Ελλάς και Ευρώπη!... (9)

Κωδικός Πόρου: 00285-112365-5998
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 09/08/14 20:53
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελλάς και Ευρώπη!.., 00285-112365-5998




Περιγραφή:

Ελλάς και Ευρώπη!... (9)

Μια σειρά δεκάδων άρθρων, τα οποία εγράφησαν για τις σχέσεις των Ελλήνων με όλους τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης!.. Μη λησμονούμε ότι η Ελλάδα εδώ και χρόνια είναι μέλος μιας Ενωμένης Ευρώπης, αλλά είναι η πρώτη που έθεσε τις βάσεις για μια συνένωση κοινοτήτων, όπως στην αρχαιότητα με τον Θησέα!.. Συνεχίζουμε, λοιπόν, με την Αγγλία (Βρετανία), όπου οι αναγνώστες θα έχουν την δυνατότητα να διαβάσουν συγκλονιστικά ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία!..

Συνέχεια από το προηγούμενο…

Ρίτσαρντ Τσωρτς (1784-1873).Βρετανός στρατιωτικός, φιλέλληνας. Ανακηρύχθηκε αρχιστράτηγος των χερσαίων ελληνικών δυνάμεων από την Γ’ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας και πήρε μέρος στην πολιορκία της Ακρόπολης της Αθήνας, χωρίς όμως να πετύχει την άλωσή της. Μετά την απελευθέρωση διορίστηκε αρχηγός των στρατευμάτων της Δυτικής Ελλάδας και κατέλυσε την τουρκική κυριαρχία σε αυτήν, καταλαμβάνοντας το Μεσολόγγι, το Αιτωλικό και τη Βόνιτσα. Αργότερα κατέλαβε διάφορα αξιώματα και τέλος, επί Γεωργίου Α’, έγινε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου. Πέθανε και τάφηκε στην Αθήνα. [Στην εικόνα: Ρίτσαρντ Τσωρτς. Πίνακας στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο στην Αθήνα].

Ρόουαν Χάμιλτον, Βρετανός ναύαρχος. Πολέμησε στο πλευρό των Ελλήνων στη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, ως επικεφαλής αγγλικής μοίρας, και απέκτησε την εμπιστοσύνη των αγωνιζόμενων. Μετέφερε Τούρκους αιχμαλώτους στη Σμύρνη και στη συνέχεια επέστρεψε στην πατρίδα του (1824). Στάλθηκε, όμως, και πάλι στην Ελλάδα λίγο αργότερα και προσέφερε πάλι τις υπηρεσίες του. Ματαίωσε τα σχέδια του Ιμπραήμ για την κατάληψη του Ναυπλίου και τον ανάγκασε να αποσυρθεί στην Τρίπολη. Ήταν μετριοπαθής και προσπάθησε κατά καιρούς με κάθε τρόπο να αμβλύνει τις διαφωνίες μεταξύ των Ελλήνων. Σε μία περίπτωση, σχετικά με την εκλογή ή όχι του Καποδίστρια, οι Έλληνες συμβουλεύτηκαν το Χάμιλτον μέσω του Κολοκοτρώνη, ο οποίος και διέσωσε τη σχετική συζήτηση. Αρνούμενος να υποδείξει την εκλογή ενός Βρετανού βασιλιά για την Ελλάδα, υποστήριξε την εκλογή του Καποδίστρια, με το επιχείρημα ότι την Ελλάδα μόνο Έλληνας πρέπει να την κυβερνήσει. Η συζήτηση αυτή με τον Κολοκοτρώνη δείχνει το ειλικρινές ενδιαφέρον του Χάμιλτον για την Ελλάδα.

