Ελλάς και Ευρώπη!.. (15)

Κωδικός Πόρου: 00285-112359-6030
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 17/08/14 20:52
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελλάς και Ευρώπη!.., 00285-112359-6030




Περιγραφή:

Ελλάς και Ευρώπη!.. (15)

Μια σειρά δεκάδων άρθρων, τα οποία εγράφησαν για τις σχέσεις των Ελλήνων με όλους τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης!.. Μη λησμονούμε ότι η Ελλάδα εδώ και χρόνια είναι μέλος μιας Ενωμένης Ευρώπης, αλλά είναι η πρώτη που έθεσε τις βάσεις για μια συνένωση κοινοτήτων, όπως στην αρχαιότητα με τον Θησέα!.. Συνεχίζουμε, λοιπόν, με την Αγγλία (Βρετανία), όπου οι αναγνώστες θα έχουν την δυνατότητα να διαβάσουν συγκλονιστικά ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία!..

Συνέχεια από ο προηγούμενο…

ΟΙ ΠΗΛΙΝΕΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΙΚΗΣ Β

Ο Evans μελέτησε τις πήλινές του πινακίδες της Γραμμικής Β και έβγα­λε μερικά προφανή συμπεράσματα. Αλλά αν και ετοίμασε μια έκδοση όλου του τότε γνωστού ιερογλυφικού υλικού, η ετοιμασία του για την έκδοση των πινακίδων της Γραμμικής Β δεν είχε ακόμη συμπληρωθεί όταν η έκρηξη των Βαλκανικών πολέμων και ύστερα ο πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, έστρεψαν την προσοχή του σε άλλα ζητήματα. Μετά τον πόλεμο δημοσίευ­σε το εκτενές του έργο για το ανάκτορο της Κνωσού, που με αυτοπεποίθη­ση ονόμασε Ανάκτορο του Μίνωα. Περιλάμβανε ένα τμήμα για τις πινακί­δες κι ορισμένες απ' αυτές εικονογραφούνταν, αλλά ο τεράστιος όγκος των πινακίδων έμενε ακόμη αδημοσίευτος κι επομένως απρόσιτος στους επιστήμονες. Μόλις το 1952, έντεκα χρόνια μετά το θάνατο του Evans, ένας παλιός του φίλος και συνάδελφος, ο Sir John Myres, δημοσίευσε τελικά τον τόμο που ο Evans είχε σχεδιάσει και κατά ένα μεγάλο μέρος συντάξει γύρω στο 1911-12.
Η μεγάλη αυτή καθυστέρηση ήταν για πολλούς λόγους ατυχής. Μια πρωιμότερη δημοσίευση θα έκανε προσιτές πάρα πολλές πληροφορίες, ώστε να μπορούσε να αρχίσει πολύ νωρίτερα σοβαρή δουλειά για την αποκρυ­πτογράφηση- ακόμη κι εκείνοι που κατάφεραν να δουν το υλικό στο Μου­σείο του Ηρακλείου εμποδίζονταν από τον κανόνα ότι κανένας δεν μπορεί να προλάβει στη δημοσίευση την πρώτη δημοσίευση των ευρημάτων από τον ευρετή. Όταν έγινε δυνατό στους επιστήμονες να εργαστούν στο πρω­τότυπο υλικό, αποκαλύφθηκε γρήγορα ότι η έκδοση ήταν ελαττωματική και ατελής. Τρεις χωριστές συλλογές τμημάτων πινακίδων που βρέθηκαν στις ανασκαφές του Evans έχουν έκτοτε έρθει στο φως στο Μουσείο του Ηρακλείου, αλλά καμιά απ' αυτές δεν εμφανίζεται στη δημοσίευση του 1952. Η μελέτη τους αποκάλυψε αμέσως ότι δεν είχε γίνει σοβαρή προσπά­θεια για να ενωθούν τα θραύσματα κι έτσι να αποκατασταθούν οι πινακί­δες ώστε να είναι πλήρεις, ή μάλλον σχεδόν πλήρεις. Το καθήκον αυτό επωμίστηκε μια αφοσιωμένη παρέα επιστημόνων διαφόρων εθνικοτήτων, οι οποίοι εργάστηκαν μαζί ως ομάδα για να αποκαταστήσουν τις πινακί­δες και να δημοσιεύσουν ένα πλήρες και αξιόπιστο κείμενο.

