«Ονείρου Ελλάς» η Θέσια Παναγιώτου!..

Κωδικός Πόρου: 00285-112730-1342
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 12/10/11 16:20
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Μουσική, 00285-112730-1342




Περιγραφή:

«Ονείρου Ελλάς» η Θέσια Παναγιώτου!..

Ένα τιμητικό αφιέρωμα σε μία πολύ γνωστή και εκλεκτή Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, που μας ήρθε από τη Κύπρο για να μας φωτίσει με το σπινθηροβόλο πνεύμα της και όλες εκείνες τις καλλιτεχνικές της δημιουργίες, πάνω στην μουσική, όπως το πολύ γνωστό έργο «Ονείρου Ελλάς», που είναι μια συνοπτική ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού – και όχι μόνο!.. 

ΑΝΟΙΓΟΝΤΑΣ το «Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής» του κ. Τάκη Καλογερόπουλου (Εκδόσεις Γιαλλελή) , το οποίο πρωτοπαρουσιάσαμε στην τηλεόραση «Τηλετώρα», την 22αν Φεβρουαρίου 1998 στην τηλεοπτική μας εκπομπή: «Το Ντοκουμέντο της Εβδομάδος», θα δούμε ένα όνομα που γράφει: ΘΕΣΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Για να δούμε τη λέει:
«Θέσια Παναγιώτου(Λευκωσία 1956). Εκλεκτή σύγχρονη συνθέτις θεατρικής, κινηματογραφικής και τηλεοπτικής μουσικής• επίσης, παραγωγός γνωστών ραδιοφωνικών εκπομπών. Σπούδασε πιάνο στη Μουσική Ακαδημία Κύπρου (με τη Δέσπω Φραγκάκου) και, από το 1974 που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, ανώτερα θεωρητικά στο ΚΩΘ (με τον Θ. Μιμίκο). Σπούδασε επίσης νομικά (ΑΠΘ) και πολιτικές επιστήμες (Παν/μιο Αθηνών). Δίδαξε στους ηθοποιούς του Εθνικού Θεάτρου φωνητική έκφραση για το αρχαίο δράμα (1984-88), ενώ από το 1981 είναι συνεργάτις (παραγωγός) στην Ελλ. Ραδιοφωνία (και σήμερα στο Γ΄ Πρόγραμμα) με επιτυχημένες ραδιοφωνικές εκπομπές, όπως: «Μουσική για το Θέατρο και τον Κινηματογράφο» (1983-86), «Νυχτερινή πτήση» (1986-89), «Τα Ρο της Μουσικής--Ρίζες, Ροκ, Ρέγκε, Ρεμπέτικο» (1986-89), «Ρεμπέτικη Καληνυχτιά» του Α΄ Προγράμματος (1990-98), «Μουσικές των καιρών» (1990-1996), «Το Καραβάνι της Τζαζ--Ιστορία της Τζαζ» (1996-97), «Οι μεγάλες συναυλίες του ροκ» (1997-98), «Εκλεκτικές συγγένειες» (1997-98). Το 1998 πέτυχε την υψηλότερη ακροαματικότητα των Κρατικών Ραδιοφωνικών Σταθμών με τη σειρά εκπομπών «Προ Πενταγράμμου» (Από τον Μεσαίωνα στην Αναγέννηση) του Γ΄ Προγράμματος (που άρχισε το 1996 και συνεχίζεται ώς σήμερα). Έχει δώσει συναυλίες στην Αθήνα, την Πάτρα, την Κύπρο και το εξωτερικό (Κων/πολη, Ιερουσαλήμ, Στρασβούργο) και οι δημιουργίες της έχουν επανειλημμένα βραβευτεί. Είναι σύζυγος του διακεκριμένου σκηνοθέτη Κώστα Φέρρη και έχει γράψει μουσική σε θεατρικές, κινηματογραφικές και τηλεοπτικές ταινίες και σειρές του συζύγου της. Από τη μουσική της για το θέατρο, μνημονεύουμε τον «Γυάλινο Κόσμο» (ΚΘΒΕ 1978), τον «Πειρασμό» του Ξενόπουλου (ΚΘΒΕ 1983), το «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας» (Θέατρο Συντεχνία 1985), το «Ξαφνικά πέρσυ το καλοκαίρι» (Θέατρο Γκρανγκάντα 1988-89), το «Ρεμπέτικο» του Φέρρη (Θέατρο «Σμαρούλα» 1992) και το πρόσφατο «Μη μου πατάς τον Πάγκαλο» (Θέατρο «Ορφέας» 1998-99). Στους δίσκους της: «Απόδραση» (1987, για την τηλεόραση), «Oh Babylon» (1989, για την ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του Φέρρη. Βραβείο μουσικής του κινηματογραφικού Φεστιβάλ Θεσ/νίκης), «Απόψε στου Θωμά» (1991, διπλός LP δίσκος με διασκευές σε παλιά ρεμπέτικα), «Ρόζα σ’ αγαπώ» (1992, για την ομώνυμη ελληνοτουρκική κινηματογραφική παραγωγή της Ουσούλ Οζγκεντούρκ. Η μουσική της ταινίας βραβεύτηκε στο διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της ΄Αγκυρας), «Ηλέκτρα και άλλα εγκλήματα. Μουσική για θέατρο και κινηματογράφο» (1994, Η μουσική της «Ηλέκτρας» γράφτηκε το 1991 και επένδυσε αμερικάνικη ταινία του Τζέυ Ράσκιν), «Ονείρου Ελλάς» (1996, 2 LP-CD από «ζωντανή» ηχογράφηση της ομότιτλης παράστασης που δόθηκε στον παλιό «Διογένη»), κ.λπ. Η πιο πρόσφατη εργασία της είναι η μουσική της ελληνοτουρκικής κινηματογραφικής παραγωγής «Καϊξής» της Μπικέτ Ιλχάν (1999).»

