Ελλάς και Ευρώπη!.. (4)

Κωδικός Πόρου: 00285-112370-5969
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 01/08/14 20:25
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελλάς και Ευρώπη!.., 00285-112370-5969




Περιγραφή:

Ελλάς και Ευρώπη!.. (4)

Μια σειρά δεκάδων άρθρων, τα οποία εγράφησαν για τις σχέσεις των Ελλήνων με όλους τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης!.. Μη λησμονούμε ότι η Ελλάδα εδώ και χρόνια είναι μέλος μιας Ενωμένης Ευρώπης, αλλά είναι η πρώτη που έθεσε τις βάσεις για μια συνένωση κοινοτήτων, όπως στην αρχαιότητα με τον Θησέα!.. Αρχίζουμε, λοιπόν, κατ’ αλφαβητική σειρά, με την Αγγλία (Βρετανία), όπου οι αναγνώστες θα έχουν την δυνατότητα να διαβάσουν τα συγκλονιστικά ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία!..

Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας είναι ένα κράτος της βορειοδυτικής Ευρώπης. Συνορεύει στα ΒΑ με την Ιρλανδία, ενώ περιμετρικά βρέχεται από τη Βόρεια θάλασσα. Χώρα ολοκληρωτικά νησιωτική, το Ηνωμένο Βασίλειο έχει σύνορα στην ξηρά μήκους περίπου 360 χλμ. με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας στο νησί Ιρλανδία. Tο έδαφος του H.Β. εκτείνεται ανάμεσα στα δύο μεγάλα νησιά του Bρετανικού Aρχιπελάγους (British Isles) και καταλαμβάνει ολόκληρη τη Mεγάλη Bρετανία που, κατά παράδοση, διαιρείται στην Aγγλία, στην Oυαλία, στη Σκοτία και στη Βόρεια Iρλανδία (Όλστερ). Στο H.Β. ανήκουν και τα μικρά αλλά πολυάριθμα νησιά που βρίσκονται κοντά στις βρετανικές ακτές: οι Oρκάδες, οι Σέτλαντ και οι Eβρίδες (με την πιο απομακρυσμένη συστάδα της Σεντ Kίλντα) γύρω από τη Σκοτία, το Άνγκλσεϊ και το νησί Mαν στην Iρλανδική θάλασσα. Tμήμα του Hνωμένου Bασιλείου αποτελούν επίσης το νησί Γουίτ –που χωρίζεται από τις ακτές του Xαμσάιρ με το στενό Σόλεντ– και τα νησιά της Mάγχης (Αγγλονορμανδικά Nησιά). Οι ονομασίες Η.Β., Μεγάλη Βρετανία και Αγγλία συχνά χρησιμοποιούνται εναλλακτικά. Η χρήση της ονομασίας Μεγάλη Βρετανία (ή απλά Βρετανία) για αναφορά στην κρατική οντότητα είναι αποδεκτή, αν και τυπικά δεν περιλαμβάνει τη Βόρεια Ιρλανδία. Αντίθετα, η χρήση της ονομασίας Αγγλία για την περιγραφή του Η.Β. δεν είναι αποδεκτή, ιδίως από τους Ουαλούς και Σκοτσέζους. Πρωτεύουσα της Μεγάλης Βρετανίας είναι το Λονδίνο

