Το ελληνοχριστιανικό πνεύμα του Ουμπέρτο Έκο!..

Κωδικός Πόρου: 00285-115666-8265
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 20/02/16 16:45
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Το Σχόλιο της Ημέρας, 00285-115666-8265




Περιγραφή:

Το ελληνοχριστιανικό πνεύμα του Ουμπέρτο Έκο!..

Από πού συνάγεται, λοιπόν, ότι ο Ουμπέρτο Έκο είχε επηρεαστεί βαθύτατα από το ελληνοχριστιανικό πνεύμα; Τούτο είναι αυταπόδεικτο διότι, όπως είπαμε ήδη, γνώριζε τα αρχαία ελληνικά, αλλά και από το γεγονός ότι διατηρούσε συχνή πνευματική επαφή με το Άγιον Όρος, όπου μελετούσε πολλά αρχαία ελληνικά και βυζαντινά χειρόγραφα! Και ως προς αυτό κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ στη μεγάλη αυτή φυσιογνωμία (και) των Ελληνικών Γραμμάτων!

ΟΧΙ μόνο η Δύση, όχι μόνο ο ιταλικός, αλλά και ο ελληνικός λαός θαρρώ πως θρηνεί την απώλεια ενός μεγάλου στοχαστή της ανθρωπότητας: του Ουμπέρτο Έκο. Ποιος ήταν, όμως, αυτός ο άνθρωπος;

Ο Ουμπέρτο Έκο γεννήθηκε στην Αλεσάντρια του Πιεμόντε στις 5 Ιανουαρίου του 1932. Φημολογείται ότι το επώνυμο "Έκο" είναι το αρκτικόλεξο των λέξεων "Ex Caelis Oblatus", που σημαίνει "θεϊκό δώρο". Ακολούθησε σπουδές μεσαιωνικής φιλοσοφίας και λογοτεχνίας και έκανε το διδακτορικό του στη φιλοσοφία το 1954, ολοκληρώνοντας τη διατριβή του για τον Θωμά Ακινάτη.

Από το 1988 ήτανι πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Μελετών Σημειωτικής στο Πανεπιστήμιο του Σαν Μαρίνο. Το 1965 εξελέγη καθηγητής Οπτικών Επικοινωνιών στη Φλωρεντία και το 1966 καθηγητής της Σημειολογίας στο Μιλάνο. Το 1971 το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια του προσέφερε τη θέση του τακτικού καθηγητή της Σημειολογίας και το 1974 ο Έκο οργάνωσε τον Διεθνή Σύνδεσμο Μελετών. Επίσης, ήταν διευθυντής του περιοδικού "VS".

Στη διάρκεια της δεκαετίας του 70, άρχισε να γράφει τα μυθιστορήματα του, κάνοντας την αρχή με "Το όνομα του Ρόδου", που τιμήθηκε με το βραβείο Strega το 1981 και το Medicis Etranger το 1982, ενώ πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο!

Ο Έκο περνούσε τον καιρό του με τη γυναίκα του και δύο παιδιά τους ανάμεσα στο σπίτι του στο Μιλάνο (ένα διαμέρισμα-λαβύρινθο με μια βιβλιοθήκη 30.000 βιβλίων) και στο εξοχικό του στο Ρίμινι.

Γνώριζε άπταιστα πέντε γλώσσες, μεταξύ των οποίων αρχαία ελληνικά και λατινικά, που χρησιμοποιούσε πολύ συχνά στα βιβλία του (!!), επιστημονικά και λογοτεχνικά.

Από την αρχή της καριέρας του έως σήμερα είχε κερδίσει πολλές τιμητικές διακρίσεις και είχε κάνει δεκάδες εκδοτικές επιτυχίες. Στις πραγματείες του συγκαταλέγονται: "Opera aperta" (1962), "La struttura assente" (1968), "Θεωρία σημειωτικής" (1975), "Lector in fabula" (1979). To 1980 εμφανίστηκε ως μυθιστοριογράφος με το "Όνομα του Ρόδου", το 1988 ακολούθησε το "Εκκρεμές του Φουκώ".

Από πού συνάγεται, λοιπόν, ότι ο Ουμπέρτο Έκο είχε επηρεαστεί βαθύτατα από το ελληνοχριστιανικό πνεύμα; Τούτο είναι αυταπόδεικτο διότι, όπως είπαμε ήδη, γνώριζε τα αρχαία ελληνικά, αλλά και από το γεγονός ότι διατηρούσε συχνή πνευματική επαφή με το Άγιον Όρος, όπου μελετούσε πολλά αρχαία ελληνικά και βυζαντινά χειρόγραφα!

Θυμηθείτε, για παράδειγμα, το έργο «Το Όνομα του Ρόδου» μέσα στο οποίο εμφανίζει έναν καθολικό καλόγερο να τρώει κυριολεκτικά ένα άγνωστο χειρόγραφο του Αριστοτέλη (!!), ενώ δεκάδες άρθρα του είναι εμποτισμένα από το ελληνοχριστιανικό πνεύμα! Μη λησμονήσουμε να πούμε, ότι ο Ουμπέρτο Έκο θεωρούσε τον Αριστοτέλη ως τον πιο διαβασμένο άνθρωπο του κόσμου!

"Ο χριστιανικός Μεσαίωνας - θα γράψει σε ένα περιοδικό- θεμελίωσε τη θεολογία του πάνω στη σκέψη του Αριστοτέλη, που τον επανανακάλυψε μέσα από τους Άραβες. Και αν αγνοούσε σε μεγάλο βαθμό τον Πλάτωνα, δεν αγνοούσε τον νεοπλατωνισμό, ο οποίος επηρέασε πολύ τους Πατέρες της Εκκλησίας!..." [Βλέπε περιοδικό «L’ Espresso». archive.enet.gr]

«Ο Ουμπέρτο Έκο υπήρξε μια σημαντική παρουσία στην ιταλική πολιτιστική ζωή των τελευταίων 50 ετών, αλλά το όνομά του παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο, σε διεθνές επίπεδο, με την τεράστια επιτυχία του μυθιστορήματός του 'Το όνομα του Ρόδου'» ανέφερε, μεταξύ άλλων, η Corriere della Sera, αλλά και διάφοροι άλλοι.

Και ως προς αυτό κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ στη μεγάλη αυτή φυσιογνωμία (και) των Ελληνικών Γραμμάτων!

Με σεβασμό και τιμή

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2016