Ο πόλεμος του '40 και η Επιστράτευση!..

Κωδικός Πόρου: 00285-113938-3298
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 28/10/12 21:07
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Νεώτερη Ελλάδα, 00285-113938-3298




Περιγραφή:

Ο πόλεμος του '40 και η Επιστράτευση!..

Άγνωστα ιστορικά στοιχεία από έναν πολεμιστή του ’40, ο οποίος έζησε λεπτό προς λεπτό και στιγμή προς στιγμή το ηρωϊκό Έπος από την ώρα που κηρύχθηκε η επιστράτευση μέχρι την λήξη του ελληνοϊταλικού πολέμου!...

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ

(...)  Όμως ας περιγράψουμε τα γεγονότα του πολέμου της Αλβανίας, με την σειρά τους και όπως τα έζησα. 

Όταν ξεκίνησα για το μέτωπο πίστευα πως ο πόλεμος που θα γνωρίσω ήταν οι αιματηρές μάχες, οι εκρήξεις των οβίδων, το κροτάλισμα των πολυβόλων που σκορπίζουν τον θάνατο, οι κραυγές των πληγωμένων και η αγωνία για την ζωή και τον θάνατο.
Και όμως δεν ήταν μόνο αυτά. Ήταν οι εξαντλητικές πορείες, το ασήκωτο φορτίο τού οπλισμού μας, το μαρτύριο της πείνας και της δίψας (υπήρχαν περιπτώσεις που γευόμασταν χιόνι αντί νερό) το αφόρητο κρύο που παραλύει την θέληση, τα κρυοπαγήματα και τα τόσα αλλά δεινά. Είναι όλα αυτά, που με μία λέξη, συνθέτουν ένα δράμα, μια τραγωδία που λέγεται "πόλεμος."

Αυτόν τον πόλεμο που έζησα, 1940 - 1941. Θα προσπαθήσω να περιγράψω στο βιβλίο αυτό, τον πόλεμο, που εκτός των άλλων μού άφησε έντονες αναμνήσεις και ψυχικά ακόμη τραύματα, που ούτε ο χρόνος μπόρεσε να επουλώσει τελείως.
Είχα την τύχη και την τιμή να ζήσω τα χρόνια εκείνα της "Μάχης της Ελλάδος " και να γνωρίσω τον γιγάντιο αγώνα της πατρίδος μας - αγώνα που την οδήγησε στην δόξα μα και στον Γολγοθά.

Όμως θα πρέπει να σημειωθεί πως στον τιτάνιο αυτόν αγώνα "υπέρ βωμών και εστιών " δεν υπήρξαν ουσιαστικά άμαχοι. Όλοι πολεμήσαμε με τον τρόπο μας από τού ηγέτου μας μέχρι του τελευταίου οπλίτη και ολόκληρου του ελληνικού λαού - πλην των κομμουνιστών, γιατί ενώ ο τότε αρχηγός τους Ζαχαριάδης είχε δηλώσει πως ήταν σύμφωνος ν' αγωνιστούμε κατά των Ιταλών, η επίσημη θέση τού ΚΚΕ ήταν αντίθετη. Να μην πολεμήσουμε για την κεφαλαιοκρατία κ.λ.π. και αυτό γιατί τότε υπήρχε η συμμαχία Γερμανίας -Ρωσίας, το περίφημο σύμφωνο φιλίας Ρίμπερντροπ - Μολότωφ της 23ης Αυγούστου 1939 οπότε το ΚΚΕ, όργανο της Ρωσίας, έπρεπε να έχει την ίδια γραμμή με τους Ρώσους.

Θυμάμαι πως την πρώτη ημέρα που φορέσαμε τις στολές μας, μας πλησίασαν άτομα που ενώ μας αγκάλιαζαν και μας εύχονταν «και με την νίκη» , έβαζαν στις τσέπες μας, στις χλαίνες μας, κομμουνιστικές προκηρύξεις που με το κείμενό τους μας προέτρεπαν να μην πολεμήσουμε για την πλουτοκρατία και να δώσουμε τα χέρια με τους Ιταλούς» . Αυτά λίγο πριν φύγουμε για το μέτωπο....

