!... Ποτάμι έτρεχαν τα δάκρυά μου, όταν ο ίδιος ο Βασίλης Τερλέγκας μού θύμισε κάτι από τα δικά του βιώματα όσο σκεπτόταν τον πατέρα μου, Παναγιώτη Σακκέτο, που ήταν ταχυδρόμος της περιοχής!.. Διαβάστε:

«Και ξανάφαινε στη ράχη ο μπάρμπας μου με την χάλκινη σφυρίχτρα… Γιαγιά, έφερε μαντάτο ο μπαρμπα-Παναγιώτης…Χαρούμενος δείχνει… Ήρθε σπίτι .. Γράμμα από Αμερική… Τι να σε κεράσω, Παναγιώτη μου;.. λίγη λειτουργιά έχω, έλα βάλε κάτι στο στόμα σου… τρία χωριά πέρασες!.. Και του έδωσε τη μισή … Νάσαι καλά, κυρά Παγώνα, θα πιω κι ένα νερό, έχεις; Τάχω όλα, Παναγιώτη μου, στην υγειά μας!.. Και φεύγοντας, παιδί θυμάμαι: «Καλά μαντάτα, Παγώνα μου»… Ηχούν ακόμα στ’ αυτιά μου τα λόγια τους… Γι’ αυτό κι οι δυο του είναι στον παράδεισο…»

Δεν ξέρω αν εκείνη την ώρα, που τρώγαμε όλοι με τον ψαρά, «ράπισε» για μία ακόμη φορά τα μάγουλά μας ο ευλογημένος και δροσερός αέρας, που το βράδυ «τόφερνε συνέχεια σαν Κατεβάτης» και λιχνίζαμε το στάρι για νάχουμε το «γέννημα του σπιτιού» (εισόδημα σίτου)!.. Το βέβαιο είναι ότι κάτι «τσάγαλα» (αμύγδαλα) , που δεν είχαν ωριμάσει ακόμη, σίγουρα ήταν το δικό μου … «επιδόρπιο», στους καιρούς που μπορεί να υπήρχε σχετική ανέχεια, αλλά η μουσική αγκάλιαζε τις ψυχές όλων των ανθρώπων και τους έκανε αδελφούς!

--Αέρααααα, Ντορή μου!.. Άειντε, μια βόλτα ακόμη, Καρά μου, έλεγε και ξανάλεγε ο βαλμάς, φέροντας πολλές στροφές τα άλογα στ’ αλώνι, σκουπίζοντας τον ιδρώτα από το λιοπύρι, ενώ εκείνος ο αχός από το τραγούδι, που έφερνε ο αγέρας στα δικά μας τα ψηλώματα, ένας αχός (ήχος) που έμοιαζε θαρρείς με τη φωνή του Βασίλη Τερλέγκα, άρχισε να χάνεται κι αυτός μέσα στα φυλλώματα, τις φροξυλιές, τις βελανιδιές, τα πουρνάρια και τις αγιοκλήματα, που άφηναν κι αυτά να μυροβολεί παράξενα η μεθυστική μυρωδιά τους σε μια ακόμη πιο παράξενη φυσική και ηχητική (λέγε μουσική) μυσταγωγία, λες και σε λίγο θα περνούσαν από δίπλα σου αρχαίες Νύμφες με τις άρπες στο χέρι!


«Ενός λεπτού σιγή για μια καρδιά που ράγισε , σαν τον αητό στη γη μια αγάπη τον φυλάκισε, ενός λεπτού σιγή για ένα τσιγάρο σέρτικο, να κλείσει μια πληγή μ' ένα βαρύ ζεϊμπέκικο!..  Ενός λεπτού σιγή γι’ αυτούς που αγαπάνε, και πίνουν μοναχοί , μονάχοι τους τα σπάνε, σκοπιά διπλή φυλάς εκείνη να θυμάσαι, χαράζει μα εσύ ακόμα δεν κοιμάσαι...»