Τζον Κιτς (1795-1821). Άγγλος ρομαντικός ποιητής. Γεννήθηκε στο Λονδίνο και πέθανε στη Ρώμη. Φτωχός, ατίθασος και φιλόνικος από μικρός, διακρινόταν στα μαθήματα. Τελικά, εγκατέλειψε το επάγγελμα του φαρμακοποιού για χάρη της ποίησης. Στο Λονδίνο ο Κιτς γνωρίστηκε με προσωπικότητες, όπως ο ζωγράφος Χέιντον, ο ποιητής και κριτικός Λι Χαντ, ο κριτικός Χάζλιτ, ο ποιητής Σέλεϊ κ.ά., που έπαιξαν μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση της ποιητικής προσωπικότητάς του. Τα πιο αξιόλογα έργα του είναι: «Μοναξιά» (1816), από τα πρώτα του σονέτα, «Η πρώτη του γνωριμία με τον Όμηρο του Τσάπμαν» (1816), από τα καλύτερά του σονέτα, «Ποιήματα» (1817), «Ενδυμίωνας» (1818), ποίημα με θέμα παρμένο από την αρχαία μυθολογία, «Ισαβέλα» (1818), το πρώτο του μεγάλο ποίημα με θέμα παρμένο από το «Δεκαήμερο» του Βοκάκιου, «Υπερίωνας» (1818), ποίημα που αναφέρεται στην ήττα των Τιτάνων από τους Ολύμπιους θεούς με πρότυπο το «Χαμένο παράδεισο» του Μίλτωνα, «Η παραμονή της Αγίας Αγνής» (1819), το αριστούργημά του, «Η παραμονή του Αγίου Μάρκου» (1819), «Προς την ψυχή» (1819), η καλύτερη, κατά τον Τ.Σ. Έλιοτ, μεγάλη ωδή του, «Όμορφη σκληρή κυρά» (1819), μπαλάντα που υπήρξε πηγή έμπνευσης για πολλά έργα, «Αυγερινός» (1819), από τα καλύτερα σονέτα του, «Ωδή στο αηδόνι» (1819), «Ωδή στην ελληνική υδρία» (1819), «Ωδή στη μελαγχολία» (1819), «Ωδή στη ραθυμία» (1819, τα τέσσερα τελευταία ποιήματά του είναι προϊόντα της εποχής που βρισκόταν στον κολοφώνα της δόξας του), «Λάμια» (1819), «Ωδή στο φθινόπωρο» (1819), «Όθωνας ο Μέγας», πεντάπρακτη τραγωδία, την οποία έγραψε σε συνεργασία με τον Μπάιρον, «Ο βασιλιάς Στέφανος», θεατρική απόπειρα, η οποία δεν ολοκληρώθηκε. Ο Κιτς θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ρομαντικούς ποιητές της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το έργο του είναι μικρό σε όγκο, αλλά τόσο σπουδαίο σε ποιότητα που, σύμφωνα με τη γνώμη πολλών, μπορεί να καταταχτεί στους 3-4 καλύτερους ποιητές του κόσμου. Τα θέματά του είναι είτε μυθολογικά είτε καθαρά ρομαντικά, όπως ο θάνατος, η μοναξιά, η μελαγχολία κ.ά. Ο ποιητής αυτός με την ηφαιστειώδη ιδιοσυγκρασία και το σπάνιο ταλέντο κατάντησε ράκος από τη φυματίωση και τη φτώχεια. Πέθανε πολύ νέος.

Τζορτζ Φίνλεϊ (1799-1875). Άγγλος ιστορικός και φιλέλληνας. Σπούδασε νομικά στη Γλασκόβη και στο Γκέτιγκεν. Πνεύμα φιλελεύθερο, ήρθε το 1823 στην Ελλάδα, συγκινημένος από τον αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία τους. Στην Κεφαλονιά γνωρίστηκε με το λόρδο Βύρωνα. Έπειτα πέρασε στην Πελοπόννησο, όπου έμεινε για ένα σχεδόν έτος. Το 1824 έφυγε στην Ιταλία και στη συνέχεια στην Αγγλία, προσβεβλημένος από ελονοσία. Τρία χρόνια όμως αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα και πήρε μέρος στην πολιορκία της Ακρόπολης μαζί με τον Γκόρντον. Μετά το τέλος της επανάστασης εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, αγόρασε ένα κτήμα και προσπάθησε να εισαγάγει καινούργιες καλλιεργητικές μεθόδους στην Ελλάδα. Η προσπάθειά του όμως αυτή απέτυχε και ο Φίνλεϊ αφοσιώθηκε σε ιστορικές μελέτες. Με έδρα την Αθήνα περιόδευσε σε διάφορες χώρες της Εγγύς Ανατολής, προσπαθώντας να μελετήσει τη ζωή των εκεί Ελλήνων. Από το 1864 ως το 1870 υπήρξε ανταποκριτής των Times του Λονδίνου, όπου δημοσίευσε άρθρα για την ελληνική πραγματικότητα της εποχής, τα οποία συχνά με την αυστηρότητά τους δυσαρεστούσαν πολλούς. Έγραψε έργα σχετικά με την ιστορία της Ελλάδας στη ρωμαιοκρατία, στα χρόνια του Βυζαντίου, στην ενετοκρατία και στην περίοδο της Επανάστασης. Όλα αυτά συγκεντρώθηκαν σε 7 τόμους το 1877 με το γενικό τίτλο «Ιστορία της Ελλάδος από της κατακτήσεώς της υπό των Ρωμαίων μέχρι σήμερον, 146 π.Χ.-1864 μ.Χ.».

Μπένζαμιν Τζάουετ (1817-1893). Βρετανός λόγιος και παιδαγωγός. Γεννήθηκε στο Λονδίνο και σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το 1842 χειροτονήθηκε κληρικός της Εκκλησίας της Αγγλίας, ενώ το 1855 διορίστηκε καθηγητής ελληνικών στην Οξφόρδη. Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα έργα του ήταν η μετάφραση των Αποστολικών Επιστολών (1855) εξαιτίας της ελεύθερης απόδοσης των κειμένων του Αποστόλου. Το 1870 εκλέχτηκε διευθυντής του Κολεγίου Μπάλιολ, στο οποίο παρέμεινε ως το θάνατό του. Επίσης, από το 1882 έως το 1886 διατέλεσε και αντιπρύτανης του πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Το πιο γνωστό φιλολογικό έργο του ήταν η αγγλική μετάφραση των «Πλατωνικών Διαλόγων» (σε τέσσερις τόμους, 1871). Ακόμη, μετέφρασε και άλλα έργα της αρχαιοελληνικής γραμματείας, όπως την «Ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου» του Θουκυδίδη (σε δύο τόμους, 1881), τα «Πολιτικά» του Αριστοτέλη (σε δύο τόμους, 1885) και την «Πολιτεία» του Πλάτωνα (σε τρεις τόμους, 1894).

Η συνέχεια στο επόμενο…