Ποιος ήταν ο Ιάσων, οι πραγματικοί Αργοναύτες και η άγνωστη θαλασσοπορία τους; (2)

Κωδικός Πόρου: 00285-112767-6528
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 16/12/14 20:48
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Μυθολογία, 00285-112767-6528




Περιγραφή:

Ποιος ήταν ο Ιάσων, οι πραγματικοί Αργοναύτες και η άγνωστη θαλασσοπορία τους; (2)

Η φαντασία διάφορων σχολιαστών και μεταγενέστερων ποιητών πρόσθεσε στον κατά­λογο των Αργοναυτών ονόματα, τα οποία δεν υιοθετήθηκαν ούτε από τον Απολλώνιο ούτε από τον Απολλόδωρο· π.χ. τον Τυδέα, το γιατρό Ασκληπιό, το μουσικό Φιλάμμωνα, τον Νέστο­ρα, ο οποίος μνημονεύεται μόνο στο ποίημα του Βαλέριου Φλάκκου, τον Πειρίθοο, τον αχώριστο σύντροφο του Θησέα, που η παρουσία του δι­καιολογείται από την εισαγωγή του Θησέα σ' αυτόν το μύθο από την εισαγωγή πάλι του Ηρακλή εξηγείται η αναφορά του γιου του Ύλλου (η μνεία όμως αυτή διαφωνεί με τις καθιε­ρωμένες συνήθεις χρονολογίες), του Ιόλαου, του Ίφη, του αδελφού του Ευρυσθέα, και τέλος ακό­μη και του δίδυμου αδελφού του Ηρακλή Ιφι­κλή, που μνημονεύεται μόνο από τον Υγίνο!..

