Ώστε ο Απόλλων ήταν υπηρέτης του βασιλιά Αδμήτου;

Κωδικός Πόρου: 00285-112760-7053
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 25/04/15 20:18
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Μυθολογία, 00285-112760-7053




Περιγραφή:

Ώστε ο Απόλλων ήταν υπηρέτης του βασιλιά Αδμήτου;

Νέος ο Άδμητος πήρε μέρος στο κυνήγι του Καλυδώ­νιου κάπρου και στην Αργοναυτική εκστρατεία. Ύστερα από το θάνατο του πατέρα του έγινε βασιλιάς και τότε είχε στην υπηρεσία του τον Απόλλωνα, για να φυλάει τα κοπάδια του. Ερω­τεύτηκε την Άλκηστη, την κόρη του Πελία, του βασιλιά της Ιωλκού, ο οποίος είχε πάρει απόφα­ση να παντρέψει την κόρη του με τον άντρα εκείνον που θα έζευε την ίδια μέρα το άρμα του με ένα λιοντάρι και ένα αγριογούρουνο.

ΛΕΝΕ πως ο Αδμητος ήταν βασιλιάς των Φερών στη Θεσσαλία. Ήταν γιος του Φέρητα, που έδωσε το όνομα του στην περιοχή, και της Περικλυμένης. Νέος πήρε μέρος στο κυνήγι του Καλυδώ­νιου κάπρου και στην Αργοναυτική εκστρατεία. Ύστερα από το θάνατο του πατέρα του έγινε βασιλιάς και τότε είχε στην υπηρεσία του τον Απόλλωνα, για να φυλάει τα κοπάδια του. Ερω­τεύτηκε την Άλκηστη, την κόρη του Πελία, του βασιλιά της Ιωλκού, ο οποίος είχε πάρει απόφα­ση να παντρέψει την κόρη του με τον άντρα εκείνον που θα έζευε την ίδια μέρα το άρμα του με ένα λιοντάρι και ένα αγριογούρουνο. Ο Απόλλωνας προμήθευσε στον Άδμητο το ζευγά­ρι που χρειαζόταν είτε ως αναγνώριση για την καλή μεταχείριση που είχε στη διάρκεια της υπηρεσίας του είτε γιατί και ο ίδιος ο Απόλλω­νας ήταν ερωτευμένος με τον Άδμητο.
Έτσι με τη βοήθεια του θεού ο Άδμητος πήρε για γυναίκα του την κόρη· την ώρα όμως της τε­λετής λησμόνησε να θυσιάσει στην Άρτεμη. Αυτή οργισμένη γέμισε το γαμήλιο θάλαμο με φίδια. Ο Απόλλωνας υποσχέθηκε στον Άδμητο να εξευμενίσει την αδελφή του. Ταυτόχρονα ζή­τησε από τις Μοίρες τη χάρη ο Άδμητος να μην πεθάνει την ορισμένη από την τύχη ημέρα, αν έβρισκε κάποιον που θα δεχόταν να πεθάνει στη θέση του. Για να πετύχει αυτή τη χάρη, ο Απόλ­λωνας χρησιμοποίησε μια πονηριά και μέθυσε τις Μοίρες. Όταν όμως έφτασε η ορισμένη μέ­ρα του θανάτου του Αδμήτου, κανένας δε δέ­χτηκε να θυσιαστεί γι' αυτόν. Μόνο η γυναίκα του από αγάπη δέχτηκε να πεθάνει. Ο Ηρακλής, παλιός σύντροφος του 'Αδμήτου στην Αργοναυ­τική εκστρατεία, συμπτωματικά περνούσε από τις Φερές την ημέρα του θανάτου της Άλκη­στης. Βλέποντας στο ανάκτορο ανθρώπους που πενθούσαν και ακούγοντας ολόγυρα θρήνους, ζήτησε να μάθει την αιτία· μόλις έμαθε το θάνα­το της βασίλισσας, κατέβηκε στον Άδη και ξα­νάφερε πίσω την Άλκηστη πιο νέα και πιο όμορφη από κάθε άλλη φορά. Αυτή είναι η πα­ραλλαγή που ακολουθεί ο Ευριπίδης στο δράμα του "Αλκηστις. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, ο Ηρακλής δεν παρεμβαίνει στη νεκρανάσταση της νέας γυναίκας. Η Περσεφόνη θαυμάζει την αυτοθυσία της και από μόνη της την ξαναστέλ­νει στη ζωή.
Κλείνοντας, να πούμε ότι ο Άδμητος είχε τρία παιδιά, τον Εύμηλο, την Περιμήλη και τον Ίππασο

ΠΗΓΕΣ: Ιστορικό και Δημοσιογραφικό Αρχείο του γράφοντος, Απολλόδ., Βιβλ. 1, 8, 2. 1, 9, 16. Τιβ. 2, 3, 11 κ.ε. Οβίδ., Ηρωίδ. 5, 151 (στίχοι παρέμβλητοι). Πλούτ., Νουμ. 4. Αισχ., Ευμ. 723-728. Ευρ., Άλκ., passim., Π. Γκριμάλ: Ελλην. Μυθολ., Βικιπαίδεια.
Στις εικόνες μας: Πάνω: Σκηνές από τον μύθο του Αδμήτου και της Άλκηστης. Από ρωμαϊκή σαρκοφάγο, 161-170 μ.Χ. Κάτω: Το κυνήγι του Καλυδωνίου Κάπρου σε μελανόμορφο αγγείο από τη Λακωνία, έργο του «Ζωγράφου του Ναύκρατη», περ. 555 π.Χ. (Μουσείο του Λούβρου)