Αι αρχαίοι γλωσσοπλάστες γνώριζαν την … τηλεόραση;

Κωδικός Πόρου: 00285-112936-2181
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 23/02/12 19:56
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Ελληνική Τηλεόραση, 00285-112936-2181




Περιγραφή:

Αι αρχαίοι γλωσσοπλάστες γνώριζαν την … τηλεόραση;

Οι αρχαίοι Έλληνες όχι απλώς είχαν διαβλέψει την τηλεόραση, αλλά και οι παπουλάκηδες έλεγαν ότι «ο εχθρός πλέον δεν θα μπαίνει μέσα από τα σύνορα, αλλά μέσα από ένα γυαλί»! (Διαβάστε τι αποκαλύπτουμε μέσα στους τελευταίους τόμους του ανέκδοτου έργου μας: «Οι Προφητείες του Ελληνισμού», αλλά και στο έργο μας: "Οι Ελληνίδες της Αρχαιότητας"!..)

Η εντυπωσιακή Ελληνίδα ερμηνεύτρια, Έλενα Παπαρίζου, καθώς ερμηνεύει το «My Number One», που της χάρισε τη πρώτη θέση στη «Γιουροβίζιον»!.. Στην πάνω φωτογραφία η εκρηκτική Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, Σάσα Μπάστα, σε μία πανέμορφη και ανέκδοτη φωτογραφία!..