Γι’ αυτή, λοιπόν, την πολυτάλαντη και αξιοθαύμαστη Ελληνίδα της Κύπρου μας, τη Θέσια Παναγιώτου, που έγινε και διαδικτυακή μας φίλη, εμείς από πλευράς μας θα της αφιερώσουμε μία Ακροστιχίδα με Εκκλησιαστικούς ή Βυζαντινούς Ύμνους, αφιερωμένους στον Παπουλάκο, τον Προφήτη του Μοριά, των οποίων τα Αρχιγράμματα σχηματίζουν το ονοματεπώνυμό της: ΘΕΣΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Είναι το μοναδικό ταπεινό πνευματικό δώρο που μπορούμε να της κάνουμε για την μέχρι τούδε προσφορά της!

Θείας φύσεως οὐκ ἐχωρίσθη, σάρξ γενόμενος ἐκ τῇ γαστρί σου, ἀλλά Θεός ἐνανθρωπήσας μεμένηκε, τόν ὑπέρ πάντας ἐμέ γοῦν γενόμενον, ρερρυπωμένον δεινοῖς πλημμελήμασι, ἀποκάθαρον πρεσβειῶν σου ἐνθέοις νάμασι, παρέχουσα, σεμνή, τό μέγα ἔλεος.

Επεφάνης, ὅσιε, Πελοποννήσῳ, καί τό φῶς σου ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις τῶν πολλῶν, καί σκότη πάντα διέλυσας, τῆς ἀπιστίας καί πάσης αἱρέσεως.

Σωτῆρα καί Κύριον τόν ᾿Ιησοῦν ἀποτέξασα, Παρθένε Πανύμνητε καί ἀπειρόγαμε, καθικέτευε, ρύσασθαι ἐκ κινδύνων, ἡμᾶς τούς τιμώντας σε καί προσκυνούντας σε.

Ιδών, ἀξιάγαστε τήν τῶν ἀνθρώπων ἀσθένειαν, ἐτρώθης, πανόσιε, τῷ θείῳ ἔρωτι, καί ἐπέταξας σαυτόν φιλανθρωπίαν, καί πάντας τούς πάσχοντας σύ εὐηργέτησας.

Αγῶνας νέους ἀνέλαβες, καί σκήτεως καμήλας ἐξέδραμες, καί κατετρόπωσας τῆς ἁμαρτίας ἀνδρείκελα, καί τόν λαόν Κυρίου σύ ἠλευθέρωσας.

