Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός –Χριστιανισμός

Κωδικός Πόρου: 00285-112322-32
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 20/03/11 16:15
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Εκδόσεις Βιβλίων, 00285-112322-32




Περιγραφή:

Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός –Χριστιανισμός

Κατόπιν πολλών παρακλήσεων και χιλιάδων τηλεφωνημάτων, με δεδομένο το γεγονός ότι λόγω της οικονομικής κρίσεως, αδυνατούμε, προς το παρόν, να επανεκδώσουμε το έργο μας: «Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός-Χριστιανισμός», θα το αναρτήσουμε ολόκληρο στο διαδίκτυο, αρχής γινομένης από τους προλόγους της α΄ και β’ εκδόσεως.


ΠΡΟΛΟΓΟΣ Α΄ ΕΚΔΟΣΕΩΣ

Είχα επανειλημμένως την ευκαιρία να συζητήσω σε τηλεοπτικές εκπομπές («ΤΗΛΕΤΩΡΑ»), αλλά και κατ’ ιδίαν, σημαντικά θέματα με τον κ. ΄Αγγελο Σακκέτο και εθαύμασα το μεγάλο φάσμα της φιλολογικοϊστορικής και θεολογικής συνάμα καταρτίσεώς του, αλλά και την φλογερή αγάπη του για κάθε τι το ελληνικό και χριστιανικό-ορθόδοξο. Διεπίστωσα, ότι διεξάγει ένα πολυμέτωπο αγώνα, για να στηρίξει ό,τι συνιστά συστατικό αστασίαστο και απαράβατο της ελληνορθοδόξου παραδόσεώς μας. Αυτοί είναι οι λόγοι, που δέχθηκα, χωρίς καμμιά αναστολή, την τιμητική για με πρότασή του να προλογίσω το βιβλίο του αυτό. Διότι θέλω με αυτόν τον τρόπο να δηλώσω, επίσημα και κατηγορηματικά, την συμπαράστασή μου στον αγώνα του, που είναι ο αγώνας παντός Ελληνορθοδόξου.
Αυτή, άλλωστε, είναι και η σημασία της προλογίσεως ενός βιβλίου. Με τον «Πρόλογο» δεν δηλώνει κανείς την απόλυτη ταύτισή του με κάθε σημείο του προλογιζομένου βιβλίου, αλλά τη συμμετοχή του στο πνεύμα και τη στοχοθεσία, που διέπουν τον πνευματικό αγώνα του συγγραφέα (αυτό ουσιαστικά είναι το βιβλίο) και την συμπαράταξη σ’ αυτά. Αυτό δεν το λέγω, για να μειώσω στο ελάχιστο τα γραφόμενα του κ. Σακκέτου. Διότι δεν μας χωρίζεί τίποτε, μάλλον πάρα πολλά είναι αυτά που μας ενώνουν. Αυτό ισχύει και ως προς το ογκώδες αυτό πνευματικό πόνημά του. Είναι αληθινό «πάλαισμα» αληθείας και φιλοπατρίας και γι’ αυτό μπορεί να προσφέρει πολλά, με τις φιλότιμες απαντήσεις που δίδει σε καίρια προβλήματα της εθνικής μας ταυτότητας, με κριτική τοποθέτηση προβλημάτων, που προκαλούν δημιουργικά τη σκέψη, με τον παλμό της ελληνικής καρδιάς του, που ενισχύει τον πατριωτισμό μας.
