Ελλάς και Ευρώπη!.. (14)

Κωδικός Πόρου: 00285-112360-6026
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 16/08/14 23:40
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελλάς και Ευρώπη!.., 00285-112360-6026




Περιγραφή:

Ελλάς και Ευρώπη!.. (14)

Μια σειρά δεκάδων άρθρων, τα οποία εγράφησαν για τις σχέσεις των Ελλήνων με όλους τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης!.. Μη λησμονούμε ότι η Ελλάδα εδώ και χρόνια είναι μέλος μιας Ενωμένης Ευρώπης, αλλά είναι η πρώτη που έθεσε τις βάσεις για μια συνένωση κοινοτήτων, όπως στην αρχαιότητα με τον Θησέα!.. Συνεχίζουμε, λοιπόν, με την Αγγλία (Βρετανία), όπου οι αναγνώστες θα έχουν την δυνατότητα να διαβάσουν συγκλονιστικά ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία!..

Συνέχεια από το προηγούμενο…

Για τον Αρθούρο Έβανς ο γράφων έχει ασχοληθεί εκτενέστερα μέσα στο βιβλίο του «Πού βρίσκονται τα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα» (τόμος 3), όπου μπορούμε να διαβάσουμε, μεταξύ άλλων, και τα εξής:

Ο ΑΡΘΟΥΡ ΕΒΑΝΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΦΡΑΓΙΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ!..

Ένας Άγγλος σπουδαστής της αρχαιολογίας, ο Arthur Evans (αργότερα Sir Arthur), τόσο εντυπωσιάστηκε από το επίπεδο του πολιτισμού που είχαν επιτελέσει αυτοί οι Μυκηναίοι στην ηπειρωτική Ελλάδα, ώστε σχημάτισε τη γνώμη ότι ένας τέτοιος πολιτισμός δεν μπορούσε να οργανωθεί χωρίς τη γνώση της γραφής. Ωστόσο ούτε στην Τροία ούτε στις Μυκήνες οι ανασκαφές του Σλήμαν είχαν αποφέρει έστω και μία επι­γραφή. Μπορεί να αμφισβητηθεί το αν η γνώμη του Evans ήταν δικαιο­λογημένη, αλλά η διαίσθηση του αποδείχτηκε ότι ήταν ορθή, και ήταν αυτός που πέτυχε να βρει την απόδειξη, παρόλο που αυτό τον οδήγησε σε τόσο σημαντικές καινούργιες ανακαλύψεις ώστε αργότερα να χάσει το ενδιαφέρον του που τον είχε παρακινήσει στην ερευνά του.
Πρόσεξε ότι οι πωλητές αρχαιοτήτων στην Αθήνα πωλούσαν κάποτε εγχάρακτες πέτρες, που προορίζονταν σαφώς για να χρησιμοποιούνται ως σφραγίδες. Δεν έμοιαζαν με οποιεσδήποτε μεταγενέστερες σφραγίδες και καλύπτονταν με μικρές εικόνες αντικειμένων καταταγμένων μ' έναν τέτοιο τρόπο ώστε ν' αποτελούν μάλλον ένα σύστημα γραφής. Ίσως είναι δύσκο­λο σε τέτοιες περιπτώσεις να είναι κανείς βέβαιος κατά πόσο τα σύμβολα είναι πράγματι γραφή, ή είναι απλώς μια εικονογραφική αναπαράσταση ενός ονόματος. Εραλδικοί θυρεοί, για παράδειγμα, έχουν συχνά σχέδια που υπαινίσσονται το όνομα του ιδιοκτήτη. Αλλά ο Evans θεώρησε ότι το σύ­στημα σ' αυτούς τους σφραγιδόλιθους έμοιαζε περισσότερο με γραφή κι οι έρευνες του τον οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι προέρχονταν από τη με­γαλόνησο Κρήτη.

ΟΙ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΤΟΥ ΕΒΑΝΣ ΣΤΗΝ ΚΝΩΣΟ!..

