Ύψιστος Δίας και Χριστιανισμός

Κωδικός Πόρου: 00285-113690-663
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 05/07/11 15:15
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Η Άλλη Άποψη, 00285-113690-663




Περιγραφή:

Ύψιστος Δίας και Χριστιανισμός

«O Χριστιανισμός –λέει ο κ. Γ. Τσούτσος- προσάρμοσε όλη την αρχαία ελληνική σοφία στο γεγονός της Θείας Αποκαλύψεως και οι βυζαντινοί κυρίως λόγιοι αξιοποίησαν την αρχαιοελληνική γραμματεία για να στηρίξουν τον λόγο τους»!.. Διαβάστε το κείμενο που ακολουθεί!...

Μεγάλης σημασίας για την αρχαιολογική έρευνα αλλά και για την βαθύτερη κατανόηση του αρχαίου ελληνικού κόσμου είναι η πρόσφατη ανακάλυψη του ναού στο Δίο της Πιερίας που είναι αφιερωμένος στον Υψιστο Δία. Μέχρι τώρα η αρχαιολογική σκαπάνη δεν έχει ανακαλύψει άλλο ναό αφιερωμένο στον Δία με την προσαγόρευση «Υψιστος».Ο καθηγητής κ. Παντερμαλής που ανακάλυψε τον ναό απέδωσε μονοθεϊστικές διαστάσεις στη λατρεία του Δία. Σύμφωνα με την γνώμη πολλών μελετητών του αρχαίου ελληνικού κόσμου, οι σοφοί της αρχαιότητας, οι μεμυημένοι στα διάφορα μυστήρια και γενικότερα οι πλέον φωτισμένοι από τους προγόνους μας ήταν μονοθεϊστές ενώ στους Ορφικούς συναντούμε και την αντίληψη της τριαδικότητος του Θεού. Οι ιδιότητες που αποδίδουμε στο Θεό για να τον αντιληφθούμε καλύτερα (Παντοδύναμος, Πανάγαθος, Πολυεύσπλαχνος ,Παντογνώστης κ.λ.π.) προσωποποιούντο στην αρχαία ελληνική αντίληψη. Η Μυθολογία επίσης ήταν γεμάτη συμβολισμούς. Λόγου χάρη η Αθηνά, θεά της Σοφίας, γεννιέται από την κεφαλή του Διός και είναι πάνοπλη ώστε να μην είναι δυνατόν να την πλησιάζει ο οποιοσδήποτε. Είναι γεγονός πάντως ότι με την πάροδο των αιώνων οι μύθοι και οι παραδόσεις της αρχαίας ελληνικής θρησκείας διεφθάρησαν και η αρχαία ελληνική θρησκεία περιέπεσε σε παρακμή κινούμενη μεταξύ ειδωλολατρείας και ανατολικών δοξασιών που ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ. κάνουν αισθητή την παρουσία τους στον ελληνικό χώρο και μάλιστα στην αρχαία Αθήνα.

O Χριστιανισμός προσάρμοσε όλη την αρχαία ελληνική σοφία στο γεγονός της Θείας Αποκαλύψεως και οι βυζαντινοί κυρίως λόγιοι αξιοποίησαν την αρχαιοελληνική γραμματεία για να στηρίξουν τον λόγο τους. Άλλωστε ο Απόστολος Παύλος υιοθέτησε φράσεις από αρχαίους φιλοσόφους στην περίφημη ομιλία του στην Πνύκα συνδέοντας έτσι την Παλαιά Διαθήκη με την αρχαία ελληνική παράδοση. Στην ίδια την Παλαιά Διαθήκη είναι γραμμένο εξάλλου ότι ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός είναι «παιδαγωγός εις Χριστόν».Δεν σκέπτονταν βεβαίως όλοι κατά τον ίδιο τρόπο. Μεταξύ των πρώτων χριστιανών υπήρξαν πολλοί φανατικοί και αγράμματοι ενώ σε περιοχές όπως η Αλεξάνδρεια, μερικοί Έλληνες που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό είχαν αποκτήσει ανατολικές συνήθειες και τρόπο σκέψης και είχαν χάσει την ανεκτικότητα και την ανεξιθρησκία που πάντοτε τους χαρακτήριζε, με αποτέλεσμα να στραφούν κατά της εθνικής φιλοσόφου Υπατίας.

Από την άλλη πλευρά, οι Εβραίοι, οι κληρονόμοι της μονοθεϊστικής παραδόσεως είχαν χάσει το πραγματικό νόημα της θρησκείας τους και την είχαν «εθνικοποιήσει». Για λόγους αυτοσυντηρήσεως οι Εβραίοι τόνιζαν την διαφορά της θρησκείας τους από τους άλλους λαούς, κάποτε σε υπερβολικό βαθμό .Εντούτοις, σήμερα, πολλοί μελετητές δεν μπορούν η δεν θέλουν να μελετήσουν τους συμβολισμούς της Παλαιάς Διαθήκης υπό θεολογικό πρίσμα. Ερμηνεύουν κατά γράμμα αυτά που διαβάζουν με αποτέλεσμα να διατυπώνουν εσφαλμένα συμπεράσματα Πρέπει να λεχθεί πάντως ότι πολλοί Εβραίοι φιλόσοφοι και μελετητές συνδύασαν την Παλαιά Διαθήκη με τη διδασκαλία αρχαίων ελλήνων φιλοσόφων όπως ο Πλάτωνας, δημιουργώντας μια αξιόλογη πνευματική κίνηση που αξίζει να μελετηθεί από τους νεώτερους, ¨Ελληνες και Εβραίους.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΟΥΤΣΟΣ
«Αυριανή» 5-8-2003