Ο κ. Σακκέτος δεν είναι απλώς δημοσιογράφος, που καταγράφει την ιστορική πραγματικότητα, είναι ερευνητής, που διεισδύει κριτικά στα προβλήματα και αναζητεί τις γενετικές τους σχέσεις, για να καταθέσει τεκμηριωμένα και υπεύθυνα την πρότασή του. Επέλεξε θέμα σημαντικώτατο, διότι η ενασχόληση με τη σχέση Ελληνικότητος-Χριστιανικότητος καταδεικνύει κυρίως τη σχέση τη δική μας με τα δύο αυτά υπεροχικά μεγέθη της ταυτότητός μας. Η στάση μας απέναντι τους και η σύνδεσή τους στο βάθος της συνειδήσεώς μας είναι η «λυδία λίθος», για να διακριβωθεί η αλήθεια ή αναλήθεια του φρονήματός μας, η σχέση μας με τον ατίμητο θησαυρό της ιστορίας μας.
Σ΄ αυτό έγκειται η αξία του βιβλίου του κ. Σακκέτου. Δεν ακροβατεί αυτοσχεδιάζοντας, ούτε επιβάλλει ανομολόγητους και αθεμελίωτους στοχασμούς του. Μένει με συγκινητική πιστότητα στις πηγές ανατρέχει φιλότιμα στην επιστημονική βιβλιογραφία˙ επικαλείται τις γνώμες των ειδικών και τις περιβάλλει με σεβασμό απεριόριστο. Βέβαια, όλα αυτά γίνονται για να αποδειχθεί κάτι˙ η αδιάσειστη ενότητα Ελληνισμού και Χριστιανικής Ορθοδοξίας. Ο κ. Σακκέτος όμως δεν παρουσιάζει απλώς την ενότητα αυτή˙ την αποδεικνύει! Δεν θα εξετάσω εδώ, αν στην ξυνωρίδα Ελληνισμός-Χριστιανισμός το βάρος πέφτει στην πλευρά του Ελληνισμού, όπως εκ πρώτης όψεως φαίνεται στο βιβλίο. Σημασία μεγαλύτερη έχει, ότι «ο ελληνολάτρης Σακκέτος» δεν μπορεί να υπάρξει, ως ΄Ελλην, χωρίς την Ορθοδοξία των Αγίων Πατέρων μας, των αυθεντικών ενσαρκωτών του Ελληνισμού και αυθεντικώτερων συνεχιστών του στην ιστορία. Αυτό εκτιμώ ιδιαίτερα εις τον κ. Σακκέτο . Διότι δεν τεμαχίζει την ιστορική μας ύπαρξη. Την κρατεί αδιάτμητη και αδιαίρετη και έτσι την προσφέρει σ’ αυτό το έργο του, που και μόνο γι’ αυτό το λόγο θα προσφέρει πολλά διδάσκοντας, νουθετώντας ή και προκαλώντας τη σκέψη των αναγνωστών του. Εύχομαι το βιβλίο να βρει την ανταπόκριση που του αξίζει.

