Φθάσαμε κιόλας στην 99η επέτειο της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα;

Κωδικός Πόρου: 00285-112219-3446
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 02/12/12 22:14
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Εθνικά Θέματα, 00285-112219-3446




Περιγραφή:

Φθάσαμε κιόλας στην 99η επέτειο της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα;

Διαβάστε την Ομιλία του Προέδρου της Βουλής κ. Ευ. Μεϊμαράκη στις εορταστικές εκδηλώσεις για την Ένωση της Κρήτης με την Μητέρα Ελλάδα! ("... Και το σημαντικότερο όλων ήταν πως οι πρόγονοί μας επαναστατούσαν, παρά το γεγονός, πως τόσο οι Τούρκοι κατακτητές της νήσου όσο και οι ξένες δυνάμεις παρείχαν προνόμια. Επαναστατούσαν και αντιδρούσαν ακόμη και όταν τους προσέφεραν αυτονομία. Διότι ένα πράγμα επιθυμούσαν. Ένα και μοναδικό. Την Ένωση της Κρήτης μας με την υπόλοιπη Ελλάδα. Ούτε προνόμια, ούτε αυτονομίες. Μόνο την Ένωση. Εξ ου και το σύνθημα ήταν «Ένωση ή Θάνατος», κατά το «Ελευθερία ή Θάνατος», το σύνθημα της ηρωικής επανάστασης του 1821...")

Ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης προήδρευσε σε πανηγυρική συνεδρίαση του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» στα Χανιά, του οποίου είναι επίτιμος Πρόεδρος. Αμέσως μετά, απευθυνόμενος στα μέλη του Ιδρύματος και στις εξέχουσες προσωπικότητες που παρευρέθησαν στις εορταστικές εκδηλώσεις για την 99η επέτειο της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα, εκφώνησε την ακόλουθη ομιλία:

