Πόσο επίκαιρη είναι -άραγε- η Διακήρυξη της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας;

Κωδικός Πόρου: 00285-112234-760
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 20/07/11 18:14
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Εθνικά Θέματα, 00285-112234-760




Περιγραφή:

Πόσο επίκαιρη είναι -άραγε- η Διακήρυξη της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας;

Αν αναλογιστούμε τα όσα ακούμε ή διαβάζουμε για τους κινδύνους που διατρέχει η Ελλάδα σε εθνικό επίπεδο, ας διαβάσουμε τα πανανθρώπινα και οικουμενικά μηνύματα της Διακήρυξης της Εθνικής Ανεξαρτησίας της Ελλάδος, έτσι όπως την οραματίσθηκαν οι διανοούμενοι, οι στοχαστές και οι φιλόσοφοι της εποχής εκείνης και έκαναν πράξη οι αγωνιστές, οι πολεμιστές και οι ήρωες του '21...

«Απόγονοι του σοφού και φιλανθρώπου έθνους των Ελλήνων, σύγχρονοι των νυν πεφωτισμένων και ευνομουμένων λαών της Ευρώπης και θεαταί των καλών, τα οποία ούτοι υπό την αδιάρρηκτον των νόμων αιγίδα απολαμβάνουσιν, ήτον αδύνατον πλέον να υποφέρωμεν μέχρις αναλγησίας και ευηθείας την σκληράν του οθωμανικού κράτους μάστιγα, ήτις ήδη τέσσαρας περίπου αιώνας επάταξε τας κεφαλάς ημών και, αντί του λόγου, την θέλησιν ως νόμον γνωρίζουσα, διώκει και διέταττε τα πάντα δεσποτικώς και αυτογνωμόνως. Μετά μακράν δουλείαν ηναγκάσθημεν, τέλος πάντων, να λάβωμε τα όπλα εις χείρας και να εκδικήσωμεν εαυτούς και την πατρίδα ημών, από μίαν τοιαύτην φρικτήν και ως προς την αρχήν αυτής άδικον τυραννίαν, ήτις ουδεμίαν είχε ομοίαν, ή καν δυναμένην οπωσούν μετ’ αυτής να παραβληθή δυναστείαν.
Ο κατά των Τούρκων πόλεμος ημών, μακράν του να στηρίζηται εις αρχάς τινας δημαγωγικάς και στασιώδεις ή ιδιωφελείς μέρους τινος του σύμπαντος ελληνικού έθνους σκοπούς, είναι πόλεμος εθνικός, πόλεμος ιερός, πόλεμος, του οποίου η μόνη αιτία είναι η ανάκτησις των δικαίων της προσωπικής ημών ελευθερίας, της ιδιοκτησίας και της τιμής, τα οποία, ενώ την σήμερον όλοι οι ευνομούμενοι και γειτονικοί λαοί της Ευρώπης τα χαίρουσιν, από ημάς μόνον η σκληρά και απαραδειγμάτιστος των οθωμανών τυραννία επροσπάθησε με βίαν ν’ αφαιρέση και εντός του στήθους ημών να τα πνίξη. Είχομεν ημείς, τάχα, ολιγώτερα, παρά τα λοιπά έθνη, λόγον δια να στερώμεθα εκείνων των δικαίων ή είμεθα φύσεως κατωτέρας και αχρειεστέρας, δια να νομιζώμεθα ανάξιοι αυτών και καταδικασμένοι εις αιώνιον δουλείαν να έρπωμεν ως κτήνη και αυτόματα εις την άλογον θέλησιν ενός απηνούς τυράννου, όστις ληστρικώς και άνευ τινός συνθήκης ήλθε μακρόθεν να μας καθυποτάξη; Δίκαια, τα οποία η φύσις ενέσπειρε βαθέως εις την καρδίαν των ανθρώπων και τα οποία οι νόμοι, σύμφωνα με την φύσιν, καθιέρωσαν, όχι τριών ή τεσσάρων, αλλά και χιλίων και μυρίων αιώνων τυραννία δεν δύναται να εξαλείψη και αν η βία ή η ισχύς προς καιρόν τα καταπλακώση, ταύτα πάλιν, απαλαίωτα και ανεξάλειπτα καθ’ εαυτά, η ισχύς εμπορεί ν’ αποκαταστήση και αναδείξη οία και πρότερον και απ’ αιώνων ήσαν! Δίκαια, τέλος πάντων, τα οποία δεν επαύσαμεν με τα όπλα να υπερασπιζώμεθα εντός της Ελλάδος, όπως οι καιροί και αι περιστάσεις επέτρεπον.
