Ελλάς και Ευρώπη!.. (16)

Κωδικός Πόρου: 00285-112358-6035
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 18/08/14 22:57
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελλάς και Ευρώπη!.., 00285-112358-6035




Περιγραφή:

Ελλάς και Ευρώπη!.. (16)

Μια σειρά δεκάδων άρθρων, τα οποία εγράφησαν για τις σχέσεις των Ελλήνων με όλους τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης!.. Μη λησμονούμε ότι η Ελλάδα εδώ και χρόνια είναι μέλος μιας Ενωμένης Ευρώπης, αλλά είναι η πρώτη που έθεσε τις βάσεις για μια συνένωση κοινοτήτων, όπως στην αρχαιότητα με τον Θησέα!.. Συνεχίζουμε, λοιπόν, με την Αγγλία (Βρετανία), όπου οι αναγνώστες θα έχουν την δυνατότητα να διαβάσουν συγκλονιστικά ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία!..

Συνέχεια από το προηγούμενο…

Λόρδος Βύρων (Lord Byron 1788-1824) Άγγλος ποιητής και φιλέλληνας. Για τον άνθρωπο αυτό, αξίζει να αναφερθούμε περισσότερο και να πούμε ότι ο Γεώργιος - Γκόρντον - Νόελ Μπάιρον ήταν –πράγματι- ένας από τους μεγαλύτερους Άγγλους ποιητές του περασμένου αιώνα. Γεννήθηκε από αριστοκρατική αγγλική οικογένεια, στο Λονδίνο, στις 22 Ιανουαρίου 1788 και κληρονόμησε μια τεράστια περιουσία και τον τίτλο του έκτου λόρδου Μπάυρον. Από τότε που γεννήθηκε είχε μια πάθηση στο πόδι, που επηρέασε σημαντικά την ψυχοσύνθεσή του. Ήταν όμως πολύ όμορφος, ευφυής, ριψοκίνδυνος και πολύ γοητευτικός. Μεγαλώνοντας, σπατάλησε εντελώς την προσωπική του περιουσία και αναγκάστηκε να παντρευτεί την αριστοκράτισσα Μίλμπανκ, για να πληρώσει με τα χρήματα της προίκας της τα μεγάλα χρέη που είχε δημιουργήσει. Δεν έζησε όμως πολύ με τη γυναίκα του, γιατί χώρισαν γρήγορα. Η φήμη του ως ποιητή του είχε χαρίσει μια εξαιρετική θέση ανάμεσα στον πνευματικό κόσμο της χώρας του. Αλλά επαναστατικό πνεύμα καθώς ήταν, προκαλούσε με την παράξενη συμπεριφορά του την αντιπάθεια της αριστοκρατίας. Όταν μάλιστα έγιναν στο Νότιγχαμ της Αγγλίας ταραχές από τους εργάτες, πήρε το μέρος των φιλελεύθερων στη Βουλή των Λόρδων και κατέκρινε το νόμο εκείνο που τιμωρούσε τους ταραξίες εργάτες. Αυτό βέβαια προκάλεσε τη συμπάθεια των φτωχών και πολλοί τον συγχαρήκανε για το θάρρος του, αλλά η αριστοκρατία τον μίσησε. Εξαιτίας των χρεών του και της συμπεριφοράς του, γιατί είχε διαφορετικές αντιλήψεις για την ηθική από εκείνες που επικρατούσαν στην εποχή του, αναγκάστηκε να φύγει από την Αγγλία και να πάει στις Βρυξέλλες και από κει στη Γενεύη. Στα ταξίδια αυτά εμπνεύστηκε τις περίφημες ποιητικές του συλλογές: "Μάνφρεντ", "ο Αιχμάλωτος του Σιγιόν" και "το τρίτο τραγούδι του Τσάιλντ Χάρολντ". Στο μεταξύ επισκέφτηκε στα 1810-1811 την Ελλάδα με το φίλο του Χόμπχαους και αργότερα την Ιταλία. Στην Αγγλία οι ποιητικές του συλλογές είχαν προκαλέσει ανάμεικτα αισθήματα. Άλλοι αναγνώριζαν το Βύρωνα ως έναν μεγάλο ποιητή και μια μεγάλη ποιητική μεγαλοφυία, αλλά άλλοι δεν του συγχωρούσαν τα σφάλματά του και τον θεωρούσαν βλάσφημο και επαναστάτη. Το όνομα του Βύρωνα είναι στενά δεμένο με την Ελληνική ιστορία και οι Έλληνες οφείλουν σ' αυτόν μεγάλο σεβασμό, αφοσίωση και ευγνωμοσύνη. Γιατί ο Βύρωνας αγάπησε την Ελλάδα σαν δεύτερη πατρίδα του και προσέφερε γι' αυτήν, όχι μόνο πολλά χρόνια αγώνων και θυσιών, αλλά και την ίδια τη ζωή του. Από τη στιγμή που ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση έδειξε ο Βύρων εξαιρετικό ενδιαφέρον. Τον Απρίλιο μάλιστα του 1823 αποφάσισε να κατέβει ο ίδιος στην Ελλάδα, για να βοηθήσει όσο μπορούσε τους αγωνιζόμενους Έλληνες. Στις 15 Ιουλίου ξεκίνησε από τη Γενεύη και στις 3 Αυγούστου έφθασε στο Αργοστόλι της Κεφαλληνίας με τον "Ηρακλή", το πλοίο του, γεμάτο πυρομαχικά, τρόφιμα και φάρμακα. Ενώ βρισκόταν στην Κεφαλληνία, με πόνο ψυχής έβλεπε τον εμφύλιο πόλεμο, τις διχόνοιες και τα μίση ανάμεσα στους Έλληνες και στα γράμματα που του έστελναν οι διάφοροι αγωνιστές να κατέβει στην αγωνιζόμενη Ελλάδα, αποκρινόταν, "Εφόσον συνεχίζεται ο εμφύλιος σπαραγμός, είμαι υποχρεωμένος να παραμείνω στην Κεφαλληνία". Όταν όμως κατάλαβε ότι ο ελληνικός αγώνας περνούσε μεγάλη κρίση και ότι ο εμφύλιος αυτός πόλεμος θα κατέστρεφε ότι μέχρι τότε με μεγάλες θυσίες είχαν πετύχει, αναγκάστηκε να πάρει ενεργό μέρος και να πάει στο Ναύπλιο. Στο μεταξύ πήρε γράμμα του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου και πείστηκε να δώσει 4.000 λίρες στους αντιπροσώπους της ελληνικής αποστολής που πήγαινε στο Λονδίνο. Τον ίδιο καιρό πήρε επιστολή και από το Μάρκο Μπότσαρη που τον θερμοπαρακαλούσε να πάει στο Μεσολόγγι. Εκεί του επιφύλαξαν μεγάλη και τιμητική υποδοχή, ενώ η ελληνική κυβέρνηση τον διόρισε γενικό αρχηγό του αγώνα και τόσος ήταν ο ενθουσιασμός του, ώστε έγραφε στα ποιήματά του:

