Οι χριστιανικές αντιλήψεις των Διδασκάλων του Γένους!.. (7)

Κωδικός Πόρου: 00285-112901-1901
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 05/01/12 18:59
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Παιδεία, 00285-112901-1901




Περιγραφή:

Οι χριστιανικές αντιλήψεις των Διδασκάλων του Γένους!.. (7)

Μια σειρά άρθρων, μελετών και ερευνών για τους Διδάσκαλους του Γένους οι οποίοι στην πλειονότητά τους πίστευαν ότι οι παιδαγωγικές αντιλήψεις που είχαν πρέπει να συμβαδίζουν με τον Χριστιανισμό και ιδίως με την Ορθοδοξία! Σήμερα συνεχίζουμε με τον Κωνσταντίνο Κούμα!

Ενδιαφέρουσα, ασφαλώς, είναι και η ανάλυση που κάνει επί του θέματος ο καθηγητής Ενεπεκίδης:

«Από τους τέσσαρας Έλληνας που έμενον εις τας φυλακάς, η υγεία των δύο — του Κούμα και του Βλαστού — είχε κλονισθή εις τέτοιον βαθμόν, ώστε η ίδια η Διεύθυνσις της Αστυνομίας ήδη την 30ήν Αυ­γούστου 1821 να ζητή την έγκρισιν της απολύσεώς των από τα φυλακάς και την αστυνομικήν των επιτήρησιν εις τας οικίας των. Η υπόθεσις του Ρήγα δεν είχε λησμονηθή ακόμη εις τους επισήμους κύκλους — αυτό το γνωρίζομεν από τα σχετικά έγγραφα — και δεν ήθελαν εις την Βιέννην να βαρύνουν ακόμη περισσότερον την συνείδησίν των με το ν’ αφήνουν ν’ αποθνήσκουν εις τας φυλακάς άνθρωποι που δεν έκαμαν τίποτε εναντίον του αυστριακού κράτους. Έτσι απελύθησαν ο Κούμας και ο Πανταλέων Βλαστός, έμειναν όμως εις το κελλί ο Κ. Κοκκινάκης και ο Θεόδωρος Μανούσης που ήτο ακόμη 26 ετών. Εδόθη μάλιστα η εντολή να γίνουν ωρισμέναι διευκολύνσεις εις τους δύο κρατουμένους σχετικαί με την υγείαν των. 28
Ωσάν λαβωμένος αετός θα εγκατέλειψεν ο φλογερός Θεσσαλός Κούμας τας φυλακάς της Βιέννης, τας οποίας ηγίασε με τον θάνατόν του ο συμπατριώτης του Ρήγας. Η επανάστασις εμαίνετο ήδη, και ο καιρός ήτο πολύτιμος. Ο Κούμας ήτο γνωστός εις την Ευρώπην ως ένας συνετός και χρήσιμος λόγιος. Θαυμασίας σχέσεις είχεν εις την Γερμανίαν. Είχε γνωρίσει τους διασημοτέρους Γερμανούς φιλολόγους και φιλέλ­ληνας της εποχής του και αφού υπήρξε μαθητής των κατώρθωσε ακολού­θως δια της εργασίας του να γίνη φίλος των. Μάλλον εις την χρησιμωτάτην και ειλικρινή αυτήν φιλίαν των Γερμανών οφείλεται και η ονομασία του Κούμα εις ξένον αντεπιστέλλον μέλος των Ακαδημιών του Μονά­χου και του Βερολίνου. Ήτο κάτι να είναι κανείς φίλος επιστημόνων όπως οι Βολφ, Κρουγκ, Μπούτμαν, Μπαίκερ, Κρώϋτσερ, ο φιλόσοφος Σέλλιγκ και ο ένθερμος εκείνος φίλος της Ελλάδος και των καταδιωκομένων Ελλήνων «Ειρηναίος Θείρσιος», η ψυχή του Ευρωπαϊκού φιλελληνισμού εις το Μόναχον…».

