Ποια ήταν η Παλμύρα στο διάβα της Ιστορίας;

Κωδικός Πόρου: 00285-111700-7157
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 21/05/15 19:29
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Αρχαία Ελλάδα, 00285-111700-7157




Περιγραφή:

Ποια ήταν η Παλμύρα στο διάβα της Ιστορίας;

Με αφορμή το γεγονός ότι η Παλμύρα κινδυνεύει να καταστραφεί από την επέλαση των τζιχαντιστών, ας ρίξουμε μια ματιά να δούμε πώς η η ένδοξη αυτή πόλη, που είναι πλημμυρισμένη από φως, είχε οργάνωση σύμφωνα με το ελληνικό πρότυπο, δηλαδή δήμο, βουλή και άρχοντες! Στη ρωμαϊκή περίοδο όργανα της εκτελεστικής εξουσίας ήταν οι στρατηγοί. Κι όχι μόνον!... Η τέχνη της Παλμύρας αποτελεί συνδετικό κρίκο της αρχαίας ελληνικής και της ανατολικής τέχνης και είναι κράμα ελληνικών, ρωμαϊκών και ανατολικών τεχνοτροπιών!.. Διαβάστε το κείμενο που ακολουθεί!.
΄
ΑΝΑΝΤΙΡΡΗΤΑ η ένδοξη πόλη της Παλμύρας, τουλάχιστον από αρχαιολογικής πλευράς, είναι μια αρχαία πόλη στην ομώνυμη όαση στα βόρεια της συριακής ερήμου. Όφειλε την ακμή της στη θέση της στον εμπορικό δρόμο που ένωνε τη Μεσοποταμία και τις Ινδίες με τη Μεσόγειο. Σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε από το βασιλιά του Ισραήλ Σολομώντα. Τον 1ο αι. μ.Χ. έγινε τμήμα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και οι κάτοικοί της ήταν Ρωμαίοι, Άραβες, Έλληνες, κυρίως έμποροι. Η μεγαλύτερη ακμή της Παλμύρας ανάγεται στην περίοδο 105-273 μ.Χ. και ιδιαίτερα κατά τη βασιλεία της Ζηνοβίας. Κατά τους παρθικούς πολέμους, επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού (3ος αι.), αποτελούσε σημαντική στρατιωτική βάση. Ο Ιουστινιανός έχτισε τείχη και υδραγωγείο και οι Άραβες, όταν την κυρίευσαν, την ενίσχυσαν και την καλλώπισαν. Το 1401 την κατέστρεψε ο Ταμερλάνος.
Η Παλμύρα είχε οργάνωση σύμφωνα με το ελληνικό πρότυπο, δηλαδή δήμο, βουλή και άρχοντες. Στη ρωμαϊκή περίοδο όργανα της εκτελεστικής εξουσίας ήταν οι στρατηγοί. Η γλώσσα που ομιλούνταν στην πόλη ήταν μια από τις διαλέκτους της αραμαϊκής και βασικές της θεότητες ο βαβυλωνιακός Δίας-Ήλιος και η Σελήνη.

Τα Μνημεία της Παλμύρας

Η όαση της Παλμύρας αποτελεί αξιόλογη τουριστική περιοχή, χάρη στις αρχαιότητες της παλιάς πόλης. Το ενδιαφέρον των μνημείων που σώζονται βρίσκεται στον ιδιότυπο χαρακτήρα τους. Η τέχνη της Παλμύρας αποτελεί συνδετικό κρίκο της αρχαίας ελληνικής και της ανατολικής τέχνης και είναι κράμα ελληνικών, ρωμαϊκών και ανατολικών τεχνοτροπιών. Βρέθηκε μεγάλος ναός του Ήλιου του 1ου αι. μ.Χ. Η οδός των κιόνων, μήκους 1.135 μ., είχε και από τις δύο πλευρές διπλή κιονοστοιχία με θριγκό. Ιδιαίτερα πλούσια είναι τα ταφικά μνημεία. Βρέθηκαν υπόγειες νεκροπόλεις και πολλά επιτύμβια με μορφή πύργου. Για το γλυπτό της πλούτο η Παλμύρα χαρακτηρίστηκε ως η πλουσιότερη πόλη της αρχαιότητας. Κάθε δρόμος, κάθε στοά, δημόσιο ή ιδιωτικό κτίριο ήταν στολισμένο από θρησκευτικά ή κοσμικά αγάλματα και αναθήματα.

Ποια ήταν η Ζηνοβία

Χωρίς αμφιβολία, η Ζηνοβία ήταν μια πολύ ισχυρή βασίλισσα της συριακής πόλης Παλμύρα από το 266 ως το 273. Ήταν πανέμορφη και πολύ μορφωμένη. Ήταν σύζυγος του ηγεμόνα της Παλμύρας Οδέναθου, τον οποίο βοήθησε στους αγώνες του κατά των Περσών, επιδεικνύοντας πρωτοφανή γενναιότητα. Μετά τη δολοφονία του άντρα της, ανέλαβε η ίδια την εξουσία. Η Παλμύρα ήταν τότε υποτελής στους Ρωμαίους, διατηρούσε όμως αρκετά προνόμια. Η Ζηνοβία θεώρησε ευκαιρία την κακή κατάσταση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας για να επεκτείνει το κράτος της, αφού απαλλαγεί από τη ρωμαϊκή κυριαρχία. Ανακηρύχτηκε «αυγούστα» και άρχισε μια σειρά από κατακτητικούς πολέμους. Υπέταξε τη Συρία και τη Μεσοποταμία, την Αίγυπτο και τη Μ. Ασία. Η Ρώμη όμως πήρε δραστικά μέτρα. Ρωμαϊκός στρατός με επικεφαλής τον ίδιο τον αυτοκράτορα Αυρηλιανό εκστράτευσε κατά της Αιγύπτου, την οποία εύκολα επανακυρίευσε, και ύστερα κατά της Ασίας. Έπειτα από πολλές ρωμαϊκές επιτυχίες, η Ζηνοβία αναγκάστηκε να κλειστεί με τα υπολείμματα του στρατού της στην Παλμύρα. Όταν οι Ρωμαίοι πολιόρκησαν και την Παλμύρα, η Ζηνοβία αποφάσισε να φύγει κρυφά και να ζητήσει τη βοήθεια των Περσών. Έγινε όμως αντιληπτή, την κυνήγησαν και την αιχμαλώτισαν. Στη δίκη που έγινε η Ζηνοβία έριξε τις ευθύνες στους συνεργάτες της, οι οποίοι και εκτελέστηκαν από τους Ρωμαίους Η ίδια μεταφέρθηκε στη Ρώμη, όπου κόσμησε το θρίαμβο του Αυρηλιανού (273). Πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της αποτραβηγμένη κοντά στα Τίβουρα, ενώ ακόμη και σήμερα πολλοί διηγούνται διάφορους θρύλους γι’ αυτήν.

ΠΗΓΕΣ: Ιστορικό και Δημοσιογραφικό Αρχείο του γράφοντος, Εγκυκλοπαίδεια «Μαλλιάρης-παιδεία».