Πώς έγινε η στελέχωση του Ελληνικού Κράτους από Δημοσίους Υπαλλήλους;

Κωδικός Πόρου: 00285-113973-2242
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 07/03/12 20:42
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Νεώτερη Ελλάδα, 00285-113973-2242




Περιγραφή:

Πώς έγινε η στελέχωση του Ελληνικού Κράτους από Δημοσίους Υπαλλήλους;

Επειδή το θέμα με τους Δημοσίους Υπαλλήλους είναι τόσο επίκαιρο -λόγω Τρόϊκας- ας διαβάσουμε μία ιστορική ομιλία του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ κ. Γιάννη Κουτσούκου, στη Βουλή των Ελλήνων, για την στελέχωση του Ελληνικού Κράτους, σε σχέση με τους Δημοσίους υπαλλήλους, έτσι όπως καταγράφηκε στα Πρακτικά της Βουλής των Ελλήνων της 15ης Δεκεμβρίου 2009.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Το λόγο έχει ο κ. Κουτσούκος.
Κύριε Κουτσούκο, αφού έχετε κάνει Πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ περιμένουμε να δούμε πώς θα μας διαφωτίσετε.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν παρακολουθήσει κανείς την ιστορική εξέλιξη και την αντιπαράθεση γύρω από τη διαδικασία στελέχωσης του ελληνικού κράτους από την εποχή της απελευθέρωσης και μετά, από την εποχή του Δεληγιάννη και του Τρικούπη, από την εποχή της Πλατείας Κλαυθμώνος και τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων με τη συνταγματική μεταρρύθμιση του Ελευθέριου Βενιζέλου, από το ν. 509 και τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, από το Εθνικό Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού του αξιότιμου μετέπειτα Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου, από τον πρώτο νόμο της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. τη δεκαετία του ΄80 του αείμνηστου Μένιου Κουτσόγιωργα για την πρόσληψη με μοριακό σύστημα, που δεν ευδοκίμησε να λειτουργήσει παρά μόνο μια και μοναδική φορά, από την μετέπειτα προσπάθεια του κ. Πεπονή, του θεμελιωτή του ν. 2190, θα δει ότι η διαδικασία των προσλήψεων στο δημόσιο τομέα και η στελέχωση του κράτους αποτέλεσε αντικείμενο μιας διαρκούς και αέναης αντιπαράθεσης μεταξύ εκείνων των δυνάμεων που από τη μία μεριά αναδείκνυαν τις αξίες, την αξιοκρατία και τη διαφάνεια στο δημόσιο βίο και των άλλων που θεωρούσαν ότι το κράτος είναι λάφυρο του κάθε φορά νικητή των εκλογών, που ήταν βαθιά ποτισμένη με την αντίληψη του κομματικού ελέγχου της δημόσιας διοίκησης, της υποταγής του εκλογικού Σώματος και της διαμόρφωσης με τέτοιον τρόπο της συνείδησης των νέων ανθρώπων.
Οι αντιλήψεις αυτές και οι πρακτικές είναι αλήθεια ότι τραυμάτισαν πάρα πολύ σοβαρά το σώμα της ελληνικής κοινωνίας. Δημιούργησαν την αίσθηση πως σήμερα δεν αξίζει κανένας να προσπαθεί, δεν αξίζει κανένας να μοχθεί, αλλά ότι τα ζητήματα αντιμετωπίζονται με τη γνωστή λαϊκή ρήση του «μπάρμπα στην Κορώνη». Το κράτος λειτουργεί με έναν τρόπο όπου ο πολίτης δεν αναφέρεται σε έναν υπάλληλο ο οποίος είναι έμπειρος, καταρτισμένος, που έχει εισαχθεί με την αξία του στο δημόσιο, αλλά σ’ έναν υπάλληλο που είναι εξηρτημένος από το πολιτικό σύστημα και άρα αντιμετωπίζει τον πολίτη μ’ αυτόν τον τρόπο.
Προφανώς αυτή την κοινωνική αντίληψη η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας -η Νέα Δημοκρατία μάλλον ως αντιπολίτευση- την προηγούμενη περίοδο, την ενσωμάτωσε σε μία θεωρία που έγινε ο κεντρικός πυρήνας της αντιπολιτευτικής της τακτικής, τη λεγόμενη επανίδρυση του κράτους.
Μ’ αυτή τη λεγόμενη επανίδρυση του κράτους, στην οποία κεντρικό σημείο ήταν οι παθογένειες του ελληνικού πολιτικού συστήματος και της δημόσιας διοίκησης, δεσμεύθηκε απέναντι στον ελληνικό λαό ότι θα οδηγήσει με τις πράξεις της, με τις αποφάσεις της και τον τρόπο που θα λειτουργεί, σε αλλαγή του τοπίου το οποίο είχε πράγματι πληγώσει μέχρι τότε τον ελληνικό λαό.
Και τι έγινε την προηγούμενη πενταετία, αγαπητοί συνάδελφοι; Είδαμε ότι αυτή η περίφημη επανίδρυση μετετράπη από μία πολιτική εξαγγελία που πράγματι ήταν ελκυστική, απέναντι σ’ αυτά τα προβλήματα που υπήρχαν στην ελληνική κοινωνία και τα βίωνε ο Έλληνας πολίτης, σε μία φαύλη πολιτική, σε μία πολιτική που εξαχρείωσε πολύ περισσότερο απ’ ό,τι μέχρι τότε τις συνειδήσεις των νέων ανθρώπων, που δημιούργησε σχέσεις εξάρτησης από το εκλογικό Σώμα και διαμόρφωσε συνθήκες ομηρίας χιλιάδων νέων ανθρώπων.
Αρκεί να σας πω μόνο ένα στοιχείο. Αν δείτε τα απολογιστικά στοιχεία του προϋπολογισμού, θα δείτε ότι τον χρόνο που μας πέρασε είχαμε αυξήσεις στις δαπάνες για μισθοδοσία στο δημόσιο γύρω στο 11%.
Ξέρετε πολύ καλά όλοι σας και το ξέρουν και τα αξιότιμα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας ότι η πολιτική των αυξήσεων το χρόνο που μας πέρασε ήταν ουσιαστικά μηδενική. Ξέρετε από πού προέρχεται αυτή η αύξηση των δαπανών, που είναι ένα στοιχείο του δημοσιονομικού εκτροχιασμού για τον οποίο είμαστε υπόλογοι σήμερα;
Έχει να κάνει με τις προσλήψεις ορισμένου χρόνου, με τις συμβάσεις έργου, με τα ρουσφέτια και τις προεκλογικές εξαγγελίες της Νέας Δημοκρατίας που φρόντισε να τις μετατρέψει σε συμβασιοποιημένες πράξεις που θα τις πληρώσει ο ελληνικός λαός από το υστέρημά του.

