Ελλάς και Ευρώπη!.. (11)

Κωδικός Πόρου: 00285-112363-6014
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 13/08/14 23:19
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελλάς και Ευρώπη!.., 00285-112363-6014




Περιγραφή:

Ελλάς και Ευρώπη!.. (11)

Μια σειρά δεκάδων άρθρων, τα οποία εγράφησαν για τις σχέσεις των Ελλήνων με όλους τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης!.. Μη λησμονούμε ότι η Ελλάδα εδώ και χρόνια είναι μέλος μιας Ενωμένης Ευρώπης, αλλά είναι η πρώτη που έθεσε τις βάσεις για μια συνένωση κοινοτήτων, όπως στην αρχαιότητα με τον Θησέα!.. Συνεχίζουμε, λοιπόν, με την Αγγλία (Βρετανία), όπου οι αναγνώστες θα έχουν την δυνατότητα να διαβάσουν συγκλονιστικά ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία!..

Συνέχεια από το προηγούμενο…

Γουίνστον Τσώρτσιλ (Τσόρτσιλ) (Churchil 1874-1965) Μεγάλος Βρετανός πολιτικός και συγγραφέας (1874 -1965), ένας από τους τρεις πρωτεργάτες της νίκης των συμμάχων στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, που ονομάστηκε και "πατέρας της νίκης" από τους Άγγλους. Φοίτησε στη σχολή Χάρροου. Μπήκε στη Στρατιωτική Ακαδημία Σάντχωρστ και το 1895 έγινε αξιωματικός. Το 1900 εκλέχτηκε βουλευτής του Συντηρητικού κόμματος, αλλά στη Βουλή των Κοινοτήτων επέκρινε τη συντηρητική κυβέρνηση. Το 1904 αποχώρησε από το Συντηρητικό κόμμα και προσχώρησε στους Φιλελεύθερους. Έγινε υφυπουργός των Αποικιών (1905- 1908), υπουργός Εμπορίου (1908-1910) και έπειτα των Εσωτερικών (1910- 1911). Σ' αυτό το χρονικό διάστημα πραγματοποίησε πολλές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Συνέβαλε στη δημιουργία συστήματος ασφάλισης κατά της ανεργίας και στην ίδρυση γραφείων εργασίας. Προσπάθησε να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων στις φυλακές και πήρε μέτρα για την προστασία των ανθρακωρύχων. Το 1911 ανέλαβε το υπουργείο Ναυτικών, ενίσχυσε το βρετανικό στόλο και συγκρότησε επίσης τη ναυτική αεροπορία. Κατά την κήρυξη του Α' Παγκόσμιου πολέμου (Αύγουστος 1914) ο βρετανικός στόλος βρέθηκε σε ετοιμότητα χάρη στα μέτρα που πήρε ο Τσώρτσιλ. Το 1916 παραιτήθηκε και πήγε εθελοντικά στο μέτωπο σαν διοικητής τάγματος στη Φλάνδρα. Το 1917 ανέλαβε το υπουργείο Εφοδιασμού και έπειτα το υπουργείο Στρατιωτικών και Αεροπορίας (1919), όπου έμεινε ως το 1921. Το 1922 εγκατέλειψε το κόμμα των Φιλελεύθερων και τον ίδιο χρόνο απέτυχε στις εκλογές. Τότε έγραψε το μεγάλο του έργο για τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο "Η παγκόσμια κρίση". Το 1924 προσχώρησε στο κόμμα των Συντηρητικών, εκλέχτηκε βουλευτής και ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών (1924-1929). Από το 1929, αλλά και μετά το 1931 ο Τσόρτσιλ παρέμεινε απλό μέλος της Βουλής χωρίς να συμμετέχει στις Κυβερνήσεις. Έγραψε τότε τα βιβλία: "Το ανατολικό μέτωπο" (1931), "Η ζωή και η εποχή του Μάρλμπορο" (1933-38), "Οι μεγάλοι σύγχρονοι" (1937). Με την έκρηξη του Β' Παγκόσμιου πολέμου (Σεπτέμβριος 1939), ο Τσώρτσιλ έγινε και πάλι υπουργός των Ναυτικών. Στις 10 Μαΐου 1940 ανέλαβε μετά την παραίτηση του Τσάμπερλαιν την πρωθυπουργία και ταυτόχρονα το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ως πρωθυπουργός ο Τσώρτσιλ σύνδεσε το όνομά του με την ιστορία της Μ. Βρετανίας. Μέσα σε όλη αυτή την περίοδο έδειξε την αποφασιστικότητά του και την ικανότητά του να συντονίζει αποτελεσματικά τις βρετανικές προσπάθειες για την επίτευξη της νίκης. Τον Αύγουστο του 1941 υπέγραψε με τον Ρούσβελτ τον Καταστατικό χάρτη του Ατλαντικού. Ο Τσόρτσιλ στη διάρκεια του πολέμου πήρε μέρος σ' όλες τις διεθνείς διασκέψεις με τους ηγέτες των Ηνωμένων Πολιτειών και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Το 1943 έδωσε τις γενικές κατευθύνσεις για την μεταπολεμική ανασυγκρότηση και τον επόμενο χρόνο ανέπτυξε πρόγραμμα για την επέκταση του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων, για την παροχή υγειονομικής περίθαλψης δωρεάν κλπ. Παρόλα αυτά όμως έχασε τις εκλογές του 1945. Μετά τις εκλογές του 1951 ανέλαβε ξανά την πρωθυπουργία και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τα διεθνή προβλήματα. Το 1955 παραιτήθηκε. Το 1964 ολοκλήρωσε τη δημοσίευση των "Πολεμικών Απομνημονευμάτων" του (6 τόμοι 1948-1954). Το 1953 είχε τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ υπήρξε πραγματικά ένας μεγάλος ηγέτης και μια χαρισματική προσωπικότητα και η πολιτική του στάθηκε πολιτική διαφύλαξης και εδραίωσης της Μ. Βρετανίας. Είναι ο άνθρωπος, που θα πει για την Ελλάδα και τους Έλληνες τα εξής:
«Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θα λέμε: "Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες".» (Από λόγο που εξεφώνησε από το Β.B.C. τις πρώτες ημέρες του Ελληνοϊταλικού πολέμου.)
«Εάν δεν υπήρχε η ανδρεία των Ελλήνων και η γενναιοψυχία τους, η έκβαση του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου θα ήταν ακαθόριστη.» (Από λόγο που εξεφώνησε στο Β.B.C. μετά τις πρώτες νίκες των Ελλήνων.)
«Μαχόμενοι οι Έλληνες εναντίον του κοινού εχθρού θα μοιρασθούν μαζί μας τα αγαθά της Ειρήνης.» (Από λόγο που εξεφώνησε στις 28 Οκτωβρίου 1940, όταν η Ιταλία επετέθη κατά της Ελλάδας.)