Και το χειρότερο. Όταν εμείς αγωνιζόμαστε στο ματωμένο μέτωπο, στα βουνά της Αλβανίας, η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ με την προκήρυξη της 18ης Μαρτίου 1941, προσκαλούσε «ολόκληρο τον Ελληνικό λαό, να πάρει παράδειγμα από τον αδελφό Βουλγαρικό λαό... Καλεί τους φαντάρους, τους ναύτες και τους αεροπόρους μας, να πάρουν στα χέρια τους τις διοικήσεις των μονάδων τους, εκλέγοντας προσωρινές επιτροπές, που ν' αντιπροσωπεύουν όλους, από τον στρατιώτη μέχρι τον στρατηγό, όσους συμφωνούνε σε τούτο το πρόγραμμα δράσης. Να προτείνουν ειρήνη στους απέναντι αντιπάλους τους και ν' απαιτήσουν, από το άλλο μέρος, παραίτηση της κυβέρνησης... και το σταμάτημα του πολέμου κ.λ.π.» Όπως αργότερα είχε δηλώσει και ο Γεώργιος Παπανδρέου: Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος υπήρξε προδοτικό κόμμα.

Ακριβώς γι' αυτό, όταν εμείς γράφαμε σελίδες δόξας στην Αλβανία, οι Ρώσοι δεν είπαν ούτε μία έστω λέξη θαυμασμού η συμπαραστάσεως για την Ελλάδα. Μόνο όταν τους επετέθηκαν οι... σύμμαχοι τους Γερμανοί, θυμήθηκαν τους "ηρωϊκούς μας αγώνες" και έλεγαν «Ευγνωμονούμε την Ελλάδα γιατί χάρη στην μεγάλη και ηρωική της προσφορά μας έδωσε τον χρόνο για να ετοιμαστούμε για τον πόλεμο» .

Όμως όλα αυτά ήταν λόγια, ως πιστεύω, γιατί οι Ρώσοι ήταν, κατά ένα μέρος συνυπεύθυνοι για τον πόλεμο. Είχαν καταλάβει την μισή, ανατολική Πολωνία, τις Βαλτικές χώρες κ.λ.π. και είχαν την αφέλεια να πιστεύουν πως δεν ήταν δυνατόν να μην τηρήσουν οι Γερμανοί τους όρους της συνθήκες τους και να τους επιτεθούν!! Σύγχρονοι ιστορικοί δέχονται πως ουδέποτε ο Χίτλερ θα έκανε διμέτωπο πόλεμο. Τον έκανε αμέσως, μετά την συνθήκη λυκοφιλίας με τους Ρώσους. Έτσι εξασφάλισε τα ανατολικά σύνορα, επετέθη στους συμμάχους, στην Δύση οπότε έφθασαν οι Γερμανικές δυνάμεις στον Ατλαντικό και την Μεσόγειο. Τότε μόνον επετέθη στην Ρωσία,

Οι Ρώσοι φαίνεται πως αγνοούσαν ότι όλες οι συνθήκες, στην πραγματικότητα, είναι μάλλον πρόσκαιρες ανακωχές, παρά πραγματική ειρήνη. Και η απόδειξις. Λίγες μέρες προ της Γερμανικής επιθέσεως, τον Ιούνιο του 1941, ο Γερμανός κατάσκοπος, που εργαζόταν για λογαριασμό της Ρωσίας Ζόρκε, και υπηρετούσε στην Γερμανική πρεσβεία του Τόκιο, ειδοποίησε τον Στάλιν πως επίκειται γερμανική επίθεσις κατά της Ρωσίας. Αυτός τότε είπε: «αδύνατον, υπάρχει σύμφωνο συμμαχίας με την Γερμανία». Και, όπως διεπίστωσε πολύ γρήγορα, οι Γερμανικές στρατιές της πρώην συμμάχου του της Γερμανίας, περνούσαν τα ρωσικά σύνορα. (Ο Ζόρκε απεκαλύφθη και εξετελέσθη λίγο μετά.)

