Πού βρίσκεται ο τάφος του Θουκυδίδη;

Κωδικός Πόρου: 00285-114391-6481
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 05/12/14 19:28
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Οι Τάφοι των Προγόνων μας, 00285-114391-6481




Περιγραφή:

Πού βρίσκεται ο τάφος του Θουκυδίδη;

Λίγα λόγια για την μεγάλη αυτή ιστορική μορφή, αλλά και οι πληροφορίες που έχουμε για το πού βρισκόταν ο τάφος του. Μη λησμονούμε, ότι για την πολιτική του δράση μας δίνει πληροφορίες ο ίδιος στο έργο του: το 430 π.Χ. αρρώ­στησε από τον λοιμό· το 424 εκλέχτηκε στρατη­γός και στάλθηκε στο βόρειο Αιγαίο, όπου όμως δεν μπόρεσε να σώσει την Αμφίπολη από τις επιθέσεις των Σπαρτιατών του Βρασίδα, με απο­τέλεσμα να εξορισθεί για τα 20 χρόνια που ακολούθησαν και που, κατά δικές του πληροφορίες, υποχρεώθηκε να τα ζήσει μακριά από την Αθή­να (V 26)!..

ΟΠΩΣ όλοι γνωρίζουν, ο Θουκυδίδης ήταν ένας σπουδαίος ιστορικός του 5ου αι. π.Χ. Γεννήθηκε γύρω στο 460. π.Χ. Ήταν γιος του Ολόρου, Αθηναίου πολίτη θρακικής καταγωγής-συγγενικές σχέσεις με τον βασιλιά της Θράκης Όλορο είναι πιθανές· η οικογένεια είχε, άλλω­στε, ιδιοκτησία (μεταλλεία χρυσού) στη Θράκη· από το γένος των Φιλαϊδών ο Θουκυδίδης είχε επίσης συγγενικό δεσμό με τον ομώνυμο του συντηρη­τικό πολιτικό της Αθήνας, τον Θουκυδίδη τον γιο του Μελησία.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Θουκυδίδης έλαβε εξαιρετική μόρφωση· ως δάσκαλοι του μνημο­νεύονται από τους μεταγενεστέρους τόσο ο φι­λόσοφος Αναξαγόρας όσο και ο σοφιστής Αντι­φώντας· εν πάση περιπτώσει δεν είναι μόνο το ύφος του Θουκυδίδη που είναι επηρεασμένο από τα τε­χνικά ρητορικά μέσα του Γοργία· και στον κό­σμο των ιδεών του γίνεται φανερή η επίδραση που άσκησε επάνω του ο σοφιστικός διαφωτι­σμός.
Για την πολιτική του δράση μας δίνει πληροφορίες ο ίδιος στο έργο του: το 430 αρρώ­στησε από τον λοιμό· το 424 εκλέχτηκε στρατη­γός και στάλθηκε στο βόρειο Αιγαίο, όπου όμως δεν μπόρεσε να σώσει την Αμφίπολη από τις επιθέσεις των Σπαρτιατών του Βρασίδα, με απο­τέλεσμα να εξορισθεί για τα 20 χρόνια που ακολούθησαν και που, κατά δικές του πληροφορίες, υποχρεώθηκε να τα ζήσει μακριά από την Αθή­να (V 26), τα πράγματα είναι πολύ λίγο σαφή για μας· φαίνεται ότι ταξίδεψε πολύ («και από τη μια και από την άλλη πλευρά», παρ' αμφοτέροις τοις πράγμασι, αυτό θα πει: στην επικρά­τεια της Αθήνας αλλά και της Σπάρτης), γίνεται όμως δεκτό ότι για ένα μεγάλο χρονικό διάστη­μα έμεινε στα κτήματα του στη Σκαπτή Ύλη της Θράκης.
Αβέβαια είναι τα πράγματα και εν-σχέσει με την επάνοδο του στην Αθήνα (ο Παυσανίας μιλάει για ανάκληση του από την εξο­ρία), όπως και εν σχέσει με τον θάνατο του: ο τά­φος του (κενοτάφιο;) βρισκόταν, σύμφωνα με πληροφορίες που έχουμε, κοντά στη Μελιτική πύλη της Αθήνας, υπήρχαν όμως και άλλες πλη­ροφορίες πως πέθανε στη Θράκη και ότι το λεί­ψανο του μεταφέρθηκε στην Αθήνα.
Ο θάνατος του θα μπορούσε να τοποθετηθεί γύρω ή λίγο μετά το 400, ενώ το απότομο τέλος του έργου του έδωσε λαβή για διάφορους θρύλους.

Βιογραφι­κές πληροφορίες μπορούμε να αντλήσουμε - πε­νιχρές όμως - από το ίδιο του το έργο· βιογρα­φίες έχουμε μία με το όνομα του Μαρκελλίνου και μία σε ένα πάπυρο (ανώνυμη· αρ. 1612 Pack)· σ' αυτές έρχονται να προστεθούν ένα άρ­θρο της Επιτροπής του Λεξικού της Σούδας και ένας λόγος του Αφθόνιου του Αντιοχέα με θέμα τον Θουκυδίδη.
Από πλευράς πορτρέτων του, μνη­μονεύεται ένα άγαλμα του Ζεύξιππου (Παλατινή Ανθολογία II 372), αλλά και μια διπλή μαρμάρινη προτο­μή (μαζί με τον Ηρόδοτο) στο Εθνικό Μουσείο της Νεάπολης. [Schefold 77, 79, 171· Richter 147-150.]