Η άγνωστη πολιτισμική προσφορά των αρχαίων Ελληνίδων!.. (2)

Κωδικός Πόρου: 00285-111738-4163
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 19/05/13 0:04
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Αρχαία Ελλάδα, 00285-111738-4163




Περιγραφή:

Η άγνωστη πολιτισμική προσφορά των αρχαίων Ελληνίδων!.. (2)

Συνεχίζουμε σήμερα με το δεύτερο μέρος των αποκαλύψεών μας για τον άγνωστο πολιτισμό που οικοδόμησαν οι Αρχαίες Ελληνίδες και οι οποίες άφησαν στο πέρασμα των αιώνων την δική τους φωτεινή πολιτισμική πυραμίδα!.. Μπορούμε να λησμονήσουμε, για παράδειγμα, τις Δεικτηριάδες Γυναίκες με το υποκριτικό ταλέντο, όπου όμως η τέχνη των εγένετο εις την «άφωνον γλώσσαν», την μιμητικήν, ως, λόχου χάριν, η Μύρτιον σύμφωνα με τον Αθήναιο, που μας διασώζει μίαν παρομοίαν περίπτωσιν (Δειπνοσοφισταί ΙΓ΄ 37,39), ή ο Πολύβιος εις την Ιστορίαν του (ΙΔ΄ 11.5.1); Διαβάστε το κείμενο!..

Συνέχεια από το προηγούμενο…

ΓΑΣΤΡΟΜΑΝΤΙΔΕΣ. Γυναίκες που προέβλεπαν το μέλλον μέσω των σπλάχνων (σπλαχνοσκοπία) θυσιασθέντων ζώων.
Γαστρο-μαντεύομαι, λοιπόν, σημαίνει μαντεύομαι δια της κοιλίας. (Αλκίφρων 2. 4).
(Ίδε: Μάντισσες).

ΔΕΙΚΤΗΡΙΑΔΕΣ. Γυναίκες με υποκριτικό ταλέντο, όπου όμως η τέχνη των εγένετο εις την «άφωνον γλώσσαν», την μιμητικήν, ως, λόχου χάριν, η Μύρτιον σύμφωνα με τον Αθήναιο, που μας διασώζει μίαν παρομοίαν περίπτωσιν (Δειπνοσοφισταί ΙΓ΄ 37,39), ή ο Πολύβιος εις την Ιστορίαν του (ΙΔ΄ 11.5.1)

ΔΙΟΝΥΣΙΑΔΕΣ. Η αρχαία ελληνική ιστορία μας διδάσκει, ότι οι Διονυσιάδες ήσαν 11 παρθένες κόρες της Σπάρτης, οι οποίες διηγωνίζοντο σε αγώνα δρόμου, όπως τουλάχιστον αναφέρουν διάφοροι ιστορικοί, μεταξύ των οποίων ο Παυσανίας (Ελλάδος Περιήγησις Γ΄13, 7), ο Ησύχιος και άλλοι. Ο Βακχυλίδης (ή ο Σιμωνίδης) μάλιστα γράφει: «Πολλάκις δε φυλής Ακαμαντίδος εν χοροίσιν Ώραι ανωλόλυξαν κισσοφόροις επί διθυράμβοις αι Διονυσιάδες, μίτραισι δε και ρόδων αώτοις σοφών αοιδών εσκίασαν …» (Σιμωνίδης, Επιγράμματα ΙΓ΄ 28, 1).

ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΟΙ. Στην αρχαιότητα υπήρχαν γυναίκες ηυξημένης νοημοσύνης και αντιλήψεως οι οποίες ησχολούντο, πέραν των άλλων, και με τας προσωπίδας των ηθοποιών η τα φορέματα που φορούσαν επί σκηνής.
Μια εξ αυτών των αρχαίων Ελληνίδων ήτο και η περίφημος εταίρα στην Αθήνα, η Γλυκέρα, η οποία σε μία επιστολή της προς τον Μένανδρον, ο οποίος ήτο εραστής της, γράφει μεταξύ άλλων και τα εξής:
«Τι δε ο Μένανδρος χωρίς την Γλυκέραν, η οποία και τας προσωπίδας των ηθοποιών διασκευάζω και τα φορέματα δοκιμάζω, παραμένουσα δε εις το παρασκήνιο πιέζω τους δακτύλους μου έως ότου χειροκροτήσει το κοινόν; Και τρέμουσα τότε, μα την Άρτεμιν, αναπνέω. Περιβάλλουσα δε την ιεράν των δραμάτων εκείνων κεφαλήν, την εναγκαλίζομαι»!.. (Ίδε: Γλυκέρα).

