Τι είχε γράψει ο Κώστας Καρυωτάκης για το άγαλμα της ελευθερίας;

Κωδικός Πόρου: 00285-112702-22
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 16/03/11 14:27
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Λογοτεχνία, 00285-112702-22




Περιγραφή:

Το άγαλμα της ελευθερίας, που κοσμεί εδώ και δεκάδες χρόνια το νησί της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη, για το οποίο πολλοί ισχυρίζονται ότι είναι απομίμηση αρχαίου ελληνικού συμβόλου, είχε γράψει ένα ποίημα ο Κώστας Καρυωτάκης. Ας δούμε, λοιπόν, γιατί λέει πως πολλοί θα το παρομοιάσουν με το πορτρέτο του Dorian Gray!..

ΓΙΑ ΤΟ Άγαλμα της Ελευθερίας το περίφημο άγαλμα των ΗΠΑ, που βρίσκεται στην πόλη της Νέας Υόρκης, στο νησί της Ελευθερίας νησί, δώρο της Γαλλίας για την 100ή επέτειο της ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών, έχουν γραφτεί πολλά. Ένας εξ αυτών και ο δικός μας ποιητής, Κώστας Καρυωτάκης* ο οποίος, μεταξύ άλλων, λέει και τα εξής:

Στο άγαλμα της ελευθερίας που φωτίζει τον κόσμο

Λευτεριά, Λευτεριά, σχίζει, δαγκάνει
τους ουρανούς το στέμμα σου. Το φως σου,
χωρίς να καίει, τυφλώνει το λαό σου.
Πεταλούδες χρυσές οι Αμερικάνοι,
λογαριάζουν πόσα δολάρια κάνει
σήμερα το υπερούσιο μέταλλό σου.

Λευτεριά, Λευτεριά, θα σ' αγοράσουν
έμποροι και κονσόρτσια κι εβραίοι.
Είναι πολλά του αιώνος μας τα χρέη,
πολλές οι αμαρτίες, που θα διαβάσουν
οι γενεές, όταν σε παρομοιάσουν
με το πορτραίτο του Dorian Gray.

Λευτεριά, Λευτεριά, σε νοσταλγούνε,
μακρινά δάση, ρημαγμένοι κήποι,
όσοι άνθρωποι προσδέχονται τη λύπη
σαν έπαθλο του αγώνος, και μοχθούνε,
και τη ζωή τους εξακολουθούνε,
νεκροί που η καθιέρωσις τους λείπει.

Κ.Γ. Καρυωτάκης

(Από Άπαντα τα Ευρισκόμενα. Φιλολογική Επιμέλεια Γ. Π. Σαββίδη. Εκδ. ΕΡΜΗΣ, Αθήνα 2004).


Λίγα λόγια για τον Κώστα Καρυωτάκη

Ο Κώστας Καρυωτάκης είναι ο απαισιόδοξος ποιητής (1896 - 1928), που έκοψε μόνος του το νήμα της σύντομης ζωής του. Γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1896 στην Τρίπολη. Σπούδασε στη νομική σχολή της Αθήνας και εργάστηκε ως νομαρχιακός υπάλληλος κι αργότερα στο υπουργείο Πρόνοιας. Γνώρισε έτσι πολλές επαρχιακές πόλεις με τις συχνές μεταθέσεις. Ήταν άνθρωπος μ' ευαίσθητο, ευερέθιστο χαρακτήρα, με συχνές μεταπτώσεις κι αρκετή μελαγχολία που φαίνεται έντονη και στο ποιητικό έργο του. Αυτό το απαισιόδοξο ύφος, που κυριαρχούσε στα έργα του Καρυωτάκη, ονομάστηκε "Καρυωτακισμός". Αγαπούσε τη μοναξιά κι απόφευγε τις συντροφιές.
Τα ποιήματά του, μελαγχολικά, έχουν άψογο μέτρο με μελωδικούς στίχους, ειρωνικούς και σαρκαστικούς. Ορισμένα μόνο είναι χαρούμενα κι αναφέρονται σε παιδιά.
Γνώρισε αρκετές χώρες της Ευρώπης, την Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία και Ρουμανία χωρίς τίποτε να τον ευχαριστήσει στη ζωή του.
Όταν πήρε μετάθεση στην Πρέβεζα, η μελαγχολία του έγινε πιο έντονη, ώσπου αποφάσισε να δώσει ο ίδιος τέλος στη ζωή του. Μια μέρα του Ιούλη, στις 19, έπεσε στη θάλασσα, αλλά δεν κατόρθωσε να πετύχει το σκοπό του, γιατί ήξερε κολύμπι και την επομένη μέρα σκοτώθηκε μ' ένα περίστροφο. Σ' αυτό ίσως βοήθησε κι ένας άτυχος αισθηματικός του δεσμός με τη γνωστή ποιήτρια της εποχής, τη Μαρία Πολυδούρη, που αργοπέθαινε στο σανατόριο "Σωτηρία" από φυματίωση. Όταν ζούσε ο Καρυωτάκης είχε εκδώσει τα έργα του: "Ο πόνος των ανθρώπων και των Πραγμάτων" (1919), "Νηπενθή" (1921), "Ελεγεία και Σάτιρες" (1917) και μετά το θάνατό του εκδόθηκαν τ' "Άπαντά" του (1938).