Από τοιαύτας αρχάς των φυσικών δικαίων ορμώμενοι και θέλοντες να εξομοιωθώμεν με τους λοιπούς συναδελφούς μας Ευρωπαίους χριστιανούς, εκινήσαμεν τον πόλεμον κατά των Τούρκων, μάλλον δε τους κατά μέρος πολέμους ενώσαντες, ομοθυμαδόν εστρατεύσαμεν, αποφασίσαντες ή να επιτύχωμεν τον σκοπόν μας και να διοικηθώμεν με νόμους δικαίους ή να χαθώμεν εξ ολοκλήρου, κρίνοντες ανάξιον να ζώμεν πλέον ημείς οι απόγονοι του περικλεούς εκείνου έθνους των Ελλήνων υπό δουλείαν τοιαύτην, ιδία μάλλον των αλόγων ζώων, παρά των λογικών όντων. Δέκα μήνες ήδη παρήλθον, αφού ηρχίσαμεν να τρέχωμε τούτο το στάδιον του εθνικού πολέμου. Ο Ύψιστος Θεός μας εβοήθησε, καίτοι όχι ικανά προπαρασκευασμένους, εις το τοιούτον μέγα τω όντι επιχείρημα τα όπλα μας εφάνησαν πολλαχού νικηφόρα, πλήν και πολλαχού εύρον και εισέτι ευρίσκουσιν αντίστασιν όχι μικράν περιστάσεις εναντίαι μας απήντησαν και ταύτας να εξομαλίσωμεν έως ώρας ενησχολούμεθα. Όθεν, δεν πρέπει να φανή παράξενον, αν άχρι τούδε ανεβάλομεν την πολιτικήν της πατρίδος μας διάταξιν, αν δεν επροφθάσαμεν να κηρύξωμεν την ανεξαρτησίαν ημών και να αναφανώμεν ως έθνος ενώπιον πάντων των ευνομουμένων λαών και απάσης της οικουμένης . Πρίν περί της φυσικής ημών υπάρξεως οπωσούν βεβαιωθώμεν, ήτον αδύνατον να σκεφθώμεν και περί της πολιτικής. Έστωσαν, λοιπόν, τα ειρημένα εις μέν τους άλλους ικανή απολογία της αναβολής μας, εις ημάς δε παραμυθία δια την επικρατήσασαν αταξίαν.
Ήδη δε, ότε αι εναντίαι περιστάσεις ήρχιζαν να εξομαλίζωνται, απεφασίσαμεν ή μάλλον ηναγκάσθημεν να οργανίσωμεν και Σύνταγμα πολιτικόν της Ελλάδος και πρώτον μεν κατά μέρος, οίον το της Ανατολικής Χέρσου Ελάδος, το της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος, το της Πελοποννήσου, το των νήσων κ.τ.λ. Αλλ’ επειδή ταύτα απέβλεπον μάλλον τας μερικωτέρας σχέσεις, καθ’ ας εκάστη των ειρημένων επαρχιών και νήσων ώφειλε να διαταχθή και διοικηθή, δια τούτο ήτον ανάγκη πάσα επομένως να γενή και εν άλλο γενικόν προσωρινόν Πολίτευμα, εις όλα τα πράγματα και εις όλας τας εσωτερικάς και εξωτερικάς σχέσεις της Ελλάδος επεκτεινόμενον. Προς τούτου την κατασκευήν και σύνταξιν αι κατά μέρος επαρχίαι και νήσοι έπεμψαν τους πληρεξουσίους παραστάτας των ούτοι, λοιπόν, εν Εθνική Συνελεύσει σκεφθέντες και μελετήσαντες ικανώς περί των κοινών πραγμάτων, ωργάνισαν μίαν προσωρινήν Διοίκησιν, καθ’ ην η Ελλάς άπασα μέλλει να κυβερνηθή εφεξής. Ταύτην, και απλώς μεν ως επί της βάσεως του δικαίου και των ορθών νόμων εστηριγμένην, και εν μέρει δε, καθ’ ο ωργανισμένη κοινή των Ελλήνων γνώμη, οφείλουσιν όλοι οι λαοί κάτοικοι της Ελλάδος, ν’ αναγνωρίζωσι μόνην έννομον και εθνικήν Διοίκησιν, αναλόγως προσφερόμενοι.
Τα συνιστώντα την Διοίκησιν Σώματα είναι δύο το Εκτελεστικόν και το Βουλευτικόν, από τα οποία διορίζεται και το Δικαστικόν, ανεξάρτητον όμως από εκείνα διόλου.
Ταύτα διακηρύττει η Εθνική Συνέλευσις προς το πανελλήνιον, εν και μόνον προσεπιφέρουσα, ότι αυτής μεν επεραιώθη το έργον και διαλύεται σήμερον, έργον δε του ελληνικού λαού και χρέος είναι να φανή ευπειθής και υπήκοος εις τους νόμους και τους εκτελεστάς υπουργούς των νόμων. Έλληνες! Είπατε προ ολίγου, ότι δεν θέλετε δουλείαν, και ο τύραννος χάνεται καθημέραν από το μέσον σας αλλά μόνη η μεταξύ σας ομόνοια και ακριβής υποταγή εις την Διοίκησιν εμπορεί να στερεώση την ανεξαρτησίαν σας. Είθε ο κραταιός του Υψίστου βραχίων ν’ ανυψώση και αρχομένους και άρχοντας, την Ελλάδα ολόκληρον, προς την πάρεδρον Αυτού σοφίαν, ώστε ν’ αναγνωρίζωσι τ’ αληθή των αμοιβαία συμφέροντα και οι μεν δια της προνοίας, οι δε λαοί δια της ευπειθείας να στερεώσωσι της κοινής ημών πατρίδος την πολύευκτον ευτυχίαν. Είθε! Είθε!
Εν Επιδαύρω την ιε΄ Ιανουαρίου, α΄ της Ανεξαρτησίας, αωκβ΄
Αλ. Μαυροκορδάτος
Πρόεδρος της Εθνικής Συνελεύσεως