Ο σερ Στίβεν Ράνσιμαν(1903-2000) ήταν ο διάσημος Βρετανός βυζαντινολόγος, ένας από τους σημαντικότερους ερευνητές της βυζαντινής περιόδου. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο Ίτον και στο Τρίνιτι Κόλετζ του Κέμπριτζ. Από το 1942 ως το 1945 δίδαξε στο πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και από το 1945 ως το 1947 υπήρξε διευθυντής του Βρετανικού Συμβουλίου στην Ελλάδα. Μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας και εταίρος στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, ο Στίβεν Ράνσιμαν ήταν επίτιμος διδάκτορας πολλών πανεπιστημίων του κόσμου. Τιμήθηκε και με τον τίτλο του σερ. Μεταξύ των έργων του συμπεριλαμβάνονται οι μελέτες «Ο αυτοκράτορας Ρωμανός ο Λεκαπηνός και η βασιλεία του» (1929), «Η πρώτη Βουλγαρική αυτοκρατορία» (1930), «Ο μεσαιωνικός μανιχαίος» (1947), «Ιστορία των Σταυροφοριών» (1954), «Ο σικελικός εσπερινός» (1958), «Η άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453» (1965), «Η Μεγάλη Εκκλησία στη διάρκεια της αιχμαλωσίας» (1968), «Η τελευταία βυζαντινή αναγέννηση» (1970) κ.ά., ενώ κλασικό έμεινε το σύγγραμμά του «Βυζαντινός Πολιτισμός» (1933), το οποίο θεωρείται αναντικατάστατο για όσους ασχολούνται με τις βυζαντινές σπουδές.

Ο σερ Κάρολ Ριντ (1906-1976) ήταν Βρετανός σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στο Λονδίνο. Αρχικά εμφανίστηκε ως ηθοποιός του κινηματογράφου. Από το 1936 άρχισε να ασχολείται με τη σκηνοθεσία διάφορων ταινιών, όπως «Τα αστέρια κοιτάζουν τη γη» (1940). Η αναγνώριση όμως του ταλέντου του ως σκηνοθέτη έγινε μετά το β’ παγκόσμιο πόλεμο με τις ταινίες «Απόκληρος της κοινωνίας» (1946), «Πρώτη απογοήτευση» (1948) και τον πολυσυζητημένο «Τρίτο άνθρωπο» (1949, χρυσός φοίνικας στο φεστιβάλ των Κανών). Ακολούθησαν οι μέτριες ταινίες «Ο μεσάζοντας» (ελληνικός τίτλος «Ο άνθρωπος του Βερολίνου») (1953), «Ένα παιδί για δύο φαρδίνια» (1953) κ.ά., για να φτάσουμε στον «Κατάσκοπο της Αβάνας» (1960), στο «Δεύτερο άνθρωπο» (1962), στη βραβευμένη με το Όσκαρ για καλύτερη σκηνοθεσία ταινία του «Όλιβερ», στο «Flap» (1970) και στο «Follow me!» (1972).

Η συνέχεια στο επόμενο!..