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ. Οι αρχαίες Ελληνίδες, που είχαν αναπτύξει σημαντικό επιστημονικό έργο σε πολλούς τομείς του χώρου αυτού, ιδίως τα μαθηματικά, την αστρονομία, την ιατρική, την μαιευτική κλπ. (Ίδε Συγγραφείς καιΓυναίκες φιλόσοφοι).

ΕΡΓΑΣΤΙΝΑΙ.Οι εν Αθήναις νέες κόρες από την τάξιν των ευπατριδών, οι οποίες εξελέγοντο κάθε χρόνο για να υφαίνουν το ιερόν πέπλον της θεάς Αθηνάς, το οποίον ήτο "παμποίκιλτον" (=πλούσια στολισμένο) «ον ευγενείς Αττικαί παρθένοι και γυναίκες τέλειοι είχον υφάνει, όπως κοσμήσωσι το πανάρχαιον ξόανο της θεάς» (Ι. Φάλκε), δια την εορτήν των Πανανθηναίων. Μη λησμονούμε ότι το επίθετον της θεάς Αθηνάς ήτο Εργάνη.
Ο πέπλος μετεφέρετο κατά πρώτον επί αμάξης αναπεπταμένος, για να είναι ορατός από παντού, αλλά στα κατοπινά χρόνια εκομίζετο επί της Παναθηναϊκής λεγομένης νηός, την οποίαν οδηγούσαν υποζύγια. Κατετίθετο δε «εν τω Ελευσινίω κάτωθεν της Ακροπόλεως παρά του Αρείου Πάγου», εν μέσω μεγάλων και πανηγυρικών τελετών, ενώ τα σχέδια του πέπλου κατέπλησσαν το Αθηναϊκό κοινόν, το οποίο επεσκέπτετο το Ερεχθείον.
Το Ερεχθείον, ως γνωστόν, ήτο ο επί της Ακροπόλεως των Αθηνών ναός της Πολιάδος Αθηνάς και του Ποσειδώνος, φέροντα ενταύθα και το επωνύμιον Ερεχθέως, του ανθρώπου δηλαδή που κατά την παράδοσιν εδίκασε την Αθηνά και τον Ποσειδώνα οι οποίοι διηγωνίζοντο για το όνομα των Αθηνών φέροντες η μεν πρώτη ελαία ο δε δεύτερος ύδωρ. (Αυτός και ο λόγος που εντός των τειχών του Ερεχθείου περιείχοντο η ιερά ελαία, το φρέαρ το λεγόμενον θάλασσα, και ο τάφος του Ερεχθέως).
Δοθείσης ευκαιρίας να πούμε, ότι το άγαλμα (ξόανο) της θεάς Αθηνάς, το οποίον κοσμούσε το ιερόν πέπλον, υπήρχε σε ψηλή θέση του νοτίου τοίχου, ενώ απέναντι υπήρχε πολυτελές θύρωμα και όπισθεν αυτού οι Καρυάτιδες.
Αι εργαστίναι, δια την ύφανσιν του ιερού πέπλου, επεδείκνυον θεϊκόν ζήλον και τα σχέδια αυτού προκαλούσαν τον θαυμασμόν όλων των επισκεπτών και πανηγυριζόντων δεδομένου ότι ο πέπλος υφαίνετο από χέρια παρθένων γυναικών αφοσιωμένων εις τον ιερόν σκοπόν.
Χαρακτηριστικόν παράδειγμα φιλοεργοτάτων γυναικών, ήσαν οι θυγατέρες του Λυκομηδέως, αφού, όπως γράφει η Ελληνική Ανθολογία (Βιβλίον ΣΤ΄, επίγραμμα 6) :
"Αι Λυκομήδευς παίδες, Αθηνώ και Μελίτεια
και Φιντώ Γληνίς θ', αι φιλοεργόταται...".

ΕΣΤΙΑΔΕΣ.Το επίθετον Εστιάδες ελάμβαναν κατά την αρχαιότητα οι ιέρειες της θεάς Εστίας, που ήσαν επιτετραμμένες στην Ρώμη, προς διατήρησιν του Ιερού Πυρός επί του βωμού της θεάς και την εκτέλεσιν διαφόρων μυστηριωδών τελετών, που έκαναν προς τιμήν της οι αρχαίοι.

Η συνέχεια στο επόμενο…