Για πιο επίτευγμα του Δαρείου μιλάει ο Ηρόδοτος;

Κωδικός Πόρου: 00285-111751-3532
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 21/12/12 19:24
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Αρχαία Ελλάδα, 00285-111751-3532




Περιγραφή:

Για πιο επίτευγμα του Δαρείου μιλάει ο Ηρόδοτος; 

Οι προθέσεις –λέει- του Δαρείου φάνηκαν όταν κα­τασκεύασε τη γέφυρα στον Βόσπορο, ένα κα­ταπληκτικό τεχνικό επίτευγμα, που δεν ξεπε­ράσθηκε μέχρι το 1973 (!!). Την κατασκεύασε, για­τί η απόσταση μεταξύ των ακτών είναι πάνω από ένα χιλιόμετρο, το ρεύμα έχει ταχύτητα τέσ­σερις κόμβους και οι άνεμοι είναι συχνά πολύ δυνατοί. Λέγεται ότι η γέφυρα βρισκόταν στο πιο στενό σημείο του Βοσπόρου (Πολύβιος Δ', 43)!..

Η σύγχρονη γέφυρα του Βοσπόρου. Κι όμως!. Η γέφυρα, που αναφέρει ο Ηρόδοτος, ήταν ένα κα­ταπληκτικό τεχνικό επίτευγμα, που δεν ξεπε­ράσθηκε μέχρι το 1973!..

Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΑΡΕΙΟΥ ΤΟ 513 π.Χ.38

Οι προθέσεις του Δαρείου φάνηκαν όταν κα­τασκεύασε τη γέφυρα στον Βόσπορο, ένα κα­ταπληκτικό τεχνικό επίτευγμα, που δεν ξεπε­ράσθηκε μέχρι το 1973. Την κατασκεύασε, για­τί η απόσταση μεταξύ των ακτών είναι πάνω από ένα χιλιόμετρο, το ρεύμα έχει ταχύτητα τέσ­σερις κόμβους και οι άνεμοι είναι συχνά πολύ δυνατοί. Λέγεται ότι η γέφυρα βρισκόταν στο πιο στενό σημείο του Βοσπόρου (Πολύβιος Δ', 43). Την αποτελούσαν περίπου 200 πλοία, πα­ρατεταγμένα το ένα δίπλα στο άλλο. Αν ο Δα­ρείος απέβλεπε απλώς σε μία εκστρατεία -με μετάβαση και επιστροφή- ο στόλος του επαρ­κούσε για να μεταφέρει απέναντι το στρατό του και μάλιστα με μεγάλη ευκολία. Η μόνιμη γέ­φυρα που δημιουργήθηκε, αποτελούσε προέ­κταση του μόνιμου οδικού δικτύου της Περσι­κής Αυτοκρατορίας. Κατασκευάστηκε για να οδηγεί σε έναν τόπο που επρόκειτο να γίνει σα­τραπεία. Ο Δαρείος εγκαινίασε τη γέφυρα, ανε­γείροντας δϋο στήλες από λευκόλιθο, με επι­γραφές σε σφηνοειδή και ελληνική γραφή. Εκεί έγραψε ότι: «Τα έθνη που καθοδηγούσε, από όλους τους λαούς υπό την κυριαρχία του, αριθ­μούσαν δεκάδες χιλιάδες. Ήταν εβδομήντα μυ­ριάδες μαζί με το ιππικό και εκτός από το στό­λο. Tα πολεμικά πλοία που κατασκευάσθηκαν ήταν εξακόσια» (Ηρόδοτος Δ', 87).

Ο επικός ποιητής Χοιρίλος (δημιουργός του έπους «Περσηίς» ή «Περσικά») πιθανόν να άντλη­σε τα ονόματα των λαών από αυτή την πηγή. Έχει βρεθεί το απόσπασμα από το έργο του «Διασχίζοντας τη Γέφυρα», το οποίο αναφέρει τους ανατολικούς Σάκες: «Και οι βοσκοί Σάκες, που ήταν Σκύθες από καταγωγή, αλλά ζούσαν στη σιτοφόρο Ασία. Ήταν άποικοι και κατάγο­νταν από τους Νομάδες, ένα νομοταγή λαό» (ΣτράβωννίΙ, 3-9).

Οι αριθμοί που μας δίνει ο Ηρόδοτος περιλαμβάνονται στην αφήγηση του για τις στήλες. Οι αριθμοί αναφέρονταν στις στήλες και φυσικά οι Έλληνες μπορούσαν να τους διαβάσουν. Είχαν τοποθετηθεί εκεί με δια­ταγή του Δαρείου. Ίσως να μην ανταποκρίνονταν πλήρως στην πραγματικότητα. Δεν υπάρχει αμ­φιβολία, όμως, ότι οι Πέρσες βασιλείς εμπιστεύονταν τις πολυάριθμες δυνά­μεις, και πρέπει να σημειωθεί ότι και ο Ναπολέων ξεκίνησε το 1812 με πε­ρισσότερους από 500.000 άντρες (J. Marshall-Cornwall, Napoleon [London, 1967] 220). Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι τα πολεμικά πλοία στη ναυμα­χία της Λάδης και στην εκστρα­τεία εναντίον της Αθήνας και της Ερέτριας ήταν εξακόσια. Ήταν προ­φανώς το καθιερωμένο μέγεθος για τον αυτοκρατορικό στόλο που διαμορ­φώθηκε από τον Δαρείο και μπορούσε να επιβεβαιωθεί εύκολα από τους Έλλη­νες ναυτικούς. Αφού ο Δαρείος έδωσε διαταγές σε όλη την αυτοκρατορία του «κάποιοι να δώσουν πεζικό και άλλοι να δώσουν πολεμικά πλοία» (Ηρόδοτος Δ', 83), υπήρχαν φοινικικές, κυπριακές και αιγυπτιακές ναυτικές μοίρες, όπως επί­σης και μία ελληνική. Επίσης, χρειαζό­ταν μεταφορικά πλοία και πλωτά σκάφη για τον Δούναβη. Η εκστρατεία προε­τοιμάστηκε στην κάθε της λεπτομέρεια, τακτική που χαρακτήριζε πάντα τον Δα­ρείο. Το πέρασμα του στρατού από την Ασία στην Ευρώπη ήταν μία στιγμή με θρησκευτική σημασία. Κι αυτό γιατί τα νερά που χώριζαν τις δύο ηπείρους - του Τάναη πο­ταμού (Ντον), της Μαύρης Θάλασσας, του Βο­σπόρου και του Ελλησπόντου- ήταν ιερά. Ο Δα­ρείος κάθισε στο θρόνο του και παρακολούθη­σε το στρατό του να παρελαύνει μπροστά του και να περνάει τη γέφυρα. Ο σχεδιαστής της, ο Μανδροκλής από τη Σάμο, απεικόνισε τη σκη­νή (Ηρόδοτος Δ', 88).

Ο Δαρείος είχε ήδη αποδείξει ότι ήταν πο­λύ ικανός διοικητής. Έπρεπε τώρα να επιλέξει ανάμεσα σε δύο εναλλακτικές λύσεις. Αναλό­γως με το αν ο τελικός του στόχος θα ήταν η Ελ­λάδα ή η Σκυθία, θα μπορούσε είτε να προελά­σει κατά μήκος της ακτής και να χρησιμοποιή­σει το στόλο του για να εφοδιάζει το στρατό του στη διαδρομή, είτε να προελάσει χω­ριστά με το στρατό του στην ενδοχώρα, να διατάξει το στόλο του να προηγηθεί και να συναντηθούν, στρατός και στόλος, στο καθορισμένο ση­μείο. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (Δ', 89), ο Δαρείος διέταξε την ιωνική ναυτική μοίρα, μαζί με τα πλοία των ελληνικών πόλε­ων του Ελλησπόντου, της Προποντίδας και του Βοσπόρου (Δ', 138), να πλεύσουν στη Μαύρη Θάλασσα, να εισέλθουν στο Δέλτα του Δούναβη, να χτίσουν μία γέφυρα πάνω από τον ποταμό και να περιμένουν τον ερχομό του. Ο Ηρόδοτος δεν ανα­φέρει τις διαταγές που δόθη­καν στον υπόλοιπο στόλο -προ­φανώς στον κύριο όγκο του. Όμως, μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι διαταγές του Δαρείου ήταν να πλεύσει ο στόλος στις εκβολές του Δούναβη και να προετοιμαστεί για διείσδυση ή και να την πραγμα­τοποιήσει. Ο ίδιος ο Δαρείος προχώ­ρησε όχι κατά μήκος της ακτής, αλλά από την ενδοχώρα. Ο σκοπός του ήταν, επομένως, να κατακτήσει την Ανατο­λική Θράκη και η Σκυθία να αποτε­λέσει τον επόμενο στόχο του.

Ο Δαρείος «επορεύετο διά της Θρηίκης, απικόμενος δε επί Τεάρου ποταμού τας πηγάς εστρατοπεδεύσατο ημέρας τρεις» (προχώρησε στη Θράκη, και φτάνοντας στις πηγές του Τεάρου ποταμού, κατασκήνωσε επί τρεις ημέρες: Ηρόδοτος Δ', 89). Τώ ρα βρισκόταν στην περιοχή του Έβρου, του μεγαλύτερου ποταμού στην Κε­ντρική Θράκη. Πέρασε στις δυτικές όχθες του και κατέλαβε τμήμα της κοι­λάδας του ποταμού Αρτίσκου, που ήταν η πατρίδα των Οδρυσών, της ισχυρότερης φυλής στην Κεντρική Θράκη. Από εδώ ήλεγχε τον κεντρι­κό χερσαίο εμπορικό δρόμο που εκτει­νόταν από το Αιγαίο Πέλαγος μέχρι την πεδιάδα της Κεντρικής Θράκης και κατέληγε στη Μαύρη Θάλασσα. Έστειλε ένα απόσπασμα προς νότο, ως φρου­ρά στον Δορίσκο, τον προορισμό του στο Αιγαίο (Ζ', 59). Οι προθέσεις του να καταλάβει την πε­ριοχή ήταν σαφείς. Πρώτον, διότι τοποθέτησε μία στήλη, η επιγραφή της οποίας έκανε λόγο για την παρουσία του στις πηγές του Τεάρου. Δεύτερον, διότι διέταξε το στρατό του να σχη­ματίσει σημάνσεις με μεγάλους σωρούς από πέ­τρες στην κοιλάδα του Αρτίσκου. Ο πληροφο­ριοδότης του Ηροδότου γι' αυτή την πορεία ήταν μάλλον Πέρσης. Η εγκυρότητα της πλη­ροφορίας επιβεβαιώνεται από τη διατήρηση, μέχρι το έτος 1830 περίπου, μίας στήλης με επι­γραφή σε σφηνοειδή γραφή, κοντά στον Τέαρο (Semerdere). Ο Ηρόδοτος επισκέφθηκε τους Γέτες, που κατοικούσαν ανάμεσα στον Αίμο και τον Δούναβη, «τον πρώτο λαό που υποδούλω­σε». Οι θρακικές φυλές που κατοικούσαν ανα­τολικώς της πορείας του στρατού του (Δ', 93) αποδέχθηκαν την κυριαρχία του, όπως είχαν πράξει και οι φυλές στην κοιλάδα του ποταμού Έβρου, ο οποίος βρισκόταν στο δρόμο του Δα­ρείου και αποτελούσε πλούσια πηγή για ζωο­τροφές και προμήθειες. Οι Γέτες τιμωρήθηκαν για την αντίσταση τους με την επιβολή στρα­τολογίας (Δ', 96). Η επόμενη στάση του Δαρεί­ου έγινε στη γέφυρα του Δούναβη. Κατείχε πλέον μία πλούσια σατραπεία στα μετόπι­σθεν του, η οποία θα χρησίμευε ως βάση για τις επιχειρήσεις του... (*)

------------------------

ΠΗΓΗ: Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ: "Ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας"