Οι μυθικές διαστάσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου!... (41)

Κωδικός Πόρου: 00285-112565-6491
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 07/12/14 20:52
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Λαογραφία, 00285-112565-6491




Περιγραφή:

Οι μυθικές διαστάσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου!... (41)

Θρύλοι και ιστορίες για τον Στρατηλάτη όλων των εποχών, όπως είναι ο Έλληνας Μακεδόνας βασιλιάς Μέγας Αλέξανδρος, έτσι όπως περιγράφονται σε ένα μεσαιωνικό χειρόγραφο που βρέθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα και το οποίο αναλύουμε μέσα στο βιβλίο μας «Η άγνωστη ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου»!.. Διαβάστε τα κείμενα!..

Συνέχεια από το προηγούμενο…

Στίχ. 2439-2458. Ο Χούσης προλέγει τον θάνατο του Αλεξάνδρου… Ο Αλέξανδρος πηγαίνει στη χώρα των Αμαζόνων.

Έχεις αθάνατ’ όνομα, οπού σου θέλει μείνει,
γιατί έκτισες Λεξάνδρεια,625 την χώρα γαρ εκείνη».
Ερώτησεν Αλέξανδρος το πόσον θέλει ζήσει.
Απιλογήθη κ’ είπε του, κάλλιο να μην τ’ ακούση•
«Καλύτερό ’ναι εις εσέν μη μάθης τη θανή σου,
διότις πάντα βάσανα θέλει έχει το κορμί σου.
Τούτο το γίνωσκε καλά, πώς έκτισες την πόλη,
π’ αυτείνη την εχρειάζετον626 η οικουμένη όλη.
Και τούτο γνώρισ’ από μεν’ ως για την τελευτή σου,
ολίγη έναι και κοντή εσένα η ζωή σου.
Σ’ Αλεξανδρεία θες θαπτή, οπόναι τ’ όνομά σου,
και πλέο μη με ερωτάς, πήγαινε τη δουλειά σου».
Την στράτα πήρ’ Αλέξανδρος και περπατεί και πάγει,
και πλέο κείνον τον Χουσή ουδέν τον ερωτάγει.
Και οι σατράπαι το ’μαθαν κι όλοι οι αρχηγοί του,
όλοι τους τότε ήλθασι στην συναπάντησή του.
Και τότε πάλ’ Αλέξανδρος παίρνει τους Μακεδόνες
κ’ εις τα Καυκάκια πήγαινε, σ’ έθνος στις Αμαζόνες.
Επιστολή Αλέξανδρος γράφει και σ’ αύτες στέλλει
και έγραψέ τους το λοιπόν εκείνα, όσα θέλει•

Στίχ. 2459-2478: Επιστολή Αλέξανδρου στην Αμαζόνα

«Βασιλεύς ο Αλέξανδρος, γυναίκες Αμαζόνες,
δύναμιν εγρικήσετε, πόχουν οι Μακεδόνες.
Ηκούσατε τον Δάρειον, που πήρα με μαλέα,
και Πώρον κείνον τον φρικτόν, τον μέγαν βασιλέα.
Άλλους ετέρους βασιλείς εγώ εδούλωσά τους,
να μ’ έχουσι αφέντη τους εγώ γαρ έποισά τους.
Και τέλος να μου δίδουσι, πάντα να με τελούνε,
πάντα το τέλος εις εμέ αυτείνοι να χρωστούνε.
Και έρχομαι απάνου σας σαν φίλος για να ποίσω,
σ’ εσάς δεν θέλω το λοιπόν πόλεμον για ν’ αρχίσω».
Οι Αμαζόνες είδασι εκείνα τα γραμμένα,
τα έγραψεν Αλέξανδρος και τά ’χε μηνημένα.
Και πάλ’ εκείνες έγραψαν επιστολή να στείλουν,
σ’ αυτείνον τον Αλέξανδρον και να του παραγγείλουν•
«Εξ Αμαζόνες τες φρικτές, ’ξ εμάς τες αντρειωμένες,
π’ ο κόσμος όλος στ’ άρματα μας έχει γρικημένες,
βασιλέως Αλέξανδρου όλες εμείς μηνούμε,
να μην ελθής στον τόπον μας εσέν παρακαλούμε.
Ο τόπος έναι γαρ κακός και θες κακοπαθήσει,
κι ολπίζομε και άπρακτος οπίσω θες γυρίσει.

Στίχ. 2479-2498. Η βασίλισσα των Αμαζόνων συνιστά εις τον Αλέξανδρον να μην πολεμήση μαζί τους…

Το πώς είμαστεν στ’ άρματα, ξεύρει μας <η> οικουμένη,
οπού στρατιώτης κανείς δεν μας συναπανταίνει.
Σε δυό ποτάμια στέκομεν κ’ έχομε την θροφή627 μας
και δεν γυρίζει κανενείς για χρόνο το νησί μας•
Και το νησί ολόγυρα γυρίζει το ποτάμι
και κανενείς ουδέ μπορεί τίποτες να μας κάμη.
Διακόσιες χιλιάδες βρίσκονται γυναίκες ανδρειωμένες,
άλλες βδομήντα το λοιπόν κ’ είναι παραβαλμένες.
Οι άνδρες, οπού έχομε, μ’ εμάς δεν κατοικούνε,
μ’ αντίπερα στον ποταμόν τα ζώα μας τηρούνε.
Σε πάσα χρόνους γαρ επτά σ’ εμάς αυτοί περνούνε,
και όσες θέλουν εξ εμάς μ’ αυτούς παιδιά γεννούνε•
και έναν χρόνον μετά μας αυτείνοι κατοικούσι,
πάλι περνούν τον ποταμόν, τα ζώα γαρ τηρούσι.
Αν έλθη πόλεμος σ’ εμάς ή δυνατό φουσάτο,
περνούμ’ εμείς τον ποταμόν κι αντιμαχόμεσθά628 το.
Έρχουνται και οι άνδρες μας και μας ακολουθούσι,
φυλάσσουν τας κατούνας629 μας και μας υπηρετούσι.
Και δυνατές στον πόλεμον είμαστεν παρά φύση,
έθνος ουδέν ηυρίσκεται εμάς να μας νικήση.

Συνεχίζεται…