Άρτον και Θεάματα!.. (1)

Κωδικός Πόρου: 00285-112386-4706
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 26/09/13 20:07
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνίδα Γυναίκα, 00285-112386-4706




Περιγραφή:

Άρτον και Θεάματα!.. (1)

Κάποτε είχαμε την παντοδυναμία του ήχου (ραδιόφωνο) και μετά περάσαμε στην εποχή της εικόνας (τηλεόραση)!.. Σήμερα κυριαρχούν και τα δύο στοιχεία (διαδίκτυο)!.. Το ερώτημα που απομένει είναι το εξής: Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα στην ψυχαγωγία του Έλληνα θεατή; Ας αρχίσουμε μια σειρά άρθρων με τίτλο «Άρτον και Θεάματα» σε μια διαχρονική πορεία, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, ώστε να συμπληρώσουμε το λεγόμενο "παζλ" της ψυχαγωγίας των Ελλήνων!...

Γωγώ Γαρυφάλλου. Μια σύγχρονη Ελληνίδα καλλιτέχνιδα και τηλεπαρουσιάστρια, η οποία στο χώρο της καλλιτεχνικής ζωής αντιπροσωπεύει τον χώρο του θεάματος, όπως ακριβώς «απαιτεί» ο λεγόμενος μοντέρνος τρόπος διασκέδασης, όπου το θέαμα κυριαρχεί του ήχου!.. (Οι φωτογραφίες, που δημοσιεύουμε στο άρθρο αυτό, είναι από τον Δημήτρη Ποτουρίδη).

ΧΩΡΙΣ αμφιβολία, η ελληνική ψυχαγωγία πέρασε πολλά στάδια. Και η αρχή της ξεκινά από την ώρα που ο ελληνικός πολιτισμός έβλεπε τις πρώτες χαραμάδες του ήλιου της επιβιώσεώς του.

Από τα χαράματα, λοιπόν, της ελληνικής ιστορίας, για να μην πούμε από την αυγή του ανθρωπίνου πολιτισμού, η ψυχαγωγία* είχε σχέση με την ψυχική ευφορία η οποία στη συνέχεια έφερε την αγωγή της ψυχής (=ψυχαγωγία).

Θα χρειαστούμε πολλές σελίδες για να μιλήσουμε για την αρχαιότητα, όπου η ψυχαγωγία ήταν κυρίαρχο στοιχείο στη ζωή των ανθρώπων. Και μόνον οι βακχικές εορτές ήσαν το αποκορύφωμα της ψυχαγωγίας των αρχαίων προγόνων μας οι οποίοι έδιναν μια άλλη διάσταση στο χώρο της διασκέδασης των πολιτών σε κοινωνικό επίπεδο.

Πριν αναλύσουμε, λοιπόν, τον τρόπο με τον οποίον διασκέδαζαν οι πρόγονοί μας στις διάφορες Εορτές, ας δούμε σήμερα πώς ψυχαγωγούνταν οι αρχαίες Ελληνίδες, έτσι όπως ακριβώς περιγράφουμε το γεγονός μέσα στο γνωστό έργο μας: «Οι Ελληνίδες της Αρχαιότητας».

Γωγώ Γαρυφάλλου. Η πανέμορφη Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια η οποία μας θυμίζει κάτι από την διασκέδαση των αρχαίων Ελληνίδων: «υπομειδιώσα ως η Μυρίννη επέτυχεν τόσον υπέροχον παλμόν και περιεδίνησε κατά τοιούτον τρόπον την όλην οσφύν, ώστε όλοι εχειροκρότησαν...» (Αλκίφρονος, Επιστολαί Δ΄, Επιστολή 14. 6, 5).

Η Θρυαλλίδα, για παράδειγμα, ήταν κι αυτή μία ονομαστή Εταίρα της αρχαιότητος, σύμφωνα με όλα όσα αναφέρει ο Γοργίας (Απόσπασμα 1a 15), αλλά και ο Αθήναιος (Δειπνοσοφιστές ΙΓ΄ 46,15), που μας δίδει τόσα και τόσα στοιχεία για την πολυσχιδή δράση των αρχαίων Ελληνίδων Εταιρών.

