Τηλεόραση: Ευλογία ή κατάρα; (3)

Κωδικός Πόρου: 00285-112931-2740
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 16/06/12 19:26
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Τηλεόραση, 00285-112931-2740




Περιγραφή:

Τηλεόραση: Ευλογία ή κατάρα; (3)

Μια μεγάλη έρευνα του γράφοντος, που είχε γίνει αντικείμενο σεμιναρίων στη Ανώτερη Δραματική Σχολή Θεάτρου «Ράμπα» για να μπορούν οι σπουδαστές και οι σπουδάστριες να έχουν προ οφθαλμών τα θετικά, αλλά και τα αρνητικά στοιχεία ενός μέσου, όπως η τηλεόραση, στην οποία θα κληθούν κάποτε να υπηρετήσουν ως ηθοποιοί!..

Συνέχεια από το προηγούμενο…

ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ άρθρα αναφερθήκαμε στα αρνητικά στοιχεία της τηλεόρασης. Υπάρχουν, όμως, και θετικά στοιχεία τα οποία μπορεί κανείς να τα επισημάνει, ώστε η γενικότερη εικόνα που έχουμε για την χρησιμότητα ή μη της τηλεόρασης να είναι πιο ορθή.

2 Ιουνίου 1966. Η ελληνική τηλεόραση στο ξεκίνημά της (φωτ. από την έκδ. «100+1 χρόνια Ελλάδα»). (Στην πάνω φωτογραφία: Η αστραφτερή Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια, Ελεάνα Παγουρά).

Ήταν, αν θυμόμαστε καλά, μήνας Απρίλιος του 1966 όταν από το χώρο που είχε διαθέσει ο ΟΤΕ στο τότε ΕΙΡ (Ελληνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας) έγινε η πρώτη εκπομπή τηλεοπτικού προγράμματος. Ήταν το πρώτο τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων. Με καθυστέρηση μιας τουλάχιστον δεκαετίας από την υπόλοιπη Ευρώπη και δύο από την Αμερική, η Ελλάδα αποκτούσε τηλεόραση. Στα χρόνια που ακολούθησαν ο τομέας αυτός έμελλε να εξελιχθεί με τον πλέον ιδιότυπο τρόπο. Αποτελώντας για μια μεγάλη χρονική περίοδο κρατικό μονοπώλιο, απελευθερώθηκε μετά από πιέσεις των συνθηκών σε μια ευαίσθητη πολιτικά περίοδο (1989) και έκτοτε πέρασε από τις συνθήκες της κρατικής κηδεμονίας στις σκληρές συνθήκες ενός ακραίου ανταγωνισμού των δυνάμεων της αγοράς.
Η πορεία και η εξέλιξή του ωστόσο χαρακτηρίστηκαν από ασυνέχεια και έλλειψη σχεδιασμού, με αποτέλεσμα η τηλεόραση να επιδεικνύει στοιχεία ανάπτυξης και υπανάπτυξης μαζί – σε πλήρη αντιστοιχία με άλλους τομείς της ελληνικής οικονομικής και κοινωνικής ζωής.
Συνδέθηκε με την ελληνική κοινωνία, κολάκεψε τις αδυναμίες της, επένδυσε κυρίως σε θέαμα λαϊκό, και πολύ γρήγορα υιοθέτησε τις μεθόδους της φαντασμαγορικής ενημέρωσης, αμερικανικού τύπου, κατορθώνοντας να αναδειχθεί επανειλημμένως ακόμα και σε παράγοντα πολιτικών εξελίξεων. Πολύ περισσότερο γιατί η δημόσια τηλεόραση, κουβαλώντας το «αμαρτωλό» παρελθόν του κρατικού μονοπωλίου, όταν η ενημέρωση που πρόσφερε ήταν ελεγχόμενη, δεν κατάφερε να λειτουργήσει ως αντίπαλον δέος για τα ιδιωτικά κανάλια, στα οποία τον πρώτο και κυρίαρχο ρόλο είχαν τηλεοπτικοί αστέρες, όπως ήσαν, για παράδειγμα, η Λιάνα Κανέλλη ή η Τατιάνα Στεφανίδου, στον ενημερωτικό τομέα, η Ρούλα Κορομηλά ή η Ελεάνα Παγουρά στον ψυχαγωγικό (και όχι μόνο) τομέα.

Ελεάνα Παγουρά. Η εκρηκτική Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια η οποία στη δεκαετία του 1990, μαζί με τον Κώστα Μυλωνά, έκαναν την διαβόητη νυχτερινή εκπομπή: «Τα Παιδιά της Νύχτας», που επανέλαβαν για λίγο χρονικό διάστημα στο κανάλι Extra3. Κυριολεκτικά ξενυχτούσε ολόκληρη η (τηλεοπτική) Ελλάδα!..

Οι … τηλεοράσεις της αρχαιότητας!!

Σε μια συζήτηση που είχαμε κάνει στο παρελθόν με την πανέμορφη Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια, Ελεάνα Παγουρά, θυμηθήκαμε ότι στην ελληνική αρχαιότητα υπήρχε ένα ιδιαίτερο είδος χρηστηρίων (μαντείων), τα λεγόμενα σκευομαντεία, νεκρομαντεία ή ψυχοπομπεία, τα οποία ήσαν συνδεδεμένα με την λατρεία των ηρώων ή των χθονίων θεοτήτων, όπως για παράδειγμα το μαντείο του Αμφιαράου στον Ωρωπό, του Αμφιλόχου και Μόψου στην Κιλικία, του Ασκληπιού στην Επίδαυρο, του Κάλχαντος και Ποδαλειρίον στην Απουλία και αλλού.

Στους παραπάνω ναούς, όσοι ήθελαν να λάβουν χρησμό, και μάλιστα προς θεραπεία ασθενειών, «κατεκλίνοντο» (εκοιμώντο, κοιμόντουσαν δηλαδή) επί ενός δέρματος θυσιασθέντος ζώου στο ιερείο.

Ήταν κοινή η πεποίθηση, ότι οι θυσιάζοντες στους νεκρούς, όταν τους επικαλούσαν, κοιμώμενοι στους τάφους αυτών ή αγρυπνούντες, φαίνονταν τα είδωλα των πεθαμένων και τους έδιδαν τις ζητούμενες μαντείες!

Ο Λουκιανός, που ως γνωστό έζησε στον 2ον αιώνα μετά Χριστόν, μέσα στον Α΄ Λόγο της «Αληθούς Ιστορίας» του γράφει:

«Πάνω από ένα όβολο πηγάδι ήταν τοποθετημένοι ένας πολύ μεγάλος καθρέφτης. Όταν κατέβαινε κανείς στο πηγάδι, άκουγε όλα, όσα λέγονταν πάνω στη γη όταν κοίταζε στον καθρέπτη έβλεπε όλες τις πόλεις κι όλους τούς λαούς σαν να ήταν παρών»!!...

Είναι ν' απορεί κανείς πως ο Λουκιανός μας διαβεβαιώνει πως:

«Τότε είδα κι εγώ τούς οικείους μου και όλην την πατρίδα, εάν δε και εκείνοι με έβλεπαν, δεν έχω να πω κάτι πιο ασφαλές». («τότε και τούς οικείους εγώ εθεασάμην και πάσαν την πατρίδα, ει δε κακείνοι εμέ εθεώρουν, ουκ έχω το ασφαλές ειπείν»)!!...

Στο επόμενο η συνέχεια…