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ την ελληνική τηλεόραση με όλα όσα δραματικά συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τη νέα «οδύσσεια» του Ελληνισμού, όπως είπε ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδος κ Γ. Παπανδρέου, για να δραπετεύσουμε λίγο από τα προβλήματα της σκληρής και ανελέητης καθημερινότητας, ο νους μου ανέτρεξε φευγαλέα στο παρελθόν και σε ορισμένα στοιχεία που έχουμε μέσα στο επτάτομο έργο μας: «Οι Προφητείες του Ελληνισμού», αλλά και στο έργο μας: "Οι ΕΛληνίδες της Αρχαιότητας". (Ως γνωστόν, από το πρώτο έργο έχουν εκδοθεί οι τρεις πρώτοι τόμοι, ενώ από το δεύτερο επανεκδόθηκαν τρεις τόμοι με τίτλο: "Η Καρδιά της Ελλάδος").
Με έκπληξή μου είδα, λοιπόν, ότι οι αρχαίοι Έλληνες γλωσσοπλάστες, με πρώτον τον Όμηρο, γνώριζαν τη λέξη, αφού είχαν δημιουργήσει παρεμφερείς όρους, που πέρασαν σε μία διαχρονικότητα, μέχρι να φθάσουν στο σήμερα, όπως για παράδειγμα οι λέξεις: τηλεγραφείο, τηλεγράφημα, τηλεγραφητής, τηλέγραφος, τηλεγραφώ, τηλεκατευθυνόμενος, η, ο, Τηλέμαχος, τηλεόραση, τηλεπάθεια, τηλεπαθητικός, ή, ό, τηλεπικοινωνία, τηλεπληροφορική, τηλεσκόπιο, τηλέτυπο, Τήλεφος (σήμερα υπάρχει και τηλεόραση: «Τηλεφώς»), τηλεφώνημα, τηλεφωνητής –τρια, τηλεφωνώ, τηλεφωτογραφία (ίσως και το νησί Τήλος).*
Υπάρχουν και άλλες λέξεις, όπως για παράδειγμα «τηλαυγής», αυτός που ρίχνει το φως του μακριά και θεωρείται φεγγοβόλος, αλλά και άλλες λέξεις, που σίγουρα θα υπάρχουν στο ατέλειωτο πνευματικό θησαυροφυλάκιο του Ελληνισμού!
Προφητικά λόγια!..
Αλλά, ακόμη μεγαλύτερη ήταν η έκπληξη του γράφοντος, όταν είδε σε μία προφητεία των «παπουλάκηδων», ότι «ο εχθρός πλέον δεν θα μπαίνει μέσα από τα σύνορα, αλλά μέσα από ένα γυαλί»!!
Για όλα αυτά, πρώτα ο Θεός, θα μιλήσουμε μόλις εκδοθούν οι 4 τελευταίοι τόμοι για τις «Προφητείες του Ελληνισμού», που ήδη είναι έτοιμοι προς έκδοση, αλλά η δύσκολη συγκυρία, όπως αντιλαμβάνονται όλοι, μάς δυσκολεύει να κάνουμε προς το παρόν αυτήν την ενέργεια, όχι μόνον γι’ αυτό, αλλά και για άλλα έργα, που έχουμε ετοιμάσει προς έκδοση.
Ιστορική διαδρομή …
Αλλά, αφού μιλάμε για τηλεόραση, ας κάνουμε μια μικρή διαδρομή στο χθες και να δούμε ποια ήταν η πραγματική πορεία της τηλεόρασης και πώς έφθασε μέχρι σήμερα, αφού κατάφερε να καθηλώνει σε καθημερινή βάση στις πολυθρόνες τους χιλιάδες οικογένειες:
Τηλεόραση, γενικά, είναι η περιοχή της τεχνικής που μας παρέχει τη δυνατότητα να βλέπουμε εικόνες ακίνητων και κινητών αντικειμένων από μεγάλες αποστάσεις με τη βοήθεια ειδικών συσκευών και των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων.
Για τη μεταφορά εικόνων σε σχετικά μεγάλες αποστάσεις γίνεται χρήση τριών βασικών φυσικών φαινομένων:
• του μετασχηματισμού των φωτεινών χαρακτηριστικών μιας εικόνας σε ηλεκτρικά ρεύματα, που γίνεται στον πομπό της τηλεόρασης,
• της εκπομπής στο χώρο και της διάδοσης των ηλεκτρικών αυτών ρευμάτων μέχρι το σημείο λήψης, με μορφή ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και
• της μετατροπής των ηλεκτρικών ρευμάτων σε φωτεινά χαρακτηριστικά, που γίνεται στο δέκτη της τηλεόρασης.
Στην τηλεόραση γίνεται ακόμη χρήση και μερικών φυσιολογικών φαινομένων. Όλες π.χ. οι ατέλειες της ανθρώπινης όρασης (οξύτητα της όρασης, μεταίσθημα) χρησιμοποιούνται τόσο κατά τη μετατροπή των εικόνων σε ηλεκτρικά σήματα στον πομπό, όσο και κατά την αναπαραγωγή τους στο δέκτη.
Η δημιουργία του σύγχρονου ηλεκτρικού συστήματος της τηλεόρασης οφείλεται στην ανακάλυψη (1928) της πρώτης λυχνίας εικονοληψίας που ονομάζεται "εικονοσκόπιο". Παλιότερες προσπάθειες δημιουργίας μηχανικών συστημάτων τηλεόρασης (μηχανικό σύστημα Νίπκοφ, 1884) δεν μπόρεσαν ν' αποδώσουν τις λεπτομέρειες μιας εικόνας.
Το εικονοσκόπιο είναι μία ηλεκτρονική συσκευή που μεταφέρει τις φωτεινές ακτίνες σε ηλεκτρικά ρεύματα και βρίσκεται στο σταθμό της τηλεόρασης. Βασικά αποτελείται από δύο διατάξεις, από μία φωτοευπαθή πλάκα κι ένα ηλεκτρονικό πυροβόλο. Η φωτοευπαθής πλάκα αποτελείται από ένα φύλλο μίκας, της οποίας η μία όψη καλύπτεται από στρώμα με μικρούς κόκκους αργύρου (μωσαϊκό) μονωμένους μεταξύ τους. Η άλλη όψη της μίκας καλύπτεται από αγώγιμο οπλισμό, που ονομάζεται συνήθως "άνοδος σήματος". Στην άνοδο σήματος συνδέεται η αντίσταση φορτίου, από την οποία παίρνουμε το σήμα εικόνας.
