Τα ιδεώδη πρότυπα της αρχαίας Ελληνίδας!.. (1)

Κωδικός Πόρου: 00285-112380-5051
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 19/12/13 22:07
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνίδα Γυναίκα, 00285-112380-5051




Περιγραφή:

Τα ιδεώδη πρότυπα της αρχαίας Ελληνίδας!.. (1)

Ολόκληρη η Οδύσσεια, την οποία εδιδάσκοντο οι αρχαίες Ελληνίδες, δεν αποτελεί το αποκορύφωμα ενός επαίνου δια την Πηνελόπη, την πιστή σύζυγο, η οποία επί είκοσι έτη δεν έκανε τίποτε άλλο, από το να περιμένη μετά πόθου την επάνοδο του περιπλανώμενου συζύγου της Οδυσσέως; Αυτή που εγνώριζε πώς να απορρίπτη τις προτάσεις πολυαρίθμων μνηστήρων και να καθίσταται αλώβητος στις ανήθικες κινήσεις και ύβρεις των σπαταλώντων την βασιλική περιουσία του Οδυσσέως;

«Έπεμψεν η Δημαινέτη υιούς της οκτώ εις την μάχην,
και εις εν μνήμα καινόν έθαψε και τους οκτώ.
Όμως δεν έχυσε δάκρυα οδυνωμένη, αλλ’ είπε
τούτο απλώς: - Δια σε έτεκον, Σπάρτη, αυτούς.»

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ αμφιβολία ότι η αρχαία Ελληνίδα εγαλουχείτο με ευγενή πρότυπα και διαπαιδαγωγείτο με εξιδανικευμένους χαρακτήρες ανθρώπων. Κάθε τι απέβλεπε εις την ιδεώδη μορφήν την οποίαν η ίδια ήθελε να ομοιάση, ενώ δεν ήσαν λίγες οι γυναίκες εκείνες οι οποίες στην αυγή του ελληνικού πολιτισμού, πριν καν δηλαδή φωτίσει η ανατολή του αρχαίου ελληνικού κάλλους, εμφανίζοντο μεγαλοπρεπείς και τέλειες ως χαρακτήρες, αληθινά πρότυπα γυναικείου κάλλους και ευγενείας. Εις τοιούτον μάλιστα σημείον, ώστε πολλοί να πιστεύουν ότι πολλές αρχαίες Ελληνίδες έλαμψαν δια λαμπρού φωτός τους ζοφερούς χρόνους των αγρίων σπαραγμών και των αχαλίνωτων παθών.1
Αλήθεια!.. Καθώς ανοίγει κανείς το σκηνικό του ελληνικού πολιτισμού δεν εμφανίζεται, για παράδειγμα, η Άλκηστις, που πεθαίνει με την θέλησή της για να σώση από τον θάνατο τον προσφιλή σύζυγό της;
Η Ιφιγένεια δεν είναι αυτή η οποία, χωρίς να εκστομίση έστω και έναν πικρό λόγο ή παράπονο, προσέρχεται αγόγγυστα για να θυσιασθή, υπακούοντας στην σκληρή προσταγή του πατρός και του μάντεως;
Η Αντιγόνη, η οποία, παρά την διαταγή, δεν οδηγεί και φυλάττει τον περιπλανώμενο και τυφλό πατέρα της στην εξορία, ενώ θάβει με τα ίδια της τα χέρια τον αδελφό της καταφρονούσα τον θάνατο;
Η Ναυσικά η Ερασμία, αθώα, αφελής και χαριέσσα βασιλόπαις, άμα και θαρραλέα και μειλίχια, όπως ακριβώς αρμόζει σε μία ηγεμονίδα, δεν είναι αυτή που κάθε άλλο, παρά τρέπεται εις φυγήν, όπως οι θεραπαινίδες της, αντικρίζουσα περίφοβος στην θέα του γυμνού τον περιπλανώμενο Οδυσσέα ώστε, τελικώς, να τον ακούσει και να τον προστατεύσει;
Ολόκληρη η Οδύσσεια, την οποία εδιδάσκοντο οι αρχαίες Ελληνίδες, δεν αποτελεί το αποκορύφωμα ενός επαίνου δια την Πηνελόπη, την πιστή σύζυγο, η οποία επί είκοσι έτη δεν έκανε τίποτε άλλο, από το να περιμένη μετά πόθου την επάνοδο του περιπλανώμενου συζύγου της Οδυσσέως; Αυτή που εγνώριζε πώς να απορρίπτη τις προτάσεις πολυαρίθμων μνηστήρων και να καθίσταται αλώβητος στις ανήθικες κινήσεις και ύβρεις των σπαταλώντων την βασιλική περιουσία του Οδυσσέως;
Σε ποιο άλλο σημείο της ελληνικής ιστορίας και ποιήσεως μπορούμε να βρούμε παρόμοιο δείγμα συζυγικής αγάπης τόσο τρυφερής και θερμής, αλλά και συγκινητικής, όσον της Ανδρομάχης προς τον Έκτορα, τους οποίους με τόση απονιά εχώρισε η Μοίρα, καθώς εκείνος έπεφτε ηρωϊκώς μαχόμενος εις την μάχην, ενώ η ίδια αιχμαλωτιζόταν βλέποντας την πατρίδα της και το ίδιο το βασιλικό γένος του Πριάμου να εξαφανίζεται εν μέσω αλαλαγμών και τριγμών της Τροίας;
Αλλά και αυτή ακόμη η ωραία Ελένη δεν παρίσταται μάλλον θύμα της Αφροδίτης και όχι τόσο της ιδίας της αφροσύνης; Εάν τούτο δεν είναι αληθές, πώς γίνεται και μονάχα η περιουσία της ήτο ικανή να επιβάλη τον σεβασμό σε νέους και γέροντες, ώστε να εμπνέη σ’ αυτούς την λήθην των δεινών του πολυετούς Τρωϊκού Πολέμου, που η ίδια προκάλεσε;

ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΠΙΤΗΔΕΥΤΟΣ ΒΙΟΣ!..

Εάν, τώρα, θελήσομε να δούμε με πόση ελευθερία συναναστρέφονταν οι γυναίκες μετά των ανδρών, δεν έχομε παρά να παρακολουθήσομε τις Τρωάδες ηγεμονίδες οι οποίες επορεύοντο δια των οδών, συνοδευόμενες μονάχα από μια θεραπαινίδα, για να φθάσουν εκεί όπου ίσταντο οι γέροντες, ώστε, μετ’ αυτών να παρακολουθούν από τα υψηλά τείχη τις σκληρές μάχες!..
Ας θυμηθούμε εδώ την ωραία Ελένη η οποία, επανελθούσα εις την Σπάρτην, συμπεριεφέρετο στα μέγαρα του Μενελάου βασιλικώτατα «υπό πάντων τιμωμένη, σεμνή, μεγαλοπρεπής, υποδεχομένη τους ξένους, ζωογονούσα τον οίκον και διαχέουσα εις τα βασίλεια δώματα το άρρητον εκείνο γόητρον, το ιδιάζον εις την ευγένειαν της καταγωγής και το υπέροχον του κάλλους»!..2
Αλλά και η βασίλισσα των Φαιάκων, Αρήτη, δεν ετιμάτο υπό του συζύγου της όσο καμία άλλη γυναίκα της εποχής της, με αποτέλεσμα οσάκις περιήρχετο εις την πόλιν όλοι οι άνθρωποι να την χαιρετίζουν μετά σεβασμού ωσάν να ήταν θεά;
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η Αρήτη έλυε όλες τις διαφορές και τις έριδες των ανδρών, μιας και είχε σύνεση και φρόνηση μεγάλη, ενώ στα γόνατά της, κι ενώ καθόταν πλησίον της εστίας του θρόνου του βασιλέως Αλκινόου, ο Οδυσσεύς έβαλε τα χέρια του ως ικέτης οδηγηθείς εκεί υπό της Ναυσικάς, βέβαιος ότι θα τον βοηθούσε να επανίδη την πατρίδα του, την Ιθάκην!

Πρέπει εδώ να πούμε, ότι το μεγαλείο των γυναικών, η ελευθέρα συναναστροφή μετά των ανδρών και η εν γένει δραστηριότης των, απεικονίζονται τόσο ωραία στην Επική Ποίηση, αλλά και στην Αττική Τραγωδία,3 κάτι το οποίο, προϊόντος του χρόνου, τα πράγματα εδυσκόλευαν. Η υπεροχή, το αξίωμα και η δύναμίς των κατέπεσαν, ενώ η θέσις των γυναικών στην κοινωνία έγινε ταπεινή και άσημη.
Κοντολογίς, όσο περνούσε ο καιρός η γυναίκα της αρχαίας ελληνικής εποχής έχανε τα δικαιώματά της, κατήντησε να γίνη πλέον μια άλλη θεραπαινίδα του ανδρός!
Κι όλα αυτά πού; Στην αρχαία Αθήνα, εκεί ακριβώς όπου υπήρχε το κλέος του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και ανθούσαν τα Γράμματα και οι Τέχνες!… Εκεί που οι Επιστήμες και η Διανόησις εύρισκαν τον ιδεώδη τόπο μεγαλουργίας των!

Στο επόμενο η συνέχεια…