Ελλάς και Ευρώπη (6)

Κωδικός Πόρου: 00285-112368-5978
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 04/08/14 19:14
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελλάς και Ευρώπη!.., 00285-112368-5978




Περιγραφή:

Ελλάς και Ευρώπη (6)

Μια σειρά δεκάδων άρθρων, τα οποία εγράφησαν για τις σχέσεις των Ελλήνων με όλους τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης!.. Μη λησμονούμε ότι η Ελλάδα εδώ και χρόνια είναι μέλος μιας Ενωμένης Ευρώπης, αλλά είναι η πρώτη που έθεσε τις βάσεις για μια συνένωση κοινοτήτων, όπως στην αρχαιότητα με τον Θησέα!.. Συνεχίζουμε, λοιπόν, με την Αγγλία (Βρετανία), όπου οι αναγνώστες θα έχουν την δυνατότητα να διαβάσουν συγκλονιστικά ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία!..

Συνέχεια από το προηγούμενο…

Ρότζερ Μπέικον (1214-1294). Διάσημος φιλόσοφος του 13ου αι. Συντέλεσε σε μεγάλο βαθμό στη στροφή της επιστήμης από τη στείρα μελέτη των κλασικών έργων στην παρατήρηση και έρευνα, καθώς και στην επιστημονική θεμελίωσή τους Γεννήθηκε στην κομητεία Σόμερσετ και πιθανόν σπούδασε στην Οξφόρδη, όπου, αντίθετα με τα αλλά πανεπιστήμια της εποχής, τα μαθηματικά και οι φυσικές επιστήμες είχαν σημαντική θέση. Στη συνέχεια σπούδασε στο Παρίσι, όπου αναγορεύτηκε διδάκτορας της θεολογίας και αργότερα δίδαξε στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Αν και κατατάχτηκε στο τάγμα των Φραγκισκανών μοναχών, κατηγόρησε την Εκκλησία για διαφθορά και ζήτησε μεταρρυθμίσεις από τον πάπα. Επίσης ζήτησε να μεταφραστεί η Αγία Γραφή στις ομιλούμενες γλώσσες της εποχής. Έτσι προκάλεσε την οργή της Εκκλησίας και κατηγορήθηκε για μαγεία. Του απαγόρεψαν να διδάσκει στο πανεπιστήμιο και τον υποχρέωσαν να εγκαταλείψει την πατρίδα του. Όταν ανέβηκε στον παπικό θρόνο ο Κλήμης Δ΄ (που γνώριζε και εκτιμούσε τον Μπέικον), ανακλήθηκε στην Οξφόρδη και ασχολήθηκε, κατά παρότρυνση του πάπα, με τη συγγραφή των έργων του. Μέχρι το 1268 είχε γράψει το «μείζον έργον», το «έλασσον έργον» και το «τρίτον έργον». Μετά το θάνατο του πάπα ξανάρχισαν οι διώξεις από την Εκκλησία και φυλακίστηκε σε μοναστήρι. Οι ιδέες του Μπέικον είναι εξαιρετικά καινοτόμες για την εποχή του. Ονομάστηκε «θαυμαστός δάσκαλος». Συνιστούσε τη μελέτη των Ελλήνων, Αράβων και Εβραίων φιλοσόφων και περιφρονούσε τους σχολαστικούς. Ασχολήθηκε με πολλές επιστήμες, όπως τα μαθηματικά, τη φυσική, τη γλωσσολογία, την αστρονομία και την αλχημεία. Κατά τη γνώμη του η γνώση είναι αποτέλεσμα της απόδειξης και της εμπειρίας, θέση που αποτελεί ένα από τα θεμέλια της σύγχρονης επιστήμης. Διέκρινε δύο είδη εμπειρίας, εκείνη που αποκτάται με τις αισθήσεις και εκείνη που προέρχεται από έμπνευση. Η τελευταία χωρίζεται σε επτά βαθμίδες. Όσοι κατορθώνουν να φτάσουν στην ανώτερη βαθμίδα, πετυχαίνουν την ενόραση του θείου.

Εδουάρδος ΣΤ' (1537-1553). Βασιλιάς της Αγγλίας και της Ιρλανδίας (1547-1553). Ήταν γιος του Ερρίκου Η' και της Τζέιν Σέιμουρ. Όταν ήταν 10 χρονών, το 1547, έγινε βασιλιάς της Αγγλίας. Ήταν άνθρωπος που αγαπούσε τα γράμματα, γι' αυτό και έμαθε καλά αρχαία ελληνικά και λατινικά. Έμεινε αδιάφορος στον αγώνα που έκαναν μεταξύ τους οι διεκδικητές του θρόνου, επειδή αυτός ήταν ανήλικος. Υποστήριξε τον προτεσταντισμό. Όταν πέθανε τον διαδέχτηκε η αδελφή του Μαρία

Τζορτζ Τσάπμαν (1559-1634). Άγγλος δραματουργός και μεταφραστής. Έγινε γνωστός για τις μεταφράσεις της Ιλιάδας και της Οδύσσειας (1616). Στις τραγωδίες του «Μπισί Ντ’ Αμπουά» (1607), «Η συνωμοσία και τραγωδία του Καρόλου, Δούκα του Μπάιρον» (1608), «Καίσαρας και Πομπήιος» (1631) διακρίνεται η αγάπη του για την ελληνική αρχαιότητα και ιδιαίτερα για τη στωική φιλοσοφία. Αντίθετα οι κωμωδίες του είναι ζωντανές και ρεαλιστικές. Οι πιο γνωστές είναι οι «May Day» (1611), «Τα δάκρυα της χήρας» (1612) και «Eastward Ho!». Ο Τσάπμαν έχει μεταφράσει, επίσης, ποιήματα του Ιταλού ποιητή Πετράρχη (1612) και το «Έργα και ημέρες» του Ησίοδου (1618).

Τζον Μίλτον (1608-1674).Βρετανός ποιητής. Ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας. Έλαβε καλή γυμνασιακή και πανεπιστημιακή μόρφωση και γνώριζε αρχαία ελληνικά και λατινικά. Το 1634 περιόδευσε στην ηπειρωτική Ευρώπη και γνώρισε πολλούς διάσημους της εποχής, όπως τον Γκρότιους, το Γαλιλαίο και άλλους. Στη σύγκρουση ανάμεσα στον Κάρολο Α' και το κοινοβούλιο τάχτηκε στο πλευρό του κοινοβουλίου, γιατί ερμήνευσε τον αγώνα του ως αγώνα για τις λαϊκές ελευθερίες. Ίδρυσε στο Λονδίνο ένα σχολείο και έγραψε αρκετά πολιτικά φυλλάδια κατά της επισκοπικής Εκκλησίας και υπέρ του πρεσβυτεριανού συστήματος. Το 1649 διορίστηκε γραμματέας του Όλιβερ Κρόμγουελ. Σε ηλικία 43 χρονών τυφλώθηκε ολοκληρωτικά, αλλά συνέχισε να εργάζεται ώσπου (ύστερα από το θάνατο του Κρόμγουελ) τον απέλυσαν από τη θέση του γραμματέα. Συνέχισε να ασκεί πολιτική επιρροή συγγράφοντας πολιτικά έργα ως τη χρονιά που ο Κάρολος Β' αποβιβάστηκε στην Αγγλία και έτσι τερματίστηκε η δημόσια δράση του. Η Παλινόρθωση είχε τρομερές συνέπειες για το Μίλτον. Του έκοψαν το μισθό του, του δήμευσαν σημαντικές επενδύσεις σε κρατικά χρεόγραφα, τον φυλάκισαν για σύντομο χρονικό διάστημα και το όνομά του αναφερόταν μόνο με χλευασμό. Από τότε έζησε μια απλή ζωή αφιερωμένη στη λογοτεχνία.

Αλεξάντερ Πόουπ (1688-1744). Άγγλος σατιρικός ποιητής και κριτικός. Γεννήθηκε στο Λονδίνο. Το σώμα του ήταν ατροφικό με κύρτωση της σπονδυλικής στήλης. Μορφώθηκε με οικοδιδασκάλους. Έμαθε ελληνικά και άλλες γλώσσες. Σε ηλικία δώδεκα ετών έγραψε τη συλλογή «Ωδή στη μοναξιά». Το 1706 εκδόθηκαν τα «Βουκολικά» του, το 1711 το περίφημο «Δοκίμιο για την κριτική» και ένα χρόνο αργότερα «Η αρπαγή της μπούκλας». Κατά την περίοδο 1715-1720 μετέφρασε την «Ιλιάδα» του Ομήρου και αμέσως μετά την «Οδύσσεια». Ο Πόουπ είχε αποκτήσει πολλούς επικριτές τους οποίους διακωμώδησε στο σατιρικό ψευδοέπος «Ηλιθιάδα», που έγραψε το 1728. Ακολούθησαν σατιρικές παραφράσεις των Ωδών του Οράτιου κ.ά. Τα έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες.

Χένρι Φίλντιγκ (1707-1754). Βρετανός μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Σπούδασε στο Ίτον και γνώριζε καλά τους Έλληνες και Λατίνους συγγραφείς. Το 1728 πήγε στο Λέιντεν, όπου σπούδασε για δύο χρόνια νομικά. Επιστρέφοντας στο Λονδίνο, άρχισε να γράφει κωμωδίες για λόγους βιοποριστικούς. Αργότερα διεύθυνε πολιτικοφιλολογικά περιοδικά, ενώ τέλος εργάστηκε ως δικαστικός. Ανάμεσα στα πιο αξιόλογα έργα του περιλαμβάνονται τα μυθιστορήματα: «Τζότζεφ Άντριους» (1742, περιγραφή των ηθών της εποχής του), «Η ιστορία του Τομ Τζόουν, του έκθετου» (1749, πασίγνωστο μυθιστόρημα σε 6 τόμους, που σημείωσε τεράστια επιτυχία. Στο έργο αυτό σατιρίζονται με μεγάλη ελευθεροστομία καταστάσεις και προσωπικότητες της εποχής), «Ημερολόγιο ενός ταξιδιού στη Λισαβόνα» (1755, ίσως το καλύτερο έργο του που εκδόθηκε μετά το θάνατό του). Έγραψε επίσης τα θεατρικά έργα: «Ο πιο ωραίος Τεμπλ» (1730), «Η φάρσα του συγγραφέα» (1730), «Τραγωδία των τραγωδιών» (1731) και «Πασκουίνος» (1737) κ.ά. Ο Φίλντιγκ είναι ένας από τους πιο αξιόλογους Βρετανούς μυθιστοριογράφους. Διακρίνεται για την οξυδέρκειά του, την ειρωνεία και τη βαθιά γνώση της ανθρώπινης ψυχής.

Η συνέχεια στο επόμενο…