Ποιος μιλάει σήμερα για την εθνική εξέγερση των Ελλήνων της Κύπρου;

Κωδικός Πόρου: 00285-115625-8429
Συγγραφέας ή Δημιουργός: Σακκέτος Άγγελος
Ημερομηνία Δημιουργίας: 01/04/16 19:01
Εκδότης: Ελληνική λέσχη βιβλίου
Η γλώσσα του περιεχομένου: Ελληνικά
Σχέση: Δεν έχει δηλωθεί σχέση για το συγκεκριμένο τεκμήριο
Λέξεις κλειδιά: Το Σχόλιο της Ημέρας, 00285-115625-8429




Περιγραφή:

Ποιος μιλάει σήμερα για την εθνική εξέγερση των Ελλήνων της Κύπρου;

Σήμερα, 1η Απριλίου 2016, όλοι οι Έλληνες εύχονται ο ένας στον άλλον καλό μήνα και καλή πρωταπριλιά. Ίσως και κάποια αθώα ψέματα ή αστεϊσμοί, για να διαιωνίσουν μια παλιά παράδοση του λαού, που έχει την προέλευσή της από τα παμπάλαια χρόνια. Λίγοι όμως είναι οι Έλληνες οι οποίοι ενθυμούνται και τιμούν την σημερινή ημέρα, όπως η 1η Απριλίου 1955, που ήταν σύμβολο εθνικής εξέγερσης ενός κατακτημένου λαού, όπως οι Έλληνες των αδελφών μας Κυπρίων εναντίον των Άγγλων. Ποια ήταν όμως η Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών και ποίος ακριβώς ο Όρκος που είχαν δώσει για την Απελευθέρωσή τους;

Είναι αλήθεια, ότι η Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ), ήταν μία Οργάνωση που ιδρύθηκε από τον στρατηγό Γεώργιο Γρίβα με τη συγκατάθεση τουαρχιεπισκόπου Μακαρίου, και η οποία σαν σήμερα ακριβώς, την 1η Απριλίου 1955, άρχισε τον ένοπλο αγώνα εναντίον των Άγγλων κατακτητών της Κύπρου. Η οργάνωση έχει στο ενεργητικό της πολλές επιθέσεις και σαμποτάζ εναντίον στρατιωτικών στόχων και εγκαταστάσεων. Παράλληλα, οργάνωσε μαθητικές διαδηλώσεις και μαχητικές εργατικές κινητοποιήσεις.

Οι επιτυχίες που σημείωναν οι Κύπριοι αγωνιστές ώθησαν τις αγγλικές αρχές του νησιού σε συλλήψεις και εκτελέσεις. Δεκάδες αγωνιστές σύρθηκαν στα δικαστήρια, καταδικάστηκαν και μερικοί απαγχονίστηκαν. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν οι ηρωικές μορφές του Μιχαήλ Καραολή, του Ανδρέα Δημητρίου, του Χαράλαμπου Μούσκου, του Ανδρέα Ζάκου κ.ά.

Το 1957, οι επιθέσεις της ΕΟΚΑ πολλαπλασιάστηκαν και, όχι σπάνια, εξελίσσονταν σε πραγματικές μάχες. Τον ίδιο χρόνο σκοτώθηκε στο βουνό Τρόοδος ο υπαρχηγός της οργάνωσης, Γρηγόριος Αυξεντίου, αφού πολέμησε μόνος επί δέκα ώρες οχυρωμένος σε μια σπηλιά, κοντά στη μονή Μαχαιρά, εναντίον 60 Άγγλων στρατιωτών.

Παράλληλα προς τον ένοπλο αγώνα, συνεχίζονταν οι προσπάθειες για τη πολιτική λύση του Κυπριακού προβλήματος. Οι προσπάθειες αυτές οδήγησαν στις συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου (1959), με βάση τις οποίες η Κύπρος ανακηρύχθηκε ανεξάρτητη δημοκρατία. Λίγο αργότερα η οργάνωση διαλύθηκε.

Το 1971, ο Γεώργιος Γρίβας ίδρυσε νέα ένοπλη οργάνωση στην Κύπρο με την ονομασία ΕΟΚΑ Β’, που υιοθέτησε ενωτικά συνθήματα. Η οργάνωση, με τις νέες συνθήκες που είχαν δημιουργηθεί στην Κύπρο, δεν είχε το λαϊκό έρεισμα που προσδοκούσαν οι ιδρυτές της, όπως η ΕΟΚΑ Α΄, και συνέβαλε στην όξυνση των πολιτικών παθών και σε αμφιλεγόμενα αποτελέσματα.

Μεγάλοι αγωνιστές οι Κύπριοι αδελφοί μας. Και δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά, αν σκεφτούμε τον όρκο τον οποίο είχαν δώσει ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Έναν όρκο σύμβολο ενός αγώνα που έλαβε τη μορφή εθνικής εξέγερσης από τους Ελληνοκυπρίους. Ας τον διαβάσουμε:

«Ορκίζομαι εις το όνομα της Αγίας Τριάδος ότι:

1. Θα αγωνισθώ με όλας μου τας δυνάμεις δια την απελευθέρωσιν της Κύπρου από τον Αγγλικόν ζυγόν, θυσιάζων και αυτήν την ζωήν μου.
2. Δεν θα εγκαταλείψω τον αγώνα υπό οιονδήποτε πρόσχημα παρά μόνον όταν διαταχθώ υπό του Αρχηγού της Οργανώσεως και αφού εκπληρωθή ο σκοπός του αγώνος.
3• Θα πειθαρχήσω απολύτως εις τας διαταγάς του Αρχηγού της Οργανώσεως και μόνον τούτου.
4. Συλλαμβανόμενος θα τηρήσω απόλυτον εχεμύθειαν τόσον επί των μυστικών της Οργανώσεως όσον και επί των ονομάτων των συμμαχητών μου, έστω και εάν βασανισθώ δια να ομολογήσω.
5. Δεν θα ανακοινώ εις ουδένα διαταγήν της Οργανώσεως ή μυστικόν το οποίον περιήλθεν εις γνώσιν μου παρά μόνον εις εκείνους δι' ους έχω εξουσιοδότησιν υπό του Αρχηγού της Οργανώσεως.
6. Τας πράξεις μου θα κατευθύνη μόνον το συμφέρον του αγώνος και θα είναι απηλλαγμέναι πάσης ιδιοτέλειας ή κομματικού συμφέροντος.
7. Εάν παραβώ τον όρκον μου θα είμαι ΑΤΙΜΟΣ και άξιος πάσης τιμωρίας»

Με τον πιο πάνω όρκο δεσμευμένοι οι αγωνιστές είχαν ακμαίο και σταθερό φρόνημα σ' όλη τη διάρκεια του Αγώνα. Δεν λύγιζαν στις απειλές του δυνάστη, στις βαριές ποινές των δικαστηρίων, στα απάνθρωπα βασανιστήρια. Ούτε και η καταδίκη τους στον δι' απαγχονισμού θάνατο μπόρεσε να κάμψει το φρόνημα τους, γιατί πίστευαν στο θεό και στην Ελλάδα.

Τι άλλο να πούμε εμείς; Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σκέπασε όλους τους Κυπρίους αδελφούς μας και αθάνατοι όσοι έπεσαν υπέρ βωμών και εστιών.

Με σεβασμό και τιμή

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
Παρασκευή, 1η Απριλίου 2016