Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός Χριστιανισμός (5)

Κωδικός Πόρου: 00285-112318-59
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 26/03/11 18:25
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Εκδόσεις Βιβλίων, 00285-112318-59




Περιγραφή:

Διαβάστε τη συνέχεια του κεφαλαίου μας «Πού γεννήθηκε ο πρώτος άνθρωπος;», όπου αποκαλύπτονται πολλά ιστορικά και αρχαιολογικά δεδομένα, τα οποία έχουν σχέση με την Βίβλο και την Ελληνική Μυθολογία σε μία «σύζευξη» Ελληνισμού και Ορθοδοξίας!..

Η κιβωτός του Νώε σε φλαμανδική ζωγραφιά του 15ου αιώνος.

4. Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ

Ο Ησίοδος δεν σταματά εις την φωτιάν, το πολύτιμο αυτό στοιχείο του ανθρώπου˙ προχωρεί και εις ένα θέμα που προβληματίζει όλους τους καλοπροαίρετους ερευνητές θεολογικών και ιστορικών κειμένων: την δημιουργίαν της Πανδώρας.
Ο Ζευς, οργισμένος από την συμπεριφορά του Προμηθέως, δεν άργησε να εκδικηθή και αυτόν και τους ανθρώπους, 31 αφού, όπως λέει ο Ησίοδος, δεν θα αργήση να τους στείλη «ένα ολέθριο δώρο, που όλοι θα είναι γοητευμένοι με αυτό εις τα βάθη της ψυχής τους, αν και θα είναι η μάστιγά τους.» Αυτό το δώρο είναι η Πανδώρα!
Τι γίνεται εδώ;
Ο Ζευς προστάζει τον Ήφαιστον «να φτιάξει το γρηγορότερο ένα κορμί, ανακατώνοντας χώμα με νερό, να του μεταδώση ανθρώπινη δύναμη και φωνή, να πλάση μια παρθένα με γοητευτική ομορφιά και όμοια με τις αθάνατες θεές.»32
Άλλες θεότητες βοηθούν τον Ήφαιστον για να πλουτίσουν με χαρίσματα την μελλοντικήν σύζυγον του ανδρός: Η Αθηνά και οι Χάριτες την στολίζουν με υπέροχα κοσμήματα, χρυσά περιδέραια και ανοιξιάτικα λουλούδια. Ταυτόχρονα όμως, ο Ερμής εμπνέει εις την γυναίκα «την τέχνη της ψευτιάς, τα λόγια που πλανεύουν και τον δόλιο χαρακτήρα»! Αυτό της δίνει το όνομα Πανδώρα, γιατί όλοι οι κάτοικοι του Ολύμπου της είχαν προσφέρει δώρα!...
Κατά τον Ησίοδον, δυστυχώς, εις την γυναίκα αυτήν ο άνδρας χρωστάει… τα βάσανά του! 33 Το τι «της σούρει» δεν λέγεται! 34 Ένας μισογυνισμός άνευ προηγουμένου!
Ας διαβάσωμεν, λοιπόν τον Ζαν Ρισπέν εις την «Μεγάλην Ελληνικήν Μυθολογίαν» του, όχι γιατί έχει μελετήσει καλά τον Ησίοδον, αλλά γιατί φαίνεται, προβάλλει πιο αντικειμενικά τα δρώμενα της Ελληνικής Μυθολογίας, για την οποίαν ο γράφων κατ’ επανάληψιν έχει πη ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο απόηχος μιας πανάρχαιας Ελληνικής Ιστορίας:
