Ιδού πώς δημιουργούνται οι μύθοι!..

Κωδικός Πόρου: 00285-112801-3922
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 22/03/13 22:39
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Μυθολογία, 00285-112801-3922




Περιγραφή:

Ιδού πώς δημιουργούνται οι μύθοι!..

Κατά μία εκπληκτική σύμπτωση τα σύννεφα του ουρανού σχημάτισαν έναν ουράνιο αμνό (πρόβατο), το οποίο, είναι λογικό να παραπέμπει σε πολλά μυθικά κείμενα , όπως για παράδειγμα του Φρίξου με την Έλλη! Μήπως αυτός είναι ο λόγος που οι πατεράδες μας και οι παππούδες μας δημιούργησαν τόσους και τόσους θρύλους, μύθους ή παραδόσεις;

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ μια εκπληκτική –και, ασφαλώς, συμπτωματική - συσσώρευση νεφών στον ουρανό, όπου σχημάτισαν έναν … ουράνιο αμνό, εκ των πραγμάτων ο νους μας ανέτρεξε στο πώς και δια ποίου τρόπου οι πατεράδες μας και οι παππούδες μας δημιούργησαν τόσους και τόσους θρύλους, μύθους ή παραδόσεις.
Ας θυμηθούμε, για παράδειγμα, τον μύθο με τον Φρίξο και την Έλλη!

Λένε πως ο Αθάμας ήταν γιος του Αιόλου και της Ενάρετης, αδελφός του Κρηθέα, του Σίσυφου, του Σαλμωνέα και του Περιήρη και βασιλιάς της Βοιωτίας. Από την πρώτη του γυναίκα, τη Νεφέλη, είχε δύο παιδιά, τον Φρίξο και την 'Ελλη. Αργότερα έδιωξε τη Νεφέλη και παντρεύτηκε την Ινώ, την κόρη του Κάδμου, που του χάρισε δύο γιους, τον Λέαρχο και τον Μελικέρτη.

Η Ινώ δεν χώνευε τα προγόνια της- για να τα βγάλει από τη μέση, έβαλε τις γυναίκες της χώρας να πάρουν τον καρπό που φύλαγαν οι άντρες τους για τη σπορά και να τον φρύξουν (*) στη φωτιά, χωρίς να το πάρουν  είδηση εκείνοι. 'Υστερα από αυτό. την επόμενη χρονιά δεν φύτρωσε ούτε ένα στάχυ στους κάμπους, και τότε ο Αθάμας έστειλε στους Δελφούς να ρωτήσει πώς θα γλίτωναν από το λιμό που τους απειλούσε. Είχε όμως το νου της η Ινώ και φρόντισε να εξαγοράσει τους απεσταλμένους του βασιλιά, ώστε να του παρουσιάσουν σαν χρησμό του μαντείου αυτό που συνέφερε σ' εκείνη. 'Ετσι ο Αθάμας ακούει πως η Πυθία, για να λείψει το κακό, ζητούσε να θυσιαστεί ο Φρίξος στο βωμό του Δία.

Σπρωγμένος από τους απελπισμένους αγρότες ο Αθάμας υποχρεώνεται να οδηγήσει το γιο του στη σφαγή. Την τελευταία όμως στιγμή μπαίνει στη μέση η Νεφέλη, αρπάζει το γιο της και τον φυγαδεύει μαζί με την αδελφή του πάνω σ' ένα χρυσόμαλλο κριάρι που της είχε δώσει ο Ερμής. Καβαλικεύοντας το κριάρι τα δύο αδέρφια ταξιδεύουν πάνω από στεριές και θάλασσες, την ώρα ωστόσο που περνούν ανάμεσα στο Σίγειο και στη θρακική Χερσόνησο, η 'Ελλη γλιστρά και πέφτοντας πνίγεται στα νερά των στενών, που παίρνουν από τότε το όνομα της: Ελλήσποντος.

Ο Φρίξος συνεχίζει το ταξίδι και φτάνει στα ανατολικά παράλια του Εύξεινου Πόντου, στη χώρα των Κόλχων, όπου ο βασιλιάς της χώρας Αιήτης - ο γιος του Ήλιου και της Περσηίδας και αδελφός της Κίρκης και της Πασιφάης - τον δέχεται φιλικά και του δίνει γυναίκα την κόρη του τη Χαλκιόπη. Ο Φρίξος θυσιάζει το κριάρι στον Φύξιο Δία και παραδίδει το «χρυσόμαλλο δέρμα» του στον Αιήτη, που το κρεμάει από ένα δρυ στο άλσος του θεού Άρη.

Συμπερασματικά θα λέγαμε πώς με παρόμοιους τρόπους και πολλά τέτοια φυσικά φαινόμενα γεννήθηκαν πολλοί μύθοι, θρύλοι και παραδόσεις, οι οποίοι όμως ζωογόνησαν το ελληνικό πνεύμα και διατήρησαν το ηθικό μιας φυλής ακέραιο μέσαεις τους αιώνες!

-------------

(*) φρύξη
η / φρῡξις, -ύξεως, ΝΑ [φρύγω]· φρυγμός, ψήσιμο, καβούρντισμα· || (νεοελλ.) (μεταλργ.-χημ.) μεταλλουργική διεργασία που συνίσταται στη θέρμανση μιας ανόργανης χημικής ένωσης μετάλλου ή ενός μεταλλεύματος, με παρουσία ατμοσφαιρικού αέρα, και η οποία αποσκοπεί στη μετατροπή τού περιεχόμενου μετάλλου σε οξείδιο του· 2. (φρ.) «έχει φρύξη»· είναι δυσκοίλιος· || (αρχ.) περίκαυση, καψάλισμα.

ΠΗΓΕΣ:
1. Ιστορικό και Δημοσιογραφικό Αρχείο του γράφοντος
2. Ελληνική Μυθολογία, Εκδοτικής Αθηνών
3. Βικιπαίδεια

[Η φωτογραφία είναι από την σελίδα της κυρίας Μαρίας Γκοτζαμανίδου στο facebook]