«Ενός λεπτού σιγή…»

Αυτό το τραγούδι άκουγα (θαρρώ κυκλοφόρησε το 1997), καθώς η στροφή του δρόμου ήταν πολύ στενή προς το Πεύκο και ήθελα περισσότερη προσοχή με τ’ αυτοκίνητο. Σταμάτησα για ένα λεπτό και άφησα για άλλη μια φορά τη μνήμη μου να γυρίζει σαν κινηματογραφική ταινία πίσω στη ζωή ενός ανθρώπου, σαν τον Βασίλη Τερλέγκα, που ήρθε στην Αθήνα όταν ήταν δεκαέξι ετών και από τότε ακολούθησε καριέρα στο τραγούδι!.. Μάλιστα, τα περισσότερα τραγούδια, που έχει πει, έχουν και την υπογραφή του!.. Μπορεί –λέει- και παίζει όλα τα έγχορδα όργανα, ενώ έχει εξ ολοκλήρου την επιμέλεια της όποιας δικής του παραγωγής!..

Τι να πρώτο-θυμηθεί κανείς!.. Πόσες μουσικές δημιουργίες του να αναφέρει ο ερευνητής!. Ας κάνουμε ένα μικρό υπολογισμό έστω και παρενθετικά!.. (1997 Ενός λεπτού σιγή, 1998 Βάπτισμα πυρός, 1999 Δυνατά, 1999 Ο Καλύτερος, 2000 Δημοτική Ανθολογία, 2000 Κόκκινη γραμμή, 2001 Υπογραφή, 2004 Οι συνθήκες, 1985 Όταν νυχτώνει, 2004 Τα Ζεϊμπέκικα, 2005 Θερμή υποδοχή, 2006 Πανηγύρι Live, 2008 Νικητής…)!!

Σήμερα ο Βασίλης Τερλέγκας ζει στην Παιανία με τους τρεις γιους και τη μητέρα του!.. Μια ευλογημένη οικογένεια, έτσι όπως ακριβώς ορίζουν κάποιοι αιώνιοι θεσμοί και κάποιες πατροπαράδοτες παραδόσεις ή αξίες, που δεν χάνουν ποτέ το νόημά τους!

Και πριν κλείσω το σημερινό μου αφιέρωμα, θα ήθελα να του ευχηθώ ο Αναστάς Κύριος να του χαρίζει δύναμη και υγεία, ώστε το ταλέντο που του χάρισε απλόχερα ο Δημιουργός να το κάνει ελπίδα για τον Ελληνισμό και στήριγμα για την Ορθοδοξία μας!..

Και κάτι ακόμη:

Ο Θοδωρής Κολοκοτρώνης δεν λευτέρωσε την Ελλάδα μόνο με το σπαθί, αλλά και με τα θρυλικά «Κολοκοτρωνέϊκα τραγούδια»του, που θέριευαν την ψυχή του επαναστατημένου Έλληνα και του φτερούγιζαν τις ελπίδες του για λευτεριά!

Κι ο Βασίλης Τερλέγκας, ενθυμούμενος ίσως τα λόγια του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, δεν θα διστάσει, όπου βρεθεί και όπου σταθεί, να διακηρύξει το ελληνοορθόδοξο φρόνημά του με τούτα τα παπαδιαμάντεια λόγια:

«Το επ' εμοί, ενόσω ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα παύσω πάντοτε να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστό μου, να περιγράφω μετ' έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια Ελληνικά ήθη»!..

Χριστός Ανέστη, Βασίλη!..

Χριστός Ανέστη, Έλληνα!..

'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

Σε λίγο καιρό θ΄ακολουθήσει δεύτερο αφιέρωμα με πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για τον Βασίλη Τερλέγκα, όπου θα εκτυλιχθεί αναλυτικά η καλλιτεχνική πλευρά της ζωής του μεγάλου ερμηνευτή μας.