Ποιες αρχαίες Ελληνίδες φορούσαν … παντελόνια;

Κωδικός Πόρου: 00285-112805-3741
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 08/02/13 19:13
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Μυθολογία, 00285-112805-3741




Περιγραφή:

Ποιες αρχαίες Ελληνίδες φορούσαν … παντελόνια;

Διαβάστε ένα ενδιαφέρον κείμενο που μιλάει για μια κατηγορία αρχαίων Ελληνίδων οι οποίες φορούσαν … παντελόνια, κάτι που ξενίζει τον σύγχρονο μελετητή, αλλά συμφωνεί μόλις βλέπει ένα αρχαίο αττικό αλάβαστρο του 470 π.Χ. το οποίο βρίσκεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο και το οποίο δείχνει μια αρχαία Ελληνίδα να φορά παντελόνια και ασπίδα!...

Αμαζόνα με παντελόνια και ασπίδα, όπως βλέπουμε σε ένα αττικό αλάβαστρο, (περίπου 470 π.Χ.), το οποίο βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο!..

ΦΑΙΝΕΤΑΙ απίστευτο. Κι όμως είναι αληθινό!.. Οι αρχαίες Ελληνίδες, που είχαμε συνηθίσει να τις βλέπουμε σε διάφορες παραστάσεις ως φαινομηρίδες με λευκά αραχνοϋφαντα ιμάτια, εν τούτοις, υπήρχαν ορισμένες εξ αυτών που φορούσαν … παντελόνια!!
Όποιος δει έναν αρχαίο αττικό αλάβαστρο του 470 π.Χ., το οποίο βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο, θα διαπιστώσει έκπληκτος μία αμαζόνα (*) με παντελόνια και ασπίδα, κάτι που προξενεί κατάπληξη στους σημερινούς Έλληνες και ιδίως τις Ελληνίδες!
Τι ήσαν, όμως, οι αμαζόνες;
Οι Αμαζόνες είναι γυναικείος λαός, που κατά­γονται από το θεό του πολέμου Άρη και από τη Νύμφη Αρμονία. Τοποθετούν το βασίλειο τους στο Βορρά· είτε στις πλαγιές του Καύκασου είτε στη Θράκη είτε στη Νότια Σκυθία (στις κοιλά­δες της αριστερής όχθης του Δούναβη). Κυβερ­νιούνται μόνες, χωρίς βοήθεια κανενός άντρα. Αρχηγός τους είναι μια βασίλισσα. Δεν ανέχο­νται την παρουσία αντρών, παρά μόνο αν είναι δούλοι για υπηρετικές εργασίες. Σύμφωνα με ορισμένες εκδοχές, τραυμάτιζαν τα αρσενικά παιδιά, μόλις γεννιόνταν, κάνοντας τα τυφλά και κουτσά. Σύμφωνα με άλλες εκδοχές τα σκό­τωναν και σε ορισμένες περιόδους ενώνονταν με ξένους, για να διαιωνίσουν το γένος τους κρατώντας μόνο τα παιδιά του θηλυκού φύλου. Από τα παιδιά αυτά έκοβαν ένα στήθος, για να μην ενοχλούνται κατά την εξάσκηση τους στο τόξο ή κατά τη χρήση του δόρατος, και από αυ­τή ακριβώς τη συνήθεια ερμήνευσαν το όνομα τους (α-μαζών: αυτή που δεν έχει στήθος). Το μεγαλύτερο πάθος τους ήταν ο πόλεμος.
Διάφοροι μύθοι διηγούνται τις μάχες που έκα­μαν οι Έλληνες ήρωες εναντίον αυτών των ξέ­νων ο Βελλεροφόντης με εντολή του Ιοβάτη· ο Ηρακλής, που πήρε από τον Ευρυσθέα την εντολή να πάει στις όχθες του θερμόδοντα, στην Καππαδοκία, και εκεί να πάρει τη ζώνητης Ιππολύτης, της βασίλισσας των Αμαζόνων. Η Ιππολύτη είχε δεχτεί, λένε, να παραδώσει τη ζώνη της στον Ηρακλή, η Ήρα όμως, που ζή­λευε τον ήρωα, προκάλεσε στάση ανάμεσα στις Αμαζόνες και ο Ηρακλής αναγκάστηκε να σκο­τώσει την Ιππολύτη και να αποσυρθεί πολεμώ­ντας. Στην εκστρατεία αυτή ο Ηρακλής συνο­δευόταν από τον Θησέα· αυτός άρπαξε μια Αμα­ζόνα, που ονομαζόταν Αντιόπη. Για να πάρουν εκδίκηση για την αρπαγή αυτή, οι Αμαζόνες βά­δισαν εναντίον των Αθηνών και η μάχη δόθηκε μέσα στην ίδια την πόλη· οι Αμαζόνες στρατο­πέδευσαν στο βράχο, ο οποίος αργότερα πήρε το όνομα Άρειος Πάγος (ο βράχος του Άρη). Νι­κήθηκαν από τους Αθηναίους, που αρχηγό είχαν τον Θησέα. Διηγούνται επίσης πως οι Αμαζό­νες είχαν στείλει ένα στράτευμα στην Τροία με αρχηγό τη βασίλισσα τους Πενθεσίλεια, για να βοηθήσουν τον Πρίαμο. Ο Αχιλλέας όμως δεν άργησε να σκοτώσει την Πενθεσίλεια, που το τελευταίο της βλέμμα τον γέμισε φλογερό ερω­τικό πάθος.
Η θεά, που κυρίως τιμούσαν οι Αμαζόνες, ήταν φυσικά η Άρτεμη, της οποίας ο μύθος προ­σφέρει τόσα κοινά σημεία με το είδος ζωής που αποδίδουν στις Αμαζόνες, οι οποίες αγαπούσαν τον πόλεμο και το κυνήγι. Για το λόγο αυτόν σ' αυτές κάποτε αποδίδουν την ίδρυση της Εφέσου και το χτίσιμο του μεγάλου ναού της Άρτεμης .

