Η απάντηση της Ελλάδας!.. (9)

Κωδικός Πόρου: 00285-113964-2477
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 21/04/12 17:12
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Νεώτερη Ελλάδα, 00285-113964-2477




Περιγραφή:

Η απάντηση της Ελλάδας!.. (9)

Συγκλονιστικά στοιχεία μέσα από το έργο του αείμνηστου ακαδημαϊκού Διονυσίου Α. Κόκκινου: «Η Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος»!.. Διαβάστε σήμερα το κεφάλαιο: «Προς το τέλος του δράματος»!…

Γερμανοί στρατιώται, πολλοί από τους οποίους είχον πολεμήσει εις την Ελλάδα, υποστηριζόμενοι από άρματα μάχης εισέρχονται ες πυρποληθέν ρωσσικόν χωρίον. (Φωτογραφία ληφθείσα κατά τας επι¬χειρήσεις του 1941. Συλλογή του Εκδότου).

Προς το τέλος του δράματος

Μετά την εκ του γιουγκοσλαυϊκού τομέως γερμανικήν εισβολήν εις το ελληνικόν έδαφος, την ήτταν και την εκμηδένισιν του γιουγκοσλαυϊκού στρατού και την εκ τούτου αχρήστευσιν του αγωνισθέντος επί των οχυρών Τμήματος στρατιάς ανατολικής Μακεδονίας, η ανωτάτη ελληνική διοίκησις είχε ν’ αγωνισθή δια του υπό τον στρατηγόν Ούΐλσον Τμήματος στρατιάς της κεντρικής Μακεδονίας, δια του Τμήματος στρατιάς δυτικής Μακεδονίας και του Τμήματος στρατιάς Ηπείρου επί εδάφους και μετώπων δια τα δύο πρώτα μη προσφερομένων δια την αποτελεσματικήν απόκρουσιν του δι’ ισχυρών δυνάμεων κατερχομένου εχθρού, του οποίου η πρώτη προσπάθεια θα ήτο να διάσπαση την έως τότε διάταξιν των ελληνοβρεταννικών δυνάμεων, εφ’ όσον αύται θα παρέμεναν εις τας κατεχομένας θέσεις των.
Δια τους Γερμανούς, η διαμορφωθείσα εκ των γεγονότων τα οποία ανεφέραμεν κατάστασις συνωψίζετο εις το δοθέν εις το τέλος του ανακοινωθέντος του στρατηγείου του φύρερ δια τας επιχειρήσεις αυτάς συμπέρασμα: «Δια της συντριβής της Γιουγκοσλαυΐας εδημιουργήθη δια την στρατιάν του στρατάρχου Λιστ η σταθερά βάσις και η πλήρης εξασφάλισις δια την περαιτέρω εξέλιξιν των επιχειρήσεων εναντίον της Ελλάδος».
Δια την ελληνικήν ανωτάτην διοίκησιν δεν επρόκειτο πλέον κατ’ ουσίαν παρά περί αντιστάσεως μέχρι της εξαντλήσεως των ελληνικών δυνατοτήτων και περί αγώνος επιβραδύνσεως της προελάσεως του εχθρού, ο οποίος είχε διανοίξει την πρώτην μεγάλην πύλην της χώρας. Επί του αγώνος τούτου ήτο αναπόφευκτον να βαρύνη και να οδηγήση εις ραγδαιοτέραν εξέλιξιν η επιδιωκόμενη υπό των Γερμανών συνένωσις τών προς τα δυτικά δρωσών δυνάμεών των με το αριστερόν του ιταλικού στρατού και η αποκοπή των απέναντι τούτων ελληνικών μονάδων του αλβανικού μετώπου.
Η πλήρης αποσύνθεσις του γιουγκοσλαυϊκού στρατού από των δύο πρώτων ημερών της γερμανικής επιθέσεως κατέστη εμφανής και εν μέσω του ελληνικού στρατού από της 8ης Απριλίου. Πολλοί Σέρβοι αξιωματικοί, και μάλιστα ανώτεροι έφθασαν εις την Φλώριναν εις κακήν κατάστασιν. Κατά την 4ην π. μ. της ημέρας αυτής ο Σέρβος ταγματάρχης Ρίβαντς Σλαβιόλιο, αφιχθείς επ’ αυτοκινήτου εις την πόλιν αυτήν, εζήτησε να παρουσιασθή προ του εδρεύοντος εκεί διοικητού του Β’ ρυθμιστικού κέντρου στρατηγού Π. Παναγάκου. Ο Σέρβος αξιωματικός ανέφερεν εις τον Έλληνα στρατηγόν ότι ανήκεν εις το γενικόν στρατηγείον του γιουγκοσλαυϊκού στρατού, ότι η στρατιωτική κατάστασις εις την Γιουγκοσλαυΐαν ήτο απελπιστική, ότι το Βελιγράδι και άλλαι πόλεις της νοτίου Σερβίας εβομβαρδίζοντο συνεχώς υπό της γερμανικής αεροπορίας με πολυάριθμα θύματα μεταξύ του αμάχου πληθυσμού, ότι δεν κατωρθώθη να συγκροτηθή ούτε καν το γενικόν στρατηγείον και ότι δεν υφίσταται πλέον ανωτάτη διοίκησις του γιουγκοσλαυϊκού στρατού, και ότι αι γιουγκοσλαυϊκαί δυνάμεις αι προς τα βουλγαρικά σύνορα διελύθησαν. Και τέλος παρεκάλεσε τον στρατηγόν Παναγάκον να τον διευκολύνη να μεταβή δια του ιδίου του αυτοκινήτου εις τας Αθήνας δια να έλθη εις επαφήν με την πρεσβείαν του δια να εξασφαλισθή η εξ Αθηνών διοίκησις του γιουγκοσλαυϊκού στρατού υπό του Έλληνος αρχιστρατήγου. Σαφείς όμως πληροφορίας δεν ημπορούσε να δώση.