Πᾶσα πόλις καί νῆσος τε τῆς ῾Ελλάδος χορεύσατε, Χριστοφόρον ἔχοντες Θεοκήρυκα, καί πρός αὐτόν ἐκβοήσατε, παμμάκαρ πατήρ ἡμῶν, ὡς οἰκών ἐν οὐρανοῖς, καί ἡμῶν νῦν μνημόνευε, τῶν τόν δίαυλον, τῆς ζωῆς τῆσδε συνδιαπλεόντων, καί μελλούσης συμμετόχους γενέσθαι σύ καταξίωσον.

Αχραντε ἡ διά λόγου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Ναός καί πύλη ὑπάρχεις παλάτιον καί θρόνος τοῦ βασιλέως, Παρθένε Πάνσεμνε, δι᾿ ἧς ὁ βασιλεύς μου Χριστός ὁ Κύριος, τῆς ἐν σκότει καθεύδουσιν ἐπέφανεν, ἥλιος ὑπάρχων δικαιοσύνης· φωτῖσαι θέλων οὕς ἔπλασεν, κατ᾿ εἰκόνα ἰδίαν χειρί τῆ ἑαυτοῦ· διό Πανύμνητε, ὡς Μητρικήν παρρησίαν πρός Αὐτόν κεκτημένη, ἀδιαλείπτως πρέσβευε σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

Αμαρτωλῶν τάς δεήσεις προσδεχομένη καί θλιβομένων πειρασμόν μή παρορῶσα, πρέσβευε, τῷ ἐξ ἁγνῶν λαγόνων σου, σωθῆναι ἡμᾶς Παναγία Παρθένε.

Γινώσκεται Κύριος κρίματα ποιῶν• ἐν τοὶς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτοῦ συνελήφθη ὁ ἁμαρτωλός.

Ιδεῖν ἠξίωσαι Μητέρα ἀειπάρθενον, ἀλλά καί δαίμονας, νυκτί ἐν χειμερινῇ παλαίσαι δέ πρόσωπον, τούτους πρός πρόσωπον Χριστοφόρε σύ, τῇ τοῦ Σταυροῦ δυνάμει τε, καί τῇ θείᾳ προσευχῇ σου.

Ωφθης πανθαύμαστε ἐν τῇ Μονῇ τῆς ῎Ανδρου σύ, ἔνθα ὥσπερ ἔγκλειστος ἐτέλεις, φύλακι ὥσπερ ἐξ οὐρανῶν κατελθών, ἄϋλος καί ἔμπνους, φωτεινός, ἄγγελος ἐπίγειος, καί οὐράνιος ἄνθρωπος.

Τῶν ἐπιγείων ἁπάντων καταφρονήσας καλῶς, τῶν οὐρανίων ὤφθης ἐραστής τε καί μύστης, ἐν χρόνοις δυσχειμέροις, ὦ ἱερέ, Χριστοφόρε πανόσιε, καί πύλας ἤνοιξας πᾶσιν ἀκροαταῖς, παραδείσου σοῖς διδάγμασι.

Οτε τῶ καιρῶ τῆς ἀμαθείας ἐν τῷ σκότει τῷ πυκνῷ παραπαίοντες, κατεκλύζοντο ὑπό τῆς ἁμαρτίας οἱ τῆς ῾Ελλάδος υἱοί, ἀνεφάνης ὡς ἀστήρ ἑωθινός Χριστοφόρε, φερώνυμε τοῦ Χριστοῦ, καί διδαχαῖς σου ἐφώτισας καί μετέπλασας αὐτούς εἰς τέκνα φωτόμορφα τῆς ᾿Εκκλησίας. ῞Οθεν καί νῦν πάρεσο, ὁδηγών ἡμᾶς εἰς τήν ὁδόν τοῦ Κυρίου, ἀξιύμνητε τοῦ Χριστοῦ διδάσκαλε.

Υμνος ἅπας νῦν ἠττᾶται τά σά λέγων πανύμνητε, θαύματά τε ἄλλα ὅσα σύ προχέεις ἀείποτε, τοῖς σοῖς πανάμωμε, τέκνοις καί ὁσίοις σου, τοῖς προστρέχουσι ἐν ταῖς σαῖς Μοναῖς, ῾Ηγουμένισσα.