«…Ο Ήφαιστος, αφού δημιούργησε την γυναίκα, την πηγαίνει εις τον αδελφό του Προμηθέα, τον απερίσκεπτο Επιμηθέα. Αυτός φαίνεται άνθρωπος με αδύνατο χαρακτήρα, επιπόλαιος. Ο Προμηθέας του είχε συστήσει να μη δεχτεί τίποτα από τον Δία, μα ο Επιμηθέας δεν παίρνει υπόψη του αυτήν την συμβουλή και δέχεται πρόθυμα την ωραία Πανδώρα. Αυτή είχε φέρει μαζί της ένα δοχείο, που οι συγγραφείς δεν είναι σύμφωνοι σχετικά με το περιεχόμενό του. Ο Ησίοδος, μιλάει για «τρομερά δεινά», που ξέφυγαν από ‘κει μέσα, προσθέτοντας πως μονάχα η ελπίδα έμεινε εις το βάθος του δοχείου. Όπως έχουν παρατηρήσει πολύ ορθά, η ελπίδα δεν είναι «δεινόν», ακόμα και όταν μας νανουρίζει με απατηλές ονειροπαρσίες. Άλλοι συγγραφείς ισχυρίζονται πως το δοχείο δεν περιείχε δεινά, αλλά αγαθά. Ανοίγοντάς το παράκαιρα η Πανδώρα, άφησε να διαφύγουν όλα όσα θα μπορούσαν να κάνουν ευτυχισμένη την ανθρωπότητα. Ώστε η γυναικεία περιέργεια και αδιακρισία είναι η αιτία για όλα τα δεινά, που πλάκωσαν αμέσως τον άνθρωπο. 35
«Πρωτύτερα», λέει ο Ησίοδος, «οι φυλές των ανθρώπων ζούσαν πάνω στη γη απαλλαγμένες από βάσανα, από την σκληρή δουλειά και από τις πικρές αρρώστιες που φέρνουν τα γηρατειά… Από κείνη τη μέρα, χιλιάδες συμφορές ζώνουν από παντού τον άνθρωπο: η γη είναι γεμάτη δεινά, το ίδιο και η θάλασσα. Οι αρρώστιες βασανίζουν τους θνητούς νύχτα- μέρα και τους φέρνουν ύπουλα κάθε λογής πόνους.»…
Εις τον ζοφερόν πίνακα των δεινών, μ’ αυτά που ο Ζευς καταπονεί τον άνθρωπο, επειδή ο Προμηθεύς του έδωσε την φωτιάν, είναι σωστό να αντιπαρατεθούν όλα τα ευεργετήματα που η ανθρωπότητα χρωστάει εις τον Προμηθέα. Ο Αισχύλος τ’ απαριθμεί με το στόμα του ήρωά του. Είναι η μετάβασις από την άγριαν κατάστασιν εις τον πολιτισμόν. Ο Προμηθεύς εδίδαξε εις τους ανθρώπους «την ακριβή στιγμή που ανατέλλουν τ’ άστρα, και την μάλλον αβέβαιη κίνησή τους προς την Δύση.» Επινόησε τους αριθμούς, τα γράμματα και την τέχνη του συνδυασμού τους.
Χάρη σ’ αυτόν, με την εξημέρωση των ζώων, ο άνθρωπος μπορεί να καλλιεργεί τη γη με πολύ λιγότερο κόπο. Η ναυτιλία είναι επίσης δημιούργημα του Προμηθέα, όπως και η ιατρική, η μαντεία, η ερμηνεία των οιωνών από τα όνειρα και από το πέταγμα των πουλιών κ.τ.λ…. Τέλος, πάλι, ο Προμηθεύς φανέρωσε εις τους ανθρώπους «τα πλούτη που κρύβει η γη από τον άνθρωπο εις τα έγκατά της, τον ορείχαλκο, τον σίδηρο, το ασήμι και το χρυσάφι…».

5. ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ ΚΑΙ ΠΥΡΡΑ

Παρά ταύτα, ο Ζευς στοχάζεται μίαν εκδίκησιν, πιο αποτελεσματικήν εναντίον της ανθρωπότητος, που δεν είναι άλλη από τον εξόντωσίν της! Εξαπολύει, λοιπόν, εις την Γην ένα κατακλυσμόν με σκοπόν να πνίξη όλους τους ανθρώπους:
«…Πάλι ο Προμηθέας θα εμποδίσει την ολοκληρωτική εκτέλεση αυτού του μοχθηρού σχεδίου. Ο γιος του Δευκαλίων νυμφεύτηκε με την Πύρρα, κόρη του Επιμηθέα και της Πανδώρας. Ο Προμηθέας τους σώζει από την καταστροφή. Κατά δική του υπόδειξη, κατασκευάζουν μια κιβωτό36 και καταφεύγουν μέσα σ’ αυτή. Εννιά μέρες και εννιά νύχτες βολοδέρνουν πάνω εις τα κύματα. Τέλος αράζουν – άλλοι λένε εις τον Παρνασσό, και άλλοι εις τον Όρθυ. Πρώτη φροντίδα εις τον Δευκαλίωνα είναι να προσφέρει θυσία εις τον Δία. Αυτός, στέλνει εις τους φυγάδες τον Ερμή. Ας εκφράσουν μια ευχή, τους λέει και ο κυρίαρχος του Ολύμπου εγγυάται την πραγματοποίησή της. Ο Δευκαλίων ζητάει την δημιουργία μιας καινούριας ανθρώπινης φυλής. Ο Ζευς αναθέτει αυτό το έργο εις τον Δευκαλίωνα και την Πύρρα. Από τις πέτρες που θα πετάξει πίσω του ο Δευκαλίων θα γεννηθούν άνδρες, από κείνες που θα πετάξει η Πύρρα θα γεννηθούν γυναίκες. Έτσι θα δημιουργηθεί αυτούσιος ένας καινούριος λαός, ξεχωριστά από τους καθαυτό απογόνους του Δευκαλίωνα και της Πύρρας. Είναι μια διαφορά καταγωγής, που οι Έλληνες έδιναν σ’ αυτήν ιδιαίτερη σημασία. Όλες οι βασιλικές και ηγεμονικές οικογένειες ισχυρίζονταν πως κατάγονταν από τον Δευκαλίωνα και την Πύρρα και πως δεν είχαν τίποτα κοινό με τον απλό λαό που καταγότανε από τις πέτρες που είχαν πετάξει πίσω τους ο γιος του Προμηθέα και η γυναίκα του. Ο Απολλόδωρος ο Αθηναίος απαριθμεί τους προγόνους όλων των βασιλικών γενεών της ελληνικής χερσονήσου, από τον Έλληνα και τον Αμφικτύονα ως τον Ορεστέα, βασιλιά της Αιτωλίας.».

6. Ο ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ!

Χωρίς αμφιβολίαν, όπως υποστηρίζει και ο Ζαν Ρισπέν, ορισμένοι αρχαίοι συγγραφείς φθάνουν εις το σημείο να θεωρούν τον Προμηθέα όχι μονάχα ευεργέτη, αλλά και δημιουργόν του ανθρώπινου γένους!...
Διαβάζομεν:
«…Ο Παυσανίας αφηγείται πως εις την Πανόπεια της Φωκίδας, έδειχναν κάτι πέτρες που είχαν την ίδια οσμή με το ανθρώπινο δέρμα: ήσαν, όπως διατείνονταν, απομεινάρια από τον πηλό, που είχε χρησιμοποιήσει ο Προμηθέας για να πλάσει τους ανθρώπους.
Ένας χαριτωμένος θρύλος, που τον αναφέρει ο Αίσωπος, λέει πως ο Προμηθέας είχε χρησιμοποιήσει δάκρυα για να μουσκέψει τον πηλό, με τον οποίον είχε φτιάξει τον πρώτο άνθρωπο. 

Ο Προμηθεύς πλάττων τον άνθρωπο. (Από του βιβλίο του PAULL DΕCHARME: «ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ», PARIS, 1897 σελ.322).