Ν. Ψυχικό, 25-3-1999
Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός
Δρ. Θεολογίας και Φιλοσοφίας
Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
 

ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ A΄ ΕΚΔΟΣΕΩΣ

Πριν κάποια χρόνια περιπλανήθηκα στα χώματα της Παλαιστίνης, συγκεντρώνοντας υλικό για τα βιβλία μου. ΄Ένιωσα ιερή συγκίνηση διαπιστώνοντας ότι η γη ήταν γεμάτη Ελλάδα, από την αρχαιότατη εποχή.
Τα ίχνη φανερά ακόμη. Απομεινάρια Ελληνικών ναών, θεάτρων, σταδίων, βιβλιοθηκών. Ελληνικά ονόματα, Ελληνικές επιγραφές. Ο εντυπωσιακός αριθμός των Ελληνικών πόλεων, πολλές από τις οποίες ιδρύθηκαν εκεί πριν φτάσουν οι Εβραίοι μετά την έξοδό τους από την Αίγυπτο, σε συνδυασμό με την κατανομή τους στο χώρο, έδειχνε ότι ολόκληρη η περιοχή ελληνοκρατείτο.
Βέβαια, υπήρχαν τα πιο πυκνοκατοικημένα Ελληνικά μέρη, όπως η γη των Φιλισταίων, οι ακτές της Μεσογείου, η Δεκάπολις , η Γαλιλαία. Για πολλούς αιώνες η Ελληνική γλώσσα ήταν η πιο διαδεδομένη, όχι μόνο η «κοινή» του λαού, αλλά και εκείνη των διανοουμένων, που όλοι σχεδόν έγραψαν στα Ελληνικά, ακόμη κι αυτοί που δεν είχαν Ελληνική καταγωγή.
Συγκινήθηκα βαθιά και γι’ άλλο λόγο. Σκέφτηκα ότι στα ίδια χώματα περπάτησε ο άνθρωπος – Χριστός, κήρυξε τη νέα θρησκεία, διάβασε, έγραψε μίλησε με τους γείτονες, διασκέδασε. Αμέσως μου δημιουργήθηκαν ερωτήματα:
-Ποιος ήταν ο Ιησούς Χριστός, το «αντιλεγόμενον σημείον» εδώ και 2.000 χρόνια;
-Σε ποια γλώσσα επικοινωνούσε; Σε ποιάν έγραφε; ΄Ήταν δυνατό να μη χρησιμοποιούσε την Ελληνική, αφού γεννήθηκε, μεγάλωσε, έζησε, δίδαξε σ’ αυτό το κομμάτι Ελλάδα;
Είναι γνωστό πως το θέμα «Χριστός» έχει απασχολήσει τους συγγραφείς του πλανήτη μας περισσότερο από κάθε άλλο. Πολλοί καταπιάστηκαν με τις απορίες μου, μερικοί παρέθεσαν στοιχεία, πηγές. ΄Ο,τι σχετικό διάβασα, σε διάφορους τόπους και γλώσσες ήταν διαφωτιστικό, πολλές φορές τολμηρό. Οι μελέτες όμως ήταν σκόρπιες, ασύνδετες μεταξύ τους. Δεν βρήκα πουθενά ένα «συγκεντρωτικό» έργο που να παρουσιάζη δεδομένα για σύγκριση και συναγωγή συμπερασμάτων. Με το ένστικτό του συγγραφέα ανακάλυψα ένα κενό στην παγκόσμια βιβλιογραφία. Μεγάλη ήταν ή έκπληξή μου όταν ο ΄Αγγελος Σακκέτος ήρθε ένα χειμωνιάτικο βράδυ στο γραφείο μου στην Κηφισιά, κρατώντας έναν ογκώδη φάκελο με τα χειρόγραφα του νέου του βιβλίου: «ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ: Ελληνισμός – Χριστιανισμός». Μου πρότεινε ευγενικά να το διαβάσω και αν το θεωρούσα άξιο εκδόσεως, να γράψω το προοίμιον.
Έτσι διάβασα, μελέτησα τα χειρόγραφα. Ίσως ήμουν και ο πρώτος αναγνώστης. Με χαρά διαπίστωσα ότι το βιβλίο κάλυπτε το κενό που είχα επισημάνει. ΄Ένα σύγγραμμα – κορμός, εργαλείο βιβλιοθήκης, που σε διαφωτίζει σφαιρικά, σε παρακινεί να ψάξης περισσότερο δίνοντας αναλυτικά τις πηγές. ΄Ένα βοήθημα απλό, αυθόρμητο, δημοσιογραφικό, καθόλου δογματικό, που σέβεται τις αιώνιες αξίες και την ελεύθερη βούληση του χρήστη. ΄Ένα βιβλίο που καθρεφτίζει τον δημιουργό του, ελεύθερο, πολύπλευρο, δίκαιο, ευκίνητο, μετρημένο.
Ο συγγραφέας κατάγεται από την περιοχή των ηρώων και των βράχων, τα Καλάβρυτα, την Αζανία των αρχαίων, τον πτωχό και δύσμοιρο τόπο, όπου οι κάτοικοι δεν μπορούσαν να ζήσουν (α-ζαν => Αζανία) και αναγκάζονταν συχνά να ξενιτευτούν και να δημιουργήσουν λαμπρές αποικίες σε μακρινά μέρη, όπως η Μικρασία, η Αιθιοπία, η Γαλατία.
΄Όταν οι αρχαίοι μας πρόγονοι ήθελαν να χαρακτηρίσουν ένα έργο άγονο, ανώφελο, στείρο, χρησιμοποιούσαν την έκφραση «αζάνιον κακόν». Το παρόν βιβλίο του ΄Αγγελου Σακκέτου, που σίγουρα θα πληροφορήση και θα προβληματίση το αναγνωστικό κοινό, αντίθετα, αποτελεί «αζάνιον καλόν».