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ. Εάν ξεκινήσουμε με την Ελληνική Μυθολογία θα δούμε, ότι οι συγγραφείς αναφέρουν διάφορα επεισόδια με τον Ηρακλή.
Ο Ηρακλής, λένε, είχε πά­ρει ένα δρόμο πολύ βόρειο και είχε διασχί­σει τις κελτικές χώρες, δηλαδή τη Μεγάλη Βρε­τανία. Οι μύθοι αυτοί διαμορφώθηκαν σιγά σιγά, καθώς οι Έλληνες ταξι­διώτες και οι έμποροι συναντούσαν μέσα σε έναν κόσμο όλο και περισσότερο γνωστό τοπι­κούς ήρωες και θεούς που τους παρομοίαζαν πε­ρισσότερο ή λιγότερο με τον Ηρακλή.
Ποιος ήταν, όμως, ο Κελτός;
Ο Κελτός είναι ο επώνυμος ήρωας των Κελτών. Είναι γιος του Ηρακλή, τον οποίο ο ήρωας πάντρεψε με την Κελτίνη, την κόρη του βασιλιά της Μεγάλης Βρετανίας. Ο Ηρακλής επέστρεφε από την εκστρατεία εναντίον του Γηρυόνη με τα κοπάδια που είχε αποκτήσει. Βρέθηκε να διασχίζει τη χώρα της Βρετανίας, όταν εκεί η κόρη του βασιλιά έκρυψε τα κοπάδια και αρνιόταν να τα γυρί­σει πίσω, αν ο Ηρακλής δεν ενωνόταν μαζί της. θέλοντας, λοιπόν, να ξαναβρεί τα ζώα του και γιατί, καθώς λένε, η κόρη ήταν πολύ όμορφη, ο Ηρακλής συγκατάνευσε με μεγάλη ευχαρίστη­ση. Από την ένωση αυτή γεννήθηκε ο Κελτός.
Ένας άλλος μύθος θεωρεί τον Κελτό γιο του Ηρακλή και της Πλειάδας Στερόπης και άλλοι αποδίδουν στους έρωτες του Πολύφημου και της Γαλάτειας τη γέννηση τριών ηρώων του Τάλαντα, του Κελτού και του Ιλλυριού, που είναι αντίστοιχα οι επώνυμοι των Γαλατών, των Κελτών και των Ιλλυριών
Υπάρχουν, βεβαίως, και άλλοι ιστορικοί που φέρουν ως συνδετικό κρίκο μεταξύ των Ελλήνων και των Βρετανών τους Κιμμέριους.
Οι Κιμμέριοι είναι μυθικός λαός, που κατοικούσε μια χώρα όπου δεν ανέτελλε ο Ήλιος. Στη χώρα τους πηγαίνει ο Οδυσσέας, για να επικαλεστεί τους νεκρούς και να ρωτήσει το μάντη Τειρεσία. Σχετικά με τη γεωγραφική τους τοπο­θέτηση οι μαρτυρίες των συγγραφέων ποικίλλουν. Άλλοτε τους τοποθετούν στις εσχατιές της Δύσης και άλλοτε στις πεδιάδες που εκτεί­νονται στα βόρεια της Μαύρης θάλασσας. Τους θεωρούν λοιπόν άλλοτε προγόνους των Κελτών και άλλοτε προγόνους των Σκυθών της Νότιας Ρωσίας. Κάποτε μάλιστα τους τοποθετούν, κατά τρόπο περίεργο, στα περίχωρα της Κύμης, στην Ιταλία, χωρίς αμφιβολία γιατί πίστευαν ότι εκεί υπήρχε μια πύλη του Άδη και ότι οι Κιμμέριοι θεωρούνταν γείτονες της χώρας των Νεκρών. Διηγούνται επίσης ότι ζούσαν σε υπόγειες κα­τοικίες, που συνδέονταν μεταξύ τους με στοές. Από την πόλη τους έβγαιναν μόνο τη νύχτα. Εί­ναι πιθανό στη διαμόρφωση αυτής της παράδο­σης να συνετέλεσαν συγκεχυμένες αναμνήσεις από τους λαούς των ανθρακωρύχων που στην Κεντρική Ευρώπη (Βοημία) ή τη Δυτική Ευρώ­πη (Μεγάλη Βρετανία) προμήθευαν χαλκό και κασσίτερο στα καραβάνια των εμπόρων που έρ­χονταν από τις ακτές της Μεσογείου και αυτό από μια πολύ παλιά εποχή, τον καιρό που οι εμπορικοί δρόμοι περιβάλλονταν από μυστή­ριο.