Αρκετά ονόματα είναι κοινά στους δύο κατα­λόγους και αποτελούν τον αμετάβλητο πυρήνα του μύθου. Αυτά είναι, εκτός από τον Ιάσονα, που ήταν αρχηγός της εκστρατείας, ο Άργος, ο γιος του Φρίξου (ή κατ' άλλους του Αρέστορα), ο κατασκευαστής του πλοίου, ο Τίφης, ο γιος του Αγνία, που το οδηγούσε. Ο Τίφης δέχτηκε αυτή την αποστολή με εντολή της Αθηνάς, η οποία του δίδαξε την άγνωστη ως τότε τέχνη της ναυπηγικής. Όταν πέθανε στη χώρα των Mαριανδυνών, αντικαταστάθηκε από τον Εργίνο, το γιο του Ποσειδώνα. Έπειτα ακολουθούσε ο Ορφέας, ο μουσικός από τη Θράκη, που αποστολή του ήταν να δίνει το ρυθ­μό στους κωπηλάτες. Διαβεβαίωναν πως οι θεοί του είχαν δώσει την εντολή να επιβιβαστεί στην Αργώ, ώστε τα τραγούδια του να χρησιμεύσουν ως αντίδοτο στο μάγεμα των Σειρήνων. Στο πλήρωμα υπήρχαν πολλοί μά­ντεις· ο Ίδμονας, ο γιος του Άβαντα, ο Αμφιά­ραος και, στον κατάλογο που δίνει ο Απολλώ­νιος, ο Λαπίθης Μόψος. Έπειτα ακολουθού­σαν οι δύο γιοι του Βορέα, ο Ζήτης και ο Κάλαης, οι δύο γιοι του Δία και της Λήδας, ο Κά­στορας και ο Πολυδεύκης, και τα δυο τους ξα­δέλφια, οι γιοι του Αφαρέα, ο Ίδας και ο Λυγκέας. Αγγελιοφόρος της εκστρατείας ήταν ο Αιθαλίδης, ένας γιος του Ερμή. Το όνομα του δεν αναφέρεται από τον Απολλόδωρο. Όλοι αυτοί οι ήρωες παίζουν ενεργητικό ρόλο στις περιπέ­τειες της Αργώς. Όσοι ακολουθούν κατόπιν έχουν γενικά δευτερεύοντα ρόλο. Αυτοί είναι· ο Άδμητος, γιος του Φέρητα· ο Άκαστος, γιος του Πελία, που ακολούθησε τον εξάδελφο του Ιάσονα αντίθετα από τις εντολές του πατέρα του· ο Περικλύμενος, γιος του Νηλέα· ο Αστέριος (ή Αστερίων), γιος του Κομήτη ο Λαπίθης Πολύφημος, γιος του Έλατου· ο Καινέας ή ο γιος του, Κορωνός· ο Εύρυτος, γιος του Ερμή, και (κατά τον Απολλώνιο) ο αδελφός του Εχίων ο Αυγείας, γιος του Ήλιου και βασιλιάς της Ήλιδας, αδελφός του Αιήτη, που πήρε μέρος στην εκστρατεία οδηγημένος λένε από τον πόθο να δει τον αδελφό του, που δε γνώριζε· ο Κηφέας, γιος του Αλεού, και (κατά τον Απολλώνιο μόνο) ο αδελφός του Αμφιδάμας· ο Παλαιμόνιος, γιος του 'Ηφαίστου ή του Αιτωλού· ο Εύ­φημος, γιος του Ποσειδώνα· ο Πηλέας και ο αδελφός του Τελαμώνας, και οι δύο γιοι του Αιακού ο Ίφιτος, γιος του Ναύβολου· ο Ποίας, ο πατέρας του Φιλοκτήτη. Αυτός αναφέρεται από τον Βαλέριο Φλάκκο και τον Υγίνο. Έπειτα ακολουθούν ο Ίφικλος, γιος του θέστιου, και ο ανεψιός του Μελέαγρος· ο Βούτης, γιος του Τελέοντα και (κατά τον Απολλώνιο μόνο) ο γιος ενός άλλου Τελέοντα, ο Εριβώτης. Ο Απολλό­δωρος και ο Απολλώνιος συμφωνούν και αναφέ­ρουν τον Ηρακλή, που το όνομα του συνδέεται με κάποιο επεισόδιο της ναυσιπλοΐας, την αρπα­γή του Ύλα· για το επεισόδιο όμως αυτό δεν υπάρχει ομόφωνη παράδοση. Τέλος και οι δύο περιλαμβάνουν στον κατάλογο τους τον Αγκαίο, το γιο του Λυκούργου.
Tα παρακάτω ονόματα δεν υπάρχουν στον κα­τάλογο του Απολλόδωρου· τρεις από τους γιους της Πηρώς, ο Ταλαός, ο Άρειος, ο Λεώδοκος· ο Ίφικλος, ο γιος του Φύλακου· ο Ευρυδάμας, ο γιος του Κτημένου· ο Φάληρος, ο γιος του Άλκωνα· κάποιος Αθηναίος, ο Φλίας (ή Φλιούς), γιος του Διόνυσου (στη θέση του Φλίαντα ο Απολλόδωρος αναφέρει δύο άλλους γιους του ίδιου θεού, τον Φάνο και τον Στάφυλο)· ο Ναύπλιος, τον οποίο ο Απολλώνιος διακρίνει για λόγους χρονολογικούς από τον πατέρα του Παλαμήδη· ο Οϊλέας, ο πατέρας του Αίαντα του «μικρού». Ανάμεσα στους συγγενείς του Μελέ­αγρου, που τα ονόματα τους ήδη μνημονεύτη­καν, ο Απολλώνιος προσθέτει το γιο του Πορθάονα, τον Λαοκόωντα, που δεν αναφέρεται από τον Απολλόδωρο. Έπειτα ακολουθούν ο Ευρυτίων, ο γιος του Ίρου· ο Κλυτίος και ο Ίφιτος, οι γιοι του Εύρυτου· ο Κάνθος, ο γιος του Κάνηθου" ο Αστέριος και ο Αμφίων, οι γιοι του Υπεράσιου.
Αντίθετα, από τον Απολλόδωρο αναφέρονται οι παρακάτω, που δε μνημονεύονται από τον Απολλώνιο. Εκτός από τον Φάνο και τον Στά­φυλο, ο Άκτορας, ο γιος του Ίππασου, ο Λαέρτης και ο πεθερός του Αυτόλυκος, ο Ευρύαλος, ο γιος του Μηκιστέα, ο οποίος ανή­κει στον Τρωικό κύκλο, καθώς και ο Πηνέλεος, ο γιος του Ίππαλμου, ο Λήιτος, ο γιος του Αλεκτρυόνα, έπειτα η Αταλάντη, η μοναδική γυναί­κα του πληρώματος, ο Θησέας που στο μύθο του η συμμετοχή αυτή αποτελεί επεισόδιο, το οποίο προστέθηκε τεχνητά και καθυστερημένα, ο Μενοίτιος, ο γιος του Άκτορα, που ήταν γιος του Δηιόνα και διαφορετικός από τον ομώνυμο γιο του Ίππασου και τέλος δύο γιοι του Άρη, ο Ασκάλαφος και ο Ιάλμενος.
Η φαντασία τέλος διάφορων σχολιαστών και μεταγενέστερων ποιητών πρόσθεσε στον κατά­λογο των Αργοναυτών ονόματα, τα οποία δεν υιοθετήθηκαν ούτε από τον Απολλώνιο ούτε από τον Απολλόδωρο· π.χ. τον Τυδέα, το γιατρό Ασκληπιό, το μουσικό Φιλάμμωνα, τον Νέστο­ρα, ο οποίος μνημονεύεται μόνο στο ποίημα του Βαλέριου Φλάκκου, τον Πειρίθοο, τον αχώριστο σύντροφο του Θησέα, που η παρουσία του δι­καιολογείται από την εισαγωγή του Θησέα σ' αυτόν το μύθο από την εισαγωγή πάλι του Ηρακλή εξηγείται η αναφορά του γιου του Ύλλου (η μνεία όμως αυτή διαφωνεί με τις καθιε­ρωμένες συνήθεις χρονολογίες), του Ιόλαου, του Ίφη, του αδελφού του Ευρυσθέα, και τέλος ακό­μη και του δίδυμου αδελφού του Ηρακλή Ιφι­κλή, που μνημονεύεται μόνο από τον Υγίνο. Ο Βαλέριος Φλάκκος μνημονεύει κάποιον Κλύμεvo, θείο του Μελέαγρου, ο οποίος κατά κανόνα θεωρείται αδελφός του ήρωα. Τέλος ο Υγίνος μόνο μνημονεύει τον Ιππάλκιμο, γιο του Πέλοπα και της Ιπποδάμειας (ο οποίος ωστόσο δεν εμφανίζεται στις συνηθισμένες γε­νεαλογίες), τον Δευκαλίωνα από την Κρήτη, πα­τέρα του Ιδομενέα, και έναν ήρωα που το όνομα του κολοβωμένο μοιάζει να είναι θερσάνωρ και που είναι γιος εκείνης της Λευκοθέας που μετα­μορφώθηκε σε ηλιοτρόπιο.

Αύριο: Η άγνωστη θαλασσοπορία των Αργοναυτών.