«Κυρίες και κύριοι, φίλοι και φίλες, αγαπητοί συμπατριώτες,

Είναι μεγάλη η χαρά και η τιμή που αισθάνομαι για το γεγονός πως παρίσταμαι σήμερα στις εκδηλώσεις για τους εορτασμούς των 99 χρόνων της Ένωσης της Κρήτης, της Κρήτης μας, με την Ελλάδα. Εύχομαι του χρόνου, που συμπληρώνονται 100 χρόνια, οι εκδηλώσεις αυτές να είναι ιδιαίτερα λαμπρές όχι μόνο στην Κρήτη αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα, γιατί όχι και στην Ευρώπη, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου η Βουλή μπορεί να συμβάλει στη διοργάνωσή τους.
Εδώ βρίσκομαι, πέραν του ότι εκπροσωπώ το θεσμό του Προέδρου της Βουλής, ως Κρητικός. Βρίσκομαι ανάμεσα σε φίλους και συμπατριώτες μου, με την ευλογία του σεβασμιότατου Αρχιεπισκόπου Κρήτης, μαζί με ανθρώπους που έχουμε πορευτεί χρόνια, που έχουμε πολλές φορές διαφωνήσει και συμφωνήσει, που έχουμε γελάσει και κλάψει, αλλά πάντα μέσα στο πλαίσιο αρχών, αγώνων για τις ιδέες μας, για τη δημοκρατία μας και εν τέλει για την Κρήτη μας και την Ελλάδα. Βρίσκομαι λοιπόν εδώ κατ’ αρχήν ως ένας Κρητικός υπερήφανος για την ιστορία αυτού του νησιού και για το μέλλον το οποίο είμαι σίγουρος ότι έχει. Βρίσκομαι ταυτόχρονα και ως Κρητικός που αισθάνεται ότι το νησί μας έχει δώσει εξέχουσες προσωπικότητες στην πολιτική αλλά και ευρύτερα στη δημόσια ζωή, στην ιστορία και την κουλτούρα της χώρας μας, αλλά και ευρύτερα.
Η Ένωση για τους Κρητικούς, τους προγόνους μας, οι οποίοι έδωσαν ηρωικούς αγώνες, αποτελούσε διακαή πόθο. Πόθο που εκφράστηκε μέσα από συνεχείς επαναστάσεις έναντι του τούρκικου ζυγού αλλά και όλων όσοι εναντιώθηκαν σε αυτή την προσπάθεια. Τόσες επαναστάσεις, μικρές και μεγάλες, που ακόμη και οι ιστορικοί δεν έχουν καταφέρει να αποτυπώσουν, καταγράφοντας, συνήθως, μόνο τις σημαντικότερες εξ αυτών. Με κάθε ευκαιρία, με την παραμικρή σπίθα, άναβε η φωτιά σε αυτό εδώ το πολύπαθο νησί. Με κάθε ευκαιρία, οι πρόγονοί μας ξεσηκώνονταν, έπαιρναν τα όπλα και επαναστατούσαν.
Και το σημαντικότερο όλων ήταν πως οι πρόγονοί μας επαναστατούσαν, παρά το γεγονός, πως τόσο οι Τούρκοι κατακτητές της νήσου όσο και οι ξένες δυνάμεις παρείχαν προνόμια. Επαναστατούσαν και αντιδρούσαν ακόμη και όταν τους προσέφεραν αυτονομία. Διότι ένα πράγμα επιθυμούσαν. Ένα και μοναδικό. Την Ένωση της Κρήτης μας με την υπόλοιπη Ελλάδα. Ούτε προνόμια, ούτε αυτονομίες. Μόνο την Ένωση. Εξ ου και το σύνθημα ήταν «Ένωση ή Θάνατος», κατά το «Ελευθερία ή Θάνατος», το σύνθημα της ηρωικής επανάστασης του 1821.
Διότι οι πρόγονοί μας γνώριζαν. Γνώριζαν πως η ένωση με την υπόλοιπη Ελλάδα, η ενωμένη Ελλάδα μπορούσε, στηριζόμενη στη συλλογικότητα, να προχωρήσει μπροστά. Γνώριζαν. Και αυτό το μήνυμα μας άφησαν, πέραν όλων των άλλων, ως παρακαταθήκη: ότι ενωμένοι, με συλλογική προσπάθεια και κυρίως με συνεχείς αγώνες, μπορούμε να προχωρήσουμε. Να γυρίσουμε σελίδα και να κοιτάξουμε την επόμενη ημέρα.
Η εβδομάδα που πέρασε ξεκίνησε με μια σημαντική επιτυχία για την Ελλάδα μας. Η τρικομματική κυβέρνηση πέτυχε να επαναφέρει τη χώρα σε τροχιά αξιοπιστίας και να πείσει τους εταίρους μας για τη δυνατότητα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε την οικονομική κρίση στηριζόμενοι σε ένα εθνικό σχέδιο. Να παραμείνει δηλαδή η Ελλάδα σε μια μεγαλύτερη Ένωση, από αυτή που οι πρόγονοί μας διεκδικούσαν. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Και για να καταστεί εφικτό αυτό, εμείς, όλοι οι Έλληνες, προβαίνουμε και πάλι σε θυσίες. Αυτό το γνωρίζουμε. Η Κυβέρνηση, που πέτυχε να διατηρήσει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη και την Ε.Ε., ξέρει πολύ καλά τις θυσίες που όλοι κάνουμε. Θυσίες μεγάλες που δεν πρέπει και δεν θα αφήσουμε να πάνε χαμένες.
Όπως και οι Κρητικοί, οι πρόγονοί μας, δεν άφησαν να πάνε χαμένες. Αγωνίστηκαν σκληρά. Αγωνίστηκαν με πάθος για να πετύχουν έναν στόχο. Και τον πέτυχαν. Αποδεικνύοντας τότε, για μια ακόμη φορά, σε όλη την οικουμένη, ειδικά στις προστάτιδες δυνάμεις που ευνοούσαν, για τα δικά τους συμφέροντα, την αυτοδυναμία, ότι δεν κάνουμε πίσω. Ότι ενωμένοι πετυχαίνουμε τους στόχους μας, όποιοι και αν είναι αυτοί. Ειδικά δε τους στόχους που αφορούν στο παρόν και το μέλλον αυτή της χώρας. Και πιστεύω πως αυτό θα είναι ο καλύτερος δυνατός φόρος τιμής, η καλύτερη απόδειξη της ευγνωμοσύνης μας προς τους προγόνους μας. Όλους αυτούς, άνδρες και γυναίκες, που έδωσαν τη ζωή τους για να γίνει τότε πραγματικότητα ένα όνειρο, ένα όραμα.

Κυρίες και κύριοι, φίλοι και φίλες, αγαπητοί συμπατριώτες,
Ό,τι και να πει κανείς για τους αγώνες των προγόνων μας, σε αυτό εδώ το νησί, είναι λίγο. Όπως ήδη τόνισα ακόμη και οι ιστορικοί αδυνατούν να καταγράψουν τις επαναστάσεις που προηγήθηκαν της Ένωσης της Κρήτης με την υπόλοιπη Ελλάδα. Και αδυνατούν διότι, πράγματι, είναι πολλές. Είναι ενδεικτικές του πάθους των κατοίκων αυτού του νησιού που έχει γράψει χρυσές σελίδες στην ιστορία αυτής της χώρας.
Σήμερα, 1η του Δεκέμβρη, είναι όντως μια ιστορική ημέρα. Σαν σήμερα πριν από 99 χρόνια, την 1η Δεκεμβρίου 1913, υψώθηκε η ελληνική σημαία στο Φρούριο του Φιρκά. Ήταν η ίδια σημαία που οι Κρήτες είχαν υψώσει έχοντας πριν υποστείλει τη σημαία της αυτονομίας που είχαν επιβάλει οι Μεγάλες Δυνάμεις. Ήταν η ίδια σημαία που οι Κρήτες αρνήθηκαν να υποστείλουν κάτω από τις απειλές των ξένων αναγκάζοντας τους άνδρες του στόλου των Μεγάλων Δυνάμεων να στείλουν άγημα για να προβεί στην πράξη αυτή. Δυνάμεων που είχαν αφήσει την Κρήτη, όπως και άλλες περιοχές, έξω από τα σύνορα του Ελληνισμού, για λόγους που φυσικά εξυπηρετούσαν τις ίδιες.
Βέβαια, οφείλουμε να σταθούμε στο γεγονός πως έδωσαν αυτονομία. Δεν ήταν όμως αυτό που θέλαμε, αυτό που οι πρόγονοί μας ήθελαν. Με την ύψωση της Ελληνικής σημαίας την 1η Δεκεμβρίου του 1913 γράφτηκε πάντως η τελευταία λέξη στις σελίδες της ιστορίας μας που αφορούσαν στους αγώνες για την Ένωση. Προηγήθηκαν χιλιάδες λέξεις και εκατοντάδες σελίδες. Με αγώνες. Με επαναστάσεις μικρές και μεγάλες. Αλλά και με παρεμβάσεις, πολιτικές και μη. Παρεμβάσεις που ανάγκασαν ακόμη και τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον εκ Κρήτης ορμώμενο τότε Πρωθυπουργό της Ελλάδας, να εκδιώξει τους Κρήτες βουλευτές. Να μην επιτρέψει τη συμμετοχή τους στις συνεδριάσεις της Ελληνικής Βουλής. Και μάλιστα δύο φορές. Την πρώτη στις 10 Νοεμβρίου του 1911 και τη δεύτερη μερικούς μήνες αργότερα, τον Μάιο του 1912. Μάλιστα, τη δεύτερη φορά, έδωσε και εντολή στο στρατό να εμποδιστούν να φτάσουν οι Κρήτες στη Βουλή.

