Οι μυθικές διαστάσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου!... (32)

Κωδικός Πόρου: 00285-112574-6329
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 29/10/14 22:12
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Λαογραφία, 00285-112574-6329




Περιγραφή:

Οι μυθικές διαστάσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου!... (32)

Θρύλοι και ιστορίες για τον Στρατηλάτη όλων των εποχών, όπως είναι ο Έλληνας Μακεδόνας βασιλιάς Μέγας Αλέξανδρος, έτσι όπως περιγράφονται σε ένα μεσαιωνικό χειρόγραφο που βρέθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα και το οποίο αναλύουμε μέσα στο βιβλίο μας «Η άγνωστη ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου»!.. Διαβάστε τα κείμενα!..

Συνέχεια από το προηγούμενο…

Στίχ. 1899-1918. Εθελουσία προσκύνησις Αλεξάνδρου υπό στρατηγών Πώρου. Συνάντησις Αλεξάνδρου με Βραχμάνους γυμνοσοφιστές…

Ακούοντα οι στρατηγοί πλέο δεν πολεμούσι,
μα έρχουνται σ’ Αλέξανδρον, όλοι τον προσκυνούσι.
Τότε όρισ’ Αλέξανδρος τον Πώρον ν’ αναπάψουν,
σ’ ένα κιβούρι όμορφο μέσα να τόνε θάψουν.
Του Πώρου γαρ την δύναμιν κι όλη τη στρατιά του
επήρε την Αλέξανδρος, κ’ έναι στο θέλημά του.
Εμίσευεν Αλέξανδρος, εκεί δεν ανιμένει,
στους Εξηδάρκους518 πήγαινε διατ’ ήσαν ορισμένοι.
Και δεν επήγαινε σ’ αυτούς δια να πολεμήση,
Διότις ήσανε γυμνοί, δεν έχει τι τους ποίσει.
εκείνοι, λέγω, άνθρωποι, ήσαν σοφοί μεγάλοι,
Εις της σοφιάς το μάθημα ουδέν ηυρίσκοντ’ άλλοι.
Δραχμάνες519 γαρ τους λέγουσι κ’ ήτανε γυμνωμένοι,
σοφίας γαρ το μάθημα πολλά ’νιαι προκομμένοι.
Καλύβια είν’ τα σπίτια τους, σε σπήλαια κοιμούνται,
νύκτα κ’ ημέρα το λοιπόν τον θάνατον φοβούνται.
Ωσάν εμάθαν το λοιπόν Αλέξανδρος εμπαίνει,
γραφή τότε του στείλασι για να ’νιαι φυλαμένοι•
«Δραχμάνες γυμνοσοφισταί σ’ Αλέξανδρον μηνούμε,520
α θέλης να ’λθης εις εμάς, τίποτες δεν ψηφούμε.

Στίχ. 1919-1938. Διάλογος Αλεξάνδρου με γυμνοσοφιστές…

Λοιπόν τέλος σου στέλνομε και τούτο α σ’ αρέση,
τίποτες η στρατεία σου ’ξ εμάς δε θε κερδαίσει.521
Ημείς γυμνοί βρισκόμεστεν522 κ’ έχομε στενωσία,523
άλλο δεν έναι εις εμάς, είμητα γαρ σοφία.
Αν έλθ’ αγάπη εις εμάς κ’ εμείς για να σταθούμε,
έχομε ρωταπόκρισες524 να σας αποκριθούμε».
Λοιπόν εδιάβ’ Αλέξανδρος εις αύτους με ειρήνη
και έδειξέ τους το λοιπόν πολλήν ευσπλαγχνοσύνη.
Αλέξανδρος τους ερωτά, σπήλαια είν’ ζωή τους•
αυτείνοι αποκρίθησαν, αυτά ’νιαι κ’ η θανή τους.
Και πάλι τους ερώτησε• «Ζωή ’ναι πληθυσμένοι
εκείνοι π’ αποθάνασι κ’ είναι στη γη βαλμένοι;»
Εκείνοι αποκρίθησαν• «Δεν είν’ αποθαμένοι,
διότις πάντα η ψυχή αθάνατος γαρ μένει».
Και πάλι τους ερώτησε; «Θάνατος κυριεύει,
ή η ζωή καθολικά τον κόσμο αφεντεύει;»
Εκείνοι αποκρίθησαν• «Ζωή ’ναι που φροντίζει,
αυτείνη έναι το λοιπόν όλα οπού τα ’ρίζει».
Και είπε ο Αλέξανδρος• «Πώς τούτο διαβαίνει,
που πασαένας το λοιπόν θάνατον ανιμένει;»

Στίχ. 1939-1958. Φιλοσοφικές αναζητήσεις Αλεξάνδρου με γυμνοσοφιστές…

Απιλογήθη ο γυμνός• «Πλεώτερο οδεύει,
όνταν εβγαίνη ήλιος παρ’ όντα βασιλεύη».
Και πάλι τους ερώτησε• «Ποία ’ναι πλεωτέρα,
η θάλασσα γαρ ή η γης, πόναι στερεωτέρα;»
Εκείνοι αποκρίθησαν• «Νερό ’ναι αποπάνω,
Η γης έναι πλεώτερη, τούτο σ’ αναθιβάνω».
Και άλλο τους ερώτησε• «Ποιο ζο526 πονηρεμένο
απάνω σ’ όλα το λοιπόν να ’ν διδασκαλεμένο;»
Εκείνοι αποκρίθησαν• «Άνθρωπος έν π’ ορίζει,
είτι έν απάνω εις την γην αυτός τα περιορίζει».
Είπε του ο Αλέξανδρος• «Πώς τούτο εγρικάται;»
Απιλογήθη ο γυμνός, ατός του ανοάται.527
Και είπε του• «Αλέξανδρε, τι πάγεις και ταράσσεις,
και άλλων ζώων την τροφή υπάς και την αρπάσσεις;»
Ο δε Αλέξανδρος λοιπόν ποσώς δεν εθυμώθη,
μάλλον, ’ξ εκείνο πού ’τονε, πλέο εταπεινώθη.
Και πάλι τους ερώτησε• «Το τι έναι βασιλεία;»
Εκείνοι αποκρίθησαν• «Έναι πλεονεξία».
Και πάλι τους ερώτησε• «Ποια έναι πλεωτέρα,
η νυξ, οπόναι σκοτεινή, ή φωτεινή ημέρα;»

Συνεχίζεται…