Ώστε υπήρχαν γιατροί-μάγειροι στην αρχαιότητα;

Κωδικός Πόρου: 00285-111963-3457
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 05/12/12 16:07
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Βυζαντινή Αυτοκρατορία!.., 00285-111963-3457




Περιγραφή:

Ώστε υπήρχαν γιατροί-μάγειροι στην αρχαιότητα;

Διαβάστε τι είχε κάνει, αλλά και τι είχε γράψει ένας αρχαίος Έλληνας γιατρός, ονόματι Άνθιμος, ο οποίος το 520 έγραψε ένα έργο διαιτητικής και μαγειρικής, γραμμένο στη Λατινική, με τίτλο «De observatione ciborum ad Theodoricum regem Francorum», όπου προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για τον τρόπο διατροφής ενός γερμανικού φύλου (μπύρα και υδρόμελι για ευχαρίστηση, κρασί ως φάρμακο)!..

ΜΕΤΑΞΥ σοβαρού και αστείου θα λέγαμε ότι το γεγονός ότι όλα σχεδόν τα ελληνικά κανάλια μας κατακλύζουν νυχθημερόν από μάγειρους και συνταγές μαγειρικής, δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Και στην αρχαιότητα είχαμε παρόμοιους ανθρώπους. Ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης, για παράδειγμα, έγραψε 15 βιβλία που φέρουν τον γενικό τίτλο «Δειπνοσοφισταί», αλλά και διάφοροι άλλοι.

Σήμερα, όμως, θα μιλήσουμε για έναν άλλον αρχαίο Έλληνα, τον Άνθιμο, που έζησε τον 6ον αιώνα, τον οποίο, με τα σημερινά δεδομένα, θα μπορούσαμε κάλλιστα να τον χαρακτηρίσουμε ως ... διαιτολόγο-διατροφολόγο, αλλά και ... μάγειρα,  με δεδομένο το γεγονός, ότι τα ελληνικά εγκυκλοπαιδικά λεξικά γράφουν τα εξής:

Anthimos (Άνθιμος). Έλληνας γιατρός του 6ου αι. μ.Χ. Έζησε στην Κωνσταντινούπολη, απ' όπου όμως εξορίστηκε περί το 481 μ.Χ. λόγω των φιλικών σχέσεων που διατηρούσε με τον βασιλιά των Οστρογότθων Θεοδώριχο Στράβωνα και αναγκάστηκε να καταφύγει στην αυλή του Θεοδώριχου του Μεγάλου στην Ιταλία. Αγαθές σχέσεις είχε επίσης και με τον βασιλιά των Φράγκων, στον οποίο αφιέρωσε περί το 520 ένα έργο διαιτητικής και μαγειρικής, γραμμένο στη Λατινική, με τίτλο «De observatione ciborum ad Theodoricum regem Francorum». Ιδιαίτερη αξία έχει το έργο αυτό για δύο κυρίως λόγους. Πρώτον, διότι προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για τον τρόπο διατροφής ενός γερμανικού φύλου (μπύρα και υδρόμελι για ευχαρίστηση, κρασί ως φάρμακο), και δεύτερον, διότι αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της λαϊκής Λατινικής της ύστερης αρχαιότητας, όπου φαίνονται πλέον οι αποκλίσεις από την κλασική γλώσσα και η μετάβαση στις ρωμανικές γλώσσες.

ΠΗΓΕΣ: 

Ε. Liechtenhan, νέα έκδ. με γερμ. μετάφρ., 1963. - Nardur Groen, Lexicon Anthimeum, Amsterdam 1926.