Την εποχή αυτή η Κρήτη κατεχόταν ακόμη από τους Τούρκους και δια­δοχικές επαναστάσεις των Ελλήνων στη διάρκεια του 19ου αι. υπήρξαν ανεπιτυχείς ίσαμε το 1899, όταν τελικά οι Τούρκοι αποσύρθηκαν. Ο Evans είχε ήδη ταξιδεύσει σε μεγάλο μέρος του νησιού και είχε αποφασίσει πού να σκάψει. Ο αρχαιολογικός χώρος που διάλεξε ήταν η Κνωσός, μερικά μίλια στο εσωτερικό από την κύρια πόλη του νησιού, που τώρα είναι γνω­στή ως Ηράκλειο. Οι ελληνικές παραδόσεις μιλούσαν για ένα βασιλιά Μίνωα που στους προϊστορικούς χρόνους είχε κυβερνήσει από την Κνωσό μια θαλασσινή αυτοκρατορία στο Αιγαίο. Φαινόταν επομένως ένας χώρος που υποσχόταν πολλά αν ανασκαπτόταν και οι εντόπιοι ανασκαφείς εί­χαν ήδη αποκαλύψει εκεί ενδιαφέροντα ευρήματα. Όταν οι Τούρκοι έφυ­γαν, ο Evans κατόρθωσε να τον αγοράσει κι άρχισε εκεί ανασκαφές το 1900. Έγινε αμέσως σαφές ότι είχε βρει ένα μείζονα χώρο της Εποχής του Χαλκού και ανταμείφθηκε με την ανακάλυψη μεγάλου αριθμού ενεπί­γραφων πήλινων πινακίδων. Η γραφή ήταν πιο πολύ ανεπτυγμένη από ό,τι στους σφραγιδόλιθους και δεν μπορούσε να υπάρξει αμφιβολία ότι επρό­κειτο για αληθινή γραφή. Αλλά οι χαρακτήρες δεν έμοιαζαν με καμιά από τις γνωστές γραφές, και παρόλο που ο Evans ξεκίνησε με μεγάλες ελπίδες για την αποκρυπτογράφηση της, το έργο του τελείωσε αρκετά γρήγορα, γιατί επισκιάστηκε από περισσότερο συναρπαστικά ευρήματα.
Ο Evans είχε ελπίσει να βρει ένα μυκηναϊκό χώρο στην Κρήτη να αντα­γωνίζεται τις Μυκήνες στην ηπειρωτική χώρα. Βεβαιότατα, το τεράστιο συγκρότημα κτηρίων που ανέσκαψε στην Κνωσό πρέπει να υπήρξε ένα μείζον ανάκτορο και η περίοδος ακμής του τοποθετούνταν στη Μυκηναϊ­κή περίοδο. Αλλά ήταν διαφορετικού τύπου από το χώρο των Μυκηνών και αυτό που ήταν εντελώς απροσδόκητο ήταν ότι χρονικά έφθανε πολύ πιο πίσω. Ο βασιλιάς της Κνωσού ζούσε με κάποια πολυτέλεια πολύ πριν χτιστούν τα τείχη των Μυκηνών. Στην πραγματικότητα, τώρα γίνεται απο­δεκτό ότι στην Κρήτη υπήρχε πολιτισμός σε υψηλό επίπεδο έως και διακό­σια χρόνια πριν η ηπειρωτική χώρα αρχίσει να τη μιμείται. Δεν ήταν πια δυνατό αυτός να αποκαλείται μυκηναϊκός και ο Evans δημιούργησε το νέο όρο «Μινωικός» για να περιγράψει τον πολιτισμό της εποχής του Χαλ­κού της Κρήτης Πολλοί αρχαιολόγοι ακολούθησαν τον Evans στην Κρήτη και νέα σημαντικά ανάκτορα ανασκάφηκαν στη Φαιστό στα νότια και τα Μάλλια ανατολικότερα κατά μήκος της βόρειας παραλίας. Και οι δυο αυτοί χώροι και μερικοί άλλοι, ιδίως η Αγία Τριάδα, μερικά μόνο μίλια μακριά από τη Φαιστό, απέδωσαν μικρές ποσότητες πήλινων πινακίδων, αλλά αυτές ήταν μάλλον διαφορετικές από εκείνες της Κνωσού. Στην αρχή ο Evans νόμισε ότι αυτό μπορούσε να οφειλόταν σε μια ειδική βασιλική γραφή στην Κνω­σό, αλλά αργότερα προσέχτηκε ότι οι διαφορές σχετίζονταν με τη χρονο­λογία. Οι πρωιμότερες επιγραφές ήταν αυτές των σφραγιδόλιθων, που σπάνια βρίσκονταν σε πηλό· ο Evans ονόμασε αυτή τη γραφή «ιερογλυφι­κή» εξαιτίας μιας υποτιθέμενης ομοιότητας με την πρώιμη Αιγυπτιακή γρα­φή γνωστή με το όνομα αυτό, αλλά δεν υπάρχει λόγος να πιστέψουμε ότι συγγενεύουν. Λίγο αργότερα οι εικόνες των αντικειμένων τυποποιούνται περισσότερο κι έτσι γίνονται λιγότερο αναγνωρίσιμες, ιδιαίτερα όταν γρά­φονται σε πηλό. Ο Evans ονόμασε τη γραφή αυτή Γραμμική Α, επειδή τα σύμβολα ήταν απλά περιγράμματα. Λίγα δείγματα από αυτή βρέθηκαν στην Κνωσό, επειδή εκεί ο όγκος των επιγραφών ανήκε σε μεταγενέστερη παραλλαγή της γραφής αυτής, την οποία ονόμασε Γραμμική Β. Αυτή πε­ριορίστηκε στην τελευταία φάση της νεοανακτορικής περιόδου, που μπο­ρούμε τώρα να χρονολογήσουμε το 1450-1375 π.Χ. περίπου.
Οι πήλινες πινακίδες δεν είχαν ψηθεί τότε που έγιναν, αλλά ξεράθη­καν στον ήλιο, ώστε διατηρήθηκαν μόνο αν έτυχε να βρίσκονται σε κτή­ριο που είχε καεί. Έτσι πινακίδες βρέθηκαν μόνο σε στρώματα όπου έγινε καταστροφή και θα πρέπει να χρονολογούνται εντελώς προς το τέλος της περιόδου που χρησιμοποιήθηκε το κτήριο. Ατυχώς, από την εποχή του Ev­ans συνεχίζεται μια παρατεταμένη συζήτηση για τη χρονολογία της τελι­κής καταστροφής της Κνωσού και παρόλο που οι περισσότεροι επιστήμο­νες δέχονται μια χρονολογία κάπου γύρω στο 1375 π.Χ., έχει προταθεί σοβαρά ότι θα ήταν δυνατή μια χρονολογία στον 13ο αιώνα. Δεν υπάρχει τίποτα ανάμεσα στα ευρήματα που να καθορίζει τη συζήτηση, αλλά γενι­κά μια χρονολογία μέσα στον 14ο αι. δείχνει ακόμη πιθανότερη

Η συνέχεια στο επόμενο…