Όσο για την Πλάτωνα, απ’ όσα αφηγείται στον Πρωταγόρα, προκύπτει πως αν ο Προμηθέας δεν εδημιούργησε ο ίδιος τον άνθρωπο, πάντως του έδωσε την ικανότητα να ζει. Οι θεοί, έχοντας πλάσει τα ζώα «στο εσωτερικό της γης, από ένα μίγμα χώμα, φωτιά και ό,τι άλλο μπορεί να συγχωνευτεί μ’ αυτά τα δύο στοιχεία, ανάθεσαν εις τον Προμηθέα και τον Επιμηθέα να τα στολίσουν και να τα προικίσουν με όλες τις ιδιότητες που ταίριαζαν εις το καθένα».
Ο Επιμηθέας ζητάει από τον αδελφό του ν’ αφήσει σ’ αυτόν αυτήν την εργασία. Ο Προμηθέας το δέχεται, μα όταν θέλει ν’ αντιληφθεί τ’ αποτελέσματα, βλέπει πως ο Επιμηθέας είχε εξαντλήσει πάνω εις τα ζώα όλα τα χαρίσματα που είχε στη διάθεσή του και πως δεν έμενε τίποτα για τον άνθρωπο. Αυτός ήταν «γυμνός, ανυπεράσπιστος, άοπλος». Ο Πλάτων προσθέτει πως ο Προμηθέας, για να κάνει τον άνθρωπο ικανό να υπερασπίζει τον εαυτό του, «έκλεψε από την Αθηνά και από τον Ήφαιστο την επιστήμη των τεχνών μαζί με την φωτιά – επειδή, δίχως την φωτιά, αυτή η επιστήμη θα’ ταν ανώφελη- και την έδωσε εις τους ανθρώπους, που εφοδιάστηκαν έτσι με τις γνώσεις και τις τέχνες που χρειάζονται στη ζωή». Κατά τον Πλάτωνα, ο Προμηθέας έκλεψε ακόμα από τον Δία και την «πολιτική τέχνη» που την έκρυβε μ’ επιμέλεια και γι’ αυτήν ακριβώς την κλοπή ήταν που τον τιμώρησε ο κυρίαρχος του Ολύμπου.»

7. ΤΙΜΩΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΩΣ

Όσον αφορά τώρα στην τιμωρίαν και την απελευθέρωσιν του Προμηθέως, αλλά και την οριστικήν εγκαθίδρυσιν της κυριαρχίας του Διός (όπως ο Θεός της Βίβλου μας) καλόν είναι να διαβάσωμεν τα εξής:
«…Ο Ζευς δεν περιορίζεται να κάνει αισθητό εις τους θνητούς το βάρος της εκδίκησής του. Την εξασκεί, κατά τρόπο φοβερό, πάνω εις τον ίδιο τον Προμηθέα, πρώτα επειδή γέλασε τον Δία στη μοιρασιά των θυσιασμένων ζώων, ύστερα γιατί έδωσε την φωτιά εις τους θνητούς. Ορισμένοι συγγραφείς αναφέρουν και άλλες αιτίες της μνησικακίας του Δία. Οφειλότανε εις το γεγονός πως ο Προμηθέας ήταν κάτοχος κάποιου μυστικού, που αρνιόταν επίμονα να το φανερώσει εις τον κυρίαρχο του Ολύμπου. Αυτό το μυστικό είχε σχέση με τις προσπάθειες του Δία να ξελογιάσεις την Θέτιδα, κόρη του Νηρέα. Ο Προμηθέας ήξερε πως αν οι προσπάθειες του Δία στέφονταν μ’ επιτυχία, θα γεννιόταν ένας γιος που θ’ ανέτρεπε τον πατέρα του. Αργότερα, ο γιος του Ιαπετού έλυσε την σιωπή του και έτσι ο Ζευς μπόρεσε να αποφύγει την τύχη του Ουρανού και του Κρόνου.
Όποια και αν ήταν η αιτία, ο Προμηθέας καταδικάστηκε από τον Δία σε ένα μαρτύριο που δεν είχε τ’ όμοιό του σε απονιά. Ο δύστυχος Τιτάνας μεταφέρεται εις την πιο ψηλή κορφή του Καυκάσου. Εκεί, ο Ήφαιστος τον αλυσοδένει πάνω σ’ ένα βράχο με δεσμά που είναι αδύνατον να σπάσουν. Ένας αετός, σταλμένος από τον Δία ερχότανε κάθε μέρα και έτρωγε το συκώτι του Προμηθέα και κάθε νύχτα ξαναφύτρωνε το συκώτι. Αυτό το μαρτύριο, που ο Αισχύλος μας δίνει μια συγκινητική περιγραφή του, θα κρατούσε χιλιάδες χρόνια. Μα ο Ηρακλής έδωσε τέλος σ’ αυτό το μαρτύριο ύστερα από τριάντα χρόνια. Σαν έφτασε εις τον Καύκασο ο γιος του Δία και την Αλκμήνης, λυπήθηκε τον άτυχο Τιτάνα για την μοίρα του και σκοτώνει τον αετό, που με το κοφτερό ράμφος του τον βασάνιζε αδιάκοπα. Ο ίδιος ο Ήφαιστος, ασφαλώς, έρχεται και σπάζει τις αλυσίδες, αυτές με τις οποίες είχε καθηλώσει τον Προμηθέα πάνω εις το βράχο. Όλ’ αυτά συμβαίνουν με την συγκατάθεση του Δία, που συμφιλιώθηκε επιτέλους με το μεγάλο επαναστάτη – και η συγκατάβασή του φτάνει, μάλιστα, ως το σημείο να δεχτεί τον Προμηθέα στον Όλυμπο.
Σύμφωνα με τον θρύλο, πρέπει να υπάρχει κάποια αποκατάσταση, που η αιτία της δεν είναι και τόσο ξεκάθαρη, επειδή ο Προμηθέας, γιος Τιτάνα, ήταν αθάνατος και επομένως τίποτα δεν εμπόδιζε να γίνει δεκτός εις την κατοικία των θεών. Όπως και να είναι, ο μύθος αναφέρει πως ο Προμηθέας πήρε στον Όλυμπο την θέση του Κένταυρου Χείρωνα. Ο Χείρων ήταν αθάνατος, έχει όμως ένα τραύμα ανίατο, και μη θέλοντας να υποφέρει αιώνια, ζητάει να πεθάνει. Έτσι η αθανασία μεταβιβάστηκε στον Ηρακλή».

