Ελλάς και Ευρώπη!.. (13)

Κωδικός Πόρου: 00285-112361-6022
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 15/08/14 21:56
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελλάς και Ευρώπη!.., 00285-112361-6022




Περιγραφή:

Ελλάς και Ευρώπη!.. (13)

Μια σειρά δεκάδων άρθρων, τα οποία εγράφησαν για τις σχέσεις των Ελλήνων με όλους τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης!.. Μη λησμονούμε ότι η Ελλάδα εδώ και χρόνια είναι μέλος μιας Ενωμένης Ευρώπης, αλλά είναι η πρώτη που έθεσε τις βάσεις για μια συνένωση κοινοτήτων, όπως στην αρχαιότητα με τον Θησέα!.. Συνεχίζουμε, λοιπόν, με την Αγγλία (Βρετανία), όπου οι αναγνώστες θα έχουν την δυνατότητα να διαβάσουν συγκλονιστικά ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία!..

Συνέχεια από το προηγούμενο…

Μιχαήλ Βέντρις (Βέντρις, Μάικλ Τζορτζ Φράνσις) (Michael George Francis Ventris, 1922 – 1956). Διάσημος Βρετανός αρχαιολόγος και γλωσσολόγος. Είναι ο άνθρωπος, που αποκρυπτογράφησε (1952-53), χρησιμοποιώντας μεθόδους συνδυαστικής και στατιστικής ανάλυσης, τη γραμμική B’, τη γραφή δηλαδή του κειμένου πινακίδων που βρέθηκαν στην Κνωσό, την Πύλο και τις Μυκήνες και των οποίων το περιεχόμενο παρέμενε μέχρι τότε αινιγματικό. Αποδείχτηκε έτσι ότι η γραφή των πινακίδων αντιστοιχούσε σε κάποια ελληνική διάλεκτο που μιλιόταν στην περιοχή από το 1500 έως το 1200 π.Χ. Η ανακάλυψη του Βέντρις επέφερε επανάσταση στις σπουδές του προϊστορικού Αιγαίου και διεύρυνε κατά επτά αιώνες το ιστορικό πλαίσιο της ελληνικής γλώσσας. Δυστυχώς, ο Βέντρις σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα το 1956. Όταν αποκρυπτογραφούσε τις πινακίδες της Πύλου και σιγά-σιγά κατέληγε στην Ελληνική γλώσσα έγραφε:
 «Ο ελληνικός εφιάλτης εμφανίζεται ξανά και ξανά.» (Διότι οι επιστήμονες θεωρούσαν την ελληνική γλώσσα πολύ μεταγενέστερη.)
Μετά την αποκρυπτογράφηση έγραψε:
 «Η αρχαία Ελληνική γλώσσα είχε ανωτερότητα και εξακολουθεί να έχει απέναντι σε όλες τις νεώτερες γλώσσες και, γιατί όχι, απέναντι σε όλες τις λατινικές, γερμανικές η σλαβικές. Αυτό το εργαλείο είναι το τελειότερο πνευματικό εργαλείο, που σφυρηλάτησε ποτέ η ανθρώπινη νόησις.» (Από την μελέτη του «Documents in Mycenean Greek». Πηγή: Η τριμηνιαία έκδοση «Ελληνική Αγωγή», φύλλο 3ο Σεπτεμβρίου 1996.)

