Στρατιώτες του Ιησού που περπάτησαν υμνώντας το Θεό πάνω στη γη!..

Κωδικός Πόρου: 00285-112732-1044
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 31/08/11 0:01
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Μουσική, 00285-112732-1044




Περιγραφή:

Στρατιώτες του Ιησού που περπάτησαν υμνώντας το Θεό πάνω στη γη!..

Δεν τον γνώρισα!.. Δεν τον άκουσα προσωπικά!.. Και μόνο το γεγονός, όμως, ότι έμεινε στην ψυχή και την καρδιά κάποιων συγγενών ή φίλων του ως καλλικέλαδος ιερεύς και έφυγε σαν διαβατάρικο πουλί, τραγουδώντας και χορεύοντας «τα πάθια και τους καημούς της Ρωμηοσύνης», ο παπα-Νίκος Τσάφος από το Λεχούρι Καλαβρύτων, αξίζει πάντα, όπως όλοι αυτοί οι άγνωστοι ιερωμένοι μελωδοί, τον αιώνιο σεβασμό μας!

Παρακάτω δημοσιεύουμε Εκκλησιαστικούς Βυζαντινούς Ύμνους, που είναι αφιερωμένοι στον Παπουλάκο, τον Άγιο της Πελοποννήσου και Προφήτη του Μοριά, των οποίων τα Αρχιγράμματα σχηματίζουν (ως Ακροστιχίδα) το ονοματεπώνυμό του: ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΦΟΣ (!)...


Το Λεχούρι Καλαβρύτων.

Ναός καί πύλη ὑπάρχεις παλάτιον καί θρόνος τοῦ βασιλέως, Παρθένε Πάνσεμνε, δι᾿ ἧς ὁ βασιλεύς μου Χριστός ὁ Κύριος, τῆς ἐν σκότει καθεύδουσιν ἐπέφανεν, ἥλιος ὑπάρχων δικαιοσύνης· φωτῖσαι θέλων οὕς ἔπλασεν, κατ᾿ εἰκόνα ἰδίαν χειρί τῆ ἑαυτοῦ· διό Πανύμνητε, ὡς Μητρικήν παρρησίαν πρός Αὐτόν κεκτημένη, ἀδιαλείπτως πρέσβευε σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

Ιδών, ἀξιάγαστε τήν τῶν ἀνθρώπων ἀσθένειαν, ἐτρώθης, πανόσιε, τῷ θείῳ ἔρωτι, καί ἐπέταξας σαυτόν φιλανθρωπίαν, καί πάντας τούς πάσχοντας σύ εὐηργέτησας.

Κῆρυξ μέγιστε, ὦ Χριστοφόρε, ζῆλον ἔνθεον ἐν σῇ καρδίᾳ, κεκτημένος λαούς κατεφώτισας, καί τήν σκοτόμαιναν ἔλυσας, ὅσιε, ἀπό ψυχῶν διδακτῶν σου καί ἤνεγκας, πρός φῶς ἔκπαγλον, Χριστοῦ φωτοδότου ἅπαντας, λυτρούμενος τούτους τοῦ πολεμήτορος.

Οσίων πατέρων καί μητέρων, προστάτις ὑπάρχουσα, ἁγνή, καί Χριστοφόρου δήπουθεν, καταφυγή καί δύναμις, κἀμέ παθῶν ἐκλύτρωσαι, ὁσίως ζῆν τ᾿ ἐνδυνάμωσον.

Συνδράμωμεν πιστοί, ἐν βουνῷ τῆς καμήλας, καί ἴδωμεν ἐκεῖ Χριστοφόρον τόν νέον, Μονήν ἀνιδρύσαντα τοῖς αὐτοῦ ἀναλώμασι, καί ἐν κόποις τε περισσοτέροις καί μόχθοις, ἱστορήσαντα ταῖς ἱεραῖς ᾿Αβερκίου, εἰκόσι κοιμήσεως.


Τρισμάκαρ συνόμιλε σοφέ, τοῦ Κοσμᾶ τοῦ κήρυκος, ταῖς διδαχαῖς σου ἐφώτισας, τό γένος σύνολον, σύ γάρ ἐν Μορέα καί τῇ Μάνη ἤχησας, ὡς σάλπιγξ καί βροντή τε καί κύμβαλον, καί κατεφώτισας, τήν ψυχήν καί τήν διάνοιαν, τῶν οἰκούντων ἐν τῇ νήσῳ Πέλοπος.

Σωτῆρα καί Κύριον τόν ᾿Ιησοῦν ἀποτέξασα, Παρθένε Πανύμνητε καί ἀπειρόγαμε, καθικέτευε, ρύσασθαι ἐκ κινδύνων, ἡμᾶς τούς τιμώντας σε καί προσκυνούντας σε.

Αμαρτωλῶν τάς δεήσεις προσδεχομένη καί θλιβομένων πειρασμόν μή παρορῶσα, πρέσβευε, τῷ ἐξ ἁγνῶν λαγόνων σου, σωθῆναι ἡμᾶς Παναγία Παρθένε.

Φωνήν σου τήν θείαν ὑπερύψου, κατά τῶν παθῶν τῶν τῆς σαρκός, καί πνεύματος, πανόσιε, καυτηριάζων πάντοτε, καί τούς λαούς φρουρούμενος, καί τῷ Θεῷ βεβαιούμενος.

ΟΧριστοφόρος ὁ θεῖος, Παπουλᾶκος ὁ ἔνδοξος, ἀπηρνήθη κόσμον καί τόν πλοῦτον τούτου τόν ἕωλον, καί τήν πτωχείαν ἠσπάσθη καί τήν ἔνδειαν, μονοχίτων, νήστης τε διάγων καί ἄοικος.

Σωτῆρα πάντων καί Κύριον σύ ἔτεκες Παρθένε πανύμνητε, τόν ὑπερύμνητον, τόν ἀρχηγόν τόν τῆς πίστεως, καί ὀλετήρα πέλλοντα πολεμήτορος.