Και για την κυριαρχία του Διός:

« Όπως είδαμε, ο Ζευς αφού εκθρόνισε τον πατέρα του Κρόνο, δεν κατόρθωσε να κατανικήσει δίχως δυσκολία την αντίσταση που πρόβαλαν οι προγενέστερες θεϊκές δυναστείες. Χρειάστηκε να καταπιαστεί με τρομερούς αγώνες κατά των Τιτάνων, των Γιγάντων και του Τυφωέα.
Σ’ αυτούς τους αγώνες, λίγο έλειψε να υποκύψει και αναγκάστηκε, για να νικήσει να καλέσει σε βοήθεια όλες τις θεότητες του Ολύμπου, ακόμα και πρόσωπα κατώτερης σειράς, όπως ο Ηρακλής.
Όλοι οι αντίπαλοί του νικήθηκαν τελειωτικά. Οι Τιτάνες κλείστηκαν για πάντα εις τον Τάρταρο, ο Τυφωέας καταπλακώθηκε από την Αίτνα και ο Προμηθέας, αφού τιμωρήθηκε για το θράσος του, συμφιλιώθηκε με το διώχτη του. Όσο για το άμεσο περιβάλλον του κυρίαρχου του Ολύμπου, ύστερα από μερικές τάσεις για αντίσταση, δεν άργησε να υποταχτεί εις την εξουσία του τελευταίου τέκνου του Κρόνου και της Ρέας.
Η ίδια η ΄Ηρα το παραδέχεται μ’ αυτά τα λόγια, που βάζει εις το στόμα της ο Όμηρος: «Άμυαλοι που αγανακτούμε ανόητα με τον Δία και πασχίζουμε να τον υποτάξουμε με την πειθώ! Καθισμένος παράμερα, δεν μας καταδέχεται, μας περιφρονεί, περηφανεύεται πως είναι ο πιο δυνατός και ο πιο κραταιός απ’ όλους τους θεούς. Υπομένετε, λοιπόν, τις πίκρες που στέλνει εις τον καθένα σας.