Οι αρχαίοι ήσαν … ξεροσφύρηδες ή μήπως επιστήμονες στη μπίρα;

Κωδικός Πόρου: 00285-111657-81
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 31/03/11 14:20
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Αποκαλύψεις, 00285-111657-81




Περιγραφή:

 

Διαβάστε με ποιον τρόπο κατασκεύαζαν τη μπίρα από τα σιτηρά, ως αντιβιοτικό προϊόν, κάτι που αποδεικνύει πόσο προοδευτικό και προχωρημένο μυαλό είχαν σε σχέση με ορισμένους σύγχρονους ανθρώπους οι οποίοι αγνοούν ορισμένα βασικά θέματα στο χώρο αυτό!..  

ΕΙΝΑΙ αλήθεια ότι όποιος θελήσει να μάθει ορισμένα στοιχεία για την μπίρα ή ζύθο, θα δει ότι είναι ένα οινοπνευματώδες ποτό πολύ διαδεδομένο.
Από το 2.500 π.Χ. και ίσως πιο πριν ήταν γνωστή η μπίρα στους λαούς της Μεσοποταμίας. Οι Ασσύριοι, οι Βαβυλώνιοι και οι Αιγύπτιοι ήξεραν την μπίρα.
Λένε πως στην αρχαία Ελλάδα η μπίρα δεν ήταν διαδεδομένη, γιατί οι Έλληνες προτιμούσαν το κρασί. Ωστόσο, το 19ο αι. γενικεύτηκε η χρησιμοποίησή της, που ξεκίνησε απ' τη Γερμανία, για να φτάσει και στην Ελλάδα, όπου βλέπουμε να δημιουργείται εργοστάσιο μπίρας, το οποίο  έγινε για πρώτη φορά το 1864.
Η παρασκευή της μπίρας (ή ζύθου) είναι η εξής:
Σαν πρώτη ύλη χρησιμοποιείται κριθάρι καλής ποιότητας. Οι σπόροι πλένονται καλά και μουσκεύουν σε νερό, που συνεχώς το αλλάζουμε. Ύστερα αφήνονται να φυτρώσουν. Όταν το φυτό πάρει μάκρος ίσο με το μάκρος του κόκκου, ξεραίνεται σε θερμό αέρα και παίρνει χρώμα ανοιχτό ή σκούρο ξανθό και κοσκινίζεται για να φύγουν τα φύτρα.
Ύστερα αλέθεται, αναμιγνύεται με καθαρό νερό και ζεσταίνεται σε θερμοκρασία 72 βαθμών C. Τότε το άμυλο μετατρέπεται σε μαλτόζη και δεξτρίνη. Μετά στραγγίζεται το υγρό κι ο μούστος της μπίρας ανακατεύεται σε αναλογία 1 - 1,5% με άνθη λυκίσκου που δίνουν στο μείγμα υπόπικρη και αρωματική γεύση. Μετά ο μούστος βράζεται σε μεγάλα καζάνια και ψύχεται απότομα. Μεταφέρεται σε ψυχρούς χώρους, όπου γίνεται η ζύμωση, αφού προστεθεί η ειδική μαγιά. Μετά από ορισμένες μέρες (2 - 12), ανάλογα με το είδος της μπίρας, ο μούστος μεταφέρεται σε χώρους με θερμοκρασία 1 - 2 βαθμών C και αποθηκεύεται για 4 μήνες, για να ωριμάσει και να γίνει τέλεια μπίρα. Η μπίρα περιέχει 2,5 - 5% οινόπνευμα. Περιέχει θρεπτικά συστατικά (50 θερμίδες στα 100 γραμμάρια), είναι εύγευστη και φέρνει όρεξη. Η κατάχρησή της βλάπτει.


Επεξεργασία σιτηρών που συνδέεται με την παραγωγή ψωμιού αλλά και μπύρας. (Ξύλινο ομοίωμα, Αίγυπτος, 12η Δυναστεία).

Τι γράφει το περιοδικό «Αρχαιολογία»

Ιδιότητες αντιβιοτικού γνωστές στους αρχαίους φαίνεται ότι είχαν ορισμένα αρχαία είδη μπύρας. Πρόσφατες χημικές αναλύσεις ειδικών από το Πανεπιστήμιο Emory σε οστά που αποκαλύφθηκαν το 1980 στην περιοχή της σουδανικής Νουβίας και χρονολογούνται στα 350-550 μ.Χ. έδειξαν υψηλά ποσοστά της αντιβιοτικής ουσίας τετρακυκλίνης. Η τετρακυκλίνη, που ανακαλύφθηκε από τον σύγχρονο άνθρωπο μόλις το 1948, παράγεται από τον στρεπτομύκητα που συνδέεται με την παρασκευή της μπύρας κατά την αρχαιότητα. Όπως είναι γνωστό από τα αρχαιολογικά ευρήματα, η μπύρα ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στην Αίγυπτο και στους γείτονές της, Νούβιους, αλλά και την Εγγύς Ανατολή. Κατά τον ερευνητή Mark Nelson, μέλος της επιστημονικής ομάδας, η παρουσία του στρεπτομύκητα σε ένα ποτήρι μπύρα θα προκαλούσε το θαυμασμό των αρχαίων καθώς παράγει βακτήρια χρυσού χρώματος. Φαίνεται όμως ότι η αγάπη αυτή των Αιγυπτίων και των Νουβίων οφειλόταν και στο γεγονός ότι το δημοφιλές ποτό είχε και θεραπευτικές ιδιότητες. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας δρα George Armelagos, ειδικό στην αρχαία διατροφή, οι Αιγύπτιοι αλλά και οι αρχαίοι κάτοικοι της Ιορδανίας θεράπευαν με τη μπύρα ασθένειες των ούλων, ενώ τα στοιχεία από τα οστά των Νουβίων έδειξαν υψηλά ποσοστά τετρακυκλίνης ακόμη και σε παιδιά τεσσάρων ετών. Φαίνεται πάντως ότι η γνώση των ιδιοτήτων της μπύρας θα πρέπει να προήλθε εμπειρικά και να μεταβιβαζόταν από γενιά σε γενιά.
Η έρευνα της ομάδας των Armelagos και Nelson δημοσιεύεται εκτενώς στο περιοδικό American Journal of Physical Anthropology.

Πηγή: eScienceCommons, Emory University, 30/08/10

Ζ.Ξ.
 

Περιοδικό "Αρχαιολογία".