Εδουάρδος Γίββων (Γκίμπον, Έντουαρντ) (Edward Gibbon, Σάρεϊ 1737 – Λονδίνο 1794). Ξακουστός Άγγλος ιστορικός. Έγραψε την Ιστορία της παρακμής και της πτώσης της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, σε έξι τόμους, που εκδόθηκαν από το 1776 έως το 1788. Επηρεασμένος από τους Γάλλους εγκυκλοπαιδιστές, έβλεπε τον χριστιανισμό μόνο ως αρνητικό στοιχείο και γι’ αυτό τον λόγο, όλο το δεύτερο μέρος της προσεκτικής και βαθυστόχαστης Ιστορίας του, που αναφέρεται στα οκτακόσια χρόνια μετά το 641 μ.Χ., μπορεί να θεωρηθεί όχι μόνο ξεπερασμένο, αλλά και σε μεγάλο μέρος βασισμένο σε προκαταλήψεις. Εξαιρετικά όμως ζωντανό ακόμα και σήμερα είναι το πρώτο μέρος της Ιστορίας του, όπου ο Γίββων αναπλάθει με ανώτερη αντικειμενικότητα και λεπτολογία, καθώς και με θαυμαστή ευρύτητα αντίληψης, μία ιστορική περίοδο 460 ετών (από το 180 έως το 641 μ.Χ.). Είναι ο άνθρωπος που δεν θα λησμονήσει την Ελλάδα και θα γράψει:
 «Πολλά παράξενα και ενδιαφέροντα γεγονότα έχουν θαφτεί στη λήθη, τα έργα των μεγάλων ιστορικών της Ρώμης έχουν φτάσει ως εμάς ακρωτηριασμένα και μας λείπουν ένα σωρό ωραίες περικοπές από τα έργα της λυρικής, της ιαμβικής και της δραματικής ποίησης των Ελλήνων...» (Από το σύγγραμμά του «History of the decline and fall of the Roman empire» τόμοι 6, 1776. Πηγή: Το βιβλίο τον Α. Κάνφορα «Η χαμένη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας» 1986, Ελληνική έκδοση «Αλεξάνδρεια», 1989. Πρόλογος Μιχ. Στασινόπουλος, μετάφ. Φ. Αρβανίτης, σελ. 123.)

Αρθούρος Έβανς (Άρθουρ Τζον Έβανς) (Sir Arthour John Evans, Νας Μιλς, Χέρτφορντσαϊρ 1851 – Γιούλμπερι, Μπόουρς Χιλ, Οξφόρδη 1941). Επιφανής Άγγλος αρχαιολόγος και ιστορικός, γιος του φημισμένου νομισματολόγου σερ Τζον Έβανς. Το 1884 διορίστηκε επιμελητής του μουσείου Άσμολιν (Ashmolean) της Οξφόρδης και εξακολούθησε να το διευθύνει έως το 1908. Το 1909 κατέλαβε τη θέση του έκτακτου καθηγητή της προϊστορικής αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το 1894 επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Κρήτη και από το 1899 άρχισε τις επιτυχείς και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ανασκαφές του στο νησί. Μετά από έναν χρόνο, έφερε στο φως το μεγάλο ανάκτορο της Κνωσού, ανέσκαψε συστηματικά όλα τα δωμάτιά του και ανακάλυψε τις πρώτες πήλινες πινακίδες γραμμικής γραφής Β και Α. Η διαίρεση του κρητικού πολιτισμού της περιόδου του χαλκού (τον οποίο ονόμασε μινωικό από τον μυθικό βασιλιά Μίνωα της Κρήτης) σε πρωτομινωική, μεσομινωική και υστερομινωική εποχή, καθώς και ο συσχετισμός του με τις χρονολογίες αιγυπτιακών ευρημάτων, αποτέλεσαν τη βάση των μετέπειτα μελετών για την προϊστορία του Αιγαίου. Το 1911, ο Έβανς τιμήθηκε γι’ αυτή τη σπουδαία ανακάλυψή του με τον τίτλο του σερ (ιππότη). Τα σημαντικότερα από τα έργα του είναι Το ανάκτορο του Μίνωα, μία αιγαιακή σύνθεση (1921-36) και το Scripta Minoa (1909, 1952). Αν και μερικές από τις απόψεις του έχουν αμφισβητηθεί, ο Έβανς κατέχει πάντοτε πολύ σπουδαία θέση στην ιστορία της αρχαιολογίας. (Για τον Έβανς όμως θα συνεχίσουμε).

Η συνέχεια στο επόμενο…