Γεγονός είναι ότι από την αλληλογραφίαν του Κούμα με τους Ευρωπαίους σοφούς θα μάθωμεν να εκτιμήσουμε σωστά την γενναία συμβολή του Θεσσαλού λογίου όχι μόνον στην ευνοϊκή πρόοδον της Επα­ναστάσεως, αλλά και στα πρώτα διστακτικά βήματα της νεοελληνικής επιστήμης.

«Η ευρωπαϊκή ιστορία – γράφει ο ως άνω καθηγητής- δεν έχει να παρουσιάση πολλά παρα­δείγματα σκλαβωμένων ανθρώπων οι οποίοι κρατούν εις το ένα χέρι το σπαθί και εις το άλλο την πέννα. Ξένοι καταδιωκόμενοι, εις ένα κράτος όπου ο φόβος απλώνει και εις εντοπίους ακόμη την σιωπήν του, γρά­φουν βιβλία, συνθέτουν επαναστατικά τραγούδια, διδάσκουν τα παιδιά και τους μεγάλους που η σκλαβιά τους άφησε παιδιά εις το πνεύμα, αφού τους επήρε όμως το χαμόγελον, την αφέλειαν και τους ώπλισε με πανουργίαν, δολιότητα, δυσπιστίαν. Όλη αυτή η σύγχυσις των αξιών εις την ψυχήν του Έλληνος υπήρξεν η μεγάλη καταστροφή που επέφερεν η Τουρ­κοκρατία. ΄Επρεπε να ηρεμήση το μυαλό, να ησυχάση η ταραγμένη ψυχή, να γίνη μία ανακατάταξις των αξιών—να ενσωματωθή και πάλιν η Ελ­λάς εις την έννοιαν από την οποίαν είχεν αποσπασθή και την οποίαν η ίδια εδημιούργησε: Την Ευρώπην. Όλη εκείνη η ατελείωτη παραγωγή των «Χειραγωγιών», των «Χρηστομαθειών», των πρώτων διδακτικών βιβλίων, των λεξικών, των καλών και των κακών, είχε κατά βάθος ένα και μόνον σκοπόν: να κατασκευάση εις τα κέντρα της Ευρώπης και εις την Ελλάδα προγεφυρώματα εις τα οποία θα εστηρίζετο εκ νέου η γέ­φυρα που έσπασε, έπεσεν εις τον γκρεμόν και απεμονώθη η Ελλάς. Εις το προγεφύρωμα της Βιέννης ειργάζετο και ο Κούμας.
Ένας σοφός Ευρωπαίος, που δεν ήτο μόνον σοφός αλλά και έξυπνος και οχι μόνον έξυπνος, αλλά και αγαθός, έγραψε κάτι που πολύ θα έπρεπε να προσέξωμεν. Είπε δηλαδή ότι η μεγαλυτέρα υπηρεσία που προσέφερεν ο Κοραής εις το έθνος του είναι αυτή: Από «Ρωμηούς» έκαμεν «΄Ελλη­νας». Υπογραφή : Φον Βιλαμοβιτς-Μοέλλεντορφ. Αξίζει λοιπόν να σκεπτώμεθα εκείνους που ειργάσθηκαν και επληγώθηκαν κατά το κτίσιμον του νέου αυτού μυθικού γεφυριού εις την Ιστορίαν της Ελλάδος» 29.

Η αλήθεια είναι ότι στις 4 Οκτωβρίου 1821 διατάχθηκε η άρη της αστυνομικής επι­τήρησης του Κούμα εντός της οικίας του. Εις τούτο βέβαια προστέθηκε και η δεινή κατάσταση της υγείας του. Αλλά καιρός για αναρρώσεις δεν υπήρχε. Αυτό όπως αποδεικνύει το από 27 Δεκεμβρίου 1821 επείγον έγγραφον30 του Υπουργού της Αστυνομίας προς την Γενική Διεύθυνση της Αστυνομίας. 31

Συνεχίζεται…