Οι αρχαίοι Έλληνες αρνούνταν ή μήπως δέχονταν την ανάσταση; (6)

Κωδικός Πόρου: 00285-111908-4027
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 16/04/13 22:49
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Βίοι Παράλληλοι, 00285-111908-4027




Περιγραφή:

Οι αρχαίοι Έλληνες αρνούνταν ή μήπως δέχονταν την ανάσταση; (6)

Μια σειρά πολλών και αποκαλυπτικών άρθρων για το γεγονός ότι οι αρχαίοι Έλληνες όχι μόνον πίστευαν στην ανάσταση, αλλά και αν κάποιοι την αρνούνταν αναγκάζονταν να την υιοθετήσουν, μπροστά στα επιχειρήματα που οι ίδιοι οι πρόγονοί μας ανέπτυξαν επί χιλιετίες είτε με την Ελληνική Μυθολογία είτε με την ίδια την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία!.

Ο Όμηρος, συγγραφεύς της Ιλιάδας και της Οδύσσειας

ΟΠΩΣ όλοι γνωρίζουν, ο Πρωτεσίλαος, ήταν γιος του 'Ιφικλου και αρχηγός των Θεσσαλών γύρω στον Παγασητικό Κόλπο (Όμηρος, Β 698). Δεν είχε –λέει- σκοτωθεί στην Τροία, την πρώτη μέρα που πάτησε τα χώματα της (σ. 85), μόνο έζησε και πολέμησε ως το τέλος. Στο γυρισμό όμως τον βρήκε μεγάλη θαλασσοτα­ραχή και τον έριξε στην Παλλήνη της Χαλκιδικής, κάπου ανάμεσα στο ακρωτήριο Κάναστρο και στη Μένδη.
Μαζί του ταξίδευε σκλάβα η Αιθίλλα, η αδελφή του Πρίαμου. Μόλις άραξαν και ο Πρωτεσίλαος πήρε τους ναύτες του και βγήκε έξω, μήπως βρουν καμιά πηγή να εφοδιαστούν με νερό, η Αιθίλλα μάζεψε τις άλλες τρωαδίτισσες σκλάβες και τους μίλησε: Ό,τι τραβήξαμε μέσα στα χρό­νια της πολιορκίας, ακόμα και στις άγριες ώρες της άλωσης, είναι χρυσάφι μπροστά σ' αυτά που μας καρτερούν στην Ελλάδα από τις γυναίκες των Αχαιών. Ελάτε να βάλουμε φωτιά στα καράβια των αφεντάδων μας, για να τους αναγκάσουμε να μεί­νουν εδώ για πάντα!
Σε λίγη ώρα, όταν οι Αχαιοί γυρίζουν με τα σταμνιά στο χέρι, βρίσκουν το στόλο τους μέσα στις φλόγες. 'Ετσι, ο Πρωτεσίλαος θέλοντας και μη μένει για πάντα εκεί. Η πολιτεία που χτίζουν παίρ­νει το όνομα Σκιώνη.
Ωστόσο, την απόβαση των Αχαιών στην Τροία με το θάνατο του Πρωτεσίλαου και του Κύκνου είχε θέμα η τραγωδία του Σοφοκλή «Ποιμένες» (αποσπ. 497 - 521).

Η ΛΑΟΔΑΜΕΙΑ, Ο ΠΡΩΤΕΣΙΛΑΟΣ  ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ!..

Είναι γνωστό ότι με το όνομα Λαοδάμεια στην αρχαία ελληνική γραμματεία συναντάμε πολλές ηρωίδες:

1. Μια από αυτές είναι κόρη του Βελλεροφόντη, η οποία από τον Δία είχε ένα γιο, τον Σαρπηδόνα - σύμφωνα τουλάχιστο με την ομηρική παράδοση, αφού τις περισσότερες φορές ο Σαρπηδόνας θεωρείται γιος του Δία και της Ευρώπης. Πέθανε νέα, χτυπημένη με ένα βέλος από την Άρτεμη, που είχε οργιστεί εναντίον της.

2. Μια άλλη Λαοδάμεια, κόρη του Άκαστου, είναι γυναίκα του Πρωτεσίλαου, του πρώτου Έλληνα ήρωα που σκοτώθηκε μπροστά στην Τροία. Δεν είχαν καλά καλά παντρευτεί και ο άντρας της, που τον αγαπούσε παράφορα, έφυγε.
Όταν έμαθε το θάνατο του, ζήτησε από τους θε­ούς να της τον δώσουν πίσω για τρεις μονάχα ώρες. Από τη μεριά του και ο Πρωτεσίλαος είχε κάμει την ίδια ευχή. Όταν ο Πρωτεσίλαος, που είχε επιστρέψει στη ζωή για τον καθορισμένο χρόνο, έπρεπε να ξαναφύγει, η Λαοδάμεια αυτο­κτόνησε στην αγκαλιά του.
Διηγούνται επίσης πως η Λαοδάμεια είχε κά­μει ένα κέρινο ομοίωμα του νεκρού και είχε τη συνήθεια να το σφίγγει κρυφά στην αγκαλιά της. Ο πατέρας της όμως το κατάλαβε και έριξε το ομοίωμα στη φωτιά. Η Λαοδάμεια το ακο­λούθησε και κάηκε ζωντανή. Αυτός και ο λόγος που ο Ευριπίδης, σε μια χαμένη τραγωδία, είχε πραγματευτεί την ερωτική ιστορία της Λαοδάμειας και του Πρω­τεσίλαου (!).

3. Λαοδάμεια είναι και το όνομα μιας κόρης του Αλκμέωνα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
1) Όμ., Ζ 197 κ.ε. και Σχόλ. Απολλόδ., Βιβλ. 3, 1, 1. Σέρβ., Σχόλ. στον Βιργ. Αιν. 1, 100. Νόνν., Δίον. 7, 127. Διόδ. Σικ. 5, 79 (με παραλλαγή του ονόματος).
2) Όμ., Β 698 κ.ε. και Ευστ., Παρεκβ. 325. Οβίδ., Ηρωίδ. 13 / Ars amat. 3,17/ Tristia 1, 6, 20. / Ερ. ex Pont. 3, 1,110/ Rem. am. 723. Υγίν., Fab. 103, 104, 243, 251, 256. Τζέτζ., Προομ. 227, 246 / Χιλ. 2, 52. Σέρβ., Σχόλ. στον Βιργ., Αιν. 6, 447. Απολλόδ., Επη. 3, 30. Λουκ., Νεκρ. Διάλ. 23. Ευρ., Πρωτεσίλαος, χαμ. τραγ. (TGF, σ. 563-567). Σχόλ. στον Αίλ. Αριστείδ., σ. 671 κ.ε.
3) Σχόλ. στον Όμ., π 175.