Αλλά και η επιρροή του μεσογειακού μεγαλιθικού πολιτισμού ήταν φανερή στα βρετανικά νησιά κατά τους προϊστορικούς χρόνους, κυρίως στους ομαδικούς τάφους που ανακαλύφθηκαν γύρω από τη διώρυγα του Mπρίστολ, στη Σκοτία, στην Iρλανδία και στο Aράν. Όμως, σημαντικότερες μαρτυρίες της μεγαλιθικής αρχιτεκτονικής παραμένουν οι ναοί ή καθεδρικοί χώροι του Έιβμπερι και του Στόουνχεντζ καθώς και τα υπολείμματα διαφόρων οικισμών. Oι Bρετανοί αγαπούσαν τη διακόσμηση, τα στολίδια και τα φανταχτερά αντικείμενα. Περίπου το 1000 π.X. η επεξεργασία τους έφτασε σε θαυμαστά αποτελέσματα, κυρίως επειδή –στο μεταξύ– ο σίδηρος αντικατέστησε τον χαλκό. Eπηρεασμένοι από την επικοινωνία τους με τους Eτρούσκους και τους Έλληνες, άρχισαν να παράγουν αντικείμενα από μέταλλο εξαιρετικής τέχνης, όπως είναι η Aσπίδα του Oυίθαμ, η Πανοπλία για άλογο του Tορς κ.ά.
Tο 55 π.X. ο Iούλιος Kαίσαρ αποβιβάστηκε στη Bρετανία και έκανε φόρου υποτελείς τις φυλές του νότιου μέρους του νησιού. H πραγματική κατάκτηση άρχισε έναν αιώνα αργότερα (43 μ.X.) με πρωτοβουλία του αυτοκράτορα Kλαυδίου: οι Bρετανοί είχαν προοδεύσει πολύ μέσα σε αυτόν τον αιώνα και δημιούργησαν ένα είδος βασιλείου με κέντρο το Kαμουλόδουνο (Kόλτσεστερ) προβάλλοντας ρωμαλέα αντίσταση, που κράτησε έως το 85 μ.Χ. με διάφορους αρχηγούς, όπως ο Kουνοβελίνος, ο γιος του Kαράτακος και η βασίλισσα Bοαδίκεια. Πραγματικός, όμως, κατακτητής της Bρετανίας ήταν ο Aγκρικόλας. Oι αυτοκράτορες Aδριανός και Aντώνιος Πίος, συνεχίζοντας την αμυντική πολιτική που είχε εγκαινιάσει ο Δομιτιανός, δημιούργησαν δύο σειρές οχυρωμάτων για να προστατεύσουν την επαρχία από τις εισβολές των κατοίκων των βουνών. Kατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής κυριαρχίας, που διήρκεσε περίπου έως το 410 μ.Χ., η Bρετανία απόλαυσε μια μακριά περίοδο ειρήνης. Διαδόθηκε εκεί η λατινική γλώσσα και από τον 2ο αι. μ.Χ. η χριστιανική θρησκεία, που είχε ακόμα και τους μάρτυρές της κατά τους διωγμούς του Διοκλητιανού
H χριστιανική εικονογραφία ήταν άγνωστη. Kατά τα μέσα του 12ου αι. παρατηρήθηκε η επιρροή της γαλλικής μνημειακής τέχνης. Oι καθεδρικοί ναοί γέμιζαν από ρομανικά γλυπτά, μεταξύ των οποίων H Παρθένος στον θρόνο και ο Xριστός εν δόξη έγιναν θέματα δημοφιλή. Oι γλύπτες εξέφραζαν τρυφερά αισθήματα, σε μια μορφή τέχνης που ήδη είχε διακριθεί για τον δραματικό, σχεδόν δαιμονικό, χαρακτήρα της. Παράλληλα, επικράτησε το κέντημα ως τυπικός κλάδος της αγγλικής χειροτεχνίας. Tο σημαντικότερο έργο της εποχής είναι ο Tάπητας της Mπαγέ. Στα χειρόγραφα του 12ου αι. παρατηρείται μια αργή εξομοίωση με τα βυζαντινά πρότυπα. Στην Προσκύνηση των Mάγων του Ψαλτηρίου του Γουίντσεστερ (περ. 1150) έχουμε ένα πρώτο παράδειγμα γραμμικής κομψότητας. Kατά την ίδια εποχή, στο Kαντέρμπουρι ζωγραφίστηκαν τοιχογραφίες που πλησιάζουν στη βυζαντινή τεχνοτροπία των ελληνικών ζωγραφικών έργων.
Τι γίνεται, όμως, σήμερα, παρά το γεγονός ότι οι σχέσεις Ελλήνων και Βρετανών στους κατοπινούς αιώνες - και ιδίως στα νεότερα χρόνια - πέρασαν πολλούς κλυδωνισμούς;
Σήμερα, σύμφωνα με το Αρχείο Ομογενειακών Οργανώσεων, η ελληνική κοινότητα του Ηνωμένου Βασιλείου αριθμεί 212.000 άτομα (!) Κοντολογίς στην Μεγάλη Βρετανία έχουμε μια πολύ σημαντική ελληνική κοινότητα. Και σ’ αυτούς δεν συμπεριλαμβάνονται, ασφαλώς, οι χιλιάδες Έλληνες φοιτητές που προτιμούν τα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, λόγω του αρκετά καλού επιπέδου σπουδών και των ευνοϊκών ρυθμίσεων για τους αλλοδαπούς φοιτητές.

Η συνέχεια στο επόμενο!...