Αυτή την πολιτική λοιπόν ο λαός ζήτησε στις εκλογές της 4ης Οκτώβρη να την ανατρέψουμε. Και δεν ζήτησε να την ανατρέψουμε μεμονωμένα, σε σχέση μόνο με το σύστημα προσλήψεων στο Δημόσιο. Ο λαός ζήτησε μεγάλες αλλαγές και ανατροπές που θα βγάλουν τη χώρα απ’ αυτόν το φαύλο κύκλο της μετάθεσης των ευθυνών, της ανακύκλωσης των προβλημάτων.
Και έρχεται μία καινούργια Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑ.ΣΟ.Κ., να εισάγει στη δημόσια συζήτηση ένα ολόκληρο σύστημα αλλαγών και ανατροπών, που έχει στον πυρήνα του την αξιοκρατία, τη διαφάνεια, τη μάχη εναντίον της διαφθοράς, και το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη με ένα πολιτικό σχέδιο, με πρωτοβουλίες του Προέδρου μας Γιώργου Παπανδρέου, όπως αυτή με τους πολιτικούς Αρχηγούς σήμερα και με συγκεκριμένες νομοθετικές ρυθμίσεις, όπως αυτή που συζητάμε, που έχει στον πυρήνα της την εισαγωγή των κριτηρίων της αξιοκρατίας, της διαφάνειας, της ισότητας στις προσλήψεις στο δημόσιο τομέα.
Αυτό που γίνεται σήμερα εδώ, στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, θα έλεγα ότι αποτελεί την έμπρακτη απόδειξη ότι το πολιτικό σύστημα όταν ωριμάζουν οι συνθήκες έρχεται η ώρα να αναγνωρίσει τις ευθύνες του απέναντι στην ελληνική κοινωνία, να ζητήσει -εντός εισαγωγικών- συγνώμη. Κι αυτό αφορά όλους τους διαχειριστές της μέχρι σήμερα εξουσίας γιατί, ανεξάρτητα από τις καλές προθέσεις και τις πρωτοβουλίες, για τη σημερινή παθογένεια και την αντίληψη που έχει η κοινή γνώμη και οι πολίτες απέναντι στους πολιτικούς και την πολιτική η ευθύνη είναι όλων μας. Και την ώρα τούτη που το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με αυτό το νομοθέτημα αναλαμβάνει τις ευθύνες του απέναντι στον ελληνικό λαό, θα έπρεπε τα κόμματα, -κυρίως όσα διαχειρίστηκαν εξουσία αλλά κι εκείνα που κάνουν κριτική από τη λογική της ασφάλειας της μειοψηφίας- να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να πουν αν επί της αρχής δέχονται αυτή τη λογική της αξιοκρατίας, της διαφάνειας στις προσλήψεις στο Δημόσιο.
Και τι παρακολουθούμε αντί αυτού; Παρακολουθούμε μία προσχηματική επιχειρηματολογία από τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας -τα λίγα που είναι υποχρεωμένα να λάβουν το λόγο, δηλαδή τον Εισηγητή, τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο που είναι και πατριώτης μου και τρεις-τέσσερις άλλους Βουλευτές- ως προς το γιατί δεν θα ψηφίσουν το νομοσχέδιο επί της αρχής, επειδή δήθεν διαφωνούν σ’ ένα επιμέρους ζήτημα που αφορά τη μοριοδότηση της προϋπηρεσίας. Τονίσαμε στη συζήτηση στην Επιτροπή –το έκανε σήμερα και με τον καλύτερο τρόπο ο Υπουργός- ότι αυτό είναι εντελώς προσχηματικό, ότι δεν έχει κανένα πρακτικό αποτέλεσμα κι εγώ θα έλεγα ότι αν το αφαιρούσαμε, θα αφαιρούσαμε και το φύλλο συκής από την επιχειρηματολογία της Νέας Δημοκρατίας, για να δούμε αν επί της αρχής ψηφίζει ή δεν ψηφίζει αυτό το νομοσχέδιο.
Όμως, αγαπητοί συνάδελφοι, η κοινοβουλευτική διαδικασία σας επιτρέπει να ψηφίσετε το νομοσχέδιο επί της αρχής, για να δείξετε ως μία νέα Αντιπολίτευση πώς αντιλαμβάνεστε τις σχέσεις σας με τον ελληνικό λαό από εδώ και πέρα και υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρόν στα άρθρα και να διαφωνήσετε και να δούμε τις συνθέσεις, όπου απαιτούνται.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Έχω την αίσθηση, κύριε Πρόεδρε, -και τελειώνω, εκμεταλλευόμενος την ανοχή σας μόνο για μισό λεπτό- ότι η πράξη…