Για την προσφορά της Ελλάδος στην άμυνα της Ρωσίας, όταν αγωνιζόμαστε στα βουνά της Αλβανίας, ο πρώτος λόρδος τού αγγλικού ναυαρχείου Αλεξάντερ διεκήρυσσε, κατά τον εορτασμό της πρώτης επετείου του '40: «Δεν είναι υπερβολή να είπωμεν ότι η Ελλάς ανέτρεψε το σύνολον των σχεδίων της Γερμανίας, εξαναγκάσασα αυτήν όπως αναβάλη δι' εξ εβδομάδας την επίθεσιν κατά της Ρωσίας. Διερωτώμεθα ποία θα ήτο η θέσις της Σοβιετικής Ενώσεως χωρίς την Ελλάδα» .

Όμως, όπως είχε τονίσει και ο Μεταξάς, τις πρώτες ημέρες τοΰ πολέμου, "Ημείς οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζωμεν ότι δεν πολεμούμε μόνον δια την νίκην, αλλά και δια την δόξαν".

Ασχέτως πάντως αυτών, είναι γεγονός πως τότε που τολμήσαμε να πούμε το ΟΧΙ, ηγεσία και λαός, τον κόσμο κυβερνούσε ο φόβος και η βία, τότε που όλοι βλέπαμε πως τα μαύρα σύννεφα τού πολέμου θα καλύψουν και την ηλιόλουστη πατρίδα μας. Ήταν τότε που οι σκοτεινές δυνάμεις του Άξονος, ιδίως η Γερμανία, βάδιζαν από νίκη σε νίκη και κατελάμβαναν την μία χώρα μετά την άλλη. Μέσα σ' ένα σχεδόν μήνα σαρώθηκαν το Βέλγιο, η Ολλανδία, η Δανία, που δεν έριξε ούτε μία τουφεκιά, όπως το Λουξεμβούργο και η Νορβηγία. Όμως το χειρότερο και η Γαλλία είχε ηττηθεί και οι Άγγλοι, μετά την ήττα αυτή, μόλις μπόρεσαν να σώσουν μέρος τού στρατού τους στην Δουγκέρκη.

Ως προς εμάς, χρειάστηκε υπεράνθρωπη προσπάθεια, δύναμη και πίστη ώστε να νικήσουμε κάθε φόβο, που στην περίπτωση μας, είχε συμμάχους την λογική και τους αριθμούς.

Οι συγκρίσεις δυνάμεων ως και οι ψυχροί αριθμοί ήταν εις βάρος μας γιατί οι Ιταλοί είχαν τεράστια υπεροπλία, 62 μεραρχίες στρατού και επί πλέον 14 τάγματα Αλβανών, που αυτοί είχαν εξοπλίσει και εκπαιδεύσει, ενώ εμείς είχαμε 17 μεραρχίες. Είχαν στόλο από 315 πολεμικά 740.000 τόνων, εμείς 27 πολεμικά 29.000 τόνων. Οι Ιταλοί είχαν ακόμη 3 μεραρχίες αρμάτων μάχης, έναντι 1 μεραρχίας ιππικού μας. Τέλος η ιταλική αεροπορία είχε 4.000 αεροπλάνα έναντι 150 περίπου δικών μας, που μέρος τους ήταν παλαιού τύπου.

Όμως ας έλθουμε στην ιστορία και την συμμετοχή τού Ιου πεζικού Συντάγματος στον πόλεμο, στο σύνταγμα που, ως Αθηναίος υπηρέτησα. Προηγουμένως όμως θα πρέπει να σημειωθεί πως λίγο προ της αναχωρήσεως του Συντάγματός μας για το μέτωπο ο Ιωάννης Μεταξάς κάλεσε τον Διοικητή μας Συνταγματάρχη Αγησίλαο Σινιώρη και του είπε: « Σου εμπιστεύομαι το σύνταγμα των Αθηναίων. Συνιστώ να μη θυσιασθούν αλλά να τιμηθούν» (...)  (*)

=====================

(*) Από το προσωπικό ημερολόγιο του Αλέξανδρου Λαγκαδά, πολεμιστή στο Αλβανικό μέτωπο, όπως ακριβώς περιγράφει το γεγονός στο βιβλίο του: «ΑΛΒΑΝΙΑ 1940-1941: Αναμνήσεις ενός πολεμιστού», Εκδόσεις «Θέογνις», Αθήνα, Μάρτιος 2001. Πρόλογος: ΄Αγγελος Παν. Σακκέτος.