Ο ΚΌΛΠΟΣ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ

Αλλά από το 1939 μια νέα μεγαλύτερη ανακάλυψη είχε μεταβάλει ολο­σχερώς την κατάσταση όσον αφορά τη Γραμμική Β. Το έτος εκείνο μια από κοινού Αμερικανο-Ελληνική αποστολή υπό τον Carl W. Blegen του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι άρχισε να σκάβει ένα χώρο στα νοτιο-δυτικά της ηπειρωτικής Ελλάδας, λίγο βόρεια της σύγχρονης πόλης της Πύ­λου, ακριβώς στο εσωτερικό από τον Κόλπο του Ναυαρίνου, ενός από τα πιο ωραία φυσικά λιμάνια στη Μεσόγειο. Αποδείχθηκε ότι ήταν ένα μυ­κηναϊκό ανάκτορο που καταστράφηκε από φωτιά στο τέλος του 13ου αι. π.Χ. Κατά ευτυχή συγκυρία η πρώτη τάφρος που ανοίχτηκε από τους ανασκαφείς συνάντησε ό,τι γνωρίζουμε τώρα ως Αρχείο, αφού περιείχε εκα­τοντάδες πήλινων πινακίδων, που σκληρύνθηκαν από τη φωτιά που το κατέστρεψε. Μόλις συνέλεξαν τα πρώτα θραύσματα από το έδαφος, έγινε δυνατό να αναγνωριστεί ότι ήταν γραμμένα στην ίδια Γραμμική Β, γραφή που ήταν ήδη καλά γνωστή από την Κνωσό.
Η είδηση αυτή ίσως δεν δημιούργησε την αίσθηση που θα έπρεπε να είχε προξενήσει, καθώς ο κόσμος το 1939-40 είχε στο νου του πιο σοβαρά ζητήματα από τη γραφή της εποχής του Χαλκού. Για πρώτη φορά βλέπαμε ότι η γραφή Γραμμική Β δεν περιοριζόταν στην Κνωσό, ή ακόμη στην Κρή­τη, αλλά ότι χρησιμοποιούνταν στην ηπειρωτική χώρα, γιατί είναι εντελώς απίθανο ένα τέτοιο αρχείο να μεταφέρθηκε από εκεί όπου είχε γραφεί. Ωστόσο αν ήταν απλώς, όπως ο Evans διαβεβαίωνε, μια τροποποιημένη εκδοχή της Γραμμικής Α, μιας καθαρά Κρητικής γραφής, σήμαινε αυτό ότι η γλώσσα της Κρήτης χρησιμοποιούνταν επίσης στην ηπειρωτική Ελ­λάδα; Αποτελούσε την απόδειξη που ο Evans αναζητούσε για να δείξει ότι όλη η νότια Ελλάδα ήταν κάποτε υπό Μινωικό έλεγχο;
Η δυσκολία ήταν ότι οι περισσότεροι επιστήμονες την εποχή αυτή πίστευαν ότι οι Μυκηναίοι που ήταν γνωστοί στους αρχαιολόγους ήταν οι Αχαιοί που περιέγραψε ο Όμηρος ως κύριους της Ελλάδας την εποχή του Τρωικού Πολέμου. Φυσικά οι ποιητές, όπως οι μυθιστοριογράφοι, έχουν την τάση να κάνουν τους χαρακτήρες τους να μιλούν τη δική τους γλώσσα· αλλά το γεγονός ότι οι περισσότεροι από τους χαρακτήρες του Ομήρου έχουν ονόματα που κάτι σημαίνουν στα Ελληνικά υπονοούσε ότι η Ελλη­νική μιλιόταν ήδη στην Ελλάδα κατά τη Μυκηναϊκή εποχή, αν οι ιστορίες του Ομήρου δεν ήταν καθαρός μύθος. Έτσι τι έκανε ο βασιλιάς της μυκη­ναϊκής Πύλου, ο Νέστορας, αν μπορούμε να εμπιστευθούμε τον Όμηρο, κρατώντας τους λογαριασμούς του σε μια ξένη γλώσσα;

Η συνέχεια στο επόμενο!..