Η εν λόγω Εταίρα συμμετείχε σ' έναν διαγωνισμό ομορφιάς και μάλιστα, όπως αναφέρει η αυλητρίδα Μεγάρα σε μία επιστολή της προς την Βακχίδα (που διέσωσε ο Αλκίφρων), προκλήθηκε επεισόδιο μεταξύ Θρυαλλίδας και Μυρίννης, για το ποία εκ των δύο έχει την καλλίτερη «πυγήν».

Εις τον εν λόγω διαγωνισμό νίκησε η Θρυαλλίδα η οποία ... «υπομειδιώσα ως η Μυρίννη επέτυχεν τόσον υπέροχον παλμόν και περιεδίνησε κατά τοιούτον τρόπον την όλην οσφύν, ώστε όλοι εχειροκρότησαν...» (Αλκίφρονος, Επιστολαί Δ΄, Επιστολή 14. 6, 5).

Αλλά και η Ευξίππη, κατά πάσαν πιθανότητα Εταίρα (και ίσως αυλητρίδα) μνημονεύεται σε μία επιστολή της αυλητρίδος Μεγάρας προς την Βακχίδα, που διασώζει ο Αλκίφρων (Επιστολαί 4, 6).

Η ως άνω Ελληνίδα παραβρέθηκε σε εκδήλωση διαγωνισμού ομορφιάς, δείγμα κι αυτό της ωραιότητας των αρχαίων Ελληνίδων.

Επί πλέον η Ευξίππη αναφέρεται σε μία επιστολή, που διέσωσε πάλι ο Αλκίφρων, και η οποία απευθύνεται από την Θαΐδα στην Θετταλή, όπου η πρώτη αναπτύσσει τις απόψεις της για τις προστριβές Θεττάλης και Ευξίππης, προς την οποίαν καταλογίζει κάποιαν αχαριστίαν. (Ίδε: Θαΐδα).

Αλλά, περί του θέματος αυτού, θα συνεχίσουμε στο επόμενο…

===========
ψυχαγωγία (I)
η, ΝΜΑ· τέρψη τής ψυχής και τού πνεύματος, αναψυχή (α. «μέσο ψυχαγωγίας»· β. «πολλὴν ψυχαγωγίαν καὶ γέλωτα παρέχειν δυνάμενα», Λουκιαν.)· || (νεοελλ.-μσν.) (σε λόγια κείμενα) είδος ερμηνείας τών αρχαίων λέξεων με την παράθεση συνωνύμων ή άλλων λέξεων συγγενούς σημασίας· || (μσν.-αρχ.) η ανάκληση τών ψυχών από τον 'Αδη με μαγικά μέσα· || (αρχ.) 1. παρηγοριά, παραμυθία· 2. εξαπάτηση, παραπλάνηση τού πνεύματος· 3. α) (στη ρητ.) πειθώ· β) (κατ' επέκτ.) (στον Πλάτ.) η ρητορική τέχνη.
[ΕΤΥΜΟΛ. Η λ. με την αρχ.-μσν. σημ. «ανάκληση τών ψυχών από τον Άδη» και «παρηγοριά, παραπλάνηση τού πνεύματος» έχει σχηματιστεί από το αρχ. ψυχαγωγός*. Εκ τών υστέρων, ωστόσο, η λ. παρουσίασε σημαντική σημασιολογική εξέλιξη. Χρησιμοποιήθηκε για να δηλώσει το είδος τής ερμηνείας αρχαίων κειμένων με την παράθεση εξηγητικών λέξεων που σημειώνονταν ακριβώς πάνω από τις αρχαίες λέξεις τού κειμένου. Με αυτήν την σημ. αναφέρει στα Ἄτακτα τη λ. ο Κοραής το 1805, όπως τήν κατέγραψε από το λεξικό τού Δουκαγγείου, το οποίο εκδόθηκε το 1688. Η λ., τέλος, ψυχαγωγία χρησιμοποιείται στην Νέα Ελληνική ήδη από την Ελληνιστική εποχή και κατ' εξοχήν με σημ. «ψυχική ευχαρίστηση, αναψυχή, διασκέδαση» (πρβλ. ψυχαγωγώ). Κατά μία άποψη μάλιστα, η λ. με την τελευταία της σημ., έχει προέλθει από τα αρχ. ψυχαγωγία / ψυχαγωγεῖα (< ψῦχος + ἀγωγός) «οπές μέσω τών οποίων εισερχόταν κρύος αέρας στα μεταλλεία για να δροσίζονται οι μεταλλωρύχοι»].[Πάπυρος, Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας]