Φιλέλληνας μεν, καταστροφέας του Ελληνισμού δε…

Κωδικός Πόρου: 00285-111776-2761
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 22/06/12 19:40
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Αρχαία Ελλάδα, 00285-111776-2761




Περιγραφή:

 

Στην διαβόητη Μάχη της Πύδνας, που έγινε σαν σήμερα 22 Ιουνίου του 168 π.Χ., ο φιλέλληνας Αιμίλιος Παύλος λεηλάτησε την Ήπειρο, για τη φιλομακεδονική πολιτική της, καταστρέφοντας κατά την παράδοση 70 πόλεις και πουλώντας ως δούλους 150.000 κατοίκους επέστρεψε στη Ρώμη, όπου μετέφερε τους θησαυρούς της Μακεδονίας και κράτησε για τον εαυτό του ολόκληρη την βασιλική βιβλιοθήκη!.. Παρά την ευρεία ελληνική του παιδεία (έγραφε και μιλούσε στα ελληνικά) υπήρξε σκληρός απέναντι στους Έλληνες, εφαρμόζοντας αυστηρά την πολιτική της Ρώμης!...

Απολογισμός της Μάχης της Πύδνας (168 π.Χ.)

ΕΠΕΙΔΗ η σημερινή μέρα (22 Ιουνίου) είναι μία μέρα που σημάδεψε το χρόνο, λόγω της ιστορικής Μάχης της Πύδνας, ας θυμηθούμε τα πρόσωπα που διαδραμάτισαν τον πιο σημαντικό ρόλο στην μάχη αυτή και η οποία, τουλάχιστον μελαγχόλησε τους Έλληνες μέσα στο διάβα των αιώνων!

ΕΙΝΑΙ γνωστό ότι ο Λεύκιος Αιμίλιος Παύλος (Aemilius Paullus Macedonicus, Lucius, περίπου 230-160 π.Χ.) ήταν ένας Ρωμαίος στρατηγός, επονομαζόμενος Μακεδονικός, διότι υπέταξε το βασίλειο της Μακεδονίας. Πολύ μορφωμένος γρήγορα έφτασε στο αξίωμα του ανθυπάτου. Στην Ισπανία πολέμησε και νίκησε τους Λουζιτανούς. Έγινε ύπατος το 182 π.Χ. και κατά τη διάρκεια της υπατείας του θριάμβευσε εναντίον των Λιγούρων (181 π.Χ.).

Το 168 π.Χ. εκλέχτηκε και πάλι ύπατος και στάλθηκε εναντίον του Μακεδόνα βασιλιά Περσέα, με τον οποίο συγκρούστηκε στην Πύδνα, όπου τον νίκησε, κατάστρεψε το στρατό του και τον έπιασε αιχμάλωτο (22 Ιουνίου). Αυτό ήταν και το τέλος τουΓ΄ Μακεδονικού πολέμου.
Αφού ο Αιμίλιος Παύλος λεηλάτησε και την Ήπειρο, για τη φιλομακεδονική πολιτική της, καταστρέφοντας κατά την παράδοση 70 πόλεις και πουλώντας ως δούλους 150.000 κατοίκους, επέστρεψε στη Ρώμη. Εκεί, μετέφερε τους θησαυρούς της Μακεδονίας και τέλεσε μεγαλοπρεπή θρίαμβο, όπου διαπομπεύθηκε με δόλιο τρόπο ο βασιλιάς της Μακεδονίας Περσέας και τα παιδιά του.

Παρά την ευρεία ελληνική του παιδεία (έγραφε και μιλούσε στα ελληνικά) ο Αιμίλιος υπήρξε σκληρός απέναντι στους Έλληνες, εφαρμόζοντας αυστηρά την πολιτική της Ρώμης.

Να μη λησμονήσουμε να πούμε, ότι από τα λάφυρα του πολέμου κράτησε για τον εαυτό του ολόκληρη τη βασιλική βιβλιοθήκη (!!) Ως «ενθουσιώδης φιλέλληνας» στη συνέχεια ταξίδεψε ανά την Ελλάδα...

Λένε ότι στο σπίτι του έτυχε υποδοχής ο ιστορικός Πολύβιος, ο οποίος τότε ήρθε στη Ρώμη ως όμηρος πολέμου. Περίφημος στάθηκε ο λόγος του το έτος 167, με τον οποίο αποτίμησε την απώλεια των δύο γιων του έναντι των πολιτικών και στρατιωτικών του επιτυχιών (Λίβιος, Βαλέριος Μάξιμος, Πλούταρχος). Μάλιστα, στους επικήδειους αγώνες προς τιμήν του το 160 π.Χ. παραστάθηκαν η Hecyra και οι Adelphoe του Τερεντίου.

Την νίκη του στην Πύδνα τίμησε ο Πακούβιος με [το ιστορικό δράμα, fabula praetexta] Paullus., ενώ ο ίδιος ο Αιμίλιος πέθανε από μακροχρόνια ασθένεια.

Πως έγινε η Μάχη της Πύδνας

Η όντως αποφασιστικής σημασίας μάχη, στα πλαίσια του Γ' Μακεδονικού πολέμου (171-168 π.Χ.), μεταξύ των Μακεδόνων με ηγέτη το βασιλιά Περσέα και των Ρωμαίων με επικεφαλής τον ύπατο Αιμίλιο Παύλο, στην περιοχή της αρχαίας Πύδνας, ήταν κάτι που γράφτηκε με μελανά χρώματα για τον Ελληνισμό.

Η μάχη έγινε στις 22 Ιουνίου του 168 π.Χ. Πρώτοι άρχισαν την επίθεση οι Μακεδόνες, που πίεσαν τη ρωμαϊκή παράταξη και ιδιαίτερα τη δεξιά της πτέρυγα. Οι Ρωμαίοι υποχώρησαν στην αρχή και παρέσυραν το στρατό του Περσέα σε ανώμαλο έδαφος, όπου διασπάστηκε η ενότητα της μακεδονικής φάλαγγας.

Τότε ο Αιμίλιος Παύλος εξαπέλυσε αντεπίθεση ρίχνοντας ταυτόχρονα στη μάχη τους ελέφαντές του και πέτυχε να συντρίψει το μακεδονικό στρατό, που είχε πολύ βαριές απώλειες σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ ορισμένα τμήματά του δεν πρόλαβαν να πάρουν μέρος στη σύγκρουση.

Ο Περσέας κατόρθωσε να διαφύγει από το πεδίο της μάχης, αλλά αναγκάστηκε να παραδοθεί λίγο αργότερα στους νικητές.
Λένε πως κατά μήκος όλου του μετώπου η μάχη εξελίχθηκε για τους Μακεδόνες σε αληθινή σφαγή. Οι νεκροί τους υπολογίζονται σε 20.000 έναντι 100 Ρωμαίων, ενώ 5.000 πιάστηκαν αιχμάλωτοι!

Αμέσως μετά τη μάχη της Πύδνας η Μακεδονία υποτάχτηκε στους Ρωμαίους και έπαψε να υφίσταται ως ανεξάρτητο κράτος, όπως τουλάχιστον γράφουν όλοι οι ιστορικοί.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
Livius 37.46 και 57, 38.44 εξξ., 40.25-28, 43.2 και 44-45, Πολύβ. 18.35 και 29-32, Πλούταρχ. Αιμίλιος.