Από τις αρχαίες στις σύγχρονες Νηρηίδες!..

Κωδικός Πόρου: 00285-112797-4301
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 21/06/13 19:19
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Μυθολογία, 00285-112797-4301




Περιγραφή:

Από τις αρχαίες στις σύγχρονες Νηρηίδες!..

Από τα βάθη της θάλασσας που ζουν μπόρεσαν -λέει- να σώσουν σε δύσκολες στιγμές ακόμα και θε­ούς! Έτσι όταν η 'Ηρα πέταξε από τον ουρανό τον 'Ηφαιστο, τον έπιασαν στην αγκαλιά τους η Θέτις και η Ωκεανίδα Ευρυνόμη και τον κράτη­σαν εννιά χρόνια κοντά τους! Και πάλι η Θέτις έπιασε στην αγκαλιά της τον Διόνυσο, που είχε βουτήξει από το φόβο του στη θάλασσα όταν ο βασιλιάς Λυκούργος τον έδιωξε από τη Νύσα μα­ζί με τις Νύμφες που τον ανέτρεψαν!..

ΝΗΡΗΙΔΕΣ. Πίνακας του Gaston Bussiere (1902).

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ κανείς την Ελληνική Μυθολογία (1 βλέπουμε ότι οι Νηρηίδες, οι πενήντα θαλασσινές θεές, «άλιαι θεαί», όπως τις λέει ο Όμηρος, ζουν στα βάθη της θάλασσας, μέσα σε μια ασημένια σπηλιά κον­τά στον πατέρα τους, τον θαλασσινό γέροντα Νηρέα. Μητέρα έχουν την κόρη του Ωκεανού Δωρίδα.

Όπως οι Νύμφες τριγυρνούν στα βουνά μαζί με την Άρτεμη, έτσι και οι Νηρηίδες, που είναι Νύμφες της θάλασσας, ζουν τη θαλασσινή ζωή τους μαζεμένες γύρω από την αδελφή τους Θέ­τιδα, που παντρεύτηκε έναν θνητό, τον Πηλέα, και γέννησε τον ήρωα Αχιλλέα. ' Ετσι, μαζεύονται όλες, και οι πενήντα, γύρω από τη Θέτιδα όταν εκείνη, μέσα στα βάθη της θάλασσας, ακούει τον Αχιλλέα να θρηνεί και να οδύρεται μόλις μαθαίνει το θάνατο του Πατρόκλου. Οι Νηρηίδες συμμε­ρίζονται τον πόνο της Θέτιδας, χύνουν δάκρυα, κτυπούν με τα χέρια τους τα στήθη και θρηνούν σαν ένας χορός, με κορυφαία τη Θέτιδα. ' Ολες μαζί στη σειρά την ακολουθούν όταν εκείνη βγαίνει από τη θάλασσα και πάει στον Αχιλλέα, και κάθονται όλες στην τρωική ακτή, εκεί που είναι αγκυροβολημένα τα πλοία των Μυρμιδόνων.

' Οταν έπεσε νεκρός ο Αχιλλέας, και οι συμπο­λεμιστές του άρχισαν να τον κλαίνε, ακούστηκε μια φοβερή θεϊκή βουή σ' όλη τη θάλασσα. Οι αχαιοί πολεμιστές καταφοβήθηκαν και ήταν έτοι­μοι να τρέξουν στα καράβια τους αν δεν τους εξηγούσε ο Νέστορας, που το είχε καταλάβει, πως ήταν οι Νηρηίδες με τη Θέτιδα που έρχον­ταν από τη θάλασσα θρηνώντας τον νεκρό Αχιλλέα.

Η πανέμορφη και λαμπερή Ελληνίδα καλλιτέχνιδα και τηλεπαρουσιάστρια, Γωγώ Γαρυφάλλου, σαν μια σύγχρονη Νηρηίδα!...

Οι Νηρηίδες όμως συμμετείχαν και στις χαρές της αδελφής τους της Θέτιδας. Στους γάμους της με τον Πηλέα ήταν εκεί και χόρεψαν τον κυκλικό χορό τους, παίρνοντας ωραίες χορευτι­κές στροφές.

Σε μεταγενέστερες πηγές τις βλέπουμε να συμπαραστέκονται και σ' άλλων αδελφών τους τις τύχες, όπως της Γαλάτειας που παντρεύτηκε τον Κύκλωπα Πολύφημο, και της Αμφιτρίτης που παντρεύτηκε τον Ποσειδώνα.

Το ίδιο πρόθυμες είναι να συμπαρασταθούν και να βοηθήσουν άλλους θεούς ή ήρωες ή και απλούς θνητούς: τρέχουν να βοηθήσουν και να σώσουν τους ναυτικούς, να κατευνάσουν τους ανέμους, να σταματήσουν τήν τρικυμία, να κά­νουν τα θαλασσινά ταξίδια πιο γρήγορα. Έτσι, μαθαίνουμε ότι συνόδεψαν την αρπαγμένη από τον Δία Ευρώπη στο θαλασσινό της ταξίδι προς την Κρήτη, και βοήθησαν το πλοίο του Ιάσονα, την Αργώ, να περάσει τις Πλαγκτές Πέτρες. Για τους Αργοναύτες ήταν μεγάλη χαρά να τις βλέ­πουν να στριφογυρίζουν γύρω από το πλοίο σαν δελφίνια.

Από τα βάθη της θάλασσας που ζουν μπόρεσαν να σώσουν σε δύσκολες στιγμές ακόμα και θε­ούς: έτσι όταν η ' Ηρα πέταξε από τον ουρανό τον ' Ηφαιστο, τον έπιασαν στην αγκαλιά τους η Θέτις και η Ωκεανίδα Ευρυνόμη και τον κράτη­σαν εννιά χρόνια κοντά τους. Και πάλι η Θέτις έπιασε στην αγκαλιά της τον Διόνυσο, που είχε βουτήξει από το φόβο του στη θάλασσα όταν ο βασιλιάς Λυκούργος τον έδιωξε από τη Νύσα μα­ζί με τις Νύμφες που τον ανέτρεψαν.

Στη συνηθισμένη τους ζωή ή οι Νηρηίδες τρα­γουδούν και χορεύουν, παίζουν μουσική με τον Τρίτωνα, το γιο της αδελφής τους Αμφιτρίτης, γλιστρούν στα κύματα καβάλα σε δελφίνια, σε ιπ­πόκαμπους και άλλα θαλάσσια πλάσματα, ανα­παύονται στις ακρογιαλιές, και όταν είναι λιακάδα ή φεγγαρόφωτο κάθονται στη στεριά, στις ακρο­γιαλιές ή στις εκβολές των ποταμών, και στεγνώ­νουν τα μαλλιά τους.

Φημίζονται για την ομορφιά τους, τόσο που η Κασσιέπεια, η γυναίκα του Κηφέα και μητέρα της Ανδρομέδας, που πίστευε στην ομορφιά της, τόλμησε να φιλονικήσει με τις Νηρηίδες για το ποια ήταν πιο ωραία. Ο Ποσειδώνας όμως δεν επέτρεπε μια τέτοια προσβολή, και τότε ήταν που για τιμωρία έστειλε το θαλασσινό τέρας που θα κατασπάραζε την Ανδρομέδα αν δεν την έσω­ζε ο Περσέας.

Είναι ένα πολύ αγαπητό θέμα οι Νηρηίδες και στην ποίηση και στην τέχνη. 'Εχουν ανθρώπινη μορφή και φορούν ωραία μακριά ρούχα· από τον 4ο αι. π.Χ. τις παρουσίαζαν πολύ ελαφρά ντυμέ­νες ή και γυμνές.

Οι Νηρηίδες είχαν σημαντική θέση στη λαϊκή θρησκεία. Η λατρεία τους ήταν πολύ διαδεδομέ­νη, ιδιαίτερα στα νησιά και τα παράλια μέρη. Συχνά λατρεύονταν μαζί με τον Ποσειδώνα και την Αμφιτρίτη. Η Θέτις και η Αμφιτρίτη βέβαια είχαν και δική τους ανεξάρτητη λατρεία.

Η Αμφιτρίτη ξεχωρίζει και ως σύζυγος του Ποσειδώνα και δεν είναι τυχαίο πως την είπαν και μητέρα των Νη­ρηίδων. Έχει ισάξια θέση ανάμεσα σε άλλους θεούς της θάλασσας, τον Πρωτέα, τον Φόρκυ, το γιο της Τρίτωνα, τον Γλαύκο, τον Νηρέα. (3)

Αυτά, λοιπόν, για τις πανέμορφες αρχαίες Νηρηίδες, τις οποίες πολλές σύγχρονες Ελληνίδεςς μιμούνται στις αστραφτερές ακρογιαλιές και τις απέραντες ακτές της ελληνικής μας επικράτειας, όπως η Γωγώ Γαρυφάλλου, που την βλέπουμε ν' απολαμβάνει τον ήλιο κάτω από τον αττικό ουρανό και δίπλα στα ήρεμα και γαλάζια κύματα του Αιγαίου πελάγους!..

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1.Ελληνική Μυθολογία, 2ος Τόμος: Θεοί, Εκδοτική Αθηνών.
2. Νηρηίδα η (Α Νηρηΐς και Νηρεΐς και συνηρ. τ. Νηρής)· (συν. στον πληθ.) οι Νηρηίδες· (μυθ.) οι πενήντα, ή κατ' άλλους εκατό, κόρες τού Νηρέως και τής Δωρίδος, νύμφες που κατά τη μυθολογική παράδοση κατοικούσαν στα βάθη τής θάλασσας, ήταν ωραίες και αθάνατες και βοηθούσαν τους ναυτικούς γαληνεύοντας τη θάλασσα· || (νεοελλ.) 1. (ως προσηγορικό) νύμφη τών υδάτων, νεράιδα· 2. (μτφ.) πολύ ωραία γυναίκα, λυγερή κοπέλα· || (αρχ.) (στον εν.) Νηρηΐς· α) τίτλος έργου τού Αναξανδρίδου· β) τίτλος έργου τού Αισχύλου. [ΕΤΥΜΟΛ. Βλ. λ. Νηρεύς]. (Πάπυρος, Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας.
3. Ο πίνακας του Gaston Bussiere (1902) είναι από την Βικιπαίδεια.


ΠΗΓΕΣ:
1.Ιστορικό και Δημοσιογραφικό Αρχείο του γράφοντος
2.Ελληνική Μυθολογία, Εκδοτική Αθηνών
3.Βικιπαίδεια
4.Πάπυρος,Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας
5.Φωτογραφικό άλμπουμ Γωγώς Γαρυφάλλου
6.Φωτογράφος: Δημήτρης Ποτουρίδης
7.Στην πάνω φωτογραφία: Η λαμπερή Ελληνίδα καλλιτέχνιδα και τηλεπαρουσιάστρια, Γωγώ Γαρυφάλλου, με το βιβλίο μας: «Ο Παγκόσμιος Έλλην».