Βολή όλμων εις την περιοχήν του Σμόλενσκ τον Ιούλιον του 1941. (Συλλογή του Εκδότου). Η περιοχή αύτη κατέστη πεδίον φονικών μαχών κατά το θέρος του 1941 με εναλλασσομένας φάσεις, που έληξαν τον Σεπτέμβριον του έτους τούτου.

Εξηκολούθησαν να καταφθάνουν εις την Φλώριναν και άλλοι αξιωματικοί και εγνώσθη από τον συνοριακόν σταθμόν ότι και άλλοι υπερβαίνοντες τους 100 με αριθμόν πολιτών είχαν περάσει επ’ αυτοκινήτων την ελληνογιουγκοσλαυϊκήν μεθόριον, ανεμένετο δε όπως έλεγαν οι διελθόντες και μία πλήρης γιουγκοσλαυϊκή μεραρχία.
Επειδή δε εκ της τοιαύτης εξελίξεως της καταστάσεως διεφαίνετο άμεσος ο κίνδυνος της μεταδόσεως της συγχύσεως και του πανικού εις τα τμήματα της στρατιάς τα ευρισκόμενα εις την περιοχήν Φλωρίνης και πέραν τούτων εις τα τμήματα της XX μεραρχίας, ο Παναγάκος απηγόρευσε την δια της μεθορίου διέλευσιν άλλων στρατιωτικών, τους ευρισκομένους δε ήδη επί του ελληνικού εδάφους περιώρισεν εις το χωρίον Παπαγιάννη, πλην των Σέρβων στρατηγών, δια τους οποίους ώρισε τόπον διαμονής την Φλώριναν.
Η εισροή εις το ελληνικόν έδαφος πολιτών, οι οποίοι έφθαναν επ’ αυτοκινήτων, εξηκολούθησεν αθρόα και ο στρατηγός Παναγάκος, περιορίσας τους εισελθόντας εις τον σιδηροδρομικόν σταθμόν Καυκάσου, απηγόρευσε δι’ αυστηρών μέτρων την περαιτέρω κάθοδον εις το ελληνικόν έδαφος. Ήδη φάλαγγες ατελείωτοι Σέρβων πολιτών και στρατιωτικών έφθαναν δι’ αυτοκινήτων προ της μεθορίου, ενώ πολλοί σιδηροδρομικοί συρμοί μετέφεραν εις το ίδιον σημείον ολόκληρα πλήθη. Όλον αυτό το πλήθος ευρίσκετο προ της οροθετικής γραμμής και ανέμενεν εναγωνίως να δοθή η άδεια να περάση εις το ελληνικόν έδαφος.
Η άδεια δεν εδόθη. Δεν ήτο δυνατόν ν’ αφεθή ελεύθερον τόσον πλήθος να εκχυθή επί των εδαφών όπου δυνάμεις του ελληνικού στρατού ανέμεναν ν’ αποκρούσουν τον εχθρόν και να αποτελέση μάζαν βραδέως κατ’ ανάγκην κινουμένην επί των οδικών αρτηριών, αι οποίαι περισσότερον παρά ποτέ έπρεπε να ευρίσκωνται ανοικταί εις την διάθεσιν του στρατού. Εν τω μεταξύ υπαξιωματικοί του γιουγκοσλαυϊκού στρατού κατ’ εντολήν του στρατηγού των εισήλθον εις το ελληνικόν έδαφος και κατέβαλαν προσπαθείας εντόνους να επαναφέρουν εις την Σερβίαν τους καταφυγόντας εκεί στρατιωτικούς των. Δεν επέτυχαν να επανοδηγήσουν εις την χώραν των παρά μόνον ένα μικρόν τμήμα αντιαεροπορικού πυροβολικού, ολίγα άρματα μάχης και μικρόν αριθμόν αξιωματικών.
Αυτή η κατάστασις είχε δημιουργηθή εις την περιοχήν Φλωρίνης, κανείς δε εις τον στρατόν της κεντρικής Μακεδονίας δεν αγνοούσεν από της ημέρας αυτής την συντριβήν του σερβικού στρατού και το επί του ελληνικού τούτου τομέως άμεσον ενδεχόμενον γερμανικής επιθέσεως.

Στο επόμενο: Η σύμπτυξις και η εκκένωσις της Αλβανίας

ΠΗΓΗ: Διονυσίου Α. Κόκκινου, της Ακαδημίας Αθηνών: «Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος», Εκδόσεις Μέλισσα.