«Αν τα νιάτα σου λυπάσαι,
γιατί θέλεις πλειό να ζης;
Της τιμής εδώ είν' ο τόπος,
άξιος δείξου μαχητής.

Ζήτα και εύρε ανδρείου μνήμα
κι αν ζητήσης θα το βρης
κοίτα γύρω, πιάσε θέση,
στάσου εκεί ν' αναπαυθής».

Έδρα της δράσης του ο Βύρων είχε το Μεσολόγγι και συχνά έλεγε:
 «Ήρθα εδώ να βοηθήσω την αναγέννηση ενός λαού που σου κάνει τιμή νάσαι φίλος του».
Από τα χρήματα που είχε, ξόδεψε πολλά, για να οχυρώσει την ηρωική πολιτεία. Προσπάθησε να συμφιλιώσει τις αντίθετες παρατάξεις, για να μπορέσει να οργανώσει την άμυνά της. Οι συμβουλές του και οι υπηρεσίες του στάθηκαν πολύτιμες στις κρίσιμες εκείνες στιγμές. Στις 30 Μαρτίου 1824 ανακηρύχθηκε δημότης της πόλης του Μεσολογγίου, ενώ 50 ανδρείοι Σουλιώτες αποτελούσαν την τιμητική σωματοφυλακή του. Ο μεγάλος όμως φιλέλληνας δεν πρόλαβε να δει ελεύθερη την Ελλάδα. Στις 9 Απριλίου, ενώ βρισκόταν στα περίχωρα του Μεσολογγίου, τον έπιασε δυνατή βροχή και όταν επέστρεψε στην πόλη, δυνατά ρίγη και πυρετός τον έριξαν στο κρεβάτι. Οι γιατροί τον συμβούλεψαν να φύγει το γρηγορότερο από εκεί, γιατί το υγρό κλίμα του Μεσολογγίου δυσκόλευε τη θεραπεία και την ανάρρωσή του, αλλά ο Βύρων αρνήθηκε να αναχωρήσει. Έτσι η κατάστασή του χειροτέρεψε.
 «Όσο μπορώ να σταθώ στα πόδια μου, πρέπει να μείνω πιστός στον Αγώνα. Εδώ είναι μια υπόθεση που αξίζει εκατομμύρια ανθρώπους σαν και μένα», είπε.
Τέλος, στις 19 Απριλίου 1824 πέθανε σε ηλικία 36 μόλις χρονών. Ξεψυχώντας ψιθύριζε το όνομα της κόρης του Άντας και της αγαπημένης του Ελλάδας.
 «Σου έδωσα τον καιρό μου, την περιουσία μου, την υγεία μου, τώρα σου δίνω και τη ζωή μου. Τι άλλο μπορούσα περισσότερο να κάνω;».
Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια του Βύρωνα, που ο θάνατός του βύθισε σε πένθος όχι μόνο τους Μεσολογγίτες, αλλά και όλους τους Έλληνες. Τα κανόνια βρόντησαν πένθιμα και ο εθνικός μας ποιητής ο Διονύσιος Σολωμός τον θρήνησε μ' αυτούς τους στίχους:

«Λευτεριά για λίγο πάψε
να χτυπάς με το σπαθί
κι έλα σίμωσε και κλάψε
εις του Μπάιρον το κορμί».

Για τον Λόρδο Βύρωνα, όμως, θα χρειαστεί να συνεχίσουμε!..

Η συνέχεια στο επόμενο!...