Οι φωτεινές ακτίνες που εκπέμπονται από το αντικείμενο εστιάζουν με τη βοήθεια ενός φακού και προσπίπτουν στο μωσαϊκό. Τότε, με μια πολύπλοκη ηλεκτρονική διεργασία, "αποτυπώνεται" στο μωσαϊκό η εικόνα του αντικειμένου με μορφή ηλεκτρικών φορτίων.
Στη συνέχεια προκύπτει το πρόβλημα της μετατροπής της εικόνας, που αποτυπώθηκε σε ηλεκτρικό ρεύμα. Γι' αυτό το σκοπό χρησιμοποιείται το ηλεκτρονικό πυροβόλο. Αυτό είναι μια διάταξη που παράγει μια λεπτή δέσμη ηλεκτρονίων. Η ηλεκτρονική δέσμη, με τη βοήθεια ενός συστήματος απόκλισης, μπορεί να κινείται στο μωσαϊκό από την άνω αριστερή άκρη της επιφάνειάς του προς τα δεξιά και κάτω, ως την κάτω δεξιά άκρη της. Η κίνηση της ηλεκτρονικής δέσμης είναι ακριβώς η ίδια με την κίνηση των ματιών μας κατά την ανάγνωση μιας σελίδας βιβλίου και ονομάζεται "σάρωση". Η σάρωση των κόκκων του μωσαϊκού προκαλεί τη κυκλοφορία ηλεκτρικού ρεύματος μέσα από την αντίσταση φορτίου, που είναι ανάλογο προς τη φωτεινότητα κάθε στοιχείου της εικόνας. Το ρεύμα αυτό δημιουργεί μια ηλεκτρική τάση στα άκρα της αντίστασης φορτίου που αποτελεί το σήμα εικόνας. Το σήμα εικόνας ενισχύεται κατάλληλα και, αφού διαμορφώσει έναν πομπό, ακτινοβολείται στο γύρω χώρο με μορφή ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων.
Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, που δημιουργούνται από την κεραία του πομπού, συναντούν την κεραία του δέκτη και επάγουν σ' αυτή μια μικρή ηλεκτρική τάση. Η τάση οδηγείται στο δέκτη και, ύστερα από ορισμένους μετασχηματισμούς, καταλήγει στον "καθοδικό σωλήνα" ή "λυχνία εικόνας". Ο καθοδικός σωλήνας είναι η διάταξη που μετατρέπει το σήμα εικόνας σε φωτεινές ακτίνες, δηλαδή που εκτελεί μια λειτουργία αντίθετη από εκείνη του εικονοσκόπιου.
Ο καθοδικός σωλήνας αποτελείται επίσης από ένα ηλεκτρονικό πυροβόλο, το οποίο δημιουργεί λεπτή δέσμη ηλεκτρονίων. Ο αριθμός των ηλεκτρονίων που μεταφέρει η δέσμη (δηλαδή το ρεύμα της δέσμης) μεταβάλλεται με τη βοήθεια της τάσης που φτάνει από το δέκτη. Όμως η τάση αυτή μεταβάλλεται ανάλογα με τη φωτεινότητα κάθε στοιχείου της εικόνας που μεταφέρει κι επομένως με τον ίδιο ρυθμό μεταβάλλεται κι η ποσότητα των ηλεκτρονίων της δέσμης. Η δέσμη κινείται κατά μήκος του σωλήνα και προσπίπτει στην οθόνη. Η οθόνη, καλύπτεται εσωτερικά από στρώμα υλικού που φθορίζει και στη θέση της πρόσπτωσης της δέσμης σχηματίζεται ένα φωτεινό στίγμα. Η φωτεινότητα του στίγματος είναι ανάλογη προς την ποσότητα των ηλεκτρονίων της δέσμης.
Για να σχηματιστεί η εικόνα στην οθόνη πρέπει η ηλεκτρονική δέσμη, επομένως και το φωτεινό στίγμα, να μετακινείται στην επιφάνειά της όπως ακριβώς μετακινείται η δέσμη του εικονοσκόπιου πάνω στην επιφάνεια του μωσαϊκού. Αυτό γίνεται με τη βοήθεια του συστήματος απόκλισης της δέσμης.
Οι κινήσεις που εκτελούν οι δύο δέσμες (εικονοσκοπίου και καθοδικού σωλήνα) πρέπει να είναι σύγχρονες. Για την επιτυχία του συγχρονισμού των κινήσεων, τα συστήματα απόκλισης της δέσμης τροφοδοτούνται από ειδικές πηγές, που ονομάζονται "γεννήτριες σαρώσεις". Οι ηλεκτρικές τάσεις που παράγουν οι γεννήτριες σάρωσης στον πομπό και στο δέκτη είναι της ίδιας ακριβώς μορφής και εξελίσσονται ταυτόχρονα (συγχρονισμός). Ο συγχρονισμός των γεννητριών σάρωσης ελέγχεται με τη βοήθεια ειδικών ηλεκτρικών παλμών συγχρονισμού.
Σημειώνουμε ότι η ομιλία ή η μουσική που συνοδεύει την εικόνα εκπέμπεται από ξεχωριστό πομπό και η λήψη γίνεται από το τμήμα ήχου του δέκτη της τηλεόρασης.
Μετά από μια δοκιμαστική περίοδο, η τηλεόραση λειτούργησε στην Ελλάδα την περίοδο της δικτατορίας 1967-1974. Την εποχή εκείνη υπήρχαν δύο κρατικά κανάλια εκπομπής, το ΥΕΝΕΔ (Υπηρεσία Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων) και το Ε.Ι.Ρ.Τ. (Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης).
Με τη μεταπολίτευση μετονομάστηκαν αντίστοιχα σε Ε.Ρ.Τ. 1 και Ε.Ρ.Τ. 2, (σήμερα Ε.Τ. 1 και Ε.Τ. 2) της Ε.Ρ.Τ., που περιλαμβάνει και την Ε.Ρ.Α. (Ελληνική Ραδιοφωνία) με 5 προγράμματα και της Ε.Τ.3 με έδρα τη Θεσσαλονίκη.
Με την παγίωση της Δημοκρατίας, δημιουργήθηκε η ανάγκη της πολυφωνίας. Πρώτα η πολυφωνία εφαρμόστηκε στο χώρο του ραδιοφώνου με τη δημιουργία ανεξάρτητων ιδιωτικών ραδιοφωνικών σταθμών.
Αυτό προχώρησε και στο χώρο της τηλεόρασης, όπου δημιουργήθηκαν ιδιωτικοί ανεξάρτητοι τηλεοπτικοί σταθμοί σε όλη την Ελλάδα. (Βλέπε και Ηλεκτρονικό Ερμηνευτικό Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ματζέντα).
Αυτά, λοιπόν, με την «γυάλινη θεά», που δεν είναι άλλη από την τηλεόραση!..