Η πανέμορφη Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, Μάϊρα (Μαρία) Ψιλοπούλου σε μία μοντέρνα φωτογράφηση, όπου τα λεγόμενα παντελόνια λαμβάνουν κι αυτά τη μορφή που επιτάσσει η «θεά μόδα»!...

"ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ"...

Θα κλείσουμε το μικρό αυτό αφιέρωμα με κάτι χιουμοριστικό: Το τραγούδι που έγραψε ο αείμνηστος Γιώργος Μητσάκης το 1950 για τη «Βαλεντίνα», όπου λέει τον προφητικό στίχο: «κι όπως πας σε λίγα χρόνια / θα φορέσεις παντελόνια», μάλλον δεν ήταν και τόσο ... προφητικό! Ας το θυμηθούμε:

«Αχ Βαλεντίνα αχ βρε τσαχπίνα
μόρτικα κομμένα τα μαλλιά σου
σαν αγοροκόριτσο η μιλιά σου
έχεις κούρσα και σοφάρεις
κι όπου θέλεις ρεμιζάρεις
έγινες και σοφερίνα
κι όπως πας σε λίγα χρόνια
θα φορέσεις παντελόνια, 
Βαλεντίνα Βαλεντίνα!

Αχ Βαλεντίνα αχ βρε τσαχπίνα
είσαι μια μποέμισα σπουδαία
κάνεις την πιο όμορφη παρέα
στα μπουζούκια σαν πηγαίνεις
και χασάπικο χορεύεις
ξετρελαίνεις την Αθήνα
κι όλοι οι μάγκες σ’ αγαπούνε
και παντού σε συζητούνε, 
Βαλεντίνα Βαλεντίνα

Έχεις κούρσα και σοφάρεις
κι όπου θέλεις ρεμιζάρεις
έγινες και σοφερίνα
κι όπως πας σε λίγα χρόνια 
θα φορέσεις παντελόνια, 
Βαλεντίνα Βαλεντίνα» (!!)

(*) αμαζόνα
η (Α ως κύριο όνομα Ἀμαζών)· η μυθική Αμαζών (βλ. Αμαζόνες)· || (νεοελλ.) 1. γυναίκα που ασκείται στην ιππασία και ιππεύει με μεγάλη επιδεξιότητα· 2. εύσωμη, σφριγηλή και αθλητική γυναίκα· 3. γενναία, πολεμοχαρής γυναίκα, αντρογυναίκα· || (αρχ.) 1. ως επίθ. τής θεάς Αρτέμιδος· 2. (φρ.) «ὁ τῶν Αμαζόνων τροχίσκος», περίφημο φάρμακο. [ΕΤΥΜΟΛ. Λέξη αβέβαιης ετυμολογίας. Πιθ. συνδέεται ετυμολογικά με τη λ. hamazan, όνομα ιρανικής φυλής που ως προσηγορικό σημαίνει «πολεμιστές». Η παλαιότερη σύνδεση τής λ. με α- στερητ. + μαζός «μαστός» —επειδή υπετίθετο ότι οι Αμαζόνες είχαν το δεξιό στήθος τους ακάλυπτο για να μην εμποδίζονται στο να τανύουν το τόξο— οφείλεται σε παρετυμολογία. ΠΑΡ. (αρχ.) Αμαζονίδες· (νεοελλ.) αμαζόνειος, αμαζονικός].

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:

Απολλόδ. Βιβλ. 2, 3, 2. 2, 5, 9 / Έπη. 1,16. Όμ., Ζ 186. Απολλ. Ρόδ., Αργ. 2, 96 κ.ε. και Σχόλ. Πλούτ., θησ. 27. Διόδ. Σικ. 4, 28, 2. Βαλέρ. Φλάκ., Arg. 5, 132. Παυσ. 1,2, 1. 1, 15,2. 1, 17,2. 1,25,2. 1,41,7.2,31, 4.2,32,9.3,25,3.4,31,8.5, 10,9.5, 11,4.5, 11,7. 5, 25, 11. 7, 2, 7 και 8. Πρβ. Ch. Picard, στο Mel. Radet. 1940, σ. 270-284 και του ιδίου Ephese et Claws. Παρίσι, 1922., Πάπυρος: Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας, Βικιπαίδεια.