Ακολουθούν οι υπογραφές: Αδάμ Δούκας, Αθανάσιος Κανακάρης, Αλέξανδρος Αξιώτης, Αλέξιος Τσιμπουρόπουλος, Αναγνώστης Μοναρχίδης, Αναγνώστης Οικονόμος, Αναγνώστης Παπαγιαννόπουλος, Αναστάσιος Αναγν. Λιδωρίκη*, Ανδρέας Χ΄΄ Αναργύρου, Ανδρέας Ζαήμης, Άνθιμος Γαζής, Βασίλης Μπουτούρης, Γερμανός Παλαιών Πατρών, Γεώργιος Αινιάν, Γεώργιος Αποστόλου, Γεώργιος Μπούκουρης, Γεώργιος Παπαηλιόπουλος, Γεώργιος Ψύλλας, Γιαννάκης Πλακωτής, Γιαννούλης Καραμάνος, Γιαννούτζος Κόντες, Γκίκας Μπόταση*, Γρηγόριος Κωνσταντάς, Διονύσιος Πετράκης, Δοσίθεος Λιτζάς και Αγράφων, Δρόσος Μανσόλας, Ζαχαρίας Παναγιωτίδης, Ζώης Πάνου, Ο. Νέγρης, Ιωάννης Βυζούλας, Ιωάννης Λογοθέτης, Ιωάννης Κωλέττης, Ιωάννης Ορλάνδος, Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος, Ιωάννης Σκανδαλίδης, Κ. Μανόλη*, Κυριακός Τασσίκας, Κωνσταντής Σαπουντζής, Λάμπρος Αλεξάνδρου, Λάμπρος Νάκου, Μανόλης Νικολ. Τουμπάζη*, Νεόφυτος Ταλαντίου, Νικόλαος Δημητρίου Λαζαρή*, Πανούτζος Νοταράς, Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Πέτρος Σκυλίτζης Ομηρίδης, Πολυχρόνης Τζαννέτου, Σπυρίδων Κουρκουμέλης, Σπυρίδων Πατούσας, Σωτήρης Δούρος, Σωτήριος Χαραλάμπης, Φ. Βούλγαρης, Φώτιος Καραπάνου, Φώτος Μπόμπορης, Χαράλαμπος Παπαγεωργίου, Χ΄΄ Γιάννης Μέξης, Χ. Κυριαζής, Χριστόδουλος Κούτζης».

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Τα δι’ αστερίσκου (*) σημειούμενα επίθετα έχουν καταγραφή άνευ τελικού στίγματος (ς).