Τι έλεγαν για τον Ωκεανό οι αρχαίοι Έλληνες;

Κωδικός Πόρου: 00285-112647-6647
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 15/01/15 20:26
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Λογοτεχνία, 00285-112647-6647




Περιγραφή:

Τι έλεγαν για τον Ωκεανό οι αρχαίοι Έλληνες;

Ο Ωκεανός ως θεός είναι ο πατέρας όλων των ποταμών. Ο Ησίοδος στη Θεογονία ονομάζει παιδιά του τον Νείλο, τον Αλφειό, τον Ηριδανό, τον Στρυμόνα, τον Μαίανδρο, τον Ίστρο, τον Φάση, τον Ρήσο, τον Αχελώο, τον Νέστο (ή Νέσσο), τον Ροδίο, τον Αλιάκμονα, τον Επτάπορο, τον Γρανικό, τον Αίσηπο, τον Σιμόεντα, τον Πηνειό, τον Έρμο, τον Κάικο, τον Σαγγάριο, τον Λάδωνα, τον Παρθένιο, τον Εύηνο, τον Άρδησκο, τον Σκάμανδρο. Ο ίδιος ο Ησίοδος όμως μας πληροφορεί ότι ο κατάλογος αυτός δεν είναι πλήρης, θα έπρεπε να προσθέσουμε και άλλες τρεις χιλιάδες τουλάχιστο ονόματα, αν θέλαμε να ονομάσουμε όλους τους ποταμούς που γέννησε με την Τηθύ.

ΕΙΝΑΙ γνωστό, ότι ο Ωκεανός είναι η προσωποποίηση του νε­ρού, που σύμφωνα με τις αρχέγονες ελληνικές αντιλήψεις, περιβάλλει τον κόσμο. Τον παρου­σιάζουν ως έναν ποταμό, που κυλάει ολόγυρα από τον επίπεδο δίσκο, που είναι η γη. Εκτείνε­ται λοιπόν τόσο στη Δύση όσο και στην Ανατο­λή, τόσο στο Βορρά όσο και στο Νότο της γης και ορίζει τα πιο απόμακρα σύνορα της. Έτσι π.χ. εξηγείται η τοπογραφία των περιπετειών του στη χώρα του Γηρυόνη. Όσο η γνώση της γης γινόταν πιο ακριβής, οι από­ψεις αυτές άλλαζαν και το όνομα του Ωκεανού περιορίστηκε για τον Ατλαντικό Ωκεανό, το δυ­τικό όριο του αρχαίου κόσμου.
Ο Ωκεανός ως θεός είναι ο πατέρας όλων των ποταμών. Ο Ησίοδος στη Θεογονία ονομάζει παιδιά του τον Νείλο, τον Αλφειό, τον Ηριδανό, τον Στρυμόνα, τον Μαίανδρο, τον Ίστρο, τον Φάση, τον Ρήσο, τον Αχελώο, τον Νέστο (ή Νέσσο), τον Ροδίο, τον Αλιάκμονα, τον Επτάπορο, τον Γρανικό, τον Αίσηπο, τον Σιμόεντα, τον Πηνειό, τον Έρμο, τον Κάικο, τον Σαγγάριο, τον Λάδωνα, τον Παρθένιο, τον Εύηνο, τον Άρδησκο, τον Σκάμανδρο. Ο ίδιος ο Ησίοδος όμως μας πληροφορεί ότι ο κατάλογος αυτός δεν είναι πλήρης, θα έπρεπε να προσθέσουμε και άλλες τρεις χιλιάδες τουλάχιστο ονόματα, αν θέλαμε να ονομάσουμε όλους τους ποταμούς που γέννησε με την Τηθύ.
Από την Τηθύ απέκτησε και πολλές κόρες, τις Ωκεανίδες, που ενώθηκαν με πολλούς θεούς, με­ρικές φορές και με θνητούς, και γέννησαν πο­λυάριθμα παιδιά. Οι κόρες αυτές προσωπο­ποιούν τα ρυάκια, τις πηγές κτλ. Ο Ησίοδος αναφέρει σαράντα μία, από τις οποίες η μεγαλύ­τερη είναι η Στύγα, έπειτα ακολουθούν η Πειθώ, η Αδμήτη, η Ιάνθη, η Ηλέκτρα, η Δωρίς, η Πρυμνώ, η Ουρανία, η Ιππώ, η Κλυμένη, η Ρόδεια (ή Ροδεία), η Καλλιρρόη, η Ζευξώ, η Κλυτία, η Ιδυία, η Πασιθόη, η Πληξαύρη, η Γαλαξαύρη, η Διώνη, η Μηλόβοσις, η Θόη, η Πολύδωρα, η Κερκηίς, η Πλουτώ, η Περσηίς, η Ιάνειρα, η Ακάστη, η Ξάνθη, η Πετραία, η Μενεσθώ, η Ευ­ρώπη, η Μήτις, η Ευρυνόμη, η Τελεστώ, η Χρυσηίς, η Ασία, η Καλυψώ, η Ευδώρη, η Τύχη, η Αμφιρώ, η Ωκυρρόη. Στον κατάλογο αυτόν άλ­λοι συγγραφείς προσθέτουν και άλλα ονόματα" ιδιαίτερα τη Φιλύρα, τη μητέρα του Κενταύρου Χείρωνα, την Καμάρινα, την Αρέθουσα κτλ. Οι κατάλογοι αυτοί επιδέχονταν κάθε τροποποίηση ανάλογα με τη φαντασία και την επινοητικότη­τα του καθενός.
Ο Ωκεανός είναι ο μεγαλύτερος από τους Τι­τάνες, γιος του Ουρανού και της Γαίας. Αποτελεί ζευγάρι με την Τηθύ, την αδελφή του, η οποία παρασταίνει τη γόνιμη (θη­λυκή) δύναμη της θάλασσας, όπως λένε διάφορες Εγκυκλοπαίδειες και Λεξικά της Ελληνικής Μυθολογίας!..

============
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣΑ:Ησ., Θεογ. 133 κ.ε., 337 κ.ε. Απολλόδ., Βιβλ. 1, 1, 3 και 1, 2, 2 κ.ε. Διόδ. Σικ. 5, 66. "Oμ., Ξ 201, 246, 302, Ψ 205 / λ 13 και 639, μ I. Oμ. ύμν. στη Δήμ. 418 κ.ε. Απολλ. Ρόδ., Αργ. 2, 1235. Πίνδ., Ολ. 5, 2 / Πυθ. 9, 14. Αισχ., Προμ. 136 κ.ε., 793 κ.ε. Βλ. Fr. Fischer, εργα­σία που μνημονεύεται στο άρθρο Νηρηίδες, Ελληνική Μυθολογία Εκδοτικής Αθηνών, Βικιπαίδεια.

[Στην πάνω εικόνα: Άγαλμα του Ωκεανού στη Ρώμη. Κάτω εικόνα: Ρωμαϊκό μωσαϊκό της Τηθύος, από αρχαιολογικό χώρο στην Αντιόχεια της Τουρκίας.]