Πώς γινόταν ο καλλωπισμός για ορισμένους στην αρχαιότητα;

Κωδικός Πόρου: 00285-114424-823
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 29/07/11 20:01
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Παράξενα και Περίεργα!.., 00285-114424-823




Περιγραφή:

 

Στις Βάκχες, για παράδειγμα, ο Διόνυσος προκαλεί στον Πενθέα την παραίσθηση της αλλαγής φύλου!.. Ο Πενθέας δεν υποδύεται τη γυναίκα, είναι γυναίκα που χαριεντίζεται, θέλει να αρέσει και καλλωπίζεται ρωτώντας το θεό σαν να ήταν ο καθρέφτης της: «Είμαι όμορφη;».!.. Αυτά και άλλα … «περίεργα και παράξενα», για τα σημερινά μας ήθη,  στο κείμενο που ακολουθεί!..



Σήμερα οι Ελληνίδες, που καλλωπίζονται, είναι πιο ειλικρινείς με τον εαυτό τους, όπως το γνωστό και πανέμορφο μοντέλο, Αναστασία Κρητικού, που τη βλέπουμε σε μία ειδική φωτογράφηση.

ΕΙΝΑΙ γνωστό ότι ο καλλωπισμός (1) είναι το στόλισμα και ο εξωραϊσμος του ανθρώπου ή του όποιου αντικειμένου ή πράγματος. Κοντολογίς κάνω κάτι ωραίο, το στολίζω ή το ομορφαίνω.
Διαβάζοντας, λοιπόν, το περιοδικό «Αρχαιολογία», θα εκπλαγούμε με τον τρόπο που ορισμένοι αρχαίοι μας πρόγονοι έκαναν τον δικό τους καλλωπισμό, όπως τουλάχιστον διαβάζουμε στο τεύχος 31, Ιούνιος 1989, του εν λόγω περιοδικού με τον Πενθέα. Συνοπτικά, λοιπόν, διαβάζουμε τα εξής:

Ο Διόνυσος πάνω σε πάνθηρα με τη συνοδεία Σειληνού, Μαινάδας και Σατυρίσκου, 370-360 π.Χ. περίπου. Μουσείο του Λούβρου.

Τελετουργικός καλλωπισμός. Η παραίσθηση του κάλλους ως παράγοντας τραγικής ειρωνείας
Νίκος Ξένιος

Στις Βάκχες, ο Διόνυσος προκαλεί στον Πενθέα την παραίσθηση της αλλαγής φύλου. Ο Πενθέας δεν υποδύεται τη γυναίκα, είναι γυναίκα που χαριεντίζεται, θέλει να αρέσει και καλλωπίζεται ρωτώντας το θεό σαν να ήταν ο καθρέφτης της: «Είμαι όμορφη;» Ο καλλωπισμός του Πενθέα είναι ανάλογος με τον ιερουργικό καλλωπισμό που γίνεται στα σφάγια πριν από τη θυσία. Για τη λατρεία του Διονύσου, μέρος του τελετουργικού καλλωπισμού είναι το στεφάνωμα με φύλλα δάφνης, κισσού ή αμπελιού, η επικάλυψη του προσώπου με λευκό και κόκκινο χρώμα και η ρυθμική επαναληπτική κίνηση ενός ημίγυμνου σώματος. Το βάψιμο και η μεταμφίεση του Πενθέα είναι το τελευταίο προπύργιο πριν από την οριστική του μετάβαση στον υπερβατολογικό ψυχισμό της γυναίκας-μαινάδας. Ωστόσο, ο Πενθέας επιθυμεί και να αρέσει στο θεό, υπογραμμίζοντας έτσι ότι η βακχική έκσταση είναι από τη φύση της ερωτική. Η αμφισεξουαλικότητα του θεού, σημάδι της θεϊκής του φύσης και σημαίνουσα της ερωτικής μέθεξης, αντιβαίνει την επιβεβλημένη από την πόλη κοσμιότητα που αντιτίθεται στην υπερβατική φύση των ανθρώπινων όντων. Όταν τα όρια που θέτει η πόλις δεν παραβιάζονται, η πολιτισμική επιταγή του κάλλους αποκτά και φιλοσοφική νοηματοδότηση. Ο Ευριπίδης όμως δεν είναι Πλάτωνας. Αποδίδοντας τον ειρωνικό καλλωπισμό του Πενθέα σε τέχνασμα του θεού, ο τραγικός αντιστρέφει τις αισθητικές προκείμενες και τις ηθικές αξίες των συγχρόνων του θεσπίζοντας την «πόλη» του Διονύσου, όπου τα δεδομένα των αισθήσεων αποκαλύπτουν τις συνιστώσες της παραίσθησης. (2)

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1.καλλωπισμός
ο (AM καλλωπισμός) [καλλωπίζω]· ο στολισμός, ο ευτρεπισμός, ο εξωραϊσμός τής εξωτερικής εμφάνισης προσώπου ή πράγματος (α. «ο καλλωπισμός, ή να είπω ούτως, κτενισμός και στολισμός τής γλώσσης», Κορ.· β. «ὅσα τῷ σώματι αὐτοῡ κόσμον πέμποι τις ἤ ὡς εἰς πόλεμον ἢ ὡς εἰς καλλωπισμόν», Ξεν.)· || (μσν.) 1. το μέσο με το οποίο κάποιος στολίζεται ή στολίζει, το στολίδι· 2. η μόρφωση, η καλλιέργεια· || (μσν.-αρχ.) η επιτήδευση για τον εξωραϊσμό τού λόγου· || (αρχ.) 1. η επίδειξη, το καμάρωμα («τὰς χρηματιστικὰς ἐπιθυμίας τιμῶντι μόνας, τὰς δὲ μὴ ἀναγκαίους, ἀλλὰ παιδιᾶς καὶ καλλωπισμοῡ ἕνεκα γιγνομένας, ἀτιμάζοντι», Πλάτ.)· 2. ο μετασχηματισμός τών φθόγγων μιας λέξης προς επίτευξη ευφωνίας. (Πάπυρος, Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας).
2. Περιοδικό «Αρχαιολογία», Τεύχος 31, Ιούνιος 1989, Kαλλωπισμός, Κύριο θέμα, Σελίδες: 48-51.