Μίμης Πλέσσας: Ο θεϊκός μουσουργός!..

Κωδικός Πόρου: 00285-112739-781
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 23/07/11 21:22
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Μουσική, 00285-112739-781




Περιγραφή:

 

Ένα μικρό αφιέρωμα στη θρυλική μορφή του ανεπανάληπτου δημιουργού, του μουσικοσυνθέτη, Μίμη Πλέσσα, ο οποίος διάνθισε τα μουσικά ακούσματα του ελληνικού λαού με ήχους μαγικούς και ουράνιους!..

ΕΝΑ συγκινητικό μήνυμα, τόσο απλό, όσο και η ψυχή του πιο γλυκού μουσικοσυνθέτη της Ελλάδος, του Μίμη Πλέσσα, ότι γίνεται φίλος της ταπεινότητάς μας, μέσω του facebook, μας έκανε να γράψουμε το ασήμαντο, αλλά εγκάρδιο αφιέρωμά μας γι’ αυτόν.

Και τι πει κανείς ή τι να γράψει γι’ αυτή τη θρυλική μορφή της ελληνικής μουσικής, που όποια (μουσική) πέτρα κι αν σηκώσεις από κάτω θα τον βρεις;

Τι ήθελα και το είπα!.. Και είναι αλήθεια!..

Όταν ήμουν νεαρός άκουγα ένα τραγούδι πλησίον μου, αλλά δεν γνώριζαν πού ήταν η πηγή!.. Κι επειδή ήμουν ένα φανατικό… Πλεσσόπουλο, έψαχνα με αγωνία να διαπιστώσω από πού έρχονταν η μουσική που με ξετρέλαινε, αφού το τραγούδι «Οι θαλασσιές οι χάντρες» (1966) μας είχε κάνει να … καρδιοχτυπούμε και για άλλους λόγους (σιγά μη σας αποκαλύψω τα … αυτονόητα)!

Ψάχνοντας, ψάχνοντας σηκώνω μία πέτρα και (ώ του θαύματος!) ένα μικρό τρανζίστορ έπαιζε το τραγούδι αυτό! .. Είδε κι έπαθε ο αδελφός μου ο Λάκης (Θεόδωρος) να με συνεφέρει από την έκπληξη, που μου έκανε πλάκα και έβαλε το ραδιοφωνάκι κάτω από μια ... πέτρα!!

Μίμης Πλέσσας, λοιπόν!.. Ο θεϊκός μουσικοσυνθέτης!.. Ο ουράνιος μουσουργός!.. Το γνήσιο τέκνο των μεγάλων αρχαίων αρμονικών, αλλά και του Ζήθου, που με τη μουσική του σήκωνε τις πέτρες και έκτιζε τα τείχη των Θηβών!.. Ό,τι ακριβώς έκανε κι ο Μίμης Πλέσσας που με τη δική του μουσική σύνθεση έκτιζε τα τείχη της δικής μας ψυχής!

Γνήσιος απόγονος των αρχαίων Ελλήνων μουσουργών!.. Του μέγιστου Πυθαγόρα, αλλά και του Μαρσύα, που ήταν δεξιοτέχνης στον αυλό και προκάλεσε τον Θεό Απόλλωνα σε σύγκριση τής μουσικής τους τέχνης!.

Λένε πως ο μύθος του Μαρσύα (ας μην τον αναπτύξουμε τώρα) αν και θεωρήθηκε ως πάλη και νίκη (ή επικράτηση) της κιθάρας έναντι του φρυγίου αυλού και κατ΄ επέκταση της δωρικής ελληνικής μουσικής έναντι της φρυγικής, δεν έπαψε ποτέ να θεωρείται ότι συμβολίζει την πάλη ανάμεσα στην Απολλώνεια και τη Διονυσιακή πλευρά της ανθρώπινης φύσης!

Όχι!.. Δεν υπερβάλω!.. Η μουσική σύνθεση του Μίμη Πλέσα δεν κάνει το ίδιο; Δεν προάγει τον άνθρωπο και τον κάνει να πετάει έξω από το σώμα του σε απολλώνειες διαδρομές, αλλά και σε διονυσιακές αναζητήσεις;

Αυτός και ο λόγος που θα ήθελα σ’ αυτόν τον άνθρωπο, τον Μίμη Πλέσσα,  να αφιερώσω κάτι το Ελληνικό!.. Κάτι που να «δένει» την ελληνική αρχαιότητα με το σήμερα!.. Κάτι που να προσιδιάζει προς το θεϊκό μουσικό του στοιχείο!..

Και το βρήκα!.. Θα επιλέξω Βυζαντινούς Ύμνους ή Ψαλμούς της Εκκλησίας μας των οποίων τα Αρχιγράμματα σχηματίζουν το ονοματεπώνυμό του: ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣ!..

Μακάριος ανήρ, ός ουκ επορεύθη εν βουλή ασεβών και εν οδώ αμαρτωλών ουκ έστη και επί καθέδρα λοιμών ουκ εκάθισεν. Αλλ΄ ή εν τω νόμω Κυρίου το θέλημα αυτού και εν τω νόμω αυτού μελετήσει ημέρας και νυκτός.

Ινατί εφρύαξαν έθνη και λαοί εμελέτησαν κενά; Παρέστησαν οι βασιλείς της γης και οι άρχοντες συνήχθησαν επί το αυτό κατά του Κυρίου και κατά του χριστού αυτού.

Μήποτε αρπάση ως λέων την ψυχήν μου, μη όντος λυτρουμένου, μηδέ σώζοντος. Κύριε ο Θεός μου, ει εποίησα τούτο, εί έστιν αδικία εν χερσί μου.

Ηκουσε Κύριος της δεήσεως μου, Κύριος την προσευχήν μου προσεδέξατο. Αισχυνθείησαν και ταραχθείησαν σφόδρα πάντες οι εχθροί μου, αποστραφείησαν και καταισχυνθείησαν σφόδρα δια τάχους.

Συ δε, Κύριε, αντιλήπτωρ μου εί, δόξα μου και υψών την κεφαλήν μου. Φωνή μου προς Κύριον εκέκραξα και επήκουσε μου εξ όρους αγίου αυτού.

Ποιμανείς αυτούς εν ράβδω σιδηρά, ως σκεύη κεραμέως συντρίψεις αυτούς. Και νυν, βασιλείς, σύνετε• παιδεύθητε, πάντες οι κρίνοντες την γην.

Λάκκον ώρυξε και ανέσκαψεν αυτόν και εμπεσείται εις βόθρον, όν ειργάσατο. Επιστρέψει ο πόνος αυτού εις κεφαλήν αυτού και επί κορυφήν αυτού η αδικία αυτού καταβήσεται. Εξομολογήσομαι τω Κυρίω κατά την δικαιοσύνην αυτού και ψαλώ το ονόματι Κυρίου του Υψίστου.

Εγώ δε κατεστάθην βασιλεύς υπ΄ αυτού επί Σιών όρος το άγιον αυτού, διαγγέλλων το πρόσταγμα Κυρίου. Κύριος είπε προς με• υιός μου εί συ. Εγώ σήμερον γεγέννηκά σε.

Σοι εγκαταλέλειπται ο πτωχός, ορφανώ σύ ήσθα βοηθός.

Σύντριψον τον βραχίονα του αμαρτωλού και πονηρού• ζητηθήσεται η αμαρτία αυτού και ου μη ευρεθή.

Αίτησαι παρ΄ εμού και δώσω σοι έθνη την κληρονομίαν σου και την κατάσχεσιν σου τα πέρατα της γης.

Συ μου εί καταφυγή από θλίψεως της περιεχούσης με, το αγαλλίαμα μου• λύτρωσαι με από των κυκλωσάντων με. Συνετιώ σε και συμβιβώ σε εν οδώ ταύτη, ή πορεύση, επιστηριώ επί σε τους οφθαλμούς μου.