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Όχι για μισό λεπτό. Είναι πολύ παραπάνω, γιατί αργήσαμε να βάλουμε τον χρόνο. Να είμαστε ακριβείς.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΣ:…αυτή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι μία πράξη που έρχεται να δηλώσει ότι η σημερινή ηγεσία είναι αλληλέγγυα και δεν θέλει να απογαλακτιστεί με εκείνες τις πολιτικές που καταβαράθρωσαν την Παράταξή της στα χαμηλότερα ποσοστά που συγκέντρωσε ποτέ και που την κρατάνε δέσμια και εξαρτημένη από τις λογικές τις συντηρητικές, της εξάρτησης, τις λογικές που έχουν οδηγήσει τον τόπο πίσω. Θα έλεγα ότι μια πιο γενναία και πιο τολμηρή στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης θα ήταν να αναγνωρίσει αυτή τη μεγάλη πρωτοβουλία της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και, αν θέλετε, να μας δεσμεύσει και με την ψήφο της ότι μελλοντικά όσα εισηγούμεθα σήμερα θα αποτελέσουν, όπως είναι και η πρόθεσή μας, και «σημαία» στην υλοποίηση της πολιτικής των προσλήψεων στο δημόσιο τομέα.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Κουτσούκο.(*)

--------------------------

(*) ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2009