Κυρίες και κύριοι, φίλοι και φίλες, αγαπητοί συμπατριώτες,
Δεν νομίζω πως κάποιος πιστεύει σήμερα ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος κινήθηκε και τις δύο αυτές φορές ελαφρά τη καρδία. Δεν νομίζω πως κάποιος πιστεύει ότι την πρώτη φορά δεν ήταν ίσως μια εκ των πιο δύσκολων στιγμών της πολιτικής του καριέρας. Διότι αναγκάστηκε να ανέβει στο βήμα της Βουλής και να επιχειρηματολογήσει κατά της αξίωσης των συμπατριωτών του. Και το έκανε σταθμίζοντας τα δεδομένα. Τις εξελίξεις με την Τουρκία και τα αποτελέσματα της πράξης αυτής έναντι των τότε ισχυρών. Στάθμισε την κατάσταση της τότε ενωμένης Ελλάδας και πήρε δύσκολες αποφάσεις. Πολύ δύσκολες. Και κατηγορήθηκε γι’ αυτό.
Και σήμερα, κυρίες και κύριοι, λαμβάνονται πολλές φορές αντιδημοφιλείς αποφάσεις, γιατί υπάρχουν πολύ μεγάλες δυσκολίες. Το μέλλον και η ιστορία θα δείξουν αν αυτές θα μας οδηγήσουν θετικά προς εκείνη την κατεύθυνση όπου η Ελλάδα θα ξεφύγει από τους κινδύνους και θα ξεπεράσει τα προβλήματα τα οποία έχει. Προσωπικά αισθάνομαι πιο αισιόδοξος μπροστά στη νέα σελίδα που άνοιξε την προπερασμένη εβδομάδα με την απόφαση που ελήφθη από την Ευρωζώνη και πιστεύω ότι όλοι μας μαχόμαστε, ο καθένας με το πρόγραμμά του, με τη διαφορετικότητά του, προκειμένου να παραμείνουμε σε μια μεγαλύτερη ένωση, ώστε να προχωρήσουμε σε μια θετική πορεία υπερνικώντας τις αντιξοότητες και τα προβλήματα που μας πνίγουν καθημερινά. Και είμαι βέβαιος ότι αν καταφέρουμε να ορθοποδήσουμε και να ξεφύγουμε από αυτή την ανασφάλεια, θα μπορέσουμε από τις αρχές του 2013 να θέσουμε στο δημόσιο διάλογο νέα ζητήματα, κυρίως θεσμικά, που αφορούν την ποιότητα της δημοκρατίας, τα ατομικά δικαιώματα και την περαιτέρω πορεία της χώρας.
Γιατί η πολιτική δεν είναι μονοδιάστατη, δεν είναι μόνο η οικονομία, η οποία μας απασχολεί βεβαίως και αποτελεί κυρίαρχο ζήτημα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η πολιτική αγκαλιάζει ολόκληρη τη δημόσια σφαίρα, έχει ευαισθησίες για τον άνθρωπο, έχει κοινωνική προσφορά και αυτά τα θετικά μηνύματα πρέπει να μεταδώσουμε στους πολίτες και ιδιαίτερα στη νεολαία. Είναι ευθύνη πρωτίστως εμάς των πολιτικών, αλλά και όλων των ηγεσιών, της εκκλησίας, του συνδικαλισμού, των πνευματικών ανθρώπων, να ξαναγίνουμε ταγοί και παιδαγωγοί της ελληνικής κοινωνίας για να ξαναοδηγηθούμε σε ένα αξιακό σύστημα που πραγματικά θα βελτιώσει και την ποιότητα ζωής που έχουμε ως πολίτες και την εικόνα της χώρας μας.
Σε αυτή την προσπάθεια, θα έχουμε στενότερη συνεργασία με το ίδρυμα «Ελευθέριος Βενιζέλος». Η αίσθηση και η άποψή μου είναι ότι η Βουλή πρέπει να ανοίξει ακόμα περισσότερο τις πόρτες της στην κοινωνία. Βάλλεται αυτή την εποχή. Έχει στοχοποιηθεί η Βουλή, έχει στοχοποιηθεί το πολιτικό σύστημα. Ίσως και γιατί ορισμένοι από εμάς, μεμονωμένες περιπτώσεις και εξαιρέσεις, δίνουν δικαιώματα και αφορμές. Πρέπει πρώτοι εμείς να τα στιγματίσουμε, να τα καταδικάσουμε και να κάνουμε την αυτοκάθαρσή μας. Όμως η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων Βουλευτών, των αιρετών στην Αυτοδιοίκηση και όλων όσων ασχολούνται με τα κοινά είναι άνθρωποι που θέλουν να προσφέρουν, άνθρωποι με ήθος, αξίες, ιδανικά και οράματα. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό ιδιαίτερα από τη νεολαία, αν θέλουμε να επανακάμψουμε σε ένα πλαίσιο αρχών και αξιών, μέσα στο οποίο μπορούμε να δημιουργήσουμε μια καλύτερη ποιότητα ζωής για τον Έλληνα πολίτη.
Έτσι λοιπόν η Βουλή θα ανοίξει ακόμα περισσότερο τις πόρτες της, θα έχει μια ευθεία σχέση με την ελληνική κοινωνία, θα μπορεί η νεολαία όχι μόνο να την επισκέπτεται αλλά να κάνει κριτική και να συζητά μαζί της. Όλα αυτά εμπεριέχονται και στις αρχές και πρωτοβουλίες του ιδρύματος «Ελευθέριος Βενιζέλος», στις παρακαταθήκες που μας άφησε ο ίδιος ο Βενιζέλος. Γι’ αυτό ακριβώς η Βουλή θα συμβάλει με νέα δυναμική στην προσπάθεια του Ιδρύματος, τα στελέχη του οποίου θέλω να συγχαρώ για το μεράκι και την κατάθεση ψυχής, εν όψει μάλιστα και των εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την Ένωση, το ερχόμενο έτος.
Με αυτές τις σκέψεις θέλω να σας ευχαριστήσω για την τιμή που μου κάνατε και να αποδώσω, ως Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων αλλά και προσωπικά, τιμή και δόξα σε όλους τους προγόνους μας που έδωσαν τη ζωή τους για τη δημοκρατία και την ελευθερία, σε όλους εκείνους που αγωνίστηκαν για την εθνική μας ανεξαρτησία και την εθνική αξιοπρέπεια».