Οι μυθικές διαστάσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου!... (33)

Κωδικός Πόρου: 00285-112573-6337
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 31/10/14 20:24
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Λαογραφία, 00285-112573-6337




Περιγραφή:

Οι μυθικές διαστάσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου!... (33)

Θρύλοι και ιστορίες για τον Στρατηλάτη όλων των εποχών, όπως είναι ο Έλληνας Μακεδόνας βασιλιάς Μέγας Αλέξανδρος, έτσι όπως περιγράφονται σε ένα μεσαιωνικό χειρόγραφο που βρέθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα και το οποίο αναλύουμε μέσα στο βιβλίο μας «Η άγνωστη ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου»!.. Διαβάστε τα κείμενα!..

Συνέχεια από το προηγούμενο…

Στίχ. 1959-1978. «Ο Θεός δεν απατάται» !…

Εκείνοι τ’ αποκρίθησαν• «Νύξ έναι πλεωτέρα,
διότις σκότος το παιδί έχει εις την γαστέρα.528
Κι απέκει έρχεται το φως και βλέπει την ημέρα,
τότε γνωρίζει το λοιπόν του κόσμου τον αέρα».
Και άλλο τους ερώτησε• «Τι πράμα δεν γελάται;»
Εκείνοι αποκρίθησαν• «Θεός δεν απατάται».
Και άλλο τους ερώτησε• «Ποία ’ναι καλλιοτέρα,
η δεξιά, ωσάν υπά, ή η αριστοτέρα;»
Εκείνοι αποκρίθησαν• «Ζερβή έν χαριτωμένη,
διότι και ο ήλιος αριστερά παγαίνει,
και η γυναίκα το βυζί τ’ αριστερό της πιάνει,
οπού το δίδει του παιδιού κι αυτείνο το βυζάνει•
και οι μεγάλοι βασιλείς, όπου και αν σταθούσι,
τα σκήπτρα όλα βασιλειάς αριστερά κρατούσι».
Γρικώντας ο Αλέξανδρος εκεί τους συμμαζώνει,
Κ’ είπε τους, ό,τι θέλουσι καθένας, να πληρώνη.
Εκείνοι απεκρίθησαν• «Θάνατος έν σ’ εσένα,
γιατί γυρεύεις το λοιπόν τα πράματα τα ξένα.
Όλα τα θες αφήσει δω, τίποτες δεν κερδαίνεις,
άφες τους στρατιώτες σου, μηδέν τους παραδέρνης».529

Στίχ. 1979-1998. Επιστολή Αλεξάνδρου προς Αριστοτέλην περί Ινδικής περιοχής.

Απιλογήθ’ Αλέξανδρος• «Τούτα Θεός τα κάνει,
οξ ένα τόπον παίρνει τα, εις άλλον γαρ τα βάνει.
Εις τους θεούς ηυρίσκομαι και είμαι οικονόμος,
αυτείνοι με ορίζουσι, σ’ αυτά ουκ έναι νόμος.
Ουδέ η θάλασσα λοιπόν αυτείνη ουδέν σέται,530
μα, σαν φυσήση άνεμος, αρχίζει και βρουχιέται.531
Λοιπόν η άνω πρόνοια όλα τούτα τα κάνει,
άλλος κερδαίνει με χαρά κι άλλος με λύπη χάνει.
Σαν οικονόμος το λοιπόν τα πράματα γαρ παίρνει,
’ξ έναν αυθέντην παίρνει τα κ’ εις άλλον γαρ τα φέρνει».
Και τούτα είπ’ Αλέξανδρος, αποχαιρέτησέ τους,
απόκειθεν εμίσευσε τότες και άφησέ τους.
Έγραψε τότ’ επιστολή εις τον διδάσκαλόν του,
τ’ Αριστοτέλη το λοιπόν, από το μερτικόν του.
«Βασιλεύς Αλέξανδρος τιμίω Ριστοτέλει,533
ο μαθητής σ’ Αλέξανδρος χαιρετισμόν σου στέλλει.
Να γράψω επεθύμησα εσένα τι εγίνη
στην χώραν γαρ την Ινδικήν, οπόκαμαν εκείνοι.
Παίρνω καμπόσους εξ εμάς, ’ς κάτεργα μέσα μπαίνω
εις περιγιάλι το λοιπόν πάγω κ’ εκεί εβγαίνω.

Στίχ. 1999-2018. Περιγραφή πεντακάθαρων ψαροφαγάδων ανθρώπων και ενός χρυσοπαλαμισμένου τάφου…

Εκεί ανθρώπους είδαμεν, οπότρωγαν τα ψάρια,
τα πρόσωπά ’χαν όμορφα σαν γυναικός καθάρια.
Ετότες εκαθίσαμε εκεί ν’ αναπαυτούμε,
τότες νησάκιν είδαμεν κι όλοι γι’ αυτό ρωτούμε.
Και είπασί μας• Στο νησί τάφος έν γεναμένος,
ολόγυρά ’ναι εύμορφα χρυσοπαλαμισμένος.534
Ηθέλησα εις το νησί μέσα να ταξιδέψω,
τον τάφον κείνον το λοιπόν καλά να τόνε γνέψω.534
Οι φίλοι μου δεν μ’ άφηκαν μέσα για να παγαίνω,
είπασί μου για τη στρατιά πάντά ’ξω για να μένω•
να πάνε μέσα εξ αυτούς τότες με συβουλεύουν,
να βρούνε μέσα στο νησί εκείνο που γυρεύουν.
Κι αν κινδυνέψουν, μού ’πασι, ως δια να πιστέψω,
εγώ με τη στρατεία μου πάλι για να ’πιστρέψω.
Την γην εκείνη, μού ’πασι, έχω αφεντεμένη,
αν έλθη θάνατος σ’ εμέν, χάνεται <η> οικουμένη.
Εφάνη μου καλή βουλή φίλους μου για να πέψουν,
στην βάρκαν μέσα να ’μπουσι κ’ εις το νησί να ’δέψουν.
Ως μίαν ώραν το λοιπόν τη βάρκα βλέπαμέ την,
θεριόν εβγήκε ’κ το νησί τότε και βούλιαξέ την.

Συνεχίζεται…