Κηφισιά, Μάρτιος 1999
Κωνσταντίνος Γεωργακόπουλος
Καθηγητής Ιστορίας της Επιστήμης

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ Β΄ ΕΚΔΟΣΕΩΣ

«…αληθής εστιν η μαρτυρία…»
Ιω. 21, 24


Με την βοήθεια του Θεού και της Παναγίας ήρθε, για δεύτερη φορά, η ώρα που θάπρεπε ο γράφων να εξηγήσει τον λόγο που το βιβλίο μας «Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός-Χριστιανισμός» πρέπει να οδηγηθεί και πάλι στο τυπογραφείο. Και τούτο για πολλούς λόγους:
1ον. Η αγάπη του κόσμου, που όχι μόνον έσπευσε να προμηθευτεί το ογκώδες πράγματι αυτό βιβλίο, αλλά και την απρόσμενη στήριξή του σ’ αυτό, παράλληλα με τις δεκάδες, εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες εκδηλώσεις ευγνωμοσύνης και θαυμασμού των αναγνωστών μας προς τις ιστορικές αποκαλύψεις του έργου μας.
2ον. Η ανάγκη «αναδομήσεως» του έργου από πλευράς ύλης, εικόνων, και Παραρτήματος μιας και η β΄ έκδοσις του βιβλίου, όπως αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης, είναι κατά πολύ βελτιωμένη, διορθωμένη και προσεγμένη, ώστε, αφ’ ενός μεν να μην αλλοιωθή η φυσιογνωμία της α εκδόσεως του βιβλίου, αφ’ ετέρου δε να δημοσιευθούν τα στοιχεία εκείνα, που έλειπαν από την πρώτη μας έκδοση.
3ον. Να επισημανθεί, για μία ακόμη φορά, ότι το βιβλίο μας είναι ιστορικό και όχι θεολογικό, που κατά λάθος πίστεψαν ορισμένοι φίλοι, σε μια (άδολη, αν θέλετε) προσπάθειά τους να δουν πόσα ορθόδοξα ή πόσα … προτεσταντικά στοιχεία περιλαμβάνει το βιβλίο μας, που εγκωμίασαν όχι μόνον ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κκ Χριστόδουλος, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός, που μας έκανε την εξαιρετική τιμή να προλογίση την α΄ έκδοση του βιβλίου, ο κ. Γιάννης Χατζηφώτης, ένα πλήθος Καθηγητών Πανεπιστημίου, Επιστημόνων και άλλων ανθρώπων του Πνεύματος και της Τέχνης, αλλά και απλών πολυαγαπημένων ανθρώπων, ιερωμένων και μη, προς τους οποίους ο γράφων οφείλει, μετά δακρύων συγκινήσεως, ένα μεγάλο (μα πάρα πολύ μεγάλο) «ευχαριστώ»!
4ον. Η ανάγκη να ξεκαθαρισθεί ότι, μερικές φορές, μέσα στο έργο μας, φιλοξενούμε κείμενα ανθρώπων με τους οποίους ο γράφων όχι μόνον τηρεί σοβαρότατες επιφυλάξεις, αλλά έχει (ενδεχομένως) και αντίθετη άποψη. Η ανάγκη, όμως, για την αντικειμενικότητα του έργου, που οδηγεί, ανεπηρέαστη, προς την αλήθειαν, μας αναγκάζει να τηρήσωμε άψογη και εκ των πραγμάτων την επιβεβλημένη αυτή στάση.
5ον. Οι αναγνώστες μας θα παρατηρήσουν στην γραπτή διατύπωσή μας μία ελεύθερη ορθογραφία, που παραπέμπει στην διμορφία της ελληνικής γλώσσης ως καθαρευούσης και δημοτικής. Υπενθυμίζομεν απόφασιν της Ακαδημίας Αθηνών δια την ελευθερίαν στην γραπτή διατύπωση κειμένων από Ελληνες διαφορετικής παιδείας και γλωσσικής αγωγής. Έτσι, ο μεγάλος γλωσσολόγος Γ. Χατζιδάκις είχε γράψει άρθρο με τίτλο: «Γιατί είμαι δημοτικιστής, αλλά γράφω εις την καθαρεύσουσαν». Ο δε γλωσσολόγος-λεξικογράφος Ν. Ανδριώτης , κι αυτός δημοτικιστής, δικαιολογώντας την δημοσίευσιν άρθρου του εις την καθαρεύσουσα και σε καθαρευουσιάνικο περιοδικό είχε πή: «Το άρθρο μου αυτό δημοσιεύθηκε στην καθαρεύσουσα γιατί σκέφτηκα, ότι αν είχε κάποια αξία η καθαρεύουσα δεν θα το έβλαπτε, ενώ αν δεν είχε αξία. η δημοτική δεν θα το έσωζε». (Ίδε τιμητικούς τόμους - αφιερώματα στους Γ. Χατζιδάκι και Ν. Ανδριώτη).
6ον. Να ζητήσωμεν προκαταβολικώς συγγνώμη από τους φίλους του πολυτονικού συστήματος γραφής, μιας και, παρά την θέλησίν μας, ορισμένα άρθρα τους δημοσιεύονται σε μονοτονικό σύστημα, δεδομένου ότι – κατά τα λεγόμενα του νέου Εκδότου κ Δημοσθένους Λιακοπούλου - υπάρχει μεγάλη δυσκολία και καθυστέρησις εις την εκτύπωσιν βιβλίων πολυτονικού χαρακτήρος.
7ον. Να ζητήσωμεν προκαταβολικώς συγγνώμη για τις ενδεχόμενες αβλεψίες σε κάποια τυπογραφικά (ίσως και ορθογραφικά) λάθη, που οφείλονται, ασφαλώς, στον διαβόητο «δαίμονα του τυπογραφείου», που πολλές φορές, παρά την καλή μας θέληση, είναι αδύνατον να ελεγχθεί.
8ον. Να ευχαριστήσω εκ βάθους καρδίας, αλλά και να ευγνωμονήσω όλους εκείνους τους ανθρώπους, που μου έστειλαν κείμενα προς δημοσίευσιν εις το Παράρτημα του βιβλίου μας όπως, για παράδειγμα, τους Καθηγητάς Πανεπιστημίων κκ Γεώργιο Αθ. Τουρλίδη, Δημήτριο Δ. Μούκανο, Λουκά Χαρ. Φίλη, Θεοχάρη Μιχ. Προβατάκη, την Ιεράν Σύνοδον της Ελλάδος, τον Εκδότη κ Νεκτάριο Παναγόπουλο και, ασφαλώς, τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κκ Χριστόδουλο για την αγάπην του προς το πρόσωπον του γράφοντος.
Ευχαριστώ τον Θεό, τον Χριστό και την Παναγία μας, αλλά και όλους τους Αγίους της Ορθοδοξίας μας, που με αξίωσαν να γνωρίσω όλους εσάς που αγαπήσατε τον Άγγελο Σακκέτο και τον στηρίζετε όλα αυτά τα χρόνια στις όποιες συγγραφικές, δημοσιογραφικές ή τηλεοπτικές του ανησυχίες, μιας και δεν ζει για τίποτε άλλο, παρά μονάχα για Ελληνισμό και Ορθοδοξία, για Ελλάδα και Χριστό.
Ένα Μεγάλο Ευχαριστώ και τίποτε άλλο.
Καλή ανάγνωση.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ Β΄ ΕΚΔΟΣΕΩΣ

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΖΩΣΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ

Η μετ’ επιστήμης ιστορική και θρησκειολογική έρευνα υπήρξεν άκρως δαψιλής εις την βιβλιογραφικήν παραγωγήν σχετικώς με τον φιλοσοφικόν συγκρητισμόν της Αρχαίας Ελληνικής φιλοσοφικής διανοήσεως και του Μονοθεϊστικού Χριστιανικού Ιδεαλισμού, καθ’ όσον τα δύο αυτά μεγάλα κοινωνικά ρεύματα απετέλεσαν την βάσιν της Ανθρωπιστικής Μεταρρυθμίσεως εις όλην την τότε Οικουμένη και ως ζώσα προσφορά εις αυτήν απετέλεσε τον θεμελιώδη κανόνα του πολιτιστικού γίγνεσθαι εις την επικράτειαν της θρησκείας.
Ιστορικώς ο Χριστιανισμός, ως θρησκεία και ως κοινωνική φιλοσοφία, ενεφανίσθη κατά την περίοδον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία εξικνείτο από την Μεγάλην Βρεττανίαν έως τας Ινδίας και από την Βόρειον Αφρικήν έως την Βόρειον Ευρώπην , περιλαμβάνουσα δύο ωκεανούς, τον Ατλαντικόν και τον Ινδικόν και δύο θαλάσσας, την Βόρειον θάλασσαν και την Μεσόγειον θάλασσαν, ως πληροφορούν ημάς οι Ρωμαίοι συγγραφείς Οράτιος, Τάκιτος, Τίτος Λίβιος και πολλοί άλλοι.
Χαρακτηριστικώς δηλούμεν ότι ο κεκμηκώς αρχαίος Ελληνικός πολυθεϊσμός, διατυπωθείς δια του όρου «άγνωστος Θεός» οιωνεί ανέμενε το Μονοθεϊστικό κίνημα του Χριστιανισμού δια να διευρύνη την ωριμότητα του Ελληνικού πνεύματος ως προς τον χώρον της κοινωνικής φιλοσοφίας και να δημιουργηθή ούτως η κράσις των δύο θρησκειών εις μίαν παγκόσμιον και άκρως εναργή νέαν θρησκευτικήν κοσμοκρατορίαν ήτοι ο Εξελληνισμένος Χριστιανισμός, κατ’ αναλογίαν και πρότυπον προς τον προϋπάρξαντα κοινωνικώς και πολιτικώς Ελληνορωμαϊκόν πολιτισμόν.
Κατά τους τρεις πρώτους αιώνας, από της εμφανίσεως και έως της επισήμου εδραιώσεως και αναγνωρίσεως του Χριστιανισμού, ο κοινωνικός θεσμός της Ρωμαϊκής Πολιτείας εδοκιμάσθη και ηπειλήθη εκ των ανακυψασών καινοφανών θρησκευτικών ιδεωδών της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού. Ο Ελληνισμός περιέβαλε γλωσσικώς την χριστιανικήν θρησκείαν, καταστήσας αυτήν διεθνή και απετέλεσεν κατ’ αυτόν τον τρόπον, κατ’ επιλογήν, συνέχειαν της Αρχαίας Ελληνικής διανοήσεως και σκέψεως.
Εθεώρησα σκόπιμον την από Ρωμαϊκής πλευράς ανάλυσιν του παρόντος συγγράμματος του εκπρεπούς συγγραφέως κ. Άγγελου Σακκέτου δια να καταστήσω σαφή τρία γεγονότα: α) Την Ρωμαϊκήν κατάκτησιν, β) την Ελληνικήν διόρασιν και γ) την Χριστιανικήν καταξίωσιν.
Τα τρία αυτά, κατά την έποψίν μας γεγονότα, αποτελούν θεμελιώδη σταθμόν εις την εξελικτικήν πορείαν του ανθρωπίνου γένους δικαιώνοντα και καταξιώνοντα πλήρως τόσον το πλατωνικόν «λόγον διδόναι» όσον και το Αποκαλυπτικόν «εν αρχή ην ο Λόγος».

Αθήναι, 1/12/2003

